ଗଲୀୟାତ ଇସ୍ରାଏଲର ସୈନ୍ୟଶ୍ରେଣୀକୁ ଅବଜ୍ଞା କଲା

ଚାଳିଶ ଦିନ ଧରି ଜଣେ ଦୈତ୍ୟ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଜଣେ ଲୋକ ପଠାଇବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ। ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ରୁଟି ଦେବାକୁ ଆସିଥିବା ଦାଉଦ ଜୀବିତ ପିତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟଦଳ ପାଇଁ ଅପମାନିତ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ସେ ଧାର କରା ସଜ୍ଜା ମନା କରନ୍ତି, ଝରଣାରୁ ପାଞ୍ଚଟି ପଥର ବାଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗୋଟିଏରେ ଗଲୀୟାତକୁ ଭୂପତିତ କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 17।

ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଏକତ୍ର କଲେ, ଯିହୂଦା ଦେଶସ୍ଥ ସୋଖୋ ନଗରରେ ସମବେତ ହୋଇ ସୋଖୋ ଓ ଅସେକା ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଏଫିସ୍-ଦମ୍ମୀମ୍ ସ୍ଥାନରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଶାଉଲ ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଏଲା ଉପତ୍ୟକାରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲେ ଓ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ସୈନ୍ୟ ସଜାଇଲେ। ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଏକ ପର୍ବତ ଉପରେ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ଅନ୍ୟ ପର୍ବତ ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉପତ୍ୟକା ଥିଲା। ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ଛାଉଣିରୁ ଗାଥୀୟ ଗଲୀୟାତ ନାମକ ଏକ ବୀର ବାହାରି ଆସିଲା, ତାହାର ଉଚ୍ଚତା ପ୍ରାୟ ନଅ ହାତ ନଅ ଇଞ୍ଚ ଥିଲା। ତାହା ମସ୍ତକରେ ଗୋଟିଏ ପିତ୍ତଳ ଟୋପର ଥିଲା; ସେ ପ୍ରାୟ ଏକଶହ ପଚିଶ ପାଉଣ୍ଡ ଓଜନର ଏକ ଆଉଁଳିଆ ସାଞ୍ଜୁ ପିନ୍ଧିଥିଲା। ତାହାର ଗୋଡ଼ରେ ପିତ୍ତଳ ବର୍ମ ଥିଲା ଓ ତାହାର ସ୍କନ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପିତ୍ତଳ ବର୍ଚ୍ଛା ଝୁଲୁଥିଲା। ତାହାର ବର୍ଚ୍ଛାର ଦଣ୍ଡ ତନ୍ତୀର ନରାଜ ପରି ଥିଲା ଓ ତାହାର ଲୌହମୟ ଅଗ୍ରଭାଗ ପ୍ରାୟ ପନ୍ଦର ପାଉଣ୍ଡ ଓଜନର ଥିଲା। ତାହାର ଢାଲବାହକ ତାହା ଆଗେ ଆଗେ ଯାଉଥିଲା। ସେ ଠିଆ ହୋଇ ଇସ୍ରାଏଲର ସୈନ୍ୟଶ୍ରେଣୀ ପ୍ରତି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ସୈନ୍ୟ ସଜାଇବାକୁ କାହିଁକି ବାହାରି ଆସିଅଛ? ମୁଁ କି ଜଣେ ପଲେଷ୍ଟୀୟ ନୁହେଁ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ କି ଶାଉଲଙ୍କ ଦାସ ନୁହଁ? ଜଣେ ଲୋକ ମନୋନୀତ କରି ତାକୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ପଠାଅ। ଯଦି ସେ ମୋʼ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି ମୋତେ ବଧ କରିପାରିବ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦାସ ହେବୁ; ମାତ୍ର ଯଦି ମୁଁ ତାକୁ ପରାସ୍ତ କରି ବଧ କରିବି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦାସ ହୋଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ସେବା କରିବ।” ପୁଣି ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ କହିଲା, “ମୁଁ ଆଜି ଇସ୍ରାଏଲର ସୈନ୍ୟଶ୍ରେଣୀକୁ ଅବଜ୍ଞା କରୁଅଛି! ମୋତେ ଜଣେ ଲୋକ ଦିଅ; ଆମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପର ଯୁଦ୍ଧ କରୁ।”

ଶାଉଲ ଓ ସମସ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଉଦ୍‌ବିଗ୍ନ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହେଲେ।

ଦାଉଦ ଯିହୂଦା ଦେଶସ୍ଥ ବେଥଲିହିମର ଇଫ୍ରାଥୀୟ ଯିଶୀ ନାମକ ଏକ ଲୋକର ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ତାହାର ଆଠ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ଶାଉଲଙ୍କ ସମୟରେ ଯିଶୀ ବୃଦ୍ଧ ଓ ବୟୋଧିକ ହୋଇଥିଲା। ଯିଶୀର ତିନି ବଡ଼ ପୁତ୍ର ଶାଉଲଙ୍କ ପଛେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଇଥିଲେ: ପ୍ରଥମଜାତ ଇଲୀୟାବ, ଦ୍ଵିତୀୟ ଅବୀନାଦବ ଓ ତୃତୀୟ ଶମ୍ମ। ଦାଉଦ ସର୍ବକନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ସେହି ତିନି ବଡ଼ ପୁତ୍ର ଶାଉଲଙ୍କ ପଛେ ଯାଇଥିଲେ, ମାତ୍ର ଦାଉଦ ବେଥଲିହିମରେ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ମେଷ ଚରାଇବା ନିମନ୍ତେ ଶାଉଲଙ୍କ ନିକଟରୁ ଯାଆ-ଆସ କରୁଥିଲେ।

ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ଚାଳିଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆଗକୁ ଆସି ଠିଆ ହେଉଥିଲା।

ଯିଶୀ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଦାଉଦଙ୍କୁ କହିଲା, “ତୁମ୍ଭ ଭାଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବହୁତ ଭଜା ଶସ୍ୟ ଓ ଏହି ଦଶ ରୁଟି ନେଇ ଛାଉଣିରେ ଥିବା ତୁମ୍ଭ ଭାଇମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଶୀଘ୍ର ପହଞ୍ଚାଅ। ପୁଣି ଏହି ଦଶ ଛେନା ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ସହସ୍ରପତି ନିକଟକୁ ନେଇଯାଅ। ତୁମ୍ଭ ଭାଇମାନେ କେମନ୍ତ ଅଛନ୍ତି ତାହା ବୁଝି ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସମାଚାର ଆଣ। ଶାଉଲ, ଦାଉଦଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଓ ଇସ୍ରାଏଲର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏଲା ଉପତ୍ୟକାରେ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଅଛନ୍ତି।”

ଅରୁଣୋଦୟରେ ଦାଉଦ ଜଣେ ରକ୍ଷକ ନିକଟରେ ପଲ ଛାଡ଼ି, ବୋଝ ଉଠାଇ ଯିଶୀର ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସୈନ୍ୟଦଳ ରଣନାଦ କରି ଯୁଦ୍ଧର ଶ୍ରେଣୀକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ସେ ଛାଉଣିରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ପରସ୍ପର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟଶ୍ରେଣୀ ସଜାଇଲେ। ଦାଉଦ ଆପଣା ବୋଝ ସାମଗ୍ରୀରକ୍ଷକ ନିକଟରେ ଛାଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧଶ୍ରେଣୀକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଆପଣା ଭାଇମାନଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳବାଦ କଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା ସମୟରେ ଗାଥୀୟ ଗଲୀୟାତ ନାମକ ପଲେଷ୍ଟୀୟ ବୀର ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟଶ୍ରେଣୀରୁ ବାହାରି ଆସି ଆପଣାର ସେହି ପ୍ରତିବାର ବାକ୍ୟ କହିଲା, ଆଉ ଦାଉଦ ତାହା ଶୁଣିଲେ। ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହୋଇ ତାହା ଆଗରୁ ପଳାୟନ କଲେ। ଇସ୍ରାଏଲର ଲୋକମାନେ କହିଲେ, “ଏହି ବାରମ୍ବାର ବାହାରି ଆସୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦେଖୁଅଛ? ସେ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଅବଜ୍ଞା କରିବାକୁ ଆସୁଅଛି। ଯେ ତାକୁ ବଧ କରିବ, ରାଜା ତାକୁ ମହାଧନ ଦେବେ, ଆପଣା କନ୍ୟା ଦେବେ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ତାହାର ପିତୃବଂଶକୁ ସେବାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ।”

ଦାଉଦ ଆପଣା ପାର୍ଶ୍ଵବର୍ତ୍ତୀ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଯେ ଏହି ପଲେଷ୍ଟୀୟକୁ ବଧ କରି ଇସ୍ରାଏଲରୁ ଏହି ଅପମାନ ଦୂର କରିବ, ସେ କʼଣ ପାଇବ? କାରଣ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟଗଣକୁ ଅବଜ୍ଞା କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଅସୁନ୍ନତ ପଲେଷ୍ଟୀୟ କିଏ?”

ଯେ ତାକୁ ବଧ କରିବ, ତାହା ପ୍ରତି କʼଣ କରାଯିବ, ତାହା ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର କହିଲେ।

ଦାଉଦଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଇଲୀୟାବ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାଙ୍କ କଥାବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି ଦାଉଦଙ୍କ ପ୍ରତି କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରଜ୍ଵଳିତ ହେଲା। “ତୁ କାହିଁକି ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲୁ? ପ୍ରାନ୍ତରରେ ସେହି ଅଳ୍ପ ମେଷ କାହା ପାଖରେ ଛାଡ଼ି ଆସିଲୁ? ତୋʼ ଅହଙ୍କାର ଓ ତୋʼ ମନର ଦୁଷ୍ଟତା ମୁଁ ଜାଣେ—ତୁ କେବଳ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିବାକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲୁ।”

“ମୁଁ ଏବେ କʼଣ କଲି?” ବୋଲି ଦାଉଦ କହିଲେ। “ଏ ତ କେବଳ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା।” ସେ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଫେରି ସେହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଲେ, ଆଉ ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଦାଉଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣାଯାଇ ଶାଉଲଙ୍କ ନିକଟରେ ଜ୍ଞାତ କରାଗଲା, ପୁଣି ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଡକାଇ ଆଣିଲେ। ଦାଉଦ ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “କାହାରି ହୃଦୟ ତାହା ସକାଶୁ ହତାଶ ନ ହେଉ। ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯାଇ ଏହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ।”

ଶାଉଲ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଏହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେ ତ କେବଳ ଏକ ବାଳକ, ଆଉ ସେ ବାଲ୍ୟକାଳରୁ ଯୋଦ୍ଧା ଅଟେ।”

ଦାଉଦ ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ମେଷ ଚରାଉଥିଲା। ଯେତେବେଳେ ଏକ ସିଂହ କିମ୍ବା ଭାଲୁ ଆସି ପଲରୁ ଏକ ମେଷ ଧରିନେଉଥିଲା, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ତାହା ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ତାକୁ ମାରି ତାହା ମୁଖରୁ ମେଷକୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିଲି। ଆଉ ସେ ମୋʼ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ମୁଁ ତାହାର କେଶର ଧରି ତାକୁ ମାରି ବଧ କରୁଥିଲି। ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ସିଂହ ଓ ଭାଲୁ ଉଭୟକୁ ବଧ କଲା; ଏହି ଅସୁନ୍ନତ ପଲେଷ୍ଟୀୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକର ସମାନ ହେବ, କାରଣ ସେ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ସୈନ୍ୟଗଣକୁ ଅବଜ୍ଞା କଲା।” ଦାଉଦ ଆହୁରି କହିଲେ, “ଯେଉଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ ସିଂହର ପଞ୍ଜା ଓ ଭାଲୁର ପଞ୍ଜାରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, ସେ ମୋତେ ଏହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ହସ୍ତରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।” ଶାଉଲ କହିଲେ, “ଯାଅ—ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭ ସଙ୍ଗରେ ଥାଆନ୍ତୁ।”

ତହୁଁ ଶାଉଲ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଆପଣା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଲେ। ସେ ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଏକ ପିତ୍ତଳ ଟୋପର ଦେଇ ତାହାଙ୍କୁ ଏକ ସାଞ୍ଜୁ ପିନ୍ଧାଇଲେ। ଦାଉଦ ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ଖଡ଼୍ଗ ବାନ୍ଧି ଚାଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କର ଅଭ୍ୟାସ ନ ଥିଲା। “ମୁଁ ଏସବୁ ପିନ୍ଧି ଯାଇ ପାରିବି ନାହିଁ,” ବୋଲି ସେ ଶାଉଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ଏସବୁରେ ଅଭ୍ୟାସ ନାହିଁ।” ତେଣୁ ସେ ସେସବୁ କାଢ଼ି ପକାଇଲେ।

ସେ ଆପଣା ଯଷ୍ଟି ନେଇ ନାଳରୁ ପାଞ୍ଚ ଖଣ୍ଡ ଚିକ୍କଣ ପଥର ବାଛି ତାହା ଆପଣା ମେଷପାଳକ ଥଳିର ଗାଲାରେ ରଖିଲେ, ପୁଣି ବାଟୁଳି ହସ୍ତରେ ଧରି ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ଆପଣା ଢାଲବାହକକୁ ଆଗେ ଆଗେ ରଖି ଦାଉଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିଲା। ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଚାହିଁଲା ଓ ସେ କେବଳ ଏକ ବାଳକ—ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୁନ୍ଦର—ବୋଲି ଦେଖି ତାହାଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କଲା। ସେ ଦାଉଦଙ୍କୁ କହିଲା, “ମୁଁ କି ଏକ କୁକୁର, ଯେ ତୁ ବାଡ଼ି ଧରି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସୁଅଛୁ?” ତହୁଁ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ଆପଣା ଦେବତାଗଣର ନାମରେ ଦାଉଦଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଲା। “ଏଠିକି ଆ,” ବୋଲି ସେ କହିଲା, “ତେବେ ମୁଁ ତୋʼ ମାଂସ ଆକାଶ ପକ୍ଷୀ ଓ ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଦେବି।”

ଦାଉଦ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟକୁ କହିଲେ, “ତୁ ଖଡ଼୍ଗ, ବର୍ଚ୍ଛା ଓ ଶୂଳ ଧରି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସୁଅଛୁ, ମାତ୍ର ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ସୈନ୍ୟଗଣର ପିତାଙ୍କ ନାମରେ, ଇସ୍ରାଏଲର ସୈନ୍ୟଶ୍ରେଣୀର ପିତାଙ୍କ ନାମରେ, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁ ଅବଜ୍ଞା କରିଅଛୁ, ତୋʼ ନିକଟକୁ ଆସୁଅଛି। ଆଜି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୋତେ ମୋʼ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ, ଆଉ ମୁଁ ତୋତେ ଆଘାତ କରି ତୋʼ ମସ୍ତକ କାଟି ପକାଇବି। ଏହି ଦିନ ମୁଁ ପଲେଷ୍ଟୀୟ ସୈନ୍ୟଦଳର ଶବ ଆକାଶ ପକ୍ଷୀ ଓ ପୃଥିବୀର ବନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଦେବି, ତହିଁରେ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀ ଜାଣିବ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଖଡ଼୍ଗ କି ବର୍ଚ୍ଛା ବିନା ପରିତ୍ରାଣ କରନ୍ତି, ଏହା ଏଠାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତେ ଜାଣିବେ; କାରଣ ଯୁଦ୍ଧ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କର, ଆଉ ସେ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ।”

ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ତାହାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଅଗ୍ରସର ହେବା ସମୟରେ ଦାଉଦ ତାହା ସଙ୍ଗେ ଭେଟିବା ନିମନ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧଶ୍ରେଣୀ ଆଡ଼କୁ ଶୀଘ୍ର ଦୌଡ଼ିଲେ। ଦାଉଦ ଆପଣା ଥଳି ଭିତରକୁ ହାତ ଭର୍ତ୍ତି କରି ଏକ ପଥର ନେଇ ବାଟୁଳିରେ ଫୋପାଡ଼ି ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟର କପାଳରେ ଆଘାତ କଲେ। ପଥର ତାହାର କପାଳ ଭିତରେ ପଶିଗଲା, ଆଉ ସେ ଭୂମିରେ ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପଡ଼ିଗଲା। ଏହିରୂପେ ଦାଉଦ ଏକ ବାଟୁଳି ଓ ଏକ ପଥର ଦ୍ଵାରା ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟକୁ ପରାସ୍ତ କଲେ; ହସ୍ତରେ ଖଡ଼୍ଗ ନ ଥିବାରୁ ସେ ତାକୁ ଆଘାତ କରି ବଧ କଲେ। ଦାଉଦ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ତାହା ଉପରେ ଠିଆ ହେଲେ। ସେ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟର ଖଡ଼୍ଗ ନେଇ ତାହା ଖାପରୁ କାଢ଼ି ତାକୁ ବଧ କଲେ ଓ ତଦ୍ଦ୍ଵାରା ତାହାର ମସ୍ତକ କାଟି ପକାଇଲେ। ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବୀର ମୃତ ବୋଲି ଦେଖି ପଳାୟନ କଲେ।

ତେବେ ଇସ୍ରାଏଲ ଓ ଯିହୂଦାର ଲୋକମାନେ ଉଠି ଜୟଧ୍ଵନି କରି ଗାଥ୍‌ର ପ୍ରବେଶସ୍ଥାନ ଓ ଇକ୍ରୋଣର ଦ୍ଵାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଇଲେ। ଶାରୟିମ ବାଟ ଦେଇ ଗାଥ୍ ଓ ଇକ୍ରୋଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଲେଷ୍ଟୀୟ ମୃତମାନେ ପଡ଼ିଥିଲେ। ଇସ୍ରାଏଲୀୟମାନେ ପଲେଷ୍ଟୀୟମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଇବାରୁ ଫେରିଆସି ସେମାନଙ୍କ ଛାଉଣି ଲୁଟ କଲେ। ଦାଉଦ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟର ମସ୍ତକ ଯିରୂଶାଲମକୁ ନେଇଗଲେ ଓ ଗଲୀୟାତର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଆପଣା ତମ୍ବୁରେ ରଖିଲେ। ଦାଉଦଙ୍କୁ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟ ସଙ୍ଗେ ଭେଟିବାକୁ ବାହାରିଯାଉଥିବା ଦେଖି ଶାଉଲ ଆପଣା ସେନାପତି ଅବ୍‌ନରକୁ ପଚାରିଲେ, “ହେ ଅବ୍‌ନର, ଏହି ଯୁବକ କାହାର ପୁତ୍ର?” “ହେ ମୋʼ ରାଜନ୍, ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନର ଶପଥ, ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ,” ବୋଲି ଅବ୍‌ନର ଉତ୍ତର ଦେଲା।

“ଏହି ଯୁବକ କାହାର ପୁତ୍ର, ତାହା ଅନୁସନ୍ଧାନ କର,” ବୋଲି ରାଜା କହିଲେ।

ଦାଉଦ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟକୁ ବଧ କରି ଫେରିଆସନ୍ତେ, ଅବ୍‌ନର ତାହାଙ୍କୁ ନେଇ ଶାଉଲଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିଲା, ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସେହି ପଲେଷ୍ଟୀୟର ମସ୍ତକ ଥିଲା। “ହେ ଯୁବକ, ତୁମ୍ଭେ କାହାର ପୁତ୍ର?” ବୋଲି ଶାଉଲ ପଚାରିଲେ। ଦାଉଦ କହିଲେ, “ବେଥଲିହିମୀୟ ଆପଣଙ୍କ ଦାସ ଯିଶୀର ପୁତ୍ର।”