Shoul Amolekni magʻlub etadi, lekin itoatsizlik qiladi

Otamiz Amalekni yo'q qilish uchun yuborgan Shoul shohni va eng yaxshi chorvani ayab qoladi va o'ziga yodgorlik o'rnatadi. Javob berishga majbur bo'lganda u askarlarni ayblaydi va buni qurbonlik deb ataydi. Shomuil itoat qurbonlikdan afzal, deb javob beradi, shohlik undan yulib olinganini aytadi va Agagni o'zi o'ldiradi.

15-bob.

Shomuil Shoulga dedi: “Otamiz meni Oʻz xalqi Isroil ustidan seni podshoh qilib moylashim uchun yubordi. Endi Otamizning soʻzlariga quloq sol.

Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: «Amolek Isroilga qilgan ishini, yaʼni ular Misrdan chiqib kelayotganlarida yoʻlda ularga qarshi chiqqanini Men hisobga oldim. Bor, Amolekka zarba ber va ularning bor-budini butunlay yoʻq qil. Rahm qilma — erkagu ayolni, bola-chaqa va koʻkrakdagi chaqaloqni, hoʻkizu qoʻyni, tuyavu eshakni oʻldir.»”

Shoul qoʻshinni chaqirdi va ularni Taloymda sanadi: ikki yuz ming piyoda askar va Yahudodan oʻn ming kishi bor edi. Shoul Amolek shahriga keldi va vodiyda pistirma qurdi. Shoul Kenlarga dedi: “Boringlar, ketinglar, amoleklar orasidan chiqib keting, aks holda sizlarni ular bilan birga supurib tashlayman. Chunki Isroil xalqi Misrdan chiqib kelganda, sizlar ularning hammasiga mehribonlik koʻrsatgan edingizlar.” Shunda Kenlar amoleklar orasidan chiqib ketishdi.

Shundan soʻng Shoul amoleklarni Xavilodan to Misrning sharqida joylashgan Shurgacha qirib tashladi. U amoleklar podshohi Agagni tirik qoʻlga oldi, lekin butun xalqni qilichdan oʻtkazib, batamom yoʻq qildi. Shoul va qoʻshin Agagni, eng yaxshi qoʻy va mol-qoralarni, semiz hayvonlaru qoʻzilarni — har qanday yaxshi narsani ayab qoldirishdi. Ularni yoʻq qilishni istamadilar, lekin xor va qadrsiz boʻlgan hamma narsani yoʻq qilishdi.

Shunda Otamizning soʻzi Shomuilga keldi:

“Men Shoulni podshoh qilganimdan afsusdaman, chunki u Menga ergashishdan yuz oʻgirdi va Men buyurgan ishni bajarmadi.” Shomuil gʻazablandi va tun boʻyi Otamizga faryod qildi. ^a

Shomuil ertalab Shoul bilan uchrashish uchun erta turdi, va unga: “Shoul Karmilga borib, oʻziga yodgorlik oʻrnatdi, soʻng burilib Gilgolga tushib ketdi”, — deyishdi.

Shomuil Shoulning oldiga keldi. Shoul dedi: “Otamiz sizni barakalasin! Men Otamizning amrini bajardim.”

Lekin Shomuil dedi: “Unda qulogʻimga eshitilayotgan bu qoʻylarning maʼrashi va men eshitayotgan mol-qoralarning boʻkirishi nima?”

Shoul dedi: “Ularni amoleklardan olib kelishdi. Qoʻshin Otangizga qurbonlik qilish uchun eng yaxshi qoʻy va mol-qoralarni ayab qoldirdi, qolganlarini esa yoʻq qildi.”

Shomuil Shoulga dedi: “Toʻxta — kecha tunda Otamiz menga nima deganini aytib beray.” “Ayting”, — dedi Shoul.

Shomuil dedi: “Oʻz nazaringda kichik boʻlsang-da, Isroil qabilalarining boshligʻi boʻlmadingmi? Otamiz seni Isroil ustidan podshoh qilib moyladi, va Otamiz seni bir vazifa bilan yuborib, dedi: «Bor, gunohkor amoleklarni batamom yoʻq qil. Ularni tamomila qirib bitirmaguningcha, ularga qarshi jang qil.»” Nega sen Otamizning ovoziga itoat qilmading? Sen oʻljaga tashlanding va Otamizning nazarida yovuzlik qilding.

Shoul Shomuilga dedi: “Men Otamizning ovoziga itoat qildim-ku! Otamiz meni yuborgan vazifa bilan bordim, Amolek podshohi Agagni olib keldim va amoleklarni batamom yoʻq qildim. Lekin qoʻshin yoʻq qilinishi kerak boʻlgan oʻljadan eng yaxshi qoʻy va mol-qoralarni Gilgolda Otangizga qurbonlik qilish uchun oldi.”

Shomuil dedi: “Otamiz kuydiriladigan qurbonliklaru boshqa qurbonliklardan Otamizning ovoziga itoat qilishdan rozi boʻlganchalik rozi boʻladimi? Itoat qilish qurbonlikdan afzal, quloq solish qoʻchqorlarning yogʻidan afzaldir. Chunki isyon folbinlik gunohiga oʻxshaydi, takabburlik esa butparastlik yovuzligiga oʻxshaydi. Sen Otamizning soʻzini rad etganing uchun, U ham seni podshohlikdan rad etdi.”

Shoul Shomuilga dedi: “Men gunoh qildim. Men xalqdan qoʻrqib, ularga itoat qilganim uchun Otamizning amrini va sizning soʻzlaringizni buzdim. Endi, iltimos, gunohimni kechiring va men bilan birga qayting, toki men Otamizga sajda qilsam.”

Shomuil Shoulga dedi: “Men sen bilan birga qaytmayman. Sen Otamizning soʻzini rad etding, Otamiz esa seni Isroil ustidan podshoh boʻlishdan rad etdi.” Shomuil ketish uchun burilganda, Shoul Shomuilning toʻnining etagidan ushlab qoldi va u yirtilib ketdi. Shomuil unga dedi: “Otamiz bugun Isroil shohligini sendan yulib oldi va uni sening bir hamrohingga, sendan yaxshiroq boʻlgan birovga berdi. Isroilning Shon-shuhrati boʻlgan Otamiz yolgʻon gapirmaydi va fikrini oʻzgartirmaydi, chunki U fikrini oʻzgartiradigan inson emas.”

Shoul dedi: “Men gunoh qildim, lekin iltimos, endi xalqimning oqsoqollari oldida va Isroil oldida meni hurmat qiling. Men bilan birga qayting, toki men Otangizga sajda qilsam.”

Shunda Shomuil Shoul bilan birga qaytdi va Shoul Otamizga sajda qildi. Shundan soʻng Shomuil dedi: “Amoleklar podshohi Agagni oldimga olib kelinglar.” Agag: “Oʻlim xavfi aniq oʻtib ketdi”, — deb oʻylab, unga xotirjam yaqinlashdi.

Shomuil dedi: “Qiliching ayollarni farzandsiz qoldirganidek, onang ham ayollar orasida farzandsiz qoladi.” Soʻng u Gilgolda Otamiz oldida Agagni boʻlak-boʻlak qilib tashladi.

Shundan soʻng Shomuil Ramaxga ketdi, Shoul esa Shoul Givasidagi oʻz uyiga koʻtarilib bordi. Shomuil oʻlgan kunigacha Shoulni boshqa koʻrmadi, lekin Shomuil Shoul uchun qaygʻurdi. Otamiz esa Shoulni Isroil ustidan podshoh qilganidan afsuslandi.