Salmo 89

89 ¹Awiton ko ang gugmang walay paglubad sa atong Amahan sa walay kataposan; imantala ko ang imong pagkamatinud-anon ngadto sa tanang kaliwatan. ²Kay miingon ako, “Ang gugmang walay paglubad gitukod aron molungtad sa kahangtoran; sa kalangitan imong gipalig-on ang imong pagkamatinud-anon.

³Naghimo ako ug kasabotan sa akong pinili; nanumpa ako kang David nga akong alagad: ⁴‘Lig-onon ko ang imong kaliwatan sa kahangtoran, ug tukoron ko ang imong trono alang sa tanang kaliwatan.’”

⁵Ang kalangitan nagadayeg sa imong mga katingalahan, atong Amahan, ug sa imong pagkamatinud-anon usab, diha sa panagtigom sa mga balaan. ⁶Kay kinsa ba sa kawanangan ang ikatandi sa atong Amahan? Kinsa ba sa mga langitnong binuhat ang sama sa atong Amahan, ⁷usa ka Amahan nga gikahadlokan pag-ayo diha sa konseho sa mga balaan, ug kahibulongan labaw sa tanan nga naglibot kaniya? ⁸O Amahan sa mga panon sa langit, kinsa ba ang gamhanan sama kanimo? Ang imong pagkamatinud-anon naglibot kanimo.

⁹Ikaw ang nagmando sa kabangis sa dagat; sa dihang moalsa ang mga balod niini, imo kining gipakalma. ¹⁰Imong gidugmok ang halas sa dagat nga si Rahab sama sa patayng lawas; pinaagi sa imong gamhanang bukton imong gipatibulaag ang imong mga kaaway. ¹¹Imo ang kalangitan; imo usab ang yuta; ang kalibotan ug ang tanan nga nagpuno niini—ikaw ang nagtukod kanila. ¹²Ang amihanan ug ang habagatan—ikaw ang nagbuhat kanila; ang Tabor ug ang Hermon naninggit sa kalipay tungod sa imong ngalan. ¹³Gamhanan ang imong bukton; kusgan ang imong kamot; ang imong tuong kamot gibayaw sa itaas.

¹⁴Ang pagkamatarong ug ang hustisya mao ang patukoranan sa imong trono; ang gugmang walay paglubad ug ang pagkamatinud-anon nagauna kanimo. ¹⁵Bulahan ang katawhan nga nahibalo sa malipayong pagsinggit, nga nagalakaw, atong Amahan, diha sa kahayag sa imong panagway. ¹⁶Sa imong ngalan sila nagmaya sa tibuok adlaw, ug sa imong pagkamatarong sila gibayaw sa itaas. ¹⁷Kay ikaw ang himaya sa ilang kusog, ug pinaagi sa imong kalooy ang atong gahom gibayaw sa itaas. ¹⁸Kay ang atong taming iya sa atong Amahan, ang atong hari iya sa Balaan sa Israel—ang atong Amahan.

¹⁹Unya misulti ka diha sa usa ka panan-awon ngadto sa imong mga matinud-anon ug miingon: “Naghatag ako ug tabang sa usa ka gamhanan; gipatindog ko ang usa ka pinili gikan sa taliwala sa katawhan. ²⁰Nakaplagan ko si David nga akong alagad; pinaagi sa akong balaang lana gidihogan ko siya, ²¹aron nga ang akong kamot magakupot kaniya pag-ayo; ang akong bukton usab magpalig-on kaniya. ²²Walay kaaway nga makalimbong kaniya, ug walay daotan nga makapaubos kaniya. ²³Dugmokon ko ang iyang mga kaaway sa iyang atubangan ug laglagon ko kadtong nagadumot kaniya. ²⁴Ang akong pagkamatinud-anon ug ang akong gugmang walay paglubad mag-uban kaniya, ug sa akong ngalan ang iyang gahom pagabayawon. ²⁵Ipahimutang ko ang iyang kamot sa dagat ug ang iyang tuong kamot sa mga suba. ²⁶Motuaw siya kanako, ‘Ikaw ang akong Amahan, ang akong Dios, ug ang Bato sa akong kaluwasan.’ ^a a v26 Ang anak ni David nga nagatawag sa atong Amahan ug “akong Amahan” natuman diha kang Jesus, ang labaw nga Anak nga nagaambit niini nga pagsugid uban sa matag usa nga iyang gidala pauli. ²⁷Ug himoon ko siya nga kamagulangan, ang labing halangdon sa mga hari sa yuta. ²⁸Ang akong matinud-anong gugma ampingan ko alang kaniya sa kahangtoran, ug ang akong kasabotan magpabilin nga malig-on alang kaniya. ²⁹Lig-onon ko ang iyang kaliwatan sa kahangtoran ug ang iyang trono samtang nagalungtad ang kalangitan.

³⁰Kon ang iyang mga anak mobiya sa akong balaod ug dili magalakaw sumala sa akong mga paghukom, ³¹kon lapason nila ang akong mga tulumanon ug dili magtuman sa akong mga sugo, ³²nan disiplinahon ko ang ilang pagsupak pinaagi sa bunal ug ang ilang sala pinaagi sa mga hampak, ³³apan dili ko kuhaon ang akong gugmang walay paglubad gikan kang David, ni budhian ko ang akong pagkamatinud-anon. ³⁴Dili ko lapason ang akong kasabotan ni usbon ang pulong nga gilitok sa akong mga ngabil. ³⁵Sa makausa alang sa tanan nanumpa ako pinaagi sa akong pagkabalaan; dili ako mamakak kang David. ³⁶Ang iyang kaliwatan magapadayon sa kahangtoran, ang iyang trono sama sa adlaw sa akong atubangan. ³⁷Sama sa bulan kini pagalig-onon sa kahangtoran, usa ka matinud-anong saksi sa kawanangan.”

³⁸Apan karon imong gisalikway ug gibiyaan siya; napuno ka sa kapungot batok sa imong dinihogan. ³⁹Imong gitalikdan ang kasabotan sa imong alagad; imong gipasipalahan ang iyang korona diha sa abog. ⁴⁰Imong giguba ang tanan niyang mga paril; imong gipagun-ob ang iyang mga kuta. ⁴¹Ang tanan nga nangagi nanulis kaniya; nahimo siyang talamayon sa iyang mga silingan. ⁴²Imong gibayaw sa itaas ang tuong kamot sa iyang mga kaaway; imong gipalipay ang tanan niyang mga kaaway. ⁴³Imong gipabalik ang sulab sa iyang espada ug wala mo siya tabangi sa pagbarog nga malig-on diha sa gubat. ⁴⁴Imong gitapos ang iyang kahalangdon ug gilabay ang iyang trono ngadto sa yuta. ⁴⁵Imong gipamubo ang mga adlaw sa iyang pagkabatan-on; imong gitabonan siya sa kaulaw.

⁴⁶Hangtod kanus-a, atong Amahan? Motago ka ba sa imong kaugalingon sa kahangtoran? Hangtod kanus-a magadilaab ang imong kapungot sama sa kalayo? ⁴⁷Hinumdomi kon unsa ka lumalabay ang akong kinabuhi! Alang sa unsang kakawangan imong gibuhat ang tanang mga tawo! ⁴⁸Unsang tawo ang makabuhi ug dili gayod makakita sa kamatayon? Kinsa ang makaluwas sa iyang kaugalingon gikan sa kamot sa lubnganan?

⁴⁹Soberanong Amahan, hain na ang imong gugmang walay paglubad kaniadto, nga imong gipanumpa kang David diha sa imong pagkamatinud-anon? ⁵⁰Hinumdomi, Soberanong Amahan, ang pagtamay nga gipahamtang sa imong mga alagad, kon giunsa ko pagdala sa akong kasingkasing ang mga pagbiaybiay sa tanang daghang katawhan, ⁵¹nga pinaagi niini nagbiaybiay ang imong mga kaaway, atong Amahan, nga pinaagi niini ilang gibiaybiay ang imong dinihogan sa matag lakang.

⁵²Dalaygon ang atong Amahan sa kahangtoran! Amen ug Amen.