زبور 88 FHB Father's Heart Bible™

88 ¹زما د خلاصون پلاره، په ورځ کښې فرياد کوم، او په شپه کښې ستا په وړاندې ژاړم. ²زما دُعا دې ستا په وړاندې راشى؛ خپل غوږ زما فرياد ته راواړوه. ³ځکه چې زما روح د مصيبتونو نه ډک دے، او زما ژوند قبر ته نژدې کيږى. ⁴زۀ د هغه کسانو په قطار کښې شمارلے شوم چې کندې ته ښکته کيږى؛ زۀ د داسې سړى په شان شوم چې طاقت نۀ لرى. ⁵د مړو په مينځ کښې پرېښودلے شوے يم، د هغه وژل شوو کسانو په شان چې په قبر کښې پراتۀ دى، چې تۀ يې نور نۀ يادوې، ځکه چې هغوئ ستا د لاس نه بيل شوى دى. ⁶تا زۀ د کندې په ژورو کښې ايښے يم، په تيارو ځايونو کښې، په ژورو کښې. ⁷ستا غضب په ما باندې درانه پروت دے، او تۀ ما په خپلو ټولو څپو باندې ډوبوې.

⁸تا زما ملګرى زما نه ليرې کړى دى؛ تا زۀ د هغوئ دپاره د وحشت شے جوړ کړم. زۀ داسې بند کړے شوے يم چې تښتېدلے نۀ شم؛ ⁹زما سترګې د غم نه تته کيږى. هره ورځ زۀ تا رابلم، اے پلاره؛ زۀ خپل لاسونه تا ته غځوم. ¹⁰آيا تۀ د مړو دپاره معجزې کوې؟ آيا مړۀ شوى بيا پاڅيږى چې ستا ثناء ووايى؟

¹¹آيا ستا وفاداره مينه په قبر کښې بيانيږى، ستا وفادارى په هلاکت کښې؟ ^a a v11 اَبدون: عبرانى ژبه کښې د ”هلاکت“ معنىٰ لرى، د مړو د تر ټولو ژور ځائ دپاره يو نوم دے. ¹²آيا ستا معجزې په تياره کښې پېژندلے کيږى، يا ستا صداقت د هېرولو په مُلک کښې؟ ¹³خو زۀ د مدد دپاره تا ته فرياد کوم، اے پلاره؛ سحر زما دُعا ستا په وړاندې راځى. ¹⁴اے پلاره، تۀ ولې زما روح ردوې؟ تۀ ولې خپل مخ زما نه پټوې؟ ¹⁵د خپلې ځوانۍ نه زۀ په مصيبت کښې او مرګ ته نژدې يم، ما ستا ويرې زغملې دى؛ زۀ نااُميد يم. ¹⁶ستا سوزنده غضب په ما راغلے دے؛ ستا ويروونکى حملې ما تباه کوى. ¹⁷هغه د سېلاب په شان ټوله ورځ ما راګيروى؛ هغه ټول يو ځائ راباندې راټوليږى. ¹⁸تا مئين او دوست زما نه ليرې کړى دى؛ زما ملګرى په تياره کښې دى.