Şawul Amalêq dişkîne lê îtaetê nake

Ji aliyê Bavê me ve hatî şandin ku Amalêqê helak bike, Şawil padîşah û dewarên herî baş diparêze û ji xwe re peykerek datîne. Gava rû bi rû tê, ew leşkeran sûcdar dike û jê re dibêje qurban. Samûêl bersiv dide ku guhdarî ji qurbanê çêtir e, jê re dibêje ku padîşahî jê hatiye qetandin, û Agag bi xwe dikuje.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–3, 11

Beş 15.

Samûêl ji Şawul re got: “Bavê me ez şandim ku te wek padîşah li ser gelê xwe yê Îsraêl mest bikim. Îcar niha guhdariya gotinên Bavê me bike.

Bavê artêşên ezmanan wiha dibêje: ‘Min hesabê wê yekê girtiye ku Amalêq bi Îsraêl re çi kir — çawa ku ew li ser rê, dema ew ji Misrê derketin, li ber wan rawesta. Here, li Amalêq bide û her tiştê wan bi temamî helak bike. Dilovaniyê nîşan nede — mêr û jin, zarok û pitik, ga û pez, deve û ker bikuje.’”

Şawul leşker gazî kir û li Telaîmê ew hejmart: du sed hezar peyadên leşker, deh hezar mêrên Cihûda. Şawul hat bajarê Amalêq û li newalê li benda derketinê rûnişt. Şawul ji Qênîyan re got: “Herin, derin, ji nav Amalêqiyan dûr bikevin, da ku ez we bi wan re ji holê ranekim; çimkî dema gelê Îsraêl ji Misrê hildikişiyan, we ji hemûyan re qencî kir.” Îcar Qênî ji nav Amalêqiyan derketin.

Paşê Şawul Amalêqî ji Hawîla heta Şûrê, ku li rojhilatê Misrê ye, kuştin. Wî Agag, padîşahê Amalêqiyan, sax girt, lê hemû gel bi şûr terka helakê kir. Lê Şawul û leşkeran Agag û pezên herî baş û dewaran, yên qelew û berx — her tiştê baş — parastin. Wan nexwest ku wan helak bikin, lê her tiştê rezîl û bêqîmet terka helakê kirin.

Paşê gotina Bavê me li Samûêl hat:

“Ez poşman im ku min Şawul kir padîşah; ew ji dûvçûna min vegeriyaye û tiştê ku min emir kir nekiriye.” Samûêl hêrs bû û tevahiya şevê gazî Bavê me kir. ^a

Samûêl serê sibê zû rabû ku here pêşiya Şawul, û jê re hat gotin: “Şawul çû Karmêlê û ji xwe re abîdeyek danî, paşê veger û daket Gîlgalê.”

Samûêl hat ba Şawul. Şawul got: “Bila Bavê me te bereketdar bike! Min emrê Bavê me pêk anî.”

Lê Samûêl got: “Ev barînê pêz çi ye di guhên min de, û kalînê dewaran ku ez dibihîzim çi ye?”

Şawul got: “Wan ew ji Amalêqiyan anîn; leşkeran pezên herî baş û dewar parastin da ku ji Bavê te re gorî bikin, lê yên mayî terka helakê kirin.”

Samûêl ji Şawul re got: “Raweste — bila ez ji te re bibêjim ku Bavê me şeva borî çi ji min re got.” Şawul got: “Bibêje.”

Samûêl got: “Her çiqas tu li ber çavên xwe biçûk bûyî jî, ma tu nebûyî serê eşîrên Îsraêl? Bavê me tu wek padîşah li ser Îsraêl mest kirî, û Bavê me tu li ser peywirekê şandî, got: ‘Here, gunehkaran, Amalêqiyan, terka helakê bike; li dijî wan şer bike heta ku tu wan biqedînî.’” Çima te guhdariya dengê Bavê me nekir? Tu bi ser talanê de daketî û li ber çavên Bavê me xerabî kir.

Şawul ji Samûêl re got: “Min bi rastî guhdariya dengê Bavê me kir! Ez li ser wê peywira ku Bavê me ez şandim çûm, Agag padîşahê Amalêq anîm, û Amalêqî terka helakê kirin. Lê leşkeran ji talanê, ji yên terka helakê kirî, pezên herî baş û dewar girtin, da ku li Gîlgalê ji Bavê te re gorî bikin.”

Samûêl got: “Ma Bavê me ewqas ji goriyên şewitandinê û goriyan hez dike wek guhdarîkirina dengê Bavê me? Guhdarî ji goriyê çêtir e, bihîstin ji rûnê beranan çêtir e. Çimkî serhildan wek gunehê falbaziyê ye, û serkêşî wek xerabiya pûtperestiyê ye. Ji ber ku te gotina Bavê me red kir, wî jî tu ji padîşahiyê red kirî.”

Şawul ji Samûêl re got: “Min guneh kir. Min emrê Bavê me û gotinên te binpê kirin, çimkî ez ji gel tirsiyam û guhdariya wan kir. Îcar niha, ji kerema xwe, gunehê min bibexşîne û bi min re vegere, da ku ez Bavê me biperizim.”

Samûêl ji Şawul re got: “Ez bi te re venagerim. Te gotina Bavê me red kir, û Bavê me tu wek padîşah li ser Îsraêl red kirî.” Dema Samûêl veger ku here, Şawul newala kirasê Samûêl girt, û ew çirya. Samûêl jê re got: “Bavê me îro padîşahiya Îsraêl ji te çirand û da hevalekî te, yê ji te çêtir. Rûmeta Îsraêl, Bavê me, derew nake û fikra xwe naguherîne, çimkî ew ne mirovek e ku fikra xwe biguherîne.”

Şawul got: “Min guneh kir, lê ji kerema xwe niha min li ber rihspiyên gelê min û li ber Îsraêl rûmetdar bike; bi min re vegere, da ku ez Bavê te biperizim.”

Îcar Samûêl bi Şawul re vegeriya, û Şawul Bavê me perizî. Paşê Samûêl got: “Agag padîşahê Amalêqiyan ji min re bînin.” Agag bi dilgermî hat ba wî, difikirî: “Bê guman xetera mirinê derbas bûye.”

Samûêl got: “Çawa ku şûrê te jin bêzarok kirin, wisa jî dê diya te di nav jinan de bêzarok be.” Paşê wî Agag li ber Bavê me li Gîlgalê perçe perçe kir.

Paşê Samûêl çû Rama, û Şawul derket mala xwe li Gîbeaya Şawul. Samûêl heta roja mirina Şawul êdî carek din ew nedît, lê Samûêl ji ber Şawul xemgîn bû. Û Bavê me poşman bû ku wî Şawul wek padîşah li ser Îsraêl kiribû.