1 ಸಮುವೇಲನು 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಯಾದ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಈಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು.

²ಸ್ವರ್ಗಸೇನೆಗಳ ತಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ‘ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರು ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ಹೊರಟುಬರುತ್ತಿದ್ದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಮಾಲೇಕನು ಅವರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಅವರಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ³ಹೋಗಿ ಅಮಾಲೇಕ್ಯರನ್ನು ಹೊಡೆದು ಅವರಿಗಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡು. ದಯೆ ತೋರಿಸಬೇಡ—ಗಂಡಸರನ್ನೂ ಹೆಂಗಸರನ್ನೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕೂಸುಗಳನ್ನೂ ಎತ್ತುಗಳನ್ನೂ ಕುರಿಗಳನ್ನೂ ಒಂಟೆಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತೆಗಳನ್ನೂ ಕೊಂದುಹಾಕು.’”

⁴ಸೌಲನು ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕರೆದು ಟೆಲಾಯೀಮಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಎಣಿಸಿದನು: ಕಾಲಾಳುಗಳು 200,000, ಯೆಹೂದ್ಯರು 10,000. ⁵ಸೌಲನು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಂಚುಹಾಕಿ ಕಾದನು. ⁶ಸೌಲನು ಕೇನ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನೀವು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ನಡುವಿನಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಿರಿ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಾನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿಬಿಡುವೆನು. ಏಕೆಂದರೆ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ಯರೆಲ್ಲರು ಐಗುಪ್ತದಿಂದ ಬಂದಾಗ ನೀವು ಅವರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸಿದಿರಿ.” ಆದ್ದರಿಂದ ಕೇನ್ಯರು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ನಡುವಿನಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದರು.

⁷ಅನಂತರ ಸೌಲನು ಹವೀಲದಿಂದ ಐಗುಪ್ತದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಶೂರಿನವರೆಗೆ ಅಮಾಲೇಕ್ಯರನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ⁸ಅವನು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ಅರಸನಾದ ಅಗಾಗನನ್ನು ಜೀವಸಹಿತ ಹಿಡಿದನು; ಆದರೆ ಜನರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಹರಿಸಿ ನಾಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದನು. ⁹ಸೌಲನೂ ಸೈನ್ಯವೂ ಅಗಾಗನನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರಿದನಗಳನ್ನೂ ಕೊಬ್ಬಿದವುಗಳನ್ನೂ ಕುರಿಮರಿಗಳನ್ನೂ—ಒಳ್ಳೆಯದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಉಳಿಸಿದರು. ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಅವರು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ನಿಕೃಷ್ಟವಾದುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದರು.

¹⁰ಆಗ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯವು ಸಮುವೇಲನಿಗೆ ಬಂದಿತು:

¹¹“ಸೌಲನನ್ನು ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ವ್ಯಥೆಪಡುತ್ತೇನೆ; ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದಾನೆ, ನಾನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ.” ಸಮುವೇಲನು ಕೋಪಗೊಂಡು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟನು. ^a a v11 ಸೌಲನನ್ನು ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾವು “ವ್ಯಥೆಪಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವಾಗ, ಅವರು ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸೌಲನು ದೂರ ಹೋದದ್ದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾದ ದುಃಖವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ—29ನೆಯ ವಚನವು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವಂತೆ, ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

¹²ಸಮುವೇಲನು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಸೌಲನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಬೇಗನೆ ಎದ್ದನು; ಆಗ ಅವನಿಗೆ, “ಸೌಲನು ಕರ್ಮೆಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ತನಗಾಗಿ ಒಂದು ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ತಿರುಗಿಕೊಂಡು ಗಿಲ್ಗಾಲಿಗೆ ಇಳಿದುಹೋದನು.” ಎಂಬ ವರ್ತಮಾನ ಬಂದಿತು.

¹³ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಸೌಲನು ಹೀಗೆಂದನು: “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸಲಿ! ನಾನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ.”

¹⁴ಆದರೆ ಸಮುವೇಲನು, “ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಕುರಿಗಳ ಕೂಗೇನು, ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ದನಗಳ ಅರಚುವಿಕೆಯೇನು?” ಎಂದನು.

¹⁵ಸೌಲನು ಹೀಗೆಂದನು: “ಅವುಗಳನ್ನು ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ಬಳಿಯಿಂದ ತಂದರು; ಸೈನಿಕರು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಯಜ್ಞವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರಿದನಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿದರು; ಉಳಿದವುಗಳನ್ನು ನಾಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದರು.”

¹⁶ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನಿಗೆ, “ನಿಲ್ಲಿಸು—ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ.” ಎಂದನು. ಸೌಲನು, “ಹೇಳು.” ಎಂದನು.

¹⁷ಸಮುವೇಲನು ಹೀಗೆಂದನು: “ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದರೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಕುಲಗಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯಸ್ಥನಾಗಲಿಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲೆ ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು, ¹⁸ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿ, ‘ಹೋಗಿ ಪಾಪಿಗಳಾದ ಅಮಾಲೇಕ್ಯರನ್ನು ನಾಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಪಡಿಸು; ಅವರನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುವವರೆಗೆ ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡು.’ ಎಂದರು.” ¹⁹ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಏಕೆ ವಿಧೇಯನಾಗಲಿಲ್ಲ? ನೀನು ಕೊಳ್ಳೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.

²⁰ಸೌಲನು ಸಮುವೇಲನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾದೆನು! ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ಅರಸನಾದ ಅಗಾಗನನ್ನು ಹಿಡಿದುತಂದು, ಅಮಾಲೇಕ್ಯರನ್ನು ನಾಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದೆನು. ²¹ಆದರೆ ಸೈನಿಕರು ಗಿಲ್ಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಯಜ್ಞವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ನಾಶಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದ ಕೊಳ್ಳೆಯೊಳಗಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುರಿದನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.”

²²ಸಮುವೇಲನು ಹೀಗೆಂದನು: “ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಹೊಂದುವಷ್ಟು ಸಂತೋಷವನ್ನು ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಸರ್ವಾಂಗಹೋಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆಯೇ? ವಿಧೇಯನಾಗುವುದು ಯಜ್ಞಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕೇಳುವುದು ಟಗರುಗಳ ಕೊಬ್ಬಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ²³ಏಕೆಂದರೆ ದ್ರೋಹವು ಕಣಿಹೇಳುವ ಪಾಪದಂತಿದೆ, ಅಹಂಕಾರವು ವಿಗ್ರಹಾರಾಧನೆಯ ಕೆಟ್ಟತನದಂತಿದೆ. ನೀನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಸುತನದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.”

²⁴ಸೌಲನು ಸಮುವೇಲನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಜನರಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾದ್ದರಿಂದ, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿದೆನು. ²⁵ಈಗ ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನಾನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವಂತೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬನ್ನಿ.”

²⁶ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸುತನದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.” ²⁷ಸಮುವೇಲನು ಹೊರಡಲು ತಿರುಗಿಕೊಂಡಾಗ, ಸೌಲನು ಸಮುವೇಲನ ನಿಲುವಂಗಿಯ ಅಂಚನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಅದು ಹರಿದುಹೋಯಿತು. ²⁸ಸಮುವೇಲನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: “ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಈ ದಿನ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ಹರಿದುಕೊಂಡು, ನಿನಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಾರನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ²⁹ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮಹಿಮೆಯಾದ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಸುಳ್ಳಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಅವರಲ್ಲ.”

³⁰ಸೌಲನು ಹೀಗೆಂದನು: “ನಾನು ಪಾಪಮಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೂ ದಯವಿಟ್ಟು ಈಗ ನನ್ನ ಜನರ ಹಿರಿಯರ ಮುಂದೆಯೂ ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮುಂದೆಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವಂತೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಬನ್ನಿ.”

³¹ಆದ್ದರಿಂದ ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನ ಜೊತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು; ಸೌಲನು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು. ³²ಆಗ ಸಮುವೇಲನು, “ಅಮಾಲೇಕ್ಯರ ಅರಸನಾದ ಅಗಾಗನನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿ.” ಎಂದನು. ಅಗಾಗನು, “ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಮರಣದ ಅಪಾಯವು ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.” ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

³³ಸಮುವೇಲನು, “ನಿನ್ನ ಕತ್ತಿಯು ಹೆಂಗಸರನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದಂತೆ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯೂ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವಳಾಗುವಳು.” ಎಂದನು. ಅನಂತರ ಅವನು ಗಿಲ್ಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಅಗಾಗನನ್ನು ತುಂಡುತುಂಡಾಗಿ ಕಡಿದನು.

³⁴ಅನಂತರ ಸಮುವೇಲನು ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಸೌಲನು ಸೌಲನ ಗಿಬೆಯದಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ³⁵ಸಮುವೇಲನು ತಾನು ಸಾಯುವ ದಿನದವರೆಗೆ ಸೌಲನನ್ನು ಪುನಃ ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಸಮುವೇಲನು ಸೌಲನ ವಿಷಯವಾಗಿ ದುಃಖಿಸಿದನು. ಮತ್ತು ಸೌಲನನ್ನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಮೇಲೆ ಅರಸನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಂದೆ ವ್ಯಥೆಪಟ್ಟರು.