1 Samuel 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹Saur Samuel ka Saul, “Rama urang parantos ngutus kuring pikeun ngaminyakan anjeun jadi raja ngereh umat-Na, nya eta Israil. Ku sabab kitu, ayeuna regepkeun timbalan Rama urang.

²Kieu timbalan Rama, Panglima bala sawarga: ‘Kami parantos nitenan naon anu dilampahkeun ku Amalek ka Israil — kumaha manehna ngahalangan maranehna sabot nanjak ti Mesir. ³Jung, gempur Amalek sarta binasakeun sagemblengna sagala rupa anu jadi milikna. Ulah aya karunya — paehan lalaki jeung awewe, budak jeung orok, sapi jeung domba, onta jeung kalde.’”

⁴Saul tuluy ngumpulkeun baladna, tuluy diitung di Telaim: dua ratus rebu prajurit leumpang, jeung sapuluh rebu urang Yuda. ⁵Saul tuluy nepi ka kota Amalek, tuluy ngadodoho di lebak. ⁶Saur Saul ka urang Keni, “Jung, nyaringkah, geura ingkah ti antara urang Amalek, bisi maraneh katut kabawa binasa jeung maranehna; sabab maraneh geus midamel kahadean ka sakabeh urang Israil basa maranehna nanjak ti Mesir.” Nya urang Keni tuluy nyingkah ti antara urang Amalek.

⁷Tuluy Saul ngagempur urang Amalek ti Hawila nepi ka Sur, anu aya di beulah wetan Mesir. ⁸Anjeunna newak Agag, raja urang Amalek, hirup-hirup, tapi sakabeh rahayatna dibinasakeun ku pedang. ⁹Saul jeung baladna henteu tega ngabinasakeun Agag, sarta domba jeung sapi anu pangalusna, anu lalintuh jeung anak-anak domba — sagala rupa anu alus. Maranehna embung ngabinasakeun eta kabeh, ngan sagala anu hina sarta teu aya hargana bae anu dibinasakeun.

¹⁰Geus kitu, aya timbalan Rama urang ka Samuel, kieu ungelna:

¹¹“Kami hanjakal geus ngangkat Saul jadi raja; sabab manehna geus ngabalieur ti Kami sarta henteu ngalampahkeun timbalan Kami.” Samuel teh ambek, tuluy sasambat ka Rama urang sapeupeuting. ^a a v11 Nalika Rama urang nyebatkeun yen Mantenna “hanjakal” parantos ngangkat Saul jadi raja, eta sanes hartosna Mantenna ngaku lepat, nanging nganyatakeun kasedih anu saestu kana ngabalieurna Saul — sakumaha anu ditandeskeun dina ayat 29, Mantenna henteu ngarobah kersa-Na sapertos manusa.

¹²Isuk-isuk Samuel gugah rek manggihan Saul, tuluy aya anu ngawartoskeun, “Saul parantos angkat ka Karmel sarta ngadegkeun tugu pikeun nyalira, tuluy balik turun ka Gilgal.”

¹³Samuel tuluy nepi ka Saul. Saur Saul, “Mugi Rama urang ngaberkahan anjeun! Abdi parantos ngalaksanakeun timbalan Rama urang.”

¹⁴Tapi saur Samuel, “Ari sora domba ngembek anu kadenge ku ceuli kuring, jeung sora sapi ngaleuwih anu kadenge ku kuring teh naon?”

¹⁵Saur Saul, “Eta mah dibawa ti urang Amalek; balad henteu tega ngabinasakeun domba sareng sapi anu pangalusna, pikeun dikurbankeun ka Rama anjeun, nanging sawarehna mah dibinasakeun.”

¹⁶Saur Samuel ka Saul, “Antos heula — bejakeun ku kuring ka anjeun naon anu diandikakeun ku Rama urang ka kuring tadi peuting.” Waler Saul, “Mangga, saurkeun.”

¹⁷Saur Samuel, “Sanaos anjeun ngaraos leutik dina paningal nyalira, lain anjeun teh parantos jadi kapala kaom-kaom Israil? Rama urang parantos ngaminyakan anjeun jadi raja Israil, ¹⁸sarta Rama urang parantos ngutus anjeun kana hiji pancen, timbalana-Na, ‘Jung, binasakeun jalma-jalma doraka, nya eta urang Amalek; perangan maranehna nepi ka ludes.’” ¹⁹Ku naon anjeun henteu ngestokeun timbalan Rama urang? Anjeun malah ngarawu rampasan sarta migawe kagorengan dina paningal Rama urang.

²⁰Saur Saul ka Samuel, “Abdi mah enya ngestokeun timbalan Rama urang! Abdi parantos ngalaksanakeun pancen anu diembankeun ku Rama urang, sarta mawa Agag raja Amalek, sareng ngabinasakeun urang Amalek. ²¹Nanging balad nyokot domba sareng sapi anu pangalusna tina rampasan anu kedah dibinasakeun, pikeun dikurbankeun ka Rama anjeun di Gilgal.”

²²Saur Samuel, “Naha Rama urang leuwih kersaeun kana kurban beuleuman jeung kurban sembelehan, ti batan kana ngestokeun timbalan Rama urang? Ngestokeun timbalan teh leuwih hade ti batan kurban, sarta ngaregepkeun leuwih hade ti batan gajih domba jalu. ²³Sabab ngalawan teh sarua jeung dosa nenung, jeung adigung teh sarua jeung kagorengan nyembah brahala. Ku sabab anjeun geus nampik timbalan Rama urang, Mantenna oge geus nampik anjeun tina kalungguhan raja.”

²⁴Saur Saul ka Samuel, “Abdi parantos ngalampahkeun dosa. Abdi parantos ngarempak timbalan Rama urang sareng pilahir anjeun, sabab abdi sieun ku rahayat sarta nurut ka maranehna. ²⁵Ayeuna mugi hampunten dosa abdi, sareng mugi anjeun kersa uih sareng abdi, supados abdi tiasa ngabakti ka Rama urang.”

²⁶Saur Samuel ka Saul, “Kuring moal uih sareng anjeun. Anjeun geus nampik timbalan Rama urang, sarta Rama urang geus nampik anjeun jadi raja Israil.” ²⁷Sabot Samuel malik rek mios, Saul nyepeng tungtung jubah Samuel, tuluy jubahna soek. ²⁸Saur Samuel ka anjeunna, “Poe ieu Rama urang geus nyoehkeun karajaan Israil tina genggeman anjeun, tuluy dipaparinkeun ka batur anjeun, anu leuwih hade ti batan anjeun. ²⁹Kamulyaan Israil, nya eta Rama urang, moal ngabohong atawa ngarobah kersa-Na, sabab Mantenna sanes manusa anu kedah ngarobah pamanggih.”

³⁰Saur Saul, “Abdi parantos ngalampahkeun dosa, nanging mugi ayeuna abdi dihormat di payuneun para kokolot bangsa abdi sareng di payuneun Israil; mugi anjeun kersa uih sareng abdi, supados abdi tiasa ngabakti ka Rama anjeun.”

³¹Nya Samuel tuluy uih sareng Saul, sarta Saul ngabakti ka Rama urang. ³²Geus kitu saur Samuel, “Bawa ka dieu Agag, raja urang Amalek.” Agag datang ka anjeunna kalawan ngarasa aman, pikirna, “Tangtu bahaya maot teh geus liwat.”

³³Saur Samuel, “Sakumaha pedang maneh geus nyababkeun loba awewe leungiteun anak, kitu deui indung maneh bakal leungiteun anak di antara awewe.” Tuluy Agag dipotong-potong ku Samuel di payuneun Rama urang di Gilgal.

³⁴Geus kitu Samuel angkat ka Rama, ari Saul mulih ka bumina di Gibea Saul. ³⁵Samuel teu kungsi deui papanggih jeung Saul nepi ka poe pupusna, tapi Samuel teh terus sedih mikiran Saul. Ari Rama urang hanjakal ku geus ngangkatna Saul jadi raja Israil.