Luwas sa Landong

Ang bisan sin-o nga nagapuyo sing malapit, sa idalom sang dalangpan sang Labing Mataas, ginsaaran sang proteksyon batok sa pagbanhig, balatian, kakugmat sa gab-i kag peste sa udto, upod ang mga anghel nga gintangdo sa ordinaryo nga buluhaton sang paglakat. Sa katapusan nagahambal ang aton Amay: tungod kay nagakapyot sia sa akon, sabton ko sia.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 14–16

Kapitulo 91.

Ang nagapuyo sa dalangpan sang Labing Mataas magapahuway sa landong sang Labing Gamhanan.

Magasiling ako nahanungud sa akon Amay, “Sia amo ang akon dalangpan kag akon kuta, akon Amay, nga sa iya nagasalig ako.”

Sa pagkamatuud luwason ka niya gikan sa siod sang mangangayam kag gikan sa makamamatay nga balatian. Tabunan ka niya sang iya mga balhibo, kag sa idalum sang iya mga pakpak makakita ka sing dalangpan; ang iya pagkamatutum amo ang imo taming kag pader. Indi ka mahadluk sa kahadlukan sang kagab-ihon, ukon sa baslay nga nagalupad kon adlaw, ukon sa balatian nga nagalakat sa kadudulman, ukon sa kalalat-an nga nagalaglag kon udto. Mahimo nga malaglag ang isa ka libo sa imo luyo, ang napulo ka libo sa imo tuo nga kamot, apang indi ini magpalapit sa imo. Magatan-aw ka lamang kag makita mo ang silot sang mga malauton.

Kay ginhimo mo ang akon Amay nga imo dalangpan—ang Labing Mataas nga imo puluy-an, wala sing kalautan nga magaabut sa imo, wala sing kalalat-an nga magapalapit sa imo tolda. Kay sugoon niya ang iya mga anghel nahanungud sa imo, sa pagbantay sa imo sa tanan mo nga mga dalanon. ^a Sapnayon ka nila sa ila mga kamot, agud nga indi mabunggo ang imo tiil sa bato. Tapakan mo ang leon kag ang kobra; pagalinason mo ang bataon nga leon kag ang man-ug.

“Kay nagakupot sia sa akon sa gugma, luwason ko sia; ibutang ko sia sa mataas, kay nakilala niya ang akon ngalan. Magatawag sia sa akon, kag sabton ko sia; magaupod ako sa iya sa kagamo; luwason ko sia kag padunggan. Sa malawig nga kabuhi busgon ko sia kag ipakita sa iya ang akon kaluwasan.”