Ο Σαούλ νικά τον Αμαλήκ αλλά παρακούει

Σταλμένος από τον Πατέρα μας να εξολοθρεύσει τον Αμαλήκ, ο Σαούλ χαρίζει τη ζωή στον βασιλιά και στα καλύτερα ζώα και στήνει μνημείο για τον εαυτό του. Όταν ελέγχεται, ρίχνει το φταίξιμο στον στρατό και το ονομάζει θυσία. Ο Σαμουήλ απαντά ότι η υπακοή είναι καλύτερη από τη θυσία, του λέει ότι η βασιλεία τού αποσπάται, και σκοτώνει ο ίδιος τον Αγάγ.

Κεφάλαιο 15.

Ο Σαμουήλ είπε στον Σαούλ: «Ο Πατέρας μας με έστειλε να σε χρίσω βασιλιά πάνω στον λαό του τον Ισραήλ. Τώρα άκουσε τα λόγια του Πατέρα μας.

Έτσι λέει ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών: “Έλαβα υπόψη μου τι έκανε ο Αμαλήκ στον Ισραήλ — πώς τους αντιστάθηκε στον δρόμο, καθώς ανέβαιναν από την Αίγυπτο. Πήγαινε, χτύπησε τον Αμαλήκ και κατάστρεψε ολοκληρωτικά όλα όσα τους ανήκουν. Μη δείξεις έλεος — σκότωσε άντρα και γυναίκα, παιδί και βρέφος, βόδι και πρόβατο, καμήλα και γαϊδούρι”».

Ο Σαούλ κάλεσε τον στρατό και τους μέτρησε στην Τελαΐμ: διακόσιες χιλιάδες πεζοί, δέκα χιλιάδες άντρες από τον Ιούδα. Ο Σαούλ ήρθε στην πόλη του Αμαλήκ και έστησε ενέδρα στην κοιλάδα. Ο Σαούλ είπε στους Κενίτες: «Πηγαίνετε, φύγετε, απομακρυνθείτε ανάμεσα από τους Αμαληκίτες, αλλιώς θα σας σαρώσω μαζί τους· γιατί εσείς δείξατε καλοσύνη σε όλο τον λαό του Ισραήλ, όταν ανέβηκαν από την Αίγυπτο». Έτσι οι Κενίτες έφυγαν ανάμεσα από τους Αμαληκίτες.

Τότε ο Σαούλ χτύπησε τους Αμαληκίτες από την Αβιλά ως τη Σουρ, που βρίσκεται ανατολικά της Αιγύπτου. Έπιασε ζωντανό τον Αγάγ, τον βασιλιά των Αμαληκιτών, αλλά όλο τον λαό τον παρέδωσε σε ολοκληρωτική καταστροφή με το σπαθί. Ο Σαούλ και ο στρατός λυπήθηκαν τον Αγάγ, τα καλύτερα πρόβατα και βόδια, τα παχιά ζώα και τα αρνιά — ό,τι καλό. Δεν θέλησαν να τα καταστρέψουν, αλλά παρέδωσαν σε καταστροφή όλα όσα ήταν περιφρονημένα και ανάξια.

Τότε ο λόγος του Πατέρα μας ήρθε στον Σαμουήλ:

«Μετανιώνω που έκανα τον Σαούλ βασιλιά· γύρισε πίσω κι έπαψε να με ακολουθεί και δεν έκανε αυτό που πρόσταξα». Ο Σαμουήλ θύμωσε και φώναζε στον Πατέρα μας όλη τη νύχτα. ^a

Ο Σαμουήλ σηκώθηκε νωρίς για να συναντήσει τον Σαούλ το πρωί, και του είπαν: «Ο Σαούλ πήγε στον Κάρμηλο κι έστησε για τον εαυτό του ένα μνημείο, κι έπειτα γύρισε και κατέβηκε στα Γάλγαλα».

Ο Σαμουήλ ήρθε στον Σαούλ. Ο Σαούλ είπε: «Ας σε ευλογήσει ο Πατέρας μας! Εκτέλεσα την εντολή του Πατέρα μας».

Αλλά ο Σαμουήλ είπε: «Τι είναι αυτό το βέλασμα των προβάτων στα αυτιά μου, και το μουγκρητό των βοδιών που ακούω;»

Ο Σαούλ είπε: «Τα έφεραν από τους Αμαληκίτες· ο στρατός λυπήθηκε τα καλύτερα πρόβατα και βόδια για να τα θυσιάσουν στον Πατέρα σου, αλλά τα υπόλοιπα τα παρέδωσαν σε καταστροφή».

Ο Σαμουήλ είπε στον Σαούλ: «Σταμάτα — άσε με να σου πω τι μου είπε ο Πατέρας μας χθες τη νύχτα». «Μίλα», είπε ο Σαούλ.

Ο Σαμουήλ είπε: «Αν και μικρός στα δικά σου μάτια, δεν έγινες αρχηγός των φυλών του Ισραήλ; Ο Πατέρας μας σε έχρισε βασιλιά πάνω στον Ισραήλ, και ο Πατέρας μας σε έστειλε σε μια αποστολή, λέγοντας: “Πήγαινε, παράδωσε σε καταστροφή τους αμαρτωλούς, τους Αμαληκίτες· πολέμησέ τους ωσότου τους εξολοθρεύσεις”». Γιατί δεν υπάκουσες στη φωνή του Πατέρα μας; Όρμησες στα λάφυρα κι έκανες το κακό στα μάτια του Πατέρα μας.

Ο Σαούλ είπε στον Σαμουήλ: «Υπάκουσα στη φωνή του Πατέρα μας! Πήγα στην αποστολή που με έστειλε ο Πατέρας μας, έφερα πίσω τον Αγάγ τον βασιλιά του Αμαλήκ, και παρέδωσα σε καταστροφή τους Αμαληκίτες. Αλλά ο στρατός πήρε τα καλύτερα πρόβατα και βόδια από τα λάφυρα, που ήταν παραδομένα σε καταστροφή, για να τα θυσιάσουν στον Πατέρα σου στα Γάλγαλα».

Ο Σαμουήλ είπε: «Ευχαριστιέται ο Πατέρας μας τόσο με τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες όσο με την υπακοή στη φωνή του Πατέρα μας; Η υπακοή είναι καλύτερη από τη θυσία, το να ακούς καλύτερο από το πάχος των κριαριών. Γιατί η ανταρσία είναι σαν την αμαρτία της μαντείας, και η αλαζονεία είναι σαν το κακό της ειδωλολατρίας. Επειδή απέρριψες τον λόγο του Πατέρα μας, σε απέρριψε κι εκείνος από το να είσαι βασιλιάς».

Ο Σαούλ είπε στον Σαμουήλ: «Αμάρτησα. Παρέβηκα την εντολή του Πατέρα μας και τα λόγια σου, επειδή φοβήθηκα τον λαό και τους υπάκουσα. Τώρα, σε παρακαλώ, συγχώρησε την αμαρτία μου και γύρισε μαζί μου, για να προσκυνήσω τον Πατέρα μας».

Ο Σαμουήλ είπε στον Σαούλ: «Δεν θα γυρίσω μαζί σου. Εσύ απέρριψες τον λόγο του Πατέρα μας, και ο Πατέρας μας σε απέρριψε ως βασιλιά πάνω στον Ισραήλ». Καθώς ο Σαμουήλ γύριζε να φύγει, ο Σαούλ άρπαξε την άκρη του μανδύα του Σαμουήλ, και αυτός σκίστηκε. Ο Σαμουήλ του είπε: «Ο Πατέρας μας έσκισε σήμερα από σένα τη βασιλεία του Ισραήλ και την έδωσε σε έναν σύντροφό σου, που είναι καλύτερος από σένα. Η Δόξα του Ισραήλ, ο Πατέρας μας, δεν θα πει ψέματα ούτε θα αλλάξει γνώμη, γιατί δεν είναι άνθρωπος για να αλλάξει γνώμη».

Ο Σαούλ είπε: «Αμάρτησα, αλλά σε παρακαλώ τίμησέ με τώρα μπροστά στους πρεσβυτέρους του λαού μου και μπροστά στον Ισραήλ· γύρισε μαζί μου, για να προσκυνήσω τον Πατέρα σου».

Έτσι ο Σαμουήλ γύρισε πίσω μαζί με τον Σαούλ, και ο Σαούλ προσκύνησε τον Πατέρα μας. Τότε ο Σαμουήλ είπε: «Φέρτε μου τον Αγάγ τον βασιλιά των Αμαληκιτών». Ο Αγάγ ήρθε σ’ αυτόν με σιγουριά, σκεπτόμενος: «Σίγουρα ο κίνδυνος του θανάτου πέρασε».

Ο Σαμουήλ είπε: «Όπως το σπαθί σου έκανε γυναίκες άτεκνες, έτσι και η μητέρα σου θα μείνει άτεκνη ανάμεσα στις γυναίκες». Έπειτα κατακομμάτιασε τον Αγάγ μπροστά στον Πατέρα μας στα Γάλγαλα.

Τότε ο Σαμουήλ πήγε στη Ραμά, και ο Σαούλ ανέβηκε στο σπίτι του στη Γαβαά του Σαούλ. Ο Σαμουήλ δεν ξαναείδε ποτέ τον Σαούλ ως την ημέρα του θανάτου του, αλλά ο Σαμουήλ θρηνούσε για τον Σαούλ. Και ο Πατέρας μας μετάνιωσε που είχε κάνει τον Σαούλ βασιλιά πάνω στον Ισραήλ.