زبور 90 FHB Father's Heart Bible™

90 ¹اي مختيار بابا، تون سڀني نسلن تائين اسان جو ٺڪاڻو رهيو آهين. ²جبل پيدا ٿيڻ کان اڳ، يا تو زمين ۽ دنيا کي جنم ڏيڻ کان اڳ، ازل کان ابد تائين تون اسان جو پيءُ آهين.

³تون ماڻهن کي واپس مٽيءَ ڏانهن موٽائين ٿو، ائين چوندي تہ ”اي بني آدم، موٽي اچو.“

⁴ڇاڪاڻ تہ هڪ هزار سال تنهنجي نظر ۾ گذريل ڏينهن وانگر، يا رات جي هڪ پهر وانگر آهن. ⁵تون کين ٻوڏ وانگر لوڙهي وڃين ٿو؛ اهي خواب وانگر، ان گاھ وانگر آهن جيڪو صبح جو ڦٽي نڪري ٿو، ⁶صبح جو اهو ڦٽي نڪري ٿو ۽ ڦوٽاريون ڏئي ٿو؛ شام تائين ڪومائجي سڪي وڃي ٿو.

⁷ڇاڪاڻ تہ اسين تنهنجي ڪاوڙ سبب ختم ٿي رهيا آهيون؛ تنهنجي غضب کان پريشان ٿي ويا آهيون. ⁸تو اسان جو ڏوهه پنهنجي اڳيان رکيو آهي، اسان جا ڳجها گناهه پنهنجي حضور جي روشنيءَ ۾ رکيا آهن. ⁹ڇاڪاڻ تہ اسان جا سڀ ڏينهن تنهنجي غضب هيٺ گذري وڃن ٿا؛ اسين پنهنجا ورهيه هڪ ٿڌي ساهه وانگر پورا ڪريون ٿا. ¹⁰اسين ستر ورهيه جيئون ٿا، يا جيڪڏهن طاقت هجي تہ اسي ورهيه؛ تڏهن بہ اهي محنت ۽ تڪليف کانسواءِ ڪجهہ نہ ٿا آڻين—جلدي گذري وڃن ٿا ۽ اسين اڏامي وڃون ٿا. ¹¹تنهنجي ڪاوڙ جي طاقت کي ڪير ٿو ڄاڻي؟ جيترو ڊپ تو کي جڳائي ٿو، تيترو ئي تنهنجو غضب وڏو آهي. ¹²اسان کي اسان جا ڏينهن ڳڻڻ سيکار، تہ جيئن اسين ڏاهپ واري دل ماڻيون.

¹³موٽي اچ، اي اسان جا بابا! ڪيستائين؟ پنهنجن ٻانهن تي رحم ڪر. ¹⁴صبح جو اسان کي پنهنجي عهد واري پيار سان ڍاپ ڏي، تہ جيئن اسين سڀ ڏينهن خوشيءَ جا گيت ڳايون ۽ خوش ٿيون. ¹⁵جيترا ڏينهن تو اسان کي ستايو آهي ۽ جيترا ورهيه اسان ڏک ڏٺو آهي، تيترا ئي اسان کي خوش ڪر. ¹⁶تنهنجا ٻانها تنهنجو ڪم ڏسن، ۽ سندن ٻار تنهنجو شان ڏسن.

¹⁷اسان تي مختيار پيءُ جي مهرباني هجي؛ اسان لاءِ اسان جي هٿن جو ڪم قائم ڪر—ها، اسان جي هٿن جو ڪم قائم ڪر.