મૂસા સનાતન પિતાને પ્રાર્થના કરે છે
આપણા પિતાના ભક્ત મૂસાની પ્રાર્થના.
મૂસા માનવજીવનને પોતાના સનાતન પિતાની બાજુમાં મૂકે છે: હજાર વર્ષ ગઈ રાતના પહોરની જેમ વીતી જાય છે, અને લોકો સવારના ઘાસની જેમ વહી જાય છે. તે વધારે દિવસો માગતો નથી, પણ તેમને ગણવાની સમજ માગે છે, અને સંકટનાં વર્ષો જેટલો આનંદ માગે છે.
90 1હે સાર્વભૌમ પિતા, પેઢી દર પેઢી તમે અમારું આશ્રયસ્થાન રહ્યા છો. 2પર્વતો ઉત્પન્ન થયા તે પહેલાં, અથવા તમે પૃથ્વી તથા જગત ઉપજાવ્યાં તે પહેલાં, અનાદિકાળથી અનંતકાળ સુધી તમે અમારા પિતા છો.
3તમે માણસોને પાછા ધૂળમાં ફેરવો છો, ને કહો છો, “હે માનવસંતાનો, પાછા આવો.”
4કેમ કે તમારી દૃષ્ટિમાં એક હજાર વર્ષ વીતી ગયેલા એક દિવસ જેવાં, રાતના એક પહોર જેવાં છે. 5તમે તેઓને પૂરની જેમ તાણી જાઓ છો; તેઓ સ્વપ્ન જેવા છે, સવારે ઊગી નીકળતા ઘાસ જેવા છે, 6સવારે તે ખીલે છે ને વધે છે; સાંજે તે કરમાઈને સુકાઈ જાય છે.
7કેમ કે તમારા ક્રોધથી અમે ભસ્મ થઈ જઈએ છીએ; તમારા કોપથી અમે ગભરાઈ જઈએ છીએ. 8તમે અમારા અપરાધ તમારી આગળ, અમારાં ગુપ્ત પાપ તમારી હાજરીના પ્રકાશમાં મૂક્યાં છે. 9કેમ કે તમારા કોપ નીચે અમારા સર્વ દિવસો વીતી જાય છે; અમે અમારાં વર્ષ નિસાસાની જેમ પૂરાં કરીએ છીએ. 10અમારું આયુષ્ય સિત્તેર વર્ષનું, અથવા જો શક્તિ ટકે તો એંસી વર્ષનું છે; તોપણ તેમાં કષ્ટ અને દુઃખ સિવાય કશું નથી—તે ઝટ વીતી જાય છે, ને અમે ઊડી જઈએ છીએ. 11તમારા ક્રોધનું સામર્થ્ય કોણ જાણે છે? તમને જે ભય ઘટે છે તેટલો જ મહાન તમારો કોપ છે. 12અમારા દિવસો ગણવાનું અમને શીખવો, જેથી અમે જ્ઞાની હૃદય પામીએ.
13પાછા ફરો, હે અમારા પિતા! ક્યાં સુધી? તમારા સેવકો પર દયા કરો. 14સવારે તમારા કરારના પ્રેમથી અમને તૃપ્ત કરો, જેથી અમે અમારા સર્વ દિવસો આનંદથી ગાઈએ ને હરખાઈએ. 15જેટલા દિવસ તમે અમને દુઃખ દીધું, ને જેટલાં વર્ષ અમે સંકટ જોયું, તેટલા દિવસ અમને આનંદિત કરો. 16તમારા સેવકો તમારું કાર્ય જુએ, ને તેમનાં સંતાનો તમારો વૈભવ જુએ.
17સાર્વભૌમ પિતાની કૃપા અમારા પર રહો; અમારા હાથનું કાર્ય અમારે માટે સ્થિર કરો—હા, અમારા હાથનું કાર્ય સ્થિર કરો.