Prabu Saul Ngalahake Wong Amalek nanging Mbangkang
Diutus Rama kita kanggo nyirnakaké Amalek, Saul ngluwari ratuné lan kéwan-kéwan sing paling apik, lan ngadegaké tugu kanggo awaké dhéwé. Nalika ditegur, dhèwèké nyalahaké prajurit lan nyebut iku kurban. Samuel mangsuli yèn manut iku luwih becik tinimbang kurban, ngandhani yèn karajané disuwèk saka dhèwèké, lan matèni Agag dhéwé.
15 1Nabi Samuel ngandika marang Prabu Saul: “Rama kita wis ngutus aku supaya njebadi panjenengan dadi raja nglurahi umate, yaiku Israel. Mulane saiki panjenengan midhangetna pangandikane Rama kita.
2Mangkene pangandikane Rama kita, Pangerane sakehing wadyabala ing swarga: ‘Aku wis migatekake apa kang ditindakake dening wong Amalek marang Israel, yaiku anggone ngalang-alangi wong Israel ana ing dalan nalika padha mentas saka tanah Mesir. 3Lungaa, gempuren wong Amalek lan tumpesen babar pisan samubarang kang dadi darbeke. Aja melas-asih — patenana wong lanang lan wong wadon, bocah lan bayi, sapi lan wedhus, unta lan kuldi.’”
4Prabu Saul banjur nglumpukake wadyabala lan ngetung cacahe ana ing Telaim: prajurit dharat rong atus ewu, lan wong Yehuda sepuluh ewu. 5Prabu Saul tekan ing kuthane wong Amalek, banjur masang pandhadhang ana ing lembah. 6Prabu Saul ngandika marang wong Keni: “Lungaa, sumingkira, pisaha saka ing antarane wong Amalek, supaya kowe ora melu daktumpes bareng karo wong-wong mau; amarga kowe wis nindakake kabecikan marang sakehing wong Israel nalika padha mentas saka tanah Mesir.” Wong Keni banjur sumingkir saka ing antarane wong Amalek.
7Prabu Saul banjur numpes wong Amalek, wiwit ing Hawila nganti tekan ing Sur, kang ana ing sisih wetane tanah Mesir. 8Panjenengane nyekel Agag, ratune wong Amalek, urip-uripan, nanging sakehing rakyate ditumpes kabeh kalawan pedhang. 9Prabu Saul lan para wadyabala padha ngeman marang Agag, lan uga wedhus lan sapi kang becik dhewe, kang lemu-lemu lan cempe-cempe — sarupaning barang kang becik. Kabeh mau padha ora gelem ditumpes, nanging mung samubarang kang asor lan ora aji kang padha ditumpes.
10Tumuli ana pangandikane Rama kita marang Nabi Samuel, mangkene:
11“Aku getun dene wis ngangkat Saul dadi raja; amarga dheweke wis mbalik ninggal Aku lan ora nindakake apa kang Dakdhawuhake.” Nabi Samuel banjur duka, sarta sewengi muput anggone sesambat marang Rama kita. a a v11 Nalika Rama kita ngandika yen Panjenengane “getun” anggone ngangkat Saul dadi raja, iku ora ateges Panjenengane ngakoni kaluputan, nanging nelakake kasusahan kang tenanan marga saka mungkure Saul — kaya kang cetha ing ayat 29, Panjenengane ora malih karsane kaya manungsa.
12Nabi Samuel tangi esuk umun-umun arep methukake Prabu Saul, nanging banjur dikabari, mangkene: “Prabu Saul wis tindak menyang Karmel lan ngedegake tugu pangeling-eling kanggo awake dhewe, banjur bali mudhun menyang Gilgal.”
13Nabi Samuel banjur nekani Prabu Saul. Prabu Saul matur: “Mugi Rama kita mberkahana panjenengan! Kula sampun nglampahi dhawuhipun Rama kita.”
14Nanging Nabi Samuel ngandika: “Swara mbekose wedhus apa iki kang keprungu ing kupingku, lan swara pambengoke sapi kang dakrungu iki?”
15Prabu Saul matur: “Punika sami kabekta saking wong Amalek; para wadyabala sami ngeman wedhus lan sapi ingkang sae piyambak kangge kurban sesaji dhateng Rama panjenengan, nanging ingkang sanesipun sampun katumpes sadaya.”
16Nabi Samuel ngandika marang Prabu Saul: “Mandhega — dakkandhakake marang panjenengan apa kang dipangandikakake dening Rama kita marang aku bengi mau.” Prabu Saul matur: “Sumangga, kula aturi ngandika.”
17Nabi Samuel ngandika: “Sanadyan panjenengan rumangsa cilik ing paningale dhewe, apa panjenengan ora dadi panggedhene para taler Israel? Rama kita wis njebadi panjenengan dadi raja nglurahi Israel, 18lan Rama kita wis ngutus panjenengan nindakake jejibahan, kanthi dhawuh: ‘Lungaa, tumpesen wong dosa, yaiku wong Amalek; peranga nglawan wong-wong mau nganti tapis.’” 19Yagene panjenengan ora miturut marang swarane Rama kita? Panjenengan malah nrabas jarahan lan nindakake piala ana ing paningale Rama kita.
20Prabu Saul matur marang Nabi Samuel: “Kula estu sampun miturut dhateng swantenipun Rama kita! Kula sampun nglampahi jejibahan ingkang kadhawuhaken dening Rama kita dhateng kula, sarta sampun mbekta mulih Agag ratunipun wong Amalek, lan sampun numpes wong Amalek sadaya. 21Nanging para wadyabala sami mendhet wedhus lan sapi ingkang sae piyambak saking jarahan, ingkang kedahipun katumpes, kangge kurban sesaji dhateng Rama panjenengan wonten ing Gilgal.”
22Nabi Samuel ngandika: “Apa Rama kita rena ing galih marang kurban obaran lan sesaji kaya rena marang pambangun-turut marang swarane Rama kita? Mbangun-turut iku luwih becik tinimbang sesaji, lan ngrungokake iku luwih becik tinimbang gajihe wedhus gibas lanang. 23Awit mbalela iku padha karo dosa ngramal, lan angkuh iku padha karo pialaning nyembah brahala. Sarehne panjenengan wis nampik pangandikane Rama kita, mula Panjenengane uga wis nampik panjenengan, ora kena dadi raja maneh.”
24Prabu Saul matur marang Nabi Samuel: “Kula sampun damel dosa. Kula sampun nerak dhawuhipun Rama kita saha pangandikan panjenengan, awit kula ajrih dhateng rakyat lan nuruti kekajenganipun. 25Milanipun samenika, mugi panjenengan ngapunten dosa kula, saha kersaa wangsul sareng kula, supados kula saged sujud nyembah dhateng Rama kita.”
26Nanging Nabi Samuel ngandika marang Prabu Saul: “Aku ora bakal bali bebarengan karo panjenengan. Panjenengan wis nampik pangandikane Rama kita, lan Rama kita uga wis nampik panjenengan dadi raja nglurahi Israel.” 27Nalika Nabi Samuel arep tindak lunga, Prabu Saul nyekeli poncote jubahe Nabi Samuel, nganti suwek. 28Nabi Samuel banjur ngandika marang panjenengane: “Dina iki Rama kita wis nyuwek Karajan Israel saka panjenengan, lan wis maringake marang kanca panjenengan, kang luwih becik katimbang panjenengan. 29Ingkang Mahamulya ing Israel, yaiku Rama kita, ora bakal goroh utawa malih karsane, amarga Panjenengane dudu manungsa kang bisa malih karsane.”
30Prabu Saul matur: “Kula pancen sampun damel dosa, nanging mugi panjenengan karsaa ngajeni kula samenika wonten ing ngarsanipun para tetuwaning bangsa kula saha wonten ing ngarsanipun Israel; kersaa wangsul sareng kula, supados kula saged sujud nyembah dhateng Rama panjenengan.”
31Mula Nabi Samuel banjur wangsul ndherekake Prabu Saul, lan Prabu Saul sujud nyembah marang Rama kita. 32Nabi Samuel banjur ngandika: “Gawanen Agag, ratune wong Amalek, mrene.” Agag marani Nabi Samuel kanthi ati mantep, batine: “Mesthi bebayaning pati iku wis kliwat.”
33Nabi Samuel ngandika: “Kayadene pedhangmu wis gawe akeh wong wadon kelangan anak, mangkono uga ibumu bakal kelangan anak ana ing antarane para wong wadon.” Nabi Samuel banjur ngethok-ngethok Agag dadi pirang-pirang perangan ana ing ngarsane Rama kita, ing Gilgal.
34Nabi Samuel banjur tindak menyang Ramah, lan Prabu Saul kondur menyang daleme ing Gibea-Saul. 35Nabi Samuel ora tau mirsani Prabu Saul maneh nganti dina sedane Prabu Saul, nanging Nabi Samuel tansah prihatin marga saka Prabu Saul. Lan Rama kita getun dene wis ngangkat Saul dadi raja nglurahi Israel.