Muuse wuxuu baryayaa Aabbaha weligiis jira
Ducada Muuse, ninka Aabbeheen.
Muuse wuxuu nolosha aadanaha dhigaa agteeda Aabbihiis weligiis jira: kun sano waxay u dhaafaan sida waardiyadii xalay, dadkuna waxay u gaqmaan sida cawska subaxda. Ma weydiisto maalmo dheeraad ah ee waa garasho uu ku tiriyo, iyo farxad la mid ah sannadihii dhibka.
Aabbeheen ayaa ku hadlaya aayad 3
90 1Aabbow Taliyow, adigu waxaad nagu ahayd hoy jiil walba. 2Intaan buuruhu dhalan, ama aad dhulka iyo adduunka soo bixin, tan iyo weligii ilaa weligiiba adigu waxaad tahay Aabbahayaga.
3Dadka waxaad ku celisaa ciidda, adigoo leh: “Soo noqda, carruurta aadanaha.”
4Waayo, kun sannadood indhahaaga hortooda waa sida maalin tegay, iyo sida waardiyo habeenka ah. 5Waad xaaqdaa sidii daad; waxay yihiin sida riyo, sida caws subaxdii soo baxa, 6subaxdii wuu ubaxaa oo soo baxaa; fiidkii wuu engegaa oo qalalaa.
7Waayo, cadhadaada ayaa na baabbi'iyey; xanaaqaaga ayaa na argagaxiyey. 8Xumaantayada waxaad hortaada dhigtay, dembiyadayada qarsoon iftiinka wejigaaga ku dhex dhigtay. 9Waayo, maalmahayaga oo dhan cadhadaada hoosteeda ayay ku dhammaadaan; sannadahayaga waxaannu u dhammaynaa sida taah. 10Waxaannu nolonaa toddobaatan sannadood, ama siddeetan haddii xooggayagu sii jiro; habase yeeshee dhib iyo dhibaato mooyaane waxba ma keenaan—dhaqso bay u dhaafaan, waannu duulnaa. 11Yaa ogsoon xoogga cadhadaada? Xanaaqaagu wuxuu le'eg yahay cabsida aad mudan tahay. 12Na bar inaannu tirinno maalmahayaga, si aannu u helno qalbi xikmad leh.
13Soo noqo, Aabbahayagow! Ilaa goorma? Addoommadaada raxmad ka yeelo. 14Subaxdii naxariista axdigaaga nagu dhergi, si aannu farxad ugu heesno oo aannu ugu rayrayno maalmahayaga oo dhan. 15Nagu farxi maalmo la mid ah intii aad na dhibtay, iyo sannado la mid ah intii aannu dhibaato aragnay. 16Addoommadaada shuqulkaaga ha arkeen, carruurtooduna haybaddaada ha arkeen.
17Raalli-ahaanshaha Aabbaha Taliyaha ah ha nagu soo dul ahaado; shuqulka gacmahayaga noo adkee—haah, shuqulka gacmahayaga noo adkee.
