Endi bosma nashrda

Zabur 89 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Abadiy kuylanadigan sodiq sevgi

Ezrohlik Etanning hikmat zaburi.

Sanoning yarmi Otamizning Dovudga bergan qasamini takrorlaydi — quyoshdek taxt, tarbiya hech qachon bekor qilmaydigan sevgi. So'ng yer oyoq ostidan ketadi: toj tuproqda yotibdi, devorlar buzilgan. Qo'shiqchi va'dani ham, vayronani ham birga tutib, qachongacha, deb so'raydi.

89-bob.

Otamizning sodiq sevgisini abadiy kuylayman; sadoqatingni barcha avlodlarga eʼlon qilaman. Chunki men dedim: “Sodiq sevgi abadiy turish uchun bino qilingan; sadoqatingni osmonlarda mustahkam qilasan.

Men tanlaganim bilan ahd tuzdim; qulim Dovudga qasam ichdim: «Men naslingni abadiy barqaror qilaman, taxtingni barcha avlodlarga qurib beraman».”

Ey Otamiz, osmonlar Sening moʻjizalaringni, sadoqatingni ham, muqaddaslar jamoasida ulugʻlaydi. Chunki falakda kim Otamizga tenglasha oladi? Samoviy mavjudotlar orasida kim Otamizga oʻxshaydi? U — juda qoʻrqiladigan Ota, muqaddaslar kengashida Uni oʻrab turganlarning barchasidan ulugʻvordir. Ey samoviy qoʻshinlar Otasi, kim Sendek qudratli? Sadoqating Seni oʻrab turibdi.

Sen dengizning qutqusini jilovlaysan; toʻlqinlari koʻtarilganda, ularni tinchitasan. Sen dengiz maxluqi Rahavni oʻldirilgan jasaddek yanchding; qudratli bilaging bilan dushmanlaringni tarqatib yubording. Osmonlar Senikidir; yer ham Senikidir; dunyoni va uni toʻldirgan hamma narsani Sen barpo etding. Shimol va janubni Sen yaratding; Tabor va Hermon Sening noming sharafiga sevinib hayqiradi. Sening bilaging qudratli; qoʻling kuchli; oʻng qoʻling baland koʻtarilgan.

Solihlik va adolat taxtingning poydevoridir; sodiq sevgi va sadoqat Sening oldingda yuradi. Shodlik hayqirigʻini biladigan xalq baxtlidir; ular, ey Otamiz, Sening yuzing nurida yuradi. Sening noming bilan kun boʻyi shodlanadilar, solihliging bilan yuksaltiriladilar. Chunki Sen ularning kuchining shuhratisan, marhamating bilan qudratimiz yuksaladi. Chunki qalqonimiz Otamizga tegishli, shohimiz esa Isroilning Muqaddas Zotiga — Otamizga.

Shunda Sen bir vahiyda soʻzlading, sodiqlaringga aytding: “Men bir bahodirga yordam ato etdim; xalq orasidan tanlangan birini yuksaltirdim. Men Dovudni, qulimni topdim; muqaddas moyim bilan uni moyladim, toki qoʻlim uni mahkam ushlab tursin; bilagim ham uni kuchaytiradi. Hech bir dushman unga hiyla ishlatolmaydi, hech bir yovuz kimsa uni yerga urolmaydi. Men uning dushmanlarini oʻz oldida ezib tashlayman, undan nafratlanganlarni mahv etaman. Mening sadoqatim va sodiq sevgim u bilan boʻladi, Mening nomim bilan uning qudrati yuksaladi. Men uning qoʻlini dengiz uzra qoʻyaman, oʻng qoʻlini esa daryolar uzra. U Menga nido qiladi: «Sen mening Otamsan, Xudoyim, najotimning Qoyasisan». a a v26 Otamizni “Otam” deb ataydigan Dovud oʻgʻli Isoda — Oʻz uyiga olib keladigan har bir kishi bilan bu iqrorni baham koʻradigan ulugʻroq Oʻgʻilda — amalga oshadi. Men esa uni toʻngʻich qilaman, yer yuzi shohlarining eng ulugʻi etaman. Sodiq sevgimni u uchun abadiy saqlayman, ahdim esa u bilan mustahkam turadi. Men uning naslini abadiy barqaror qilaman, taxtini esa osmonlar turguncha saqlayman.

Agar uning farzandlari qonunimni tark etsa, hukmlarim boʻyicha yurmasa, agar qoidalarimni buzsa, amrlarimga rioya qilmasa, u holda ularning isyonini tayoq bilan jazolayman, gunohini esa qamchi bilan, lekin sodiq sevgimni Dovuddan tortib olmayman, sadoqatimga ham xiyonat qilmayman. Ahdimni buzmayman, labimdan chiqqan soʻzni oʻzgartirmayman. Men bir bor oʻz muqaddasligim bilan qasam ichdim; Dovudga yolgʻon aytmayman. Uning nasli abadiy qoladi, taxti esa Mening huzurimda quyoshdek boʻladi. U oydek abadiy barqaror boʻladi, falakdagi sodiq guvohdir.”

Lekin endi Sen uni rad etib tashlading; moylanganingga qarshi gʻazabga toʻlding. Sen quling bilan tuzgan ahdingdan voz kechding; uning tojini changga bulgʻading. Sen uning barcha devorlarini buzib tashlading; qalʼalarini vayronaga aylantirding. Oʻtgan-ketganlarning hammasi uni talaydi; u qoʻshnilari uchun masxara boʻlib qoldi. Sen uning raqiblarining oʻng qoʻlini baland koʻtarding; barcha dushmanlarini shod qilding. Sen uning qilichi damini qaytarding; jangda unga sabot bermading. Sen uning shuhratiga chek qoʻyding; taxtini yerga uloqtirding. Sen uning yoshlik kunlarini qisqartirding; uni sharmandalik bilan oʻrab qoʻyding.

Qachongacha, ey Otamiz? Abadiy yashirinib turaverasanmi? Gʻazabing qachongacha olovdek yonadi? Umrim naqadar oʻtkinchi ekanini esla! Sen barcha odamzodni naqadar behuda yaratibsan! Qaysi inson yashab, oʻlimni hech koʻrmay qoladi? Kim oʻzini goʻr changalidan qutqara oladi?

Ey Hukmron Ota, qadimgi sodiq sevging qani, Sen uni sadoqating bilan Dovudga qasam ichib vaʼda bergan eding? Ey Hukmron Ota, qullaring boshiga yogʻilgan masxarani esla, koʻplab xalqlarning haqoratini qalbimda qanday koʻtarib yurganimni esla, Ey Otamiz, dushmanlaring shu haqoratlar bilan masxara qildi, moylanganingning har bir qadamini shular bilan mazax qildi.

Otamizga abadiy hamdu sanolar boʻlsin! Omin va omin.