1 Shohlar 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Otamiz Shomuilga dedi: “Men Shoulni Isroil ustidan podshohlikdan rad etdim, sen qachongacha uning uchun motam tutasan? Shoxingni moy bilan toʻldir; bor, Men seni Baytlahmlik Yeseyning oldiga yuboryapman — chunki Men uning oʻgʻillari orasidan Oʻzimga podshoh tanladim.” ^a a v1 Moy shoxi — hayvonning shoxidan yasalgan idish boʻlib, moy surtish uchun moy olib yurishga ishlatilgan.

²Shomuil dedi: “Men qanday boraman? Agar Shoul buni eshitsa, meni oʻldiradi.” Otamiz dedi: “Oʻzing bilan bitta gʻunajin olib bor-da: «Men Otaga qurbonlik keltirgani keldim», deb ayt.

³“Yeseyni qurbonlik marosimiga taklif qil; nima qilishing kerakligini Men senga bildiraman. Men nomini aytgan kishiga Men uchun moy surt.”

⁴Shomuil Otamiz aytganday qilib, Baytlahmga bordi. Shaharning oqsoqollari titragan holda uni qarshi olib: “Tinchlik bilan keldingizmi?” — deb soʻrashdi.

⁵“Tinchlik bilan,” — dedi u. “Men Otamizga qurbonlik keltirgani keldim. Oʻzingizni poklab, men bilan qurbonlikka kelinglar.” Soʻng u Yesey bilan uning oʻgʻillarini poklab, ularni qurbonlikka chaqirdi. ⁶Ular kelganda, Shomuil Eliyobni koʻrib, oʻzicha: “Albatta, Otamiz moy surtgan zot shudir!” — deb oʻyladi.

⁷Lekin Otamiz Shomuilga dedi: “Uning tashqi qiyofasiga yoki boʻyiga qarama; Men uni rad etdim. Odamlar Men koʻrganday koʻrmaydi — ular tashqi koʻrinishga qaraydi, lekin Men, sening Otang, yurakka qarayman.”

⁸Shunda Yesey Abinadabni chaqirib, uni Shomuilning oldidan oʻtkazdi. Lekin Shomuil: “Otamiz buni ham tanlamadi,” — dedi. ⁹Keyin Yesey Shammoni oldinga chiqardi. Lekin Shomuil: “Otamiz buni ham tanlamadi,” — dedi. ¹⁰Yesey yetti oʻgʻlini Shomuilning oldidan oʻtkazdi, lekin Shomuil: “Otamiz bularni tanlamadi,” — dedi. ¹¹Shomuil Yeseydan: “Oʻgʻillaringning hammasi shu yerdami?” — deb soʻradi. “Eng kichigi qoldi, u qoʻy boqyapti,” — dedi Yesey. “Uni chaqirtir,” — dedi Shomuil. “U kelmaguncha oʻtirmaymiz.”

¹²Yesey odam yuborib, uni olib keldi. U sogʻlomligidan yuzi porlab turgan, chiroyli koʻzli, kelishgan yigit edi. Shunda Otamiz dedi: “Oʻrningdan tur, unga moy surt; mana, shu oʻzi.”

¹³Shomuil moy shoxini olib, uni aka-ukalari orasida moy surtib tanladi; oʻsha kundan boshlab Otamizning Ruhi Dovudga qudrat bilan inib tushdi. Soʻng Shomuil Ramaxga joʻnadi.

Dovud podshoh xizmatiga kiradi

¹⁴Otamizning Ruhi Shouldan ketgan edi, Otamizdan kelgan ozor beruvchi ruh esa uni qiynab turardi. ^b b v14 Hatto ozor beruvchi ruh ham faqat Otamizning izni bilan ish koʻradi; bu yerda U hukm oʻlaroq Shoul ustidagi himoyasini olib tashlaydi, biroq Oʻzi hech qachon yovuzlikning manbai emas. ¹⁵Shoulning xizmatkorlari unga: “Mana, Otamizdan kelgan ozor beruvchi ruh sizni qiynayapti. ¹⁶“Hazratimiz shu yerdagi xizmatkorlariga mohir arfa chaluvchini topishni buyursin. Otamizdan kelgan ozor beruvchi ruh sizning ustingizga kelganda, u arfa chaladi, siz esa yengil tortasiz.”

¹⁷Shunda Shoul xizmatkorlariga: “Menga yaxshi chaladigan birovni topib, oldimga keltiringlar,” — dedi.

¹⁸Xizmatkorlardan biri javob berdi: “Men Baytlahmlik Yeseyning bir oʻgʻlini koʻrganman, u yaxshi chaladi — jasur, jangchi, soʻzga chechan, kelishgan — Otamiz ham u bilan birga.”

¹⁹Shoul Yeseyning oldiga xabarchilar yuborib: “Qoʻy boqayotgan oʻgʻling Dovudni oldimga yubor,” — dedi.

²⁰Yesey eshakka non, bir meshik sharob va bitta uloq ortib, ularni oʻgʻli Dovud bilan Shoulga joʻnatdi. ²¹Dovud Shoulning oldiga kelib, uning xizmatiga kirdi. Shoul uni juda sevib qoldi, Dovud esa uning qurolbardori boʻldi. ²²Shoul Yeseyga xabar yuborib: “Dovud mening xizmatimda qolaversin, chunki u mening koʻz oʻngimda iltifot topdi,” — dedi. ²³Otamizdan kelgan ozor beruvchi ruh Shoulning ustiga kelgan paytlarda, Dovud arfa chalardi. Shunda Shoul yengil tortib, oʻziga kelardi, yovuz ruh esa undan ketardi.