૧ શમુએલ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹પલિસ્તીઓએ યુદ્ધ માટે પોતાની સેના એકઠી કરી, યહૂદિયાના સોખોમાં ભેગા થઈને સોખો તથા અઝેકાની વચ્ચે એફેસ-દામ્મીમ આગળ છાવણી નાખી. ²શાઉલ તથા ઇઝરાયલના માણસો ભેગા થયા, એલાહની ખીણમાં છાવણી નાખી અને પલિસ્તીઓની સામે યુદ્ધની વ્યૂહરચના ગોઠવી. ³પલિસ્તીઓ એક ટેકરી પર ઊભા રહ્યા, ઇઝરાયલ સામેની ટેકરી પર, અને તેમની વચ્ચે ખીણ હતી. ⁴ગાથનો ગોલ્યાથ નામે એક યોદ્ધો પલિસ્તીઓની છાવણીમાંથી બહાર આવ્યો; તેની ઊંચાઈ આશરે નવ ફૂટ નવ ઇંચ હતી. ⁵તેના માથા પર કાંસાનો ટોપ હતો; તેણે આશરે એકસો પચીસ રતલ વજનનું ભીંગડાંવાળું બખ્તર પહેર્યું હતું. ⁶તેના પગ પર કાંસાનાં રક્ષાકવચ હતાં અને તેના ખભાની વચ્ચે કાંસાની બરછી લટકતી હતી. ⁷તેના ભાલાનો દાંડો વણકરની તોરના જેવો હતો, તેનું લોખંડનું ફળું આશરે પંદર રતલ વજનનું હતું. તેની ઢાલ ઊંચકનાર તેની આગળ ચાલતો હતો. ⁸તેણે ઊભા રહીને ઇઝરાયલની સેના સામે પોકારીને કહ્યું, “તમે યુદ્ધની વ્યૂહરચના કરવા શા માટે બહાર આવ્યા છો? શું હું પલિસ્તી નથી, અને તમે શાઉલના ચાકર નથી? એક માણસ પસંદ કરીને તેને મારી પાસે મોકલો. ⁹જો તે લડીને મને મારી નાખે, તો અમે તમારા ચાકર થઈશું; પણ જો હું તેને હરાવીને મારી નાખું, તો તમે અમારા ચાકર થશો અને અમારી સેવા કરશો.” ¹⁰પછી પલિસ્તીએ કહ્યું, “આજે હું ઇઝરાયલની સેનાને પડકાર ફેંકું છું! મને એક માણસ આપો; આપણે લડીએ.”

¹¹જ્યારે શાઉલ તથા આખા ઇઝરાયલે પલિસ્તીનાં વચન સાંભળ્યાં, ત્યારે તેઓ ભયભીત થઈ ગયા અને ગભરાઈ ગયા.

¹²દાઉદ યહૂદિયાના બેથલેહેમના એફ્રાથી યિશાઈનો દીકરો હતો, જેને આઠ દીકરા હતા. શાઉલના સમયમાં યિશાઈ વૃદ્ધ હતો, ઘણી ઉંમરે પહોંચેલો હતો. ¹³યિશાઈના ત્રણ મોટા દીકરા શાઉલની પાછળ યુદ્ધમાં ગયા: જ્યેષ્ઠ અલીઆબ, બીજો અબીનાદાબ અને ત્રીજો શામ્મા. ¹⁴દાઉદ સૌથી નાનો હતો. ત્રણ મોટા દીકરા શાઉલની પાછળ ગયા હતા, ¹⁵પણ દાઉદ પોતાના પિતાનાં ઘેટાં બેથલેહેમમાં ચરાવવા માટે શાઉલ પાસેથી આવ-જા કરતો હતો.

¹⁶ચાળીસ દિવસ સુધી તે પલિસ્તી દરરોજ સવારે તથા સાંજે આગળ આવીને ઊભો રહેતો.

¹⁷યિશાઈએ પોતાના દીકરા દાઉદને કહ્યું, “આ શેકેલા દાણાનો મોટો જથ્થો તથા આ દસ રોટલી લઈને તારા ભાઈઓ પાસે છાવણીમાં જલદી પહોંચાડ. ¹⁸આ દસ પનીર તેમની ટુકડીના સરદાર પાસે લઈ જા. તારા ભાઈઓની ખબર જો અને તેમના સમાચાર પાછા લાવ. ¹⁹શાઉલ, દાઉદના ભાઈઓ અને ઇઝરાયલના બધા માણસો એલાહની ખીણમાં પલિસ્તીઓ સાથે લડતા હતા.”

²⁰દાઉદે વહેલી સવારે ઘેટાંને એક રખેવાળ પાસે મૂકી, સામાન ઊંચકીને યિશાઈની આજ્ઞા પ્રમાણે ગયો. જ્યારે સૈન્ય યુદ્ધની વ્યૂહરચના તરફ કૂચ કરતું અને રણનાદ પોકારતું હતું, ત્યારે તે છાવણીમાં પહોંચ્યો. ²¹ઇઝરાયલ તથા પલિસ્તીઓએ એકબીજાની સામે પોતાની વ્યૂહરચના ગોઠવી. ²²દાઉદે પોતાનો સામાન સામાનના રખેવાળ પાસે મૂકી, યુદ્ધની વ્યૂહરચના તરફ દોડીને પોતાના ભાઈઓની ખબર પૂછી. ²³તે તેમની સાથે વાત કરતો હતો એટલામાં, ગાથનો પલિસ્તી યોદ્ધો ગોલ્યાથ પલિસ્તીઓની સેનામાંથી બહાર નીકળ્યો અને પોતાનો રોજનો પડકાર પોકાર્યો, અને દાઉદે તે સાંભળ્યું. ²⁴જ્યારે ઇઝરાયલના માણસોએ તે માણસને જોયો, ત્યારે તેઓ બધા ભયભીત થઈને તેની આગળથી નાઠા. ²⁵ઇઝરાયલના માણસોએ કહ્યું, “આ માણસ જે વારંવાર બહાર આવે છે તેને તમે જુઓ છો? તે ઇઝરાયલને પડકાર ફેંકવા આવે છે. જે કોઈ તેને મારી નાખશે તેને રાજા પુષ્કળ ધન આપશે, પોતાની દીકરી આપશે અને તેના પિતાના કુટુંબને ઇઝરાયલમાં કરમાંથી મુક્ત કરશે.”

²⁶દાઉદે પોતાની પાસે ઊભેલા માણસોને પૂછ્યું, “જે માણસ આ પલિસ્તીને મારી નાખીને ઇઝરાયલ પરથી શરમ દૂર કરે, તેને શું મળશે? કેમ કે આ બેસુન્નત પલિસ્તી કોણ છે, કે તે જીવતા પિતાની સેનાને પડકાર ફેંકે?”

²⁷જે માણસ તેને મારી નાખે તેને માટે શું કરવામાં આવશે તે લોકોએ તેને ફરી કહ્યું.

²⁸જ્યારે દાઉદના સૌથી મોટા ભાઈ અલીઆબે તેને માણસો સાથે વાત કરતો સાંભળ્યો, ત્યારે તે દાઉદ પર ક્રોધે ભરાયો. “તું શા માટે આવ્યો? તેં પેલાં થોડાં ઘેટાં અરણ્યમાં કોની પાસે મૂક્યાં? હું તારો ઘમંડ અને તારા હૃદયની દુષ્ટતા જાણું છું—તું તો ફક્ત યુદ્ધ જોવા જ આવ્યો છે.”

²⁹દાઉદે કહ્યું, “હવે મેં શું કર્યું છે? મેં તો માત્ર એક સવાલ જ પૂછ્યો હતો.” ³⁰તેણે બીજા તરફ ફરીને એ જ પૂછ્યું, અને લોકોએ તેને પહેલાંની જેમ જવાબ આપ્યો. ³¹દાઉદનાં વચન કોઈએ સાંભળીને શાઉલને કહ્યાં, અને તેણે તેને બોલાવ્યો. ³²દાઉદે શાઉલને કહ્યું, “તેને લીધે કોઈનું હૃદય નાહિંમત ન થાય. આપનો ચાકર જઈને આ પલિસ્તી સાથે લડશે.”

³³શાઉલે કહ્યું, “તું આ પલિસ્તી સાથે લડી શકે નહિ. તું તો માત્ર એક છોકરો છે, અને તે પોતાની જુવાનીથી યોદ્ધો રહ્યો છે.”

³⁴દાઉદે શાઉલને કહ્યું, “આપનો ચાકર પોતાના પિતાનાં ઘેટાં ચરાવતો હતો. જ્યારે સિંહ કે રીંછ આવીને ટોળામાંથી કોઈ ઘેટું ઉઠાવી જતું, ³⁵ત્યારે હું તેની પાછળ જઈને તેને મારતો અને ઘેટાને તેના મોંમાંથી છોડાવતો. જ્યારે તે મારી સામે થતું, ત્યારે હું તેની કેશવાળી પકડીને તેને મારીને મારી નાખતો. ³⁶આપના ચાકરે સિંહ તથા રીંછ બંનેને માર્યાં છે; આ બેસુન્નત પલિસ્તી તેમાંના એકના જેવો થશે, કેમ કે તેણે જીવતા પિતાની સેનાને પડકાર ફેંક્યો છે.” ³⁷દાઉદે આગળ કહ્યું, “આપણા પિતા, જેમણે મને સિંહના પંજામાંથી અને રીંછના પંજામાંથી બચાવ્યો, તેઓ મને આ પલિસ્તીના હાથમાંથી બચાવશે.” શાઉલે કહ્યું, “જા—આપણા પિતા તારી સાથે રહો.”

³⁸પછી શાઉલે દાઉદને પોતાનું બખ્તર પહેરાવ્યું. તેણે તેના માથા પર કાંસાનો ટોપ મૂક્યો અને તેને બખ્તરનો ઝભ્ભો પહેરાવ્યો. ³⁹દાઉદે બખ્તર પર તરવાર બાંધીને ચાલવાનો પ્રયત્ન કર્યો, પણ તેને તેની ટેવ ન હતી. તેણે શાઉલને કહ્યું, “આ પહેરીને હું જઈ શકતો નથી, મને એની ટેવ નથી.” અને તેણે તે ઉતારી નાખ્યાં.

⁴⁰તેણે પોતાની લાકડી લીધી, નાળામાંથી પાંચ લીસા પથ્થર પસંદ કર્યા, તેમને પોતાની ભરવાડની થેલીની કોથળીમાં મૂક્યા, અને હાથમાં ગોફણ લઈને પલિસ્તી તરફ ગયો. ⁴¹એટલામાં પલિસ્તી, પોતાની ઢાલ ઊંચકનારને આગળ રાખીને, દાઉદ તરફ વધુ ને વધુ નજીક આવતો રહ્યો. ⁴²પલિસ્તીએ દાઉદને ધારી ધારીને જોયો, અને તે તો માત્ર એક છોકરો—રતાશ પડતો અને સુંદર—હતો એ જોઈને તેણે તેને તુચ્છ ગણ્યો. ⁴³તેણે દાઉદને કહ્યું, “શું હું કૂતરો છું, કે તું લાકડીઓ લઈને મારી સામે આવે છે?” અને પલિસ્તીએ પોતાના દેવોના નામે દાઉદને શાપ દીધો. ⁴⁴તેણે કહ્યું, “અહીં આવ, અને હું તારું માંસ આકાશનાં પક્ષીઓને તથા વનનાં પશુઓને આપીશ.”

⁴⁵દાઉદે પલિસ્તીને કહ્યું, “તું તરવાર, ભાલો તથા બરછી લઈને મારી સામે આવે છે, પણ હું આકાશની સેનાના પિતાના નામે, ઇઝરાયલની સેનાના પિતાના નામે તારી સામે આવું છું, જેમને તેં પડકાર ફેંક્યો છે. ⁴⁶આજે આપણા પિતા તને મારા હાથમાં સોંપી દેશે, અને હું તને મારી નાખીને તારું માથું કાપી નાખીશ. આજે જ હું પલિસ્તી સૈન્યનાં શબોને આકાશનાં પક્ષીઓને તથા પૃથ્વીનાં જંગલી પશુઓને આપીશ, અને આખી પૃથ્વી જાણશે કે ઇઝરાયલમાં આપણા પિતા છે.

⁴⁷અહીં ભેગા થયેલા સર્વ જાણશે કે આપણા પિતા તરવાર કે ભાલા વગર ઉદ્ધાર કરે છે; યુદ્ધ તો આપણા પિતાનું છે, અને તેઓ તમને સર્વને અમારા હાથમાં સોંપી દેશે.”

⁴⁸જ્યારે પલિસ્તી તેના પર હુમલો કરવા આગળ વધ્યો, ત્યારે દાઉદ તેને મળવા માટે યુદ્ધની વ્યૂહરચના તરફ જલદી દોડ્યો. ⁴⁹દાઉદે પોતાની થેલીમાં હાથ નાખીને એક પથ્થર કાઢ્યો, ગોફણથી ફેંક્યો અને પલિસ્તીના કપાળ પર માર્યો. પથ્થર તેના કપાળમાં ઘૂસી ગયો, અને તે ઊંધો મોંભેર જમીન પર પડ્યો. ⁵⁰આ રીતે દાઉદે ગોફણ અને પથ્થરથી પલિસ્તીને હરાવ્યો; હાથમાં તરવાર વગર જ તેણે તેને મારીને મારી નાખ્યો. ⁵¹દાઉદ દોડીને તેના પર ઊભો રહ્યો. તેણે પલિસ્તીની તરવાર લઈને તેને મ્યાનમાંથી ખેંચી કાઢી, તેને મારી નાખ્યો અને તેનાથી તેનું માથું કાપી નાખ્યું. પોતાનો શૂરવીર મરણ પામ્યો છે એ જોઈને પલિસ્તીઓ નાઠા.

⁵²પછી ઇઝરાયલ તથા યહૂદિયાના માણસો પોકાર કરીને ઊઠ્યા અને પલિસ્તીઓની પાછળ ગાથના પ્રવેશદ્વાર તથા એક્રોનના દરવાજા સુધી પડ્યા. ગાથ તથા એક્રોન જતા શાઅરાઈમના માર્ગ પર પલિસ્તીઓના મૃતદેહ પડ્યા હતા. ⁵³જ્યારે ઇઝરાયલીઓ પલિસ્તીઓની પાછળ પડવાથી પાછા ફર્યા, ત્યારે તેમણે તેમની છાવણી લૂંટી. ⁵⁴દાઉદે પલિસ્તીનું માથું યરુશાલેમ લઈ ગયો અને ગોલ્યાથનાં શસ્ત્રો પોતાના તંબુમાં મૂક્યાં. ⁵⁵દાઉદને પલિસ્તીને મળવા બહાર જતો જોઈને, શાઉલે પોતાના સેનાપતિ આબ્નેરને પૂછ્યું, “આબ્નેર, આ જુવાન કોનો દીકરો છે?” આબ્નેરે જવાબ આપ્યો, “હે મારા રાજા, આપના સમ, હું જાણતો નથી.”

⁵⁶રાજાએ કહ્યું, “આ જુવાન કોનો દીકરો છે તે શોધી કાઢ.”

⁵⁷જ્યારે દાઉદ પલિસ્તીને મારીને પાછો આવ્યો, ત્યારે આબ્નેર તેને લઈને શાઉલની આગળ લાવ્યો, અને પલિસ્તીનું માથું તેના હાથમાં હતું. ⁵⁸શાઉલે પૂછ્યું, “હે જુવાન, તું કોનો દીકરો છે?” દાઉદે કહ્યું, “આપના ચાકર બેથલેહેમના યિશાઈનો દીકરો.”