Heman se roep uit die dieptes
’n Lied. ’n Psalm van die seuns van Korag. Vir die koorleier, op die wysie van Mahalat-Leannot. ’n Wysheidspsalm van Heman, die Esragiet.
Die somberste psalm. Heman roep dag en nag, getel onder die dooies, vasgepen onder toorn, sy vriende weggeneem deur die Vader tot wie hy bid. Hy vra of die graf kan loof, kry geen antwoord nie, en die psalm eindig in duisternis sonder 'n wending.
88 1Vader van my redding, bedags roep ek uit, en snags roep ek voor u. 2Laat my gebed voor u kom; neig u oor na my hulpgeroep. 3Want my siel is vol ellende, en my lewe kom naby aan die graf. 4Ek word getel onder dié wat afdaal na die kuil; ek het geword soos ’n man sonder krag. 5Vrygelaat onder die dooies, soos die wat verslaan is en in die graf lê, wat u nie meer onthou nie, want hulle is afgesny van u hand. 6U het my in die onderste kuil neergelê, in die donker plekke, in die dieptes. 7U toorn rus swaar op my, en u oorweldig my met al u golwe.
8U het my metgeselle ver van my verwyder; u het my vir hulle ’n voorwerp van afgryse gemaak. Ek is ingesluit sodat ek nie kan ontsnap nie; 9my oog word dof van verdriet. Elke dag roep ek u aan, my Vader; ek brei my hande na u uit. 10Doen u wonders vir die dooies? Staan die gestorwenes op om u te prys?
11Word u troue liefde in die graf verkondig, u trou in die Verderf? a a v11 Abaddon: Hebreeus vir ‘verderf’, ’n naam vir die diepste plek van die dode. 12Word u wonders in die duisternis geken, of u geregtigheid in die land van vergetelheid? 13Maar ek roep na u om hulp, my Vader; in die môre kom my gebed voor u. 14Waarom, my Vader, verwerp u my siel? Waarom verberg u u aangesig vir my? 15Ellendig en naby die dood van my jeug af, het ek u verskrikkinge gedra; ek is radeloos. 16U brandende toorn het oor my gespoel; u verskriklike aanvalle vernietig my. 17Hulle omring my soos ’n vloed die hele dag lank; hulle sluit saam om my toe. 18U het geliefde en vriend ver van my verwyder; my metgeselle is in die duisternis.
