Abadiy kuylanadigan sodiq sevgi
Ezrohlik Etanning hikmat zaburi.
Sanoning yarmi Otamizning Dovudga bergan qasamini takrorlaydi — quyoshdek taxt, tarbiya hech qachon bekor qilmaydigan sevgi. So'ng yer oyoq ostidan ketadi: toj tuproqda yotibdi, devorlar buzilgan. Qo'shiqchi va'dani ham, vayronani ham birga tutib, qachongacha, deb so'raydi.
89 1Otamizning sodiq sevgisini abadiy kuylayman; sadoqatingni barcha avlodlarga eʼlon qilaman. 2Chunki men dedim: “Sodiq sevgi abadiy turish uchun bino qilingan; sadoqatingni osmonlarda mustahkam qilasan.
3Men tanlaganim bilan ahd tuzdim; qulim Dovudga qasam ichdim: 4«Men naslingni abadiy barqaror qilaman, taxtingni barcha avlodlarga qurib beraman».”
5Ey Otamiz, osmonlar Sening moʻjizalaringni, sadoqatingni ham, muqaddaslar jamoasida ulugʻlaydi. 6Chunki falakda kim Otamizga tenglasha oladi? Samoviy mavjudotlar orasida kim Otamizga oʻxshaydi? 7U — juda qoʻrqiladigan Ota, muqaddaslar kengashida Uni oʻrab turganlarning barchasidan ulugʻvordir. 8Ey samoviy qoʻshinlar Otasi, kim Sendek qudratli? Sadoqating Seni oʻrab turibdi.
9Sen dengizning qutqusini jilovlaysan; toʻlqinlari koʻtarilganda, ularni tinchitasan. 10Sen dengiz maxluqi Rahavni oʻldirilgan jasaddek yanchding; qudratli bilaging bilan dushmanlaringni tarqatib yubording. 11Osmonlar Senikidir; yer ham Senikidir; dunyoni va uni toʻldirgan hamma narsani Sen barpo etding. 12Shimol va janubni Sen yaratding; Tabor va Hermon Sening noming sharafiga sevinib hayqiradi. 13Sening bilaging qudratli; qoʻling kuchli; oʻng qoʻling baland koʻtarilgan.
14Solihlik va adolat taxtingning poydevoridir; sodiq sevgi va sadoqat Sening oldingda yuradi. 15Shodlik hayqirigʻini biladigan xalq baxtlidir; ular, ey Otamiz, Sening yuzing nurida yuradi. 16Sening noming bilan kun boʻyi shodlanadilar, solihliging bilan yuksaltiriladilar. 17Chunki Sen ularning kuchining shuhratisan, marhamating bilan qudratimiz yuksaladi. 18Chunki qalqonimiz Otamizga tegishli, shohimiz esa Isroilning Muqaddas Zotiga — Otamizga.
19Shunda Sen bir vahiyda soʻzlading, sodiqlaringga aytding: “Men bir bahodirga yordam ato etdim; xalq orasidan tanlangan birini yuksaltirdim. 20Men Dovudni, qulimni topdim; muqaddas moyim bilan uni moyladim, 21toki qoʻlim uni mahkam ushlab tursin; bilagim ham uni kuchaytiradi. 22Hech bir dushman unga hiyla ishlatolmaydi, hech bir yovuz kimsa uni yerga urolmaydi. 23Men uning dushmanlarini oʻz oldida ezib tashlayman, undan nafratlanganlarni mahv etaman. 24Mening sadoqatim va sodiq sevgim u bilan boʻladi, Mening nomim bilan uning qudrati yuksaladi. 25Men uning qoʻlini dengiz uzra qoʻyaman, oʻng qoʻlini esa daryolar uzra. 26U Menga nido qiladi: «Sen mening Otamsan, Xudoyim, najotimning Qoyasisan». a a v26 Otamizni “Otam” deb ataydigan Dovud oʻgʻli Isoda — Oʻz uyiga olib keladigan har bir kishi bilan bu iqrorni baham koʻradigan ulugʻroq Oʻgʻilda — amalga oshadi. 27Men esa uni toʻngʻich qilaman, yer yuzi shohlarining eng ulugʻi etaman. 28Sodiq sevgimni u uchun abadiy saqlayman, ahdim esa u bilan mustahkam turadi. 29Men uning naslini abadiy barqaror qilaman, taxtini esa osmonlar turguncha saqlayman.
30Agar uning farzandlari qonunimni tark etsa, hukmlarim boʻyicha yurmasa, 31agar qoidalarimni buzsa, amrlarimga rioya qilmasa, 32u holda ularning isyonini tayoq bilan jazolayman, gunohini esa qamchi bilan, 33lekin sodiq sevgimni Dovuddan tortib olmayman, sadoqatimga ham xiyonat qilmayman. 34Ahdimni buzmayman, labimdan chiqqan soʻzni oʻzgartirmayman. 35Men bir bor oʻz muqaddasligim bilan qasam ichdim; Dovudga yolgʻon aytmayman. 36Uning nasli abadiy qoladi, taxti esa Mening huzurimda quyoshdek boʻladi. 37U oydek abadiy barqaror boʻladi, falakdagi sodiq guvohdir.”
38Lekin endi Sen uni rad etib tashlading; moylanganingga qarshi gʻazabga toʻlding. 39Sen quling bilan tuzgan ahdingdan voz kechding; uning tojini changga bulgʻading. 40Sen uning barcha devorlarini buzib tashlading; qalʼalarini vayronaga aylantirding. 41Oʻtgan-ketganlarning hammasi uni talaydi; u qoʻshnilari uchun masxara boʻlib qoldi. 42Sen uning raqiblarining oʻng qoʻlini baland koʻtarding; barcha dushmanlarini shod qilding. 43Sen uning qilichi damini qaytarding; jangda unga sabot bermading. 44Sen uning shuhratiga chek qoʻyding; taxtini yerga uloqtirding. 45Sen uning yoshlik kunlarini qisqartirding; uni sharmandalik bilan oʻrab qoʻyding.
46Qachongacha, ey Otamiz? Abadiy yashirinib turaverasanmi? Gʻazabing qachongacha olovdek yonadi? 47Umrim naqadar oʻtkinchi ekanini esla! Sen barcha odamzodni naqadar behuda yaratibsan! 48Qaysi inson yashab, oʻlimni hech koʻrmay qoladi? Kim oʻzini goʻr changalidan qutqara oladi?
49Ey Hukmron Ota, qadimgi sodiq sevging qani, Sen uni sadoqating bilan Dovudga qasam ichib vaʼda bergan eding? 50Ey Hukmron Ota, qullaring boshiga yogʻilgan masxarani esla, koʻplab xalqlarning haqoratini qalbimda qanday koʻtarib yurganimni esla, 51Ey Otamiz, dushmanlaring shu haqoratlar bilan masxara qildi, moylanganingning har bir qadamini shular bilan mazax qildi.
52Otamizga abadiy hamdu sanolar boʻlsin! Omin va omin.