Τώρα και σε έντυπη μορφή

Α΄ Σαμουήλ 16 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Ο Πατέρας μας Διαλέγει τον Δαβίδ για Βασιλιά

Ο Σαμουήλ πηγαίνει στη Βηθλεέμ φοβισμένος και προσπερνά επτά εντυπωσιακούς γιους, γιατί ο Πατέρας μας κοιτάζει την καρδιά. Ο μικρότερος καλείται από τα πρόβατα και χρίεται. Το Πνεύμα ορμά πάνω στον Δαβίδ και εγκαταλείπει τον Σαούλ, ο οποίος κατόπιν προσλαμβάνει τον Δαβίδ να παίζει λύρα για το μαρτύριό του.

Κεφάλαιο 16.

Ο Πατέρας μας είπε στον Σαμουήλ: «Ως πότε θα θρηνείς για τον Σαούλ, αφού εγώ τον απέρριψα ως βασιλιά του Ισραήλ; Γέμισε με λάδι το κέρας σου· πήγαινε, σε στέλνω στον Ιεσσαί από τη Βηθλεέμ — διάλεξα βασιλιά ανάμεσα στους γιους του». a a v1 Το κέρας με λάδι είναι ένα δοχείο φτιαγμένο από κέρατο ζώου, που χρησιμοποιούνταν για να μεταφέρουν το λάδι του χρίσματος.

Ο Σαμουήλ είπε: «Πώς να πάω; Αν το ακούσει ο Σαούλ, θα με σκοτώσει». Ο Πατέρας μας είπε: «Πάρε μαζί σου μια δαμάλα και πες: “Ήρθα να προσφέρω θυσία στον Πατέρα”.

Κάλεσε τον Ιεσσαί στη θυσία· εγώ θα σου δείξω τι να κάνεις. Χρίσε για μένα εκείνον που θα σου πω».

Ο Σαμουήλ έκανε όπως του είπε ο Πατέρας μας και πήγε στη Βηθλεέμ. Οι πρεσβύτεροι της πόλης τον συνάντησαν τρέμοντας και ρώτησαν: «Έρχεσαι με ειρήνη;»

«Με ειρήνη», απάντησε. «Ήρθα να προσφέρω θυσία στον Πατέρα μας. Αγιαστείτε και ελάτε μαζί μου στη θυσία». Έπειτα αγίασε τον Ιεσσαί και τους γιους του και τους κάλεσε στη θυσία. Όταν έφτασαν, ο Σαμουήλ είδε τον Ελιάβ και σκέφτηκε: «Σίγουρα αυτός είναι ο χρισμένος του Πατέρα μας!»

Όμως ο Πατέρας μας είπε στον Σαμουήλ: «Μην κοιτάς την εμφάνιση ή το ανάστημά του· εγώ τον απέρριψα. Οι άνθρωποι δεν βλέπουν όπως εγώ — εκείνοι κοιτούν την εξωτερική όψη, εγώ όμως, ο Πατέρας σου, κοιτάζω την καρδιά».

Τότε ο Ιεσσαί κάλεσε τον Αβιναδάβ και τον έκανε να περάσει μπροστά από τον Σαμουήλ. Αλλά ο Σαμουήλ είπε: «Ούτε αυτόν διάλεξε ο Πατέρας μας». Έπειτα ο Ιεσσαί έφερε μπροστά τον Σαμμά. Αλλά ο Σαμουήλ είπε: «Ούτε κι αυτόν διάλεξε ο Πατέρας μας». Ο Ιεσσαί έκανε εφτά γιους να περάσουν μπροστά από τον Σαμουήλ, αλλά ο Σαμουήλ είπε: «Ο Πατέρας μας δεν διάλεξε αυτούς». Ο Σαμουήλ ρώτησε τον Ιεσσαί: «Είναι όλοι εδώ οι γιοι σου;» «Μένει ο μικρότερος, που βόσκει τα πρόβατα», είπε ο Ιεσσαί. «Στείλε να τον φέρουν», είπε ο Σαμουήλ. «Δεν θα καθίσουμε ωσότου έρθει».

Ο Ιεσσαί έστειλε και τον έφεραν — έλαμπε από υγεία, με όμορφα μάτια και ωραίος. Τότε ο Πατέρας μας είπε: «Σήκω, χρίσε τον· αυτός είναι».

Ο Σαμουήλ πήρε το κέρας με το λάδι και τον έχρισε ανάμεσα στους αδελφούς του, και από εκείνη τη μέρα το Πνεύμα του Πατέρα μας όρμησε με δύναμη πάνω στον Δαβίδ. Έπειτα ο Σαμουήλ έφυγε για τη Ραμά.

Ο Δαβίδ Μπαίνει στην Υπηρεσία του Βασιλιά

Το Πνεύμα του Πατέρα μας είχε φύγει από τον Σαούλ, και ένα βλαβερό πνεύμα από τον Πατέρα μας τον βασάνιζε. b b v14 Ακόμη και ένα βλαβερό πνεύμα ενεργεί μόνο με την άδεια του Πατέρα μας· εδώ εκείνος αποσύρει την προστασία του από τον Σαούλ ως κρίση, αν και ο ίδιος δεν είναι ποτέ ο δημιουργός του κακού. Οι δούλοι του Σαούλ του είπαν: «Δες, ένα βλαβερό πνεύμα από τον Πατέρα μας σε βασανίζει. Ας πει ο κύριός μας στους δούλους σου εδώ να βρουν κάποιον που παίζει επιδέξια τη λύρα. Όταν το βλαβερό πνεύμα από τον Πατέρα μας έρχεται πάνω σου, εκείνος θα παίζει και εσύ θα συνέρχεσαι».

Έτσι ο Σαούλ είπε στους δούλους του: «Βρείτε μου κάποιον που παίζει καλά και φέρτε τον σ’ εμένα».

Ένας δούλος απάντησε: «Είδα έναν γιο του Ιεσσαί από τη Βηθλεέμ που παίζει καλά — γενναίος, πολεμιστής, εύγλωττος, ωραίος, και ο Πατέρας μας είναι μαζί του».

Ο Σαούλ έστειλε αγγελιοφόρους στον Ιεσσαί, λέγοντας: «Στείλε μου τον Δαβίδ, τον γιο σου, που είναι με τα πρόβατα».

Ο Ιεσσαί φόρτωσε έναν γάιδαρο με ψωμί, ένα ασκί κρασί και ένα κατσικάκι, και τα έστειλε στον Σαούλ με τον γιο του τον Δαβίδ. Ο Δαβίδ ήρθε στον Σαούλ και μπήκε στην υπηρεσία του. Ο Σαούλ τον αγάπησε πολύ, και ο Δαβίδ έγινε οπλοφόρος του. Ο Σαούλ έστειλε μήνυμα στον Ιεσσαί: «Ας μείνει ο Δαβίδ στην υπηρεσία μου, γιατί βρήκε εύνοια σ’ εμένα». Κάθε φορά που το βλαβερό πνεύμα από τον Πατέρα μας ερχόταν πάνω στον Σαούλ, ο Δαβίδ έπαιζε τη λύρα. Ο Σαούλ ένιωθε ανακούφιση και καλυτέρευε, και το πονηρό πνεύμα έφευγε από αυτόν.