ઊંડાણમાંથી હેમાનનો પોકાર

એક ગીત. કોરાના પુત્રોનું ગાયન. સંગીત નિર્દેશક માટે; માહલાથ લઆન્નોથ પ્રમાણે. એઝ્રાહી હેમાનનું જ્ઞાનગીત.

સૌથી અંધકારમય ગીત. હેમાન રાતદિવસ પોકારે છે, મૃતકોમાં ગણાયેલો, કોપ નીચે દબાયેલો, અને જે પિતાને તે પ્રાર્થના કરે છે તેમણે જ તેના મિત્રોને તેનાથી દૂર કર્યા છે. તે પૂછે છે કે શું કબર સ્તુતિ કરી શકે, તેને કોઈ ઉત્તર મળતો નથી, અને ગીત કોઈ વળાંક વિના અંધકારમાં પૂરું થાય છે.

અધ્યાય 88.

મારા ઉદ્ધારના પિતા, દિવસે હું પોકાર કરું છું, અને રાત્રે તમારી સમક્ષ હું આક્રંદ કરું છું. મારી પ્રાર્થના તમારી સમક્ષ આવે; મારા પોકાર તરફ તમારો કાન ધરો. કેમ કે મારો જીવ સંકટોથી ભરેલો છે, અને મારું જીવન કબર પાસે પહોંચે છે. ખાડામાં ઊતરનારાઓમાં મારી ગણના થાય છે; હું બળ વગરના માણસ જેવો થઈ ગયો છું. મૃતકોમાં રઝળતો મુકાયેલો, કબરમાં પડેલા મારી નખાયેલાઓ જેવો, જેમને તમે હવે યાદ કરતા નથી, કેમ કે તેઓ તમારા હાથથી અલગ કરાયેલા છે. તમે મને ખાડાના ઊંડાણમાં, અંધકારભર્યા સ્થાનોમાં, ઊંડા જળમાં મૂક્યો છે. તમારો કોપ મારા પર ભારે પડે છે, અને તમે તમારાં સર્વ મોજાંથી મને ડુબાડો છો.

તમે મારા સાથીઓને મારાથી દૂર કર્યા છે; તમે મને તેઓની નજરમાં ધિક્કારપાત્ર બનાવ્યો છે. હું એવી રીતે બંધ કરાયો છું કે હું છટકી શકતો નથી; દુઃખને લીધે મારી આંખ ઝાંખી પડે છે. હે મારા પિતા, દરરોજ હું તમને પોકારું છું; હું મારા હાથ તમારી તરફ ફેલાવું છું. શું તમે મૃતકોને માટે ચમત્કારો કરશો? શું મરણ પામેલાઓ ઊઠીને તમારી સ્તુતિ કરશે?

શું કબરમાં તમારા કરારના પ્રેમની ઘોષણા થાય છે, વિનાશના સ્થાનમાં તમારી વિશ્વાસુપણાની? ^a શું અંધકારમાં તમારા ચમત્કારો જાણીતા થાય છે, કે વિસ્મૃતિના દેશમાં તમારી નેકી? પણ હે મારા પિતા, હું મદદ માટે તમને પોકારું છું; સવારે મારી પ્રાર્થના તમારી સમક્ષ આવે છે. હે મારા પિતા, તમે શા માટે મારા જીવને તજી દો છો? તમે મારાથી તમારું મુખ શા માટે સંતાડો છો? મારી જુવાનીથી હું પીડિત અને મરણની નજીક રહ્યો છું; મેં તમારા ભય સહન કર્યા છે; હું નિરાશામાં છું. તમારો સળગતો ક્રોધ મારા પર ફરી વળ્યો છે; તમારા ભયંકર હુમલા મને નષ્ટ કરે છે. તેઓ આખો દિવસ પૂરની જેમ મને ઘેરી વળે છે; તેઓ એકસાથે મારી આસપાસ બંધ થઈ જાય છે. તમે પ્રિયજન અને મિત્રને મારાથી દૂર કર્યા છે; મારા સાથીઓ અંધકારમાં છે.