1 ሳሙኤል 15

15 ¹ሳሙኤልም ሳኦልን እንዲህ አለው፤ “በሕዝቡ በእስራኤል ላይ ንጉሥ አድርጌ ልቀባህ አባታችን ላከኝ። አሁንም የአባታችንን ቃል ስማ።

²የሰማይ ሠራዊት አባት እንዲህ ይላል፤ ‘አማሌቅ በእስራኤል ላይ ያደረገውን፣ ከግብፅ ሲወጡ በመንገድ ላይ እንዴት እንደተቃወማቸው ተመልክቻለሁ። ³ሂድ፣ አማሌቅን ምታ፤ ያላቸውንም ሁሉ ፈጽመህ አጥፋ። አትራራላቸው፤ ወንድና ሴት፣ ልጅና ሕፃን፣ በሬና በግ፣ ግመልና አህያ ግደል።’ ”

⁴ሳኦልም ሕዝቡን ጠራ፤ በጤላይምም ቈጠራቸው፤ ሁለት መቶ ሺህ እግረኛ ወታደሮችና ዐሥር ሺህ የይሁዳ ሰዎች ነበሩ። ⁵ሳኦልም ወደ አማሌቅ ከተማ መጣ፤ በሸለቆውም ውስጥ አደባ። ⁶ሳኦልም ቄናውያንን እንዲህ አላቸው፤ “ሂዱ፣ ተለዩ፣ ከአማሌቃውያን መካከል ውጡ፤ አለዚያ ከእነርሱ ጋር አጠፋችኋለሁ፤ ምክንያቱም እስራኤላውያን ሁሉ ከግብፅ በወጡ ጊዜ ቸርነት አሳይታችኋቸዋልና።” ስለዚህ ቄናውያን ከአማሌቃውያን መካከል ተለዩ።

⁷ሳኦልም አማሌቃውያንን ከኤውላጥ ጀምሮ በግብፅ ምሥራቅ እስካለችው እስከ ሱር ድረስ መታቸው። ⁸የአማሌቃውያንን ንጉሥ አጋግን በሕይወት ማረከ፤ ሕዝቡን ሁሉ ግን በሰይፍ ፈጽሞ አጠፋ። ⁹ሳኦልና ሕዝቡ ግን አጋግን፣ ከበጎችና ከከብቶች መልካሞቹን፣ የሰቡትንና ጠቦቶቹን፣ መልካም የሆነውን ሁሉ አስቀሩ። ሊያጠፏቸውም እምቢ አሉ፤ የተናቀውንና ከንቱ የሆነውን ሁሉ ግን ፈጽመው አጠፉ።

¹⁰የአባታችንም ቃል ወደ ሳሙኤል እንዲህ ሲል መጣ፤

¹¹“ሳኦልን ንጉሥ በማድረጌ ተጸጽቻለሁ፤ ከኋላዬ ዘወር ብሎ ተመልሷልና፤ ያዘዝሁትንም አላደረገም።” ሳሙኤልም ተቈጣ፤ ሌሊቱንም ሁሉ ወደ አባታችን ጮኸ። ^a a v11 አባታችን ሳኦልን ንጉሥ በማድረጉ “እጸጸታለሁ” ሲል፣ ስሕተት መሥራቱን ማመኑ ሳይሆን ስለ ሳኦል ማፈግፈግ እውነተኛ ኀዘኑን መግለጹ ነው፤ ቍጥር 29 እንደሚያስረዳው፣ ሰው ሐሳቡን እንደሚለውጥ እርሱ ሐሳቡን አይለውጥም።

¹²ሳሙኤልም ጧት ሳኦልን ሊገናኝ ማልዶ ተነሣ፤ እንዲህም ተባለ፤ “ሳኦል ወደ ቀርሜሎስ ሄዶ ለራሱ ሐውልት አቆመ፤ ከዚያም ዘወር ብሎ ወደ ጌልገላ ወረደ።”

¹³ሳሙኤልም ወደ ሳኦል መጣ። ሳኦልም እንዲህ አለው፤ “አባታችን ይባርክህ! የአባታችንን ትእዛዝ ፈጽሜአለሁ።”

¹⁴ሳሙኤል ግን እንዲህ አለ፤ “ይህ በጆሮዬ የሚሰማው የበጎች ጩኸት፣ የምሰማውም የከብቶች ማግሳት ምንድን ነው?”

¹⁵ሳኦልም እንዲህ አለ፤ “ከአማሌቃውያን አመጧቸው፤ ሕዝቡ ለአባትህ ሊሠዉ ከበጎችና ከከብቶች መልካሞቹን አስቀሩ፤ የቀረውን ግን ፈጽመው አጠፉ።”

¹⁶ሳሙኤልም ሳኦልን እንዲህ አለው፤ “ቈይ፤ አባታችን ዛሬ ሌሊት የነገረኝን ልንገርህ።” ሳኦልም፣ “ተናገር” አለ።

¹⁷ሳሙኤልም እንዲህ አለ፤ “በራስህ ዐይን ትንሽ ብትሆንም፣ የእስራኤል ነገዶች ራስ አልሆንህምን? አባታችን በእስራኤል ላይ ንጉሥ አድርጎ ቀባህ፤ ¹⁸አባታችንም እንዲህ ብሎ ልኮህ ነበር፤ ‘ሂድ፣ ኀጢአተኞቹን አማሌቃውያንን ፈጽመህ አጥፋ፤ እስክትጨርሳቸውም ድረስ ተዋጋቸው።’ ” ¹⁹ታዲያ የአባታችንን ድምፅ ለምን አልታዘዝህም? በምርኮው ላይ ተንደረደርህ፤ በአባታችንም ዐይን ክፉ ነገር አደረግህ።

²⁰ሳኦልም ሳሙኤልን እንዲህ አለው፤ “የአባታችንን ድምፅ ታዝዣለሁ! አባታችን በላከኝ ተልእኮ ሄድሁ፤ የአማሌቅን ንጉሥ አጋግን አመጣሁ፤ አማሌቃውያንንም ፈጽሜ አጠፋሁ። ²¹ሕዝቡ ግን ለጥፋት ከተለየው ምርኮ ከበጎችና ከከብቶች መልካሞቹን በጌልገላ ለአባትህ ሊሠዉ ወሰዱ።”

²²ሳሙኤልም እንዲህ አለ፤ “አባታችን የአባታችንን ድምፅ በመታዘዝ ደስ እንደሚለው ያህል በሚቃጠል መሥዋዕትና በመሥዋዕት ደስ ይለዋልን? መታዘዝ ከመሥዋዕት፣ መስማትም ከአውራ በጎች ሥብ ይሻላል። ²³ዐመፅ እንደ ጥንቈላ ኀጢአት ነውና፤ ትዕቢትም እንደ ጣዖት አምልኮ ክፋት ነው። የአባታችንን ቃል ስለ ጣልህ፣ እርሱም ንጉሥ ከመሆን ጣለህ።”

²⁴ሳኦልም ሳሙኤልን እንዲህ አለው፤ “በድያለሁ። ሕዝቡን ፈርቼ ስለታዘዝኋቸው የአባታችንን ትእዛዝና ቃልህን ተላልፌአለሁ። ²⁵አሁንም እባክህ ኀጢአቴን ይቅር በለኝ፤ ከእኔም ጋር ተመለስ፤ ለአባታችን እሰግድ ዘንድ።”

²⁶ሳሙኤልም ሳኦልን እንዲህ አለው፤ “ከአንተ ጋር አልመለስም። የአባታችንን ቃል ጥለሃል፤ አባታችንም በእስራኤል ላይ ንጉሥ ከመሆን ጥሎሃል።” ²⁷ሳሙኤልም ሊሄድ ዘወር ባለ ጊዜ፣ ሳኦል የሳሙኤልን ልብስ ዘርፍ ያዘ፤ ተቀደደም። ²⁸ሳሙኤልም እንዲህ አለው፤ “አባታችን ዛሬ የእስራኤልን መንግሥት ከአንተ ቀዶ ወስዶ ካንተ ለሚሻል ለባልንጀራህ ሰጥቶታል። ²⁹የእስራኤል ክብር የሆነው አባታችን አይዋሽም፤ ሐሳቡንም አይለውጥም፤ ሐሳቡን ሊለውጥ የሚገባው ሰው አይደለምና።”

³⁰ሳኦልም እንዲህ አለ፤ “በድያለሁ፤ ነገር ግን እባክህ አሁን በሕዝቤ ሽማግሌዎች ፊትና በእስራኤል ፊት አክብረኝ፤ ከእኔም ጋር ተመለስ፤ ለአባትህ እሰግድ ዘንድ።”

³¹ስለዚህ ሳሙኤል ከሳኦል ጋር ተመለሰ፤ ሳኦልም ለአባታችን ሰገደ። ³²ሳሙኤልም እንዲህ አለ፤ “የአማሌቃውያንን ንጉሥ አጋግን አምጡልኝ።” አጋግም፣ “በእርግጥ የሞት ፍርሃት ዐልፏል” ብሎ በማሰብ በልበ ሙሉነት ወደ እርሱ መጣ።

³³ሳሙኤልም እንዲህ አለ፤ “ሰይፍህ ሴቶችን ልጅ አልባ እንዳደረገ፣ እናትህም እንዲሁ በሴቶች መካከል ልጅ አልባ ትሆናለች።” ከዚያም በጌልገላ በአባታችን ፊት አጋግን ቈራርጦ ገደለው።

³⁴ከዚያም ሳሙኤል ወደ ራማ ሄደ፤ ሳኦልም ወደ ቤቱ ወደ ሳኦል ጊብዓ ወጣ። ³⁵ሳሙኤልም እስከ ሞቱ ቀን ድረስ ሳኦልን ዳግመኛ አላየውም፤ ነገር ግን ስለ ሳኦል አዘነ። አባታችንም ሳኦልን በእስራኤል ላይ ንጉሥ በማድረጉ ተጸጸተ።