መዝሙር 90

90 ¹ጌታ አባት ሆይ፤ ከትውልድ እስከ ትውልድ መኖሪያችን አንተ ነበርህ። ²ተራሮች ሳይወለዱ፣ ወይም ምድርንና ዓለምን ሳታስገኝ፣ ከዘላለም እስከ ዘላለም አንተ አባታችን ነህ።

³ሰዎችን ወደ አፈር ትመልሳለህ፤ “እናንተ የሰው ልጆች ሆይ፤ ተመለሱ” ትላለህ።

⁴ሺህ ዓመት በፊትህ አስቀድሞ እንዳለፈ ቀን፣ እንደ ሌሊት ዘብ ናቸውና። ⁵እንደ ጐርፍ ጠራርገህ ትወስዳቸዋለህ፤ እንደ ሕልም ናቸው፣ ጥዋት እንደሚበቅል ሣር ናቸው፣ ⁶ጥዋት ያብባል ይበቅላል፤ ማታ ይጠወልጋል ይደርቃል።

⁷በቍጣህ ተፈጅተናልና፤ በመዓትህ ደንግጠናል። ⁸በደላችንን በፊትህ አኖርህ፤ የተሰወሩ ኀጢአቶቻችንን በፊትህ ብርሃን ውስጥ አኖርህ። ⁹ዘመናችን ሁሉ በመዓትህ ያልፋልና፤ ዓመታችንን እንደ ትንፋሽ እንጨርሳለን። ¹⁰ዘመናችን ሰባ ዓመት ነው፤ ጕልበት ቢኖረንም ሰማንያ ዓመት ነው፤ ነገር ግን የሚያመጡት ድካምና መከራ ብቻ ነው፤ ፈጥነው ያልፋሉ፣ እኛም እንበራለን። ¹¹የቍጣህን ኀይል ማን ያውቃል? መዓትህ ልትፈራ እንደሚገባህ መጠን ታላቅ ነው። ¹²ዘመናችንን እንድንቈጥር አስተምረን፤ የጥበብን ልብ እንድናገኝ።

¹³አባታችን ሆይ፤ ተመለስ! እስከ መቼ ነው? በባሪያዎችህ ላይ ራራ። ¹⁴በማለዳ በኪዳንህ ፍቅር አጥግበን፤ በዘመናችን ሁሉ በደስታ እንድንዘምርና ሐሤት እንድናደርግ። ¹⁵ያስጨነቅኸን ቀኖች ያህል ደስ አሰኘን፤ መከራ ባየንባቸው ዓመታት ያህል። ¹⁶ባሪያዎችህ ሥራህን ይዩ፤ ልጆቻቸውም ግርማህን ይዩ።

¹⁷የጌታ አባት ሞገስ በእኛ ላይ ይሁን፤ የእጆቻችንን ሥራ አጽናልን፤ አዎ፣ የእጆቻችንን ሥራ አጽና።