Jabur 89 FHB Father's Heart Bible™

89 ¹Kawula badhe ngidungaken sih-kadarmanipun Rama kita ing salami-laminipun; kawula badhe martosaken kasetyan Paduka dhateng sadaya turunan. ²Awit kawula sampun matur: “Sih-kadarman punika kaadegaken supados lestantun ing salami-laminipun; wonten ing langit Paduka netepaken kasetyan Paduka.

³Aku wis nganakake prajanjian karo wong kang Dakpilih; Aku wis sumpah marang Dawud, abdiKu: ⁴‘Aku bakal netepake turunanmu ing salawase, lan mbangun dhamparmu kanggo sakabehe turunan.’”

⁵Langit sami memuji kaelokan Paduka, dhuh Rama, saha kasetyan Paduka ugi, wonten ing pakempalanipun para suci. ⁶Awit sinten ing akasa ingkang saged katandhing kaliyan Rama kita? Sinten ing antawisipun para titah swarga ingkang kados Rama kita, ⁷Rama ingkang dipunbekteni kanthi ageng wonten ing parepatanipun para suci, saha nggegirisi ngungkuli sadaya ingkang wonten ing sakiwa-tengenipun? ⁸Dhuh Rama, Gustining wadyabala swarga, sinten ingkang kuwaos kados Paduka? Kasetyan Paduka ngubengi Paduka.

⁹Paduka ingkang ngereh umbaking seganten; manawi alunipun mumbul, Paduka ingkang nyirep. ¹⁰Paduka sampun ngremuk Rahab, buta seganten, kados bangke ingkang kasambut; srana asta Paduka ingkang santosa, Paduka mbuyaraken para mengsah Paduka. ¹¹Langit punika kagungan Paduka; bumi ugi kagungan Paduka; jagad saisinipun—Paduka ingkang njejegaken. ¹²Ler saha kidul—Paduka ingkang nitahaken punika; redi Tabor saha Hermon surak bingah dhateng asma Paduka. ¹³Asta Paduka rosa; asta Paduka kiyat; asta tengen Paduka kaangkat inggil.

¹⁴Kabeneran saha kaadilan punika dhasaring dhampar Paduka; sih-kadarman saha kasetyan lumampah wonten ing ngajeng Paduka. ¹⁵Begja bangsa ingkang mangretos ing surak kabingahan, ingkang lumampah, dhuh Rama, wonten ing pepadhanging wadana Paduka. ¹⁶Wonten ing asma Paduka tiyang-tiyang sami bingah sadinten muput, saha wonten ing kabeneran Paduka sami kaangkat inggil. ¹⁷Awit Paduka punika kamulyaning kakiyatanipun, saha marga saking sih-piwelas Paduka kakiyatan kawula kaangkat inggil. ¹⁸Awit tameng kawula punika kagunganipun Rama kita, ratu kawula kagunganipun Ingkang Mahasuci ing Israel—Rama kita.

¹⁹Nunten Paduka ngandika wonten ing wahyu dhateng para kekasih Paduka, pangandika Paduka: “Aku wis maringi pitulungan marang sawijining wong prakosa; Aku wis njunjung sawijining wong pilihan saka ing antarane rakyat. ²⁰Aku wis nemu Dawud, abdiKu; kanthi lenga suciKu Aku wis njebadi dheweke, ²¹supaya astaKu ngukuhi dheweke; astaKu uga bakal nyantosani dheweke. ²²Ora ana mungsuh kang bakal ngapusi dheweke, lan ora ana wong duraka kang bakal ngasorake dheweke. ²³Aku bakal ngremuk para mungsuhe ana ing ngarepe, lan numpes para kang padha sengit marang dheweke. ²⁴KasetyanKu lan sih-kadarmanKu bakal nunggil karo dheweke, lan marga saka asmaKu kakuwatane bakal kaluhurake. ²⁵Aku bakal masang tangane ana ing sagara lan tangan tengene ana ing bengawan-bengawan. ²⁶Dheweke bakal sesambat marang Aku: ‘Paduka punika Rama kawula, Allah kawula, saha Gunung Parang karahayon kawula.’ ^a a v26 Putrane Dawud kang nyeluk Rama kita ‘Ramaku’ iku kayektenan ing Gusti Yesus, Sang Putra kang luwih agung, kang nduweni pangaken iki bebarengan karo saben wong kang digawa mulih dening Panjenengane. ²⁷Lan Aku bakal ndadekake dheweke pembarep, kang pinunjul dhewe ing antarane para ratu ing bumi. ²⁸Sih-kadarmanKu bakal Dakreksa kanggo dheweke ing salawase, lan prajanjianKu bakal ngadeg santosa tumrap dheweke. ²⁹Aku bakal netepake turunane ing salawase lan dhampare salawase langit isih lestari.

³⁰Manawa anak-anake padha ninggal angger-anggerKu lan ora lumaku miturut pranatanKu, ³¹manawa padha nerak katetepanKu lan ora netepi dhawuh-dhawuhKu, ³²Aku bakal ngajar pambalelane srana gada lan dosane srana gebugan, ³³nanging Aku ora bakal nyingkirake sih-kadarmanKu saka Dawud, lan ora bakal nyidrani kasetyanKu. ³⁴Aku ora bakal nerak prajanjianKu utawa ngowahi tembung kang wis kawetu saka lathiKu. ³⁵Sapisan kanggo salawase Aku wis sumpah demi kasucenKu; Aku ora bakal ngapusi marang Dawud. ³⁶Turunane bakal lestari ing salawase, dhampare kaya srengenge ana ing ngarepKu. ³⁷Kaya rembulan bakal katetepake ing salawase, dadi seksi kang setya ana ing awang-awang.”

³⁸Nanging samangke Paduka sampun nampik saha mbucal piyambakipun; Paduka sampun kebak bebendu dhateng ingkang Paduka jebadi. ³⁹Paduka sampun mbatalaken prajanjian kaliyan abdi Paduka; makuthanipun sampun Paduka najisaken wonten ing lebu. ⁴⁰Paduka sampun ngrebahaken sadaya baluwartinipun; beteng-betengipun sampun Paduka dadosaken gempuran. ⁴¹Sadaya ingkang langkung sami ngrayah piyambakipun; piyambakipun dados pepoyoking tangga-tanggonipun. ⁴²Paduka sampun ngangkat inggil tangan tengenipun para mengsahipun; Paduka damel bingahipun sadaya mengsahipun. ⁴³Paduka sampun mbalekaken landheping pedhangipun lan boten mbiyantu piyambakipun ngadeg santosa wonten ing paprangan. ⁴⁴Paduka sampun mungkasi kamulyanipun lan nyawataken dhamparipun dhateng siti. ⁴⁵Paduka sampun nyekak dinaning kanem-anemanipun; piyambakipun Paduka kemuli ing kawirangan.

⁴⁶Ngantos pinten dangunipun, dhuh Rama? Punapa Paduka badhe ndhelik salami-laminipun? Ngantos pinten dangunipun bebendu Paduka murub kados latu? ⁴⁷Mugi Paduka enget, sapinten cupeting gesang kawula! Kanthi kasia-sia punapa Paduka nitahaken sadaya manungsa! ⁴⁸Tiyang punapa ingkang saged gesang tanpa nate nyipati pejah? Sinten ingkang saged ngluwari badanipun saking panyekelipun kubur?

⁴⁹Dhuh Rama ingkang jumeneng Pangeran, wonten pundi sih-kadarman Paduka ingkang rumiyin, ingkang Paduka sumpahaken dhateng Dawud wonten ing kasetyan Paduka? ⁵⁰Mugi Paduka enget, dhuh Rama ingkang jumeneng Pangeran, dhateng pepoyok ingkang katumpahaken dhateng para abdi Paduka, kadospundi kawula mikul wonten ing manah kawula panacad saking sadaya bangsa ingkang kathah, ⁵¹ingkang kangge mengsah Paduka sami memoyoki, dhuh Rama, ingkang kangge sami memoyoki saben lampahipun ingkang Paduka jebadi.

⁵²Pinujia Rama kita ing salami-laminipun! Amin saha Amin.