၁ ရာ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့သည် စစ်တိုက်ရန် မိမိတို့၏တပ်များကို စုရုံးကြ၍ ယုဒပြည်ရှိ စောခေါမြို့၌ စုဝေးပြီးလျှင် စောခေါမြို့နှင့် အာဇကာမြို့စပ်ကြား ဧဖက်ဒမ္မိမ်အရပ်၌ တပ်ချကြ၏။ ²ရှောလုနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည်လည်း စုဝေးကြ၍ ဧလာချိုင့်၌ တပ်ချပြီးလျှင် ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့ကို မျက်နှာမူလျက် စစ်တပ်ကို ခင်းကျင်းကြ၏။ ³ဖိလိတ္တိလူမျိုးတို့သည် တစ်ဘက်တောင်ပေါ်၌၎င်း၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် တစ်ဘက်တောင်ပေါ်၌၎င်း ရပ်နေကြ၍ နှစ်ဘက်စပ်ကြားတွင် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ၏။ ⁴ဂါသမြို့သား ဂေါလျတ်အမည်ရှိသော သူရဲကောင်းတစ်ဦးသည် ဖိလိတ္တိတပ်မှ ထွက်လာ၏။ သူ၏အရပ်မှာ ကိုးပေကိုးလက်မခန့် မြင့်၏။ ⁵သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြေးဝါခမောက်ကို ဆောင်း၍ ပေါင် ၁၂၅ ခန့် အလေးချိန်ရှိသော ကြေးဝါ အကွက်ကျသံချပ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ ⁶သူ၏ခြေထောက်တို့ကို ကြေးဝါခြေကာများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထား၍ သူ၏ပခုံးကြားတွင် ကြေးဝါလှံတံတစ်ချောင်းကို လွယ်ထား၏။ ⁷သူ၏လှံရိုးသည် ရက်ကန်းလက်လိပ်တန်းနှင့်တူ၍ သံဖြင့်ပြီးသော လှံဦးသည် ပေါင်တစ်ဆယ့်ငါးခန့် အလေးချိန်ရှိ၏။ သူ၏ဒိုင်းဆောင်သူသည် သူ့ရှေ့မှ သွား၏။ ⁸သူသည် ရပ်လျက် ဣသရေလတပ်များကို ဟစ်အော်၍ “သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် စစ်ခင်းရန် ထွက်လာကြသနည်း။ ငါသည် ဖိလိတ္တိလူမျိုးဖြစ်၍ သင်တို့သည် ရှောလု၏ကျွန်များ မဟုတ်လော။ လူတစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်၍ ငါ့ထံသို့ ဆင်းစေကြလော့။ ⁹ထိုသူသည် ငါနှင့်တိုက်၍ ငါ့ကို သတ်နိုင်လျှင် ငါတို့သည် သင်တို့၏ကျွန်ဖြစ်ကြမည်။ သို့ရာတွင် ငါသည် သူ့ကို နိုင်၍ သတ်လျှင် သင်တို့သည် ငါတို့၏ကျွန်ဖြစ်၍ ငါတို့ထံ၌ အစေခံရကြမည်” ဟု ဆို၏။ ¹⁰ထို့နောက် ဖိလိတ္တိလူက “ယနေ့ ငါသည် ဣသရေလတပ်များကို အော်ဟစ်စော်ကားပြီ။ လူတစ်ယောက်ကို ငါ့အား ပေးကြလော့။ တိုက်ခိုက်ကြကုန်အံ့” ဟု ဆို၏။

¹¹ရှောလုနှင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ဖိလိတ္တိလူ၏စကားကို ကြားကြသောအခါ စိတ်ပျက်၍ အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

¹²ဒါဝိဒ်ကား ယုဒပြည် ဗက်လင်မြို့သား၊ ဧဖရတ်အမျိုးဖြစ်သော ယေရှဲ၏သားဖြစ်၏။ ယေရှဲ၌ သားရှစ်ယောက်ရှိ၏။ ရှောလု၏လက်ထက်၌ ယေရှဲသည် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်၍ အိုမင်းနေပြီ။ ¹³ယေရှဲ၏သားကြီးသုံးယောက်တို့သည် ရှောလုနောက်သို့ လိုက်၍ စစ်ထွက်ကြ၏။ သားဦးကား ဧလျာဘ၊ ဒုတိယသားကား အဘိနဒပ်၊ တတိယသားကား ရှမ္မာတည်း။ ¹⁴ဒါဝိဒ်ကား အငယ်ဆုံးဖြစ်၏။ သားကြီးသုံးယောက်တို့သည် ရှောလုနောက်သို့ လိုက်သွားကြ၍၊ ¹⁵ဒါဝိဒ်မူကား မိမိဖခင်၏သိုးတို့ကို ထိန်းကျောင်းရန် ဗက်လင်မြို့သို့ ရှောလုထံမှ အသွားအပြန် ပြုလျက်နေ၏။

¹⁶ထိုဖိလိတ္တိလူသည် အရက်လေးဆယ်ပတ်လုံး နံနက်တိုင်း၊ ညနေတိုင်း ထွက်လာ၍ ရပ်နေလေ၏။

¹⁷ယေရှဲသည် မိမိသား ဒါဝိဒ်အား “ဤများစွာသော ဆန်လှော်နှင့် ဤမုန့်တစ်ဆယ်လုံးကို ယူ၍ တပ်၌ရှိသော သင့်အစ်ကိုတို့ထံသို့ အလျင်အမြန် ယူဆောင်သွားလော့။ ¹⁸ဤဒိန်ခဲတစ်ဆယ်ကို သူတို့၏တပ်မှူးထံသို့ ယူသွားလော့။ သင့်အစ်ကိုတို့၏ကျန်းမာရေးကို ကြည့်ရှု၍ သူတို့၏သတင်းကို ယူခဲ့လော့။ ¹⁹ရှောလုနှင့် ဒါဝိဒ်၏အစ်ကိုတို့မှစ၍ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ဧလာချိုင့်၌ ဖိလိတ္တိလူတို့ကို တိုက်ခိုက်လျက်ရှိကြ၏” ဟု ဆို၏။

²⁰ဒါဝိဒ်သည် နံနက်စောစော ထ၍ သိုးအုပ်ကို ထိန်းသူတစ်ဦးထံ၌ အပ်ပြီးလျှင် ရိက္ခာများကို ထမ်း၍ ယေရှဲမှာထားသည့်အတိုင်း သွား၏။ စစ်သည်တော်များသည် စစ်တပ်သို့ ချီတက်၍ စစ်အော်သံကို ဟစ်ကြွေးနေချိန်တွင် သူသည် တပ်သို့ ရောက်လေ၏။ ²¹ဣသရေလအမျိုးနှင့် ဖိလိတ္တိအမျိုးတို့သည် အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ စစ်တပ်ကို ခင်းကျင်းကြ၏။ ²²ဒါဝိဒ်သည် မိမိရိက္ခာများကို ရိက္ခာထိန်းထံ၌ အပ်၍ စစ်တပ်သို့ ပြေး၍ မိမိအစ်ကိုတို့ကို နှုတ်ဆက်၏။ ²³သူတို့နှင့် စကားပြောနေစဉ် ဂါသမြို့သား ဖိလိတ္တိသူရဲကောင်း ဂေါလျတ်သည် ဖိလိတ္တိတပ်များထဲမှ ထွက်လာ၍ ယခင်ကဲ့သို့ စော်ကားသောစကားကို ဟစ်အော်သဖြင့် ဒါဝိဒ်သည် ကြားလေ၏။ ²⁴ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ထိုသူကို မြင်ကြသောအခါ အလွန်ကြောက်ရွံ့၍ သူ့ထံမှ ထွက်ပြေးကြ၏။ ²⁵ဣသရေလအမျိုးသားတို့က “ထွက်လာနေသော ဤသူကို မြင်ကြသလော။ သူသည် ဣသရေလအမျိုးကို စော်ကားရန် တက်လာ၏။ သူ့ကို သတ်သောသူအား ရှင်ဘုရင်သည် များစွာသော ဥစ္စာကို ပေးသနားတော်မူ၍ မိမိသမီးတော်ကိုလည်း ပေးစားတော်မူမည်။ ထိုသူ၏အဖအိမ်ထောင်စုကိုလည်း ဣသရေလပြည်၌ အခွန်အတုတ်ကင်းလွတ်စေတော်မူမည်” ဟု ဆိုကြ၏။

²⁶ဒါဝိဒ်သည် မိမိအနားရှိသူတို့အား “ဤဖိလိတ္တိလူကို သတ်၍ ဣသရေလအမျိုး၏အရှက်ကို ပယ်ရှားသောသူသည် အဘယ်အကျိုးကို ရမည်နည်း။ အသက်ရှင်တော်မူသော ခမည်းတော်၏စစ်သည်တော်များကို စော်ကားရန် ဤအရေဖျားလှီးခြင်းမခံသော ဖိလိတ္တိလူကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မေး၏။

²⁷လူများက ထိုသူကို သတ်သောသူအတွက် ပြုလုပ်မည့်အရာကို ဒါဝိဒ်အား တစ်ဖန် ပြောကြ၏။

²⁸ဒါဝိဒ်၏အစ်ကိုကြီး ဧလျာဘသည် ဒါဝိဒ် ထိုသူတို့နှင့် စကားပြောနေသည်ကို ကြားသောအခါ ဒါဝိဒ်ကို အမျက်ထွက်၍ “သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဆင်းလာသနည်း။ တောတွင်းရှိ ထိုသိုးအနည်းငယ်ကို အဘယ်သူ့ထံ၌ အပ်ထားခဲ့သနည်း။ သင်၏မာန်မာနနှင့် ဆိုးညစ်သောစိတ်ကို ငါသိ၏။ သင်သည် စစ်တိုက်သည်ကို ကြည့်ရှုရန်သာ ဆင်းလာခြင်းဖြစ်၏” ဟု ဆို၏။

²⁹ဒါဝိဒ်က “ယခု ငါသည် အဘယ်အမှုကို ပြုမိသနည်း။ မေးမြန်းရုံမျှသာ မဟုတ်လော” ဟု ဆို၏။ ³⁰သူသည် အခြားသူတစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်၍ ထိုနည်းအတူ မေးမြန်းပြန်ရာ လူများက ရှေ့ကဲ့သို့ပင် ပြန်ပြောကြ၏။ ³¹ဒါဝိဒ်ပြောသောစကားကို ကြားသိ၍ ရှောလုအား လျှောက်ထားကြသဖြင့် ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်ကို ခေါ်စေ၏။ ³²ဒါဝိဒ်က ရှောလုအား “ထိုသူ့ကြောင့် မည်သူ၏စိတ်မျှ မပျက်ပါစေနှင့်။ ကိုယ်တော့်ကျွန်သည် သွား၍ ဤဖိလိတ္တိလူကို တိုက်ခိုက်ပါမည်” ဟု လျှောက်၏။

³³ရှောလုက “သင်သည် ဤဖိလိတ္တိလူကို မတိုက်နိုင်။ သင်သည် သူငယ်မျှသာ ဖြစ်၍ ထိုသူမူကား ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက စစ်သူရဲ ဖြစ်ခဲ့ပြီ” ဟု ဆို၏။

³⁴ဒါဝိဒ်က ရှောလုအား “ကိုယ်တော့်ကျွန်သည် မိမိဖခင်၏သိုးတို့ကို ထိန်းကျောင်းပါ၏။ ခြင်္သေ့ဖြစ်စေ၊ ဝက်ဝံဖြစ်စေ လာ၍ သိုးအုပ်ထဲမှ သိုးတစ်ကောင်ကို ချီသွားသောအခါ၊ ³⁵အကျွန်ုပ်သည် လိုက်၍ ရိုက်ပြီးလျှင် ထိုသားရဲ၏ပါးစပ်မှ သိုးကို ကယ်ယူပါ၏။ ထိုသားရဲသည် အကျွန်ုပ်ကို ပြန်လှည့်တိုက်သောအခါ သူ၏လည်ဆံမွေးကို ဆွဲကိုင်၍ ရိုက်သတ်ပါ၏။ ³⁶ကိုယ်တော့်ကျွန်သည် ခြင်္သေ့နှင့် ဝက်ဝံ နှစ်မျိုးလုံးကို သတ်ခဲ့ပါ၏။ ဤအရေဖျားလှီးခြင်းမခံသော ဖိလိတ္တိလူသည်လည်း ထိုသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သူသည် အသက်ရှင်တော်မူသော ခမည်းတော်၏စစ်သည်တော်များကို စော်ကားခဲ့သောကြောင့်တည်း” ဟု လျှောက်၏။ ³⁷ဒါဝိဒ်က “ခြင်္သေ့၏ခြေသည်းနှင့် ဝက်ဝံ၏လက်မှ အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤဖိလိတ္တိလူ၏လက်မှလည်း အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆက်၍ လျှောက်၏။ ရှောလုကလည်း “သွားလော့၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်နှင့်အတူ ရှိတော်မူပါစေ” ဟု ဆို၏။

³⁸ထို့နောက် ရှောလုသည် ဒါဝိဒ်အား မိမိ၏စစ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ပေး၏။ သူ၏ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကြေးဝါခမောက်ကို တင်၍ သံချပ်အင်္ကျီကိုလည်း ဝတ်ဆင်ပေး၏။ ³⁹ဒါဝိဒ်သည် သံချပ်အင်္ကျီပေါ်မှ ဓားကို စည်းနှောင်၍ လမ်းလျှောက်ကြည့်သော်လည်း ထိုအရာများကို အသားမကျ။ သူက ရှောလုအား “အကျွန်ုပ်သည် ဤအရာတို့ကို ဝတ်ဆင်လျက် မသွားနိုင်ပါ၊ အသားမကျ၍ဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်၍ ထိုအရာတို့ကို ချွတ်လိုက်၏။

⁴⁰သူသည် မိမိတောင်ဝှေးကို ကိုင်၍ ချောင်းရေပြင်မှ ချောမွေ့သော ကျောက်ခဲငါးလုံးကို ရွေးယူပြီးလျှင် မိမိသိုးထိန်းအိတ်၏ အိတ်ကွက်ထဲ၌ ထည့်၍ လက်ထဲတွင် လောက်လွှဲကို ကိုင်လျက် ဖိလိတ္တိလူထံသို့ ချဉ်းကပ်၏။ ⁴¹ထိုအတောအတွင်း ဖိလိတ္တိလူသည် မိမိ၏ဒိုင်းဆောင်သူ ရှေ့မှ သွားလျက် ဒါဝိဒ်ထံသို့ တိုးတိုး၍ ချဉ်းကပ်လာ၏။ ⁴²ဖိလိတ္တိလူသည် ဒါဝိဒ်ကို စေ့စေ့ကြည့်ရှုသောအခါ သူသည် အသားနီ၍ ရုပ်ရည်ချောမောသော သူငယ်မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း မြင်သဖြင့် သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၏။ ⁴³သူက ဒါဝိဒ်အား “သင်သည် ငါ့ထံသို့ တုတ်များဖြင့် လာရန် ငါသည် ခွေးဖြစ်သလော” ဟု ဆို၏။ ဖိလိတ္တိလူသည် မိမိဘုရားများ၏အမည်ကို တိုင်တည်၍ ဒါဝိဒ်ကို ကျိန်ဆဲ၏။ ⁴⁴သူက “ဤအရပ်သို့ လာလော့၊ သင်၏အသားကို မိုးကောင်းကင်ငှက်များနှင့် တောတိရစ္ဆာန်များအား ငါပေးမည်” ဟု ဆို၏။

⁴⁵ဒါဝိဒ်က ဖိလိတ္တိလူအား “သင်သည် ဓား၊ လှံနှင့် လှံတံဖြင့် ငါ့ထံသို့ လာ၏။ ငါမူကား သင်စော်ကားခဲ့သော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလတပ်များ၏ခမည်းတော်၏ နာမတော်ကို အမှီပြု၍ သင့်ထံသို့ လာ၏။ ⁴⁶ယနေ့ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင့်ကို ငါ၏လက်သို့ အပ်တော်မူ၍ ငါသည် သင့်ကို ရိုက်လှဲ၍ သင်၏ဦးခေါင်းကို ဖြတ်မည်။ ဤနေ့ချင်းတွင်ပင် ဖိလိတ္တိစစ်တပ်၏အလောင်းများကို မိုးကောင်းကင်ငှက်များနှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ တောတိရစ္ဆာန်များအား ငါပေးမည်။ သို့ဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုး၌ ခမည်းတော်ရှိတော်မူကြောင်းကို မြေတစ်ပြင်လုံးသည် သိရလိမ့်မည်။

⁴⁷ဤအရပ်၌ စုဝေးရောက်ရှိသော သူအပေါင်းတို့သည်လည်း ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဓား၊ လှံမပါဘဲ ကယ်တင်တော်မူကြောင်းကို သိရကြလိမ့်မည်။ စစ်မှုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၌ တည်၏။ ကိုယ်တော်သည် သင်တို့အပေါင်းကို ငါတို့၏လက်သို့ အပ်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။

⁴⁸ဖိလိတ္တိလူသည် ဒါဝိဒ်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ချဉ်းကပ်လာသောအခါ ဒါဝိဒ်သည် သူ့ကို ဆီးကြို၍ စစ်တပ်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးလေ၏။ ⁴⁹ဒါဝိဒ်သည် မိမိအိတ်ထဲသို့ လက်ကို နှိုက်၍ ကျောက်ခဲတစ်လုံးကို ထုတ်ယူပြီးလျှင် လောက်လွှဲဖြင့် ပစ်လွှတ်ရာ ဖိလိတ္တိလူ၏နဖူးကို မှန်လေ၏။ ကျောက်ခဲသည် သူ၏နဖူးထဲသို့ နစ်ဝင်သွားသဖြင့် သူသည် မြေပေါ်သို့ မှောက်လျက် လဲကျ၏။ ⁵⁰ထိုသို့ ဒါဝိဒ်သည် လောက်လွှဲနှင့် ကျောက်ခဲတစ်လုံးဖြင့် ဖိလိတ္တိလူကို နိုင်လေ၏။ လက်ထဲတွင် ဓားမပါဘဲ ဖိလိတ္တိလူကို ရိုက်လှဲ၍ သတ်လေ၏။ ⁵¹ဒါဝိဒ်သည် ပြေး၍ ထိုသူ၏အပေါ်၌ ရပ်ပြီးလျှင် ဖိလိတ္တိလူ၏ဓားကို ယူ၍ ဓားအိမ်မှ ထုတ်ကာ ထိုသူ့ကို သတ်၍ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်လေ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် မိမိတို့၏သူရဲကောင်း သေသည်ကို မြင်ကြသောအခါ ထွက်ပြေးကြ၏။

⁵²ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးနှင့် ယုဒအမျိုးသားတို့သည် ကြွေးကြော်လျက် ထ၍ ဖိလိတ္တိလူတို့ကို ဂါသမြို့ဝနှင့် ဧကြုန်မြို့တံခါးများတိုင်အောင် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြ၏။ ဂါသမြို့နှင့် ဧကြုန်မြို့သို့ သွားသော ရှာရိမ်လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဖိလိတ္တိလူ၏အလောင်းများ လဲနေကြ၏။ ⁵³ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရာမှ ပြန်လာကြသောအခါ ဖိလိတ္တိတပ်ကို လုယက်ကြ၏။ ⁵⁴ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္တိလူ၏ဦးခေါင်းကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ယူဆောင်သွား၍ ဂေါလျတ်၏လက်နက်များကို မိမိတဲ၌ ထား၏။ ⁵⁵ရှောလုသည် ဒါဝိဒ် ဖိလိတ္တိလူကို ဆီးကြိုရန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရှုလျက် မိမိ၏ဗိုလ်ချုပ် အာဗနာအား “အာဗနာ၊ ဤလုလင်သည် အဘယ်သူ၏သားနည်း” ဟု မေး၏။ အာဗနာက “အရှင်မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်အသက်ရှင်သည်အတိုင်း အကျွန်ုပ် မသိပါ” ဟု လျှောက်၏။

⁵⁶ရှင်ဘုရင်က “ဤလုလင်သည် အဘယ်သူ၏သားဖြစ်သည်ကို စုံစမ်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁵⁷ဒါဝိဒ်သည် ဖိလိတ္တိလူကို သတ်ရာမှ ပြန်လာသောအခါ အာဗနာသည် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရှောလုရှေ့တော်သို့ သွင်း၏။ ထိုအခါ ဖိလိတ္တိလူ၏ဦးခေါင်းသည် ဒါဝိဒ်၏လက်၌ ရှိ၏။ ⁵⁸ရှောလုက “အချင်းလုလင်၊ သင်သည် အဘယ်သူ၏သားနည်း” ဟု မေး၏။ ဒါဝိဒ်က “ကိုယ်တော့်ကျွန် ဗက်လင်မြို့သား ယေရှဲ၏သားဖြစ်ပါသည်” ဟု လျှောက်၏။