Musa Sonsuz Baba'ya Dua Ediyor
Babamız'ın adamı Musa'nın duası.
Musa, bir insan ömrünü sonsuz Babası'nın yanına koyar: bin yıl dün geceki bir nöbet gibi geçer, insanlar sabah otu gibi silinip gider. Daha çok gün istemez; o günleri saymayı bilecek aklı ve dert görülen yıllara denk bir sevinci ister.
90 1Egemen Baba, kuşaklar boyunca konutumuz sen oldun. 2Dağlar doğmadan, yeryüzünü ve dünyayı var etmeden önce, öncesizlikten sonsuzluğa dek Babamız sensin.
3İnsanı toprağa döndürürsün, «Ey insanoğulları, dönün» dersin.
4Çünkü senin gözünde bin yıl geçmiş bir gün, bir gece nöbeti gibidir. 5Onları bir sel gibi süpürüp götürürsün; bir düş gibidirler, sabahleyin biten ot gibi, 6sabahleyin filizlenip büyür, akşam solup kurur.
7Çünkü öfkenle tükeniyoruz; gazabınla dehşete düşüyoruz. 8Suçlarımızı önüne serdin, gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın. 9Bütün günlerimiz gazabınla geçip gidiyor, yıllarımızı bir soluk gibi bitiriyoruz. 10Ömrümüz yetmiş yıl sürer, gücümüz varsa seksen yıl; ama bunlar da yalnızca zahmet ve dert getirir—çabucak geçer, uçup gideriz. 11Öfkenin gücünü kim bilir? Gazabın, hak ettiğin korku kadar büyüktür. 12Günlerimizi saymayı bize öğret ki, bilge bir yürek kazanalım.
13Dön, ey Babamız! Daha ne kadar? Kullarına şefkat göster. 14Sabahları vefalı sevginle bizi doyur ki, sevinçle ezgiler söyleyip ömrümüz boyunca mutlu olalım. 15Bizi sıkıntıya soktuğun günler kadar, dert gördüğümüz yıllar kadar sevindir bizi. 16Kulların yaptığın işleri görsün, çocukları da görkemini görsün.
17Egemen Baba'nın lütfu üzerimizde olsun; ellerimizin emeğini bizim için kalıcı kıl—evet, ellerimizin emeğini kalıcı kıl.
