Famindrampo, Atao Hira Mandrakizay
Salamo fahendrena nataon’i Etana Ezrahita.
Ny phaoifany salamo dia mamerina ny fianianan'i Rayntsika tamin'i Davida — seza fanjakana toy ny masoandro, fitiavana izay tsy ho foanan'ny famaizana. Avy eo dia very ny tany: eo amin'ny vovoka ny satroboninahitra, rava ny rindrina. Mitazona ny fampanantenana sy ny fahaverezana miaraka ny mpihira ary manontany hoe hafiriana.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 3–4, 19–37
89 1Hihira ny famindrampon’i Rainay mandrakizay aho; hanambara ny fahatokianao amin’ny taranaka rehetra. 2Fa hoy aho: «Naorina hitoetra mandrakizay ny famindrampo; any amin’ny lanitra no ananganao ny fahatokianao.
3Nanao fanekena tamin’ny voafidiko aho; nianiana tamin’i Davida mpanompoko aho: 4“Hanorina ny taranakao mandrakizay Aho, ary hanangana ny seza fiandriananao amin’ny taranaka rehetra.”»
5Derain’ny lanitra ny fahagaganao, Rainay ô, ary ny fahatokianao koa, ao amin’ny fiangonan’ny masina. 6Fa iza any amin’ny avo no azo oharina amin’i Rainay? Iza amin’ny zavaboary any an-danitra no tahaka an’i Rainay, 7Ray atahorana indrindra ao amin’ny filan’ny masina, ary mahatahotra mihoatra noho izay rehetra manodidina Azy? 8Ray ô, Rain’ny tafik’ny lanitra, iza no mahery tahaka Anao? Manodidina Anao ny fahatokianao.
9Mifehy ny fisafoanan’ny ranomasina Ianao; rehefa mitsangana ny onjany, dia mampitony azy Ianao. 10Nanorotoro an’i Rahaba, ilay biby goavana any amin’ny ranomasina, tahaka ny faty novonoina Ianao; nampielezinao ny fahavalonao tamin’ny sandrinao mahery. 11Anao ny lanitra; Anao koa ny tany; ny tontolo sy izay rehetra mameno azy—Ianao no nanorina azy. 12Ny avaratra sy ny atsimo—Ianao no nahary azy; i Tabora sy i Hermona dia mihoby amin’ny anaranao. 13Mahery ny sandrinao; matanjaka ny tananao; ambony ny tanan-kananao.
14Ny fahamarinana sy ny rariny no fanorenan’ny seza fiandriananao; ny famindrampo sy ny fahatokiana no mandroso eo anoloanao. 15Sambatra ny olona mahalala ny fihobiana, izay mandeha, Rainay ô, amin’ny mazava avy amin’ny tavanao. 16Mifaly amin’ny anaranao izy mandritra ny andro manontolo, ary asandratra amin’ny fahamarinanao. 17Fa Ianao no voninahitry ny heriny, ary noho ny fankasitrahanao no hisandratra ny herinay. 18Fa an’i Rainay ny ampingay, ny mpanjakanay an’ilay Masin’ny Israely—Rainay.
19Dia niteny tamin’ny fahitana tamin’ny olonao mahatoky Ianao hoe: «Nanome fanampiana ho an’ny mahery Aho; nanandratra voafidy avy amin’ny vahoaka Aho. 20Hitako i Davida mpanompoko; nosorotako tamin’ny menako masina izy, 21mba hanohana azy mafy ny tanako; hampahery azy koa ny sandriko. 22Tsy hisy fahavalo hamitaka azy, ary tsy hisy ratsy fanahy hampietry azy. 23Hotorotoroiko eo anoloany ny fahavalony, ary hamely ireo mankahala azy Aho. 24Hiaraka aminy ny fahatokiako sy ny famindrampoko, ary amin’ny anarako no hasandratra ny heriny. 25Hapetrako amin’ny ranomasina ny tanany, ary amin’ny ony ny tanan-kananany. 26Hiantso Ahy izy hoe: “Ianao no Raiko, Andriamanitro sy Vatolampin’ny famonjeko.” a a v26 Tanteraka ao amin’i Jesosy ilay zanak’i Davida izay miantso an’i Raintsika hoe «Raiko»; Izy no Zanaka lehibe kokoa, izay mizara izany fanambarana izany amin’izay rehetra entiny hody. 27Ary hataoko ho lahimatoa izy, ho ambony indrindra amin’ny mpanjakan’ny tany. 28Hotandremako ho azy mandrakizay ny famindrampoko, ary ho tsy mihozongozona ho azy ny fanekeko. 29Hanorina ny taranany mandrakizay Aho, ary ny seza fiandrianany raha mbola maharitra ny lanitra.
30Raha mahafoy ny lalàko ny zanany, ary tsy mandeha araka ny fitsarako, 31raha mandika ny fitsipiko izy, ary tsy mitandrina ny didiko, 32dia hampianariko amin’ny tsorakazo ny fikomiany, ary amin’ny kapoka ny fahotany, 33nefa tsy hesoriko amin’i Davida ny famindrampoko, ary tsy hivadika amin’ny fahatokiako Aho. 34Tsy handika ny fanekeko Aho, na hanova ny teny nivoaka avy tamin’ny molotro. 35Indray mandeha ho mandrakizay no nianianako tamin’ny fahamasinako; tsy handainga tamin’i Davida Aho. 36Hitoetra mandrakizay ny taranany, ary ny seza fiandrianany tahaka ny masoandro eo anatrehako. 37Hapetraka mandrakizay tahaka ny volana izy, vavolombelona mahatoky any amin’ny lanitra.»
38Nefa ankehitriny dia nandà sy nanary azy Ianao; tezitra be tamin’ny voahosotrao Ianao. 39Nanala ny fanekena tamin’ny mpanomponao Ianao; nandoto ny satroboninahiny tamin’ny vovoka Ianao. 40Nandrava ny manda rehetra nisy taminy Ianao; nataonao rava ny tanàna mimanda azy. 41Mpandalo rehetra no mandroba azy; efa tonga fanesoana ho an’ny mpifanolo-bainy izy. 42Nasandratrao ny tanana ankavanan’ny mpanohitra azy; nampifalinao ny fahavalony rehetra. 43Nampiverenao ny lelan’ny sabany, ary tsy nanampy azy hijoro mafy tamin’ny ady Ianao. 44Nampitsaharanao ny voninahiny, ary narianao tamin’ny tany ny seza fiandrianany. 45Nohafohezinao ny andron’ny fahatanorany; nofonosinao tamin’ny henatra izy.
46Mandra-pahoviana, Rainay ô? Hiafina mandrakizay va Ianao? Mandra-pahoviana no handoro tahaka ny afo ny fahatezeranao? 47Tsarovy ny hafohezan’ny fiainako! Fa hoatrinona ny fahafoanana no nanaovanao ny olona rehetra! 48Iza no olona velona ka tsy hahita fahafatesana? Iza no mahavonjy ny ainy amin’ny fahefan’ny fasana?
49Ray Tompo ô, aiza ny famindrampo taloha nananao, izay nianianao tamin’i Davida tamin’ny fahatokianao? 50Tsarovy, Ray Tompo ô, ny fanesoana ny mpanomponao, ary ny fanevatevan’ny firenena maro rehetra izay entiko ao am-poko, 51izay nanevatevan’ny fahavalonao, Rainay ô, izay nanevatevany ny voahosotrao isaky ny dingana.
52Hotahina i Rainay mandrakizay! Amena sy Amena.