اول سموئيل 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹سموئيل ساؤل ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار زۀ درلېږلم چې تا د خپل قوم اِسرائيل په سر باندې بادشاه مسح کړم. نو اوس د زمونږ پلار په خبرو غوږ ونيسه.

²د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى چې، ’ما هغه حساب ساتلے دے چې عماليق د اِسرائيل سره څۀ وکړل، چې کله هغوئ د مصر نه راختلل نو هغۀ څنګه د هغوئ مخالفت وکړو. ³لاړ شه، عماليق ووهه او څۀ چې د هغوئ دى هغه ټول په بشپړ ډول تباه کړه. هيڅ رحم مۀ کوه، سړے او ښځه، بچے او تى خور، غوا او ګډ، اوښ او خر، ټول ووژنه.‘“

⁴نو ساؤل خپل لښکر راټول کړل او په تلائيم کښې يې وشمارل، دوه لکه پلى سپاهيان او د يهوداه لس زره سړى. ⁵ساؤل د عماليق ښار ته راغلو او په دره کښې يې کمين ونيولو. ⁶ساؤل قينيانو ته ووئيل چې، ”لاړ شئ، ووځئ، د عماليقيانو د منځ نه لرې شئ، ګنې زۀ به تاسو هم د هغوئ سره تباه کړم. ځکه چې کله اِسرائيلى قوم د مصر نه راختلو نو تاسو د هغوئ ټولو سره مهربانى کړې وه.“ نو قينيان د عماليقيانو د منځ نه لاړل.

⁷بيا ساؤل عماليقيان د حويله نه واخلې تر شور پورې ووهل، چې د مصر ختيځ خوا ته دے. ⁸هغۀ د عماليقيانو بادشاه اجاج ژوندے ونيولو، خو ټول قوم يې په توره باندې د تباهۍ دپاره مقرر کړل. ⁹خو ساؤل او لښکر اجاج، تر ټولو ښۀ ګډ او غوا، چاغ څاروى او ورى، هر څۀ ښۀ شے بچ کړل. دوئ د دې شيانو تباه کول ونۀ منل، خو څۀ چې خوار او بې قدره وو، هغه يې د تباهۍ دپاره مقرر کړل.

¹⁰بيا د زمونږ پلار کلام سموئيل ته راغلو چې،

¹¹”زۀ پښيمانه يم چې ساؤل مې بادشاه کړو، ځکه هغه زما د پيروۍ نه بېرته اوړېدلے دے او څۀ چې ما حُکم کړے وو هغه يې نۀ دى کړى.“ نو سموئيل خفه شو او ټوله شپه يې زمونږ پلار ته فرياد وکړو. ^a a v11 کله چې زمونږ پلار وائى چې هغه د ساؤل بادشاه کولو نه ”پښيمانه“ دے، نو هغه د غلطۍ اقرار نۀ کوى بلکې د ساؤل د اوړېدو په حقله خپل اصلى غم څرګندوى، لکه څنګه چې ۲۹م آيت واضح کوى چې هغه د انسان په شان خپل خيال نۀ بدلوى.

¹²سموئيل سحر وختى پاڅېدو چې ساؤل سره ووينى، او ورته ووئيل شو چې، ”ساؤل کرمل ته لاړو او د خپل ځان دپاره يې يوه يادګار ودروله، بيا راوګرځېدو او جلجال ته ښکته لاړو.“

¹³سموئيل ساؤل ته راغلو. ساؤل ووئيل چې، ”زمونږ پلار دې په تا برکت وکړى! ما د زمونږ پلار حُکم پوره کړے دے.“

¹⁴خو سموئيل ووئيل چې، ”نو زما په غوږونو کښې د دې ګډو دا بغ بغ او د غواګانو ممانه چې زۀ يې اورم، دا څۀ ده؟“

¹⁵ساؤل ووئيل چې، ”دا يې د عماليقيانو نه راوستل، لښکر تر ټولو ښۀ ګډ او غوا بچ کړل چې ستا پلار ته يې قربانى کړى، خو پاتې نور يې د تباهۍ دپاره مقرر کړل.“

¹⁶سموئيل ساؤل ته ووئيل چې، ”بس کړه، پرېږده چې زۀ درته ووايم چې تېره شپه زمونږ پلار ما ته څۀ وفرمائيل.“ ساؤل ووئيل چې، ”ووايه.“

¹⁷سموئيل ووئيل چې، ”اګر کۀ تۀ د خپلو سترګو په نظر کښے وړوکے وې، نو ولې د اِسرائيل د قبيلو سردار نۀ شوے؟ زمونږ پلار تۀ د اِسرائيل په سر باندې بادشاه مسح کړې، ¹⁸او زمونږ پلار تۀ په يوه کار ولېږلې چې فرمائيل يې، ’لاړ شه، هغه ګناهګار عماليقيان د تباهۍ دپاره مقرر کړه او د هغوئ سره جنګ کوه ترڅو چې هغوئ ختم کړې.‘ ¹⁹نو بيا ولې تا د زمونږ پلار آواز ته غوږ کېنښودو؟ تۀ په لوټ باندې راوختلې او د زمونږ پلار په نظر کښې دې بد کار وکړو.“

²⁰ساؤل سموئيل ته ووئيل چې، ”ما خو د زمونږ پلار آواز ته غوږ کېښودو! زۀ هغه کار ته لاړم چې زمونږ پلار زۀ ورلېږلم، د عماليق بادشاه اجاج مې راوستلو او عماليقيان مې د تباهۍ دپاره مقرر کړل. ²¹خو لښکر د لوټ نه تر ټولو ښۀ ګډ او غوا، چې د تباهۍ دپاره مقرر وو، واخستل چې په جلجال کښې يې ستا پلار ته قربانى کړى.“

²²سموئيل ووئيل چې، ”آيا زمونږ پلار په سوزيدونکو قربانيو او نذرانو کښې دومره خوشحاليږى لکه د زمونږ پلار آواز ته په غوږ نيولو کښې؟ غوږ نيول د قربانۍ نه ښۀ دى او اورېدل د ګډ د وازګرو نه ښۀ دى. ²³ځکه چې سرکشى د غيب د وئيلو د ګناه په شان ده او غرور د بت پرستۍ د بدۍ په شان دے. چونکې تا د زمونږ پلار کلام رد کړو، نو هغه هم تۀ د بادشاهۍ نه رد کړې.“

²⁴ساؤل سموئيل ته ووئيل چې، ”ما ګناه وکړه. ما د زمونږ پلار حُکم او ستا خبرې ماتې کړې، ځکه چې زۀ د خلقو نه ووېرېدم او د هغوئ خبره مې ومنله. ²⁵نو اوس مهربانى وکړه، زما ګناه معاف کړه او زما سره بېرته راوګرځه، چې زۀ د زمونږ پلار عبادت وکړم.“

²⁶سموئيل ساؤل ته ووئيل چې، ”زۀ به ستا سره بېرته نۀ ګرځم. تا د زمونږ پلار کلام رد کړو او زمونږ پلار هم تۀ د اِسرائيل د بادشاهۍ نه رد کړې.“ ²⁷چې کله سموئيل د تلو دپاره وګرځېدو، نو ساؤل د سموئيل د جامې پلو ونيولو، او هغه وشلېدو. ²⁸سموئيل هغۀ ته ووئيل چې، ”زمونږ پلار نن د اِسرائيل بادشاهى له تا نه څيرې کړه او ستا يوۀ ملګرى ته يې ورکړه چې له تا نه بهتر دے. ²⁹د اِسرائيل لوئى، زمونږ پلار، نۀ درواغ وائى او نۀ خپل خيال بدلوى، ځکه چې هغه انسان نۀ دے چې خپل خيال بدل کړى.“

³⁰ساؤل ووئيل چې، ”ما ګناه وکړه، خو مهربانى وکړه، اوس زما د قوم د مشرانو او د اِسرائيل په مخکښې زما عزت وساته، زما سره بېرته راوګرځه، چې زۀ د ستا پلار عبادت وکړم.“

³¹نو سموئيل د ساؤل سره بېرته لاړو او ساؤل د زمونږ پلار عبادت وکړو. ³²بيا سموئيل ووئيل چې، ”د عماليقيانو بادشاه اجاج ما ته راولئ.“ اجاج په بې فکرۍ سره هغۀ ته راغلو، په زړۀ کښې يې ووئيل چې، ”يقيناً د مرګ خطره تېره شوه.“

³³سموئيل ووئيل چې، ”لکه څنګه چې ستا توره ښځې بې اولاده کړې، هم هغه شان به ستا مور د ښځو په منځ کښې بې اولاده شى.“ بيا هغۀ اجاج په جلجال کښې د زمونږ پلار په مخکښې ټوټې ټوټې کړو.

³⁴بيا سموئيل رامه ته لاړو، او ساؤل د ساؤل جبعه کښې خپل کور ته وختلو. ³⁵سموئيل بيا ساؤل تر خپل د مرګ ورځې پورې کله هم ونۀ ليدو، خو سموئيل د ساؤل په حقله غم کولو. او زمونږ پلار پښيمانه شو چې هغۀ ساؤل د اِسرائيل په سر باندې بادشاه کړے وو.