ثابته مينه، چې د تل دپاره سروديږى
د ايزراحى ايتان يو حکمت بهرے زبور.
نيم زبور له داؤد سره زموږ د پلار قسم بيا بيانوي — د لمر په څېر تخت، داسې مينه چې تربيه به يې هېڅکله لغوه نه کړي. بيا ځمکه له پښو لاندې ووځي: تاج په خاورو کې دی، دېوالونه مات دي. سندرغاړی وعده او تباهي دواړه سره نيسي او پوښتي چې تر کله.
89 1زۀ به د زمونږ پلار د لوظ د مينې د تل دپاره سندرې وايم؛ زۀ به ستا وفادارى ټولو نسلونو ته بيانوم. 2ځکه چې ما ووئيل، ”د لوظ مينه د تل دپاره ثابتېدو ته جوړه شوې ده؛ تۀ خپله وفادارى په آسمانونو کښې قائموې.
3ما له خپل غوره کړى شوى سره لوظ کړے دے؛ ما له خپل خادم داؤد سره قسم خوړلے دے چې، 4’زۀ به ستا اولاد د تل دپاره قائم کړم، او ستا تخت به ټولو نسلونو دپاره جوړ کړم.‘“
5اے زمونږ پلاره، آسمانونه ستا د عجائباتو ثنا وائى، او ستا د وفادارۍ هم، د پاکانو په جماعت کښې. 6ځکه چې په آسمانونو کښې د زمونږ پلار سره څوک پرتله کېدے شى؟ د آسمانى مخلوقاتو په مينځ کښې 7داسې پلار چې د پاکانو په مجلس کښې ترې ډېره وېره کيږى، او د هغۀ چاپېره ټولو نه زيات هيبتناک دے؟ 8اے د آسمان د لښکرو پلاره، ستا په شان قوى څوک دے؟ ستا وفادارى دې راچاپېره ده.
9تۀ د سمندر په جوش باندې حکومت کوې؛ کله چې د هغۀ څپې پورته شى، نو تۀ يې خاموشه کوې. 10تا د سمندر بلا رهب د وژل شوي لاش په شان کُچل کړه؛ د خپل زورور لاس په وسيله تا خپل دښمنان خواره کړل. 11آسمانونه ستا دى؛ زمکه هم ستا ده؛ دُنيا او هر څۀ چې پکښې دى — تا د هغو بنياد کېښودو. 12شمال او جنوب — تا پېدا کړل؛ طبور او حرمون ستا په نوم د خوشحالۍ نارې وهى. 13ستا بازو زورور دے؛ ستا لاس مضبوط دے؛ ستا ښى لاس اوچت شوے دے.
14صداقت او انصاف ستا د تخت بنياد دى؛ مينه او وفادارى ستا په مخکښې ځى. 15مبارک دى هغه خلق چې د خوشحالۍ نارې پېژنى، اے زمونږ پلاره، هغه چې ګرځى، 16ستا په نوم کښې هغوئ ټوله ورځ خوشحالى کوى، او ستا په صداقت کښې هغوئ اوچتيږى. 17ځکه چې تۀ د هغوئ د طاقت لوئى يې، او ستا د فضل په وجه زمونږ طاقت اوچتيږى. 18ځکه چې زمونږ ډال د زمونږ پلار دے، زمونږ بادشاه د اِسرائيل د پاک ذات دے — زمونږ پلار.
19بيا تا په يو رويا کښې خپلو وفادارو ته خبرې وکړلې او ووئيل چې، ”ما يو زورور ته مدد ورکړو؛ ما د خلقو په مينځ نه يو غوره کړے شوے اوچت کړو. 20ما خپل خادم داؤد وموندو؛ ما هغه په خپلو پاکو تېلو مسح کړو، 21دې دپاره چې زما لاس به يې کلک ونيسى؛ زما لاس به يې هم طاقتور کوى. 22هيڅ دښمن به ترې داؤ ونۀ ګټى، او هيڅ بدکار به يې ښکته نۀ کړى. 23زۀ به د هغۀ دښمنان د هغۀ په مخکښې کُچل کړم، او څوک چې د هغۀ نه نفرت کوى هغوئ به ووهم. 24زما وفادارى او زما مينه به د هغۀ سره وى، او زما په نوم به د هغۀ طاقت اوچت شى. 25زۀ به د هغۀ لاس په سمندر باندې کېږدم، او د هغۀ ښى لاس به په سيندونو باندې کېږدم. 26هغه به ما ته چغه ووهى، ’تۀ زما پلار يې، زما خُدائ پاک، او زما د خلاصون چټان.‘ a a v26 د داؤد هغه زوئ چې زمونږ پلار ته ”زما پلار“ وائى، هغه په عيسىٰ کښې پوره کيږى، هغه لوئ زوئ چې دا اقرار له هر چا سره شريکوى څوک چې هغه کور ته راولى. 27او زۀ به هغه مشر زوئ کړم، د زمکې د بادشاهانو نه تر ټولو اوچت. 28زما وفاداره مينه به د تل دپاره د هغۀ دپاره وساتم، او زما لوظ به د هغۀ دپاره ثابت پاتې شى. 29زۀ به د هغۀ نسل د تل دپاره قائم کړم او د هغۀ تخت به تر هغه وخته قائم وى څو چې آسمانونه پاتې وى.
30کۀ د هغۀ بچى زما شريعت پرېږدى او زما د احکامو مطابق ونۀ ګرځى، 31کۀ هغوئ زما قانونونه ماتوى او زما احکام ونۀ ساتى، 32نو زۀ به د هغوئ سرکښى په لښتو سزا ورکړم 33خو زۀ به خپله د لوظ مينه د داؤد نه وانۀ خلم، او نۀ به زۀ په خپله وفادارۍ کښې بېوفايى کوم. 34زۀ به خپل لوظ نۀ ماتوم او نۀ به هغه خبره بدلوم چې زما شونډو وئيلې ده. 35يو ځل د تل دپاره ما په خپل پاکوالى قسم خوړلے دے؛ 36د هغۀ نسل به د تل دپاره پاتې وى، د هغۀ تخت به زما په مخکښې د نمر په شان وى. 37د سپوږمۍ په شان به دا د تل دپاره قائم وى، په آسمانونو کښې يو وفادار ګواه.“
38خو اوس تا هغه رد کړو او پرېښودو؛ تۀ په خپل مسح شوي باندې د غضب نه ډک شوے يې. 39تا د خپل خادم سره لوظ رد کړو؛ تا د هغۀ تاج په خاورو کښې ناپاک کړو. 40تا د هغۀ ټول ديوالونه مات کړل؛ تا د هغۀ قلعې کنډوالې کړلې. 41هر څوک چې تېرېږى هغه لوټوى؛ هغه د خپلو ګاونډيانو د مسخرو باعث شوے دے. 42تا د هغۀ د دښمنانو ښى لاس اوچت کړو؛ تا د هغۀ ټول دښمنان خوشحاله کړل. 43تا د هغۀ د تورې دم بېرته واړوو او په جنګ کښې دې هغۀ سره مدد ونۀ کړو چې کلک ودرېږى. 44تا د هغۀ شان ختم کړو او د هغۀ تخت دې په زمکه وغورزولو. 45تا د هغۀ د ځوانۍ ورځې کمې کړې؛ تا هغه په شرم کښې ونغښتو.
46اے زمونږ پلاره، تر کومه وخته؟ آيا تۀ به ځان د تل دپاره پټوې؟ تر کومه وخته به ستا قهر د اور په شان سوزيږى؟ 47ياد کړه چې زما ژوند څومره نازک دے! تا ټول بنى آدم څۀ دپاره په بېکارۍ پېدا کړل! 48کوم انسان دے چې ژوندے پاتې شى او هيچرې مرګ ونۀ وينى؟ څوک خپل ځان د قبر د منګولو نه خلاصولے شى؟
49اے حاکمه پلاره، ستا هغه پخوانۍ مينه چرته ده، چې تا په خپله وفادارۍ سره داؤد ته قسم خوړلے وو؟ 50ياد کړه، اے حاکمه پلاره، هغه ملنډې چې ستا په خادمانو باندې اچول شوې، 51چې په هغې سره ستا دښمنانو ملنډې وهلې، اے زمونږ پلاره، چې په هغې سره هغوئ په هر قدم ستا د مسح شوي مسخرې کړې.
52زمونږ پلار دې د تل دپاره مبارک وى!