હવે છપાયેલી
પુસ્તક

મૂસા સનાતન પિતાને પ્રાર્થના કરે છે

આપણા પિતાના ભક્ત મૂસાની પ્રાર્થના.

મૂસા માનવજીવનને પોતાના સનાતન પિતાની બાજુમાં મૂકે છે: હજાર વર્ષ ગઈ રાતના પહોરની જેમ વીતી જાય છે, અને લોકો સવારના ઘાસની જેમ વહી જાય છે. તે વધારે દિવસો માગતો નથી, પણ તેમને ગણવાની સમજ માગે છે, અને સંકટનાં વર્ષો જેટલો આનંદ માગે છે.

અધ્યાય 90.

હે સાર્વભૌમ પિતા, પેઢી દર પેઢી તમે અમારું આશ્રયસ્થાન રહ્યા છો. પર્વતો ઉત્પન્ન થયા તે પહેલાં, અથવા તમે પૃથ્વી તથા જગત ઉપજાવ્યાં તે પહેલાં, અનાદિકાળથી અનંતકાળ સુધી તમે અમારા પિતા છો.

તમે માણસોને પાછા ધૂળમાં ફેરવો છો, ને કહો છો, “હે માનવસંતાનો, પાછા આવો.”

કેમ કે તમારી દૃષ્ટિમાં એક હજાર વર્ષ વીતી ગયેલા એક દિવસ જેવાં, રાતના એક પહોર જેવાં છે. તમે તેઓને પૂરની જેમ તાણી જાઓ છો; તેઓ સ્વપ્ન જેવા છે, સવારે ઊગી નીકળતા ઘાસ જેવા છે, સવારે તે ખીલે છે ને વધે છે; સાંજે તે કરમાઈને સુકાઈ જાય છે.

કેમ કે તમારા ક્રોધથી અમે ભસ્મ થઈ જઈએ છીએ; તમારા કોપથી અમે ગભરાઈ જઈએ છીએ. તમે અમારા અપરાધ તમારી આગળ, અમારાં ગુપ્ત પાપ તમારી હાજરીના પ્રકાશમાં મૂક્યાં છે. કેમ કે તમારા કોપ નીચે અમારા સર્વ દિવસો વીતી જાય છે; અમે અમારાં વર્ષ નિસાસાની જેમ પૂરાં કરીએ છીએ. અમારું આયુષ્ય સિત્તેર વર્ષનું, અથવા જો શક્તિ ટકે તો એંસી વર્ષનું છે; તોપણ તેમાં કષ્ટ અને દુઃખ સિવાય કશું નથી—તે ઝટ વીતી જાય છે, ને અમે ઊડી જઈએ છીએ. તમારા ક્રોધનું સામર્થ્ય કોણ જાણે છે? તમને જે ભય ઘટે છે તેટલો જ મહાન તમારો કોપ છે. અમારા દિવસો ગણવાનું અમને શીખવો, જેથી અમે જ્ઞાની હૃદય પામીએ.

પાછા ફરો, હે અમારા પિતા! ક્યાં સુધી? તમારા સેવકો પર દયા કરો. સવારે તમારા કરારના પ્રેમથી અમને તૃપ્ત કરો, જેથી અમે અમારા સર્વ દિવસો આનંદથી ગાઈએ ને હરખાઈએ. જેટલા દિવસ તમે અમને દુઃખ દીધું, ને જેટલાં વર્ષ અમે સંકટ જોયું, તેટલા દિવસ અમને આનંદિત કરો. તમારા સેવકો તમારું કાર્ય જુએ, ને તેમનાં સંતાનો તમારો વૈભવ જુએ.

સાર્વભૌમ પિતાની કૃપા અમારા પર રહો; અમારા હાથનું કાર્ય અમારે માટે સ્થિર કરો—હા, અમારા હાથનું કાર્ય સ્થિર કરો.