1 ሳሙኤል 14

14 ¹አንድ ቀን የሳኦል ልጅ ዮናታን ጋሻ ጃግሬውን፣ “ና፤ ትይዩያችን ወዳለው የፍልስጤማውያን ጦር ሰፈር እንሻገር” አለው፤ ነገር ግን ለአባቱ አልነገረም። ²ሳኦልም በሚግሮን ባለው የሮማን ዛፍ ሥር በጊብዓ ዳር ከ600 ያህል ሰዎች ጋር ተቀምጦ ነበር። ³የኢካቦድ ወንድም የሆነው የአኪጦብ ልጅ አኪያ ኤፉዱን ለብሶ ነበር፤ አኪጦብም የፊንሐስ ልጅ፣ ፊንሐስም በሴሎ የአባታችን ካህን የነበረው የዔሊ ልጅ ነበር። ዮናታን መሄዱን ወታደሮቹ አያውቁም ነበር። ^a a v3 ኤፉድ ከእግዚአብሔር መመሪያ ለመጠየቅ ጊዜ የሚለበስ ልዩ የክህነት ልብስ ነበር።

⁴ዮናታን ወደ ፍልስጤማውያን ጦር ሰፈር ለመሻገር በፈለገበት መተላለፊያ መካከል በአንድ ወገን ድንጋያማ ገደል፣ በሌላ ወገንም ድንጋያማ ገደል ነበር፤ አንዱ ቦጼጽ፣ ሌላው ሴኔ ይባል ነበር። ⁵አንዱ ገደል ወደ ሰሜን፣ ወደ መክማስ ትይዩ ቆሞ ነበር፤ ሌላውም ወደ ደቡብ፣ ወደ ጌባ ትይዩ ነበር። ⁶ዮናታንም ጋሻ ጃግሬውን፣ “ና፤ ወደዚህ ያልተገረዙ ሰዎች ጦር ሰፈር እንሻገር። ምናልባት አባታችን ይረዳን ይሆናል፤ በብዙም ሆነ በጥቂት ከማዳን የሚያግደው ምንም የለም” አለው።

⁷ጋሻ ጃግሬውም፣ “በልብህ ያለውን ሁሉ አድርግ፤ ሂድ፤ በፍጹም ልቤና ነፍሴ ከአንተ ጋር ነኝ” አለው።

⁸ከዚያም ዮናታን እንዲህ አለ፤ “ወደእነዚያ ሰዎች ተሻግረን ራሳችንን እናሳያቸዋለን። ⁹‘እኛ እስክንደርስላችሁ ድረስ ቆዩ’ ቢሉን፣ በቦታችን እንቆማለን፤ ወደ እነርሱም አንወጣም። ¹⁰ነገር ግን ‘ወደ እኛ ውጡ’ ቢሉን፣ አባታችን በእጃችን አሳልፎ ሰጥቶናልና እንወጣለን፤ ይህም ምልክታችን ነው።”

¹¹ሁለቱም ራሳቸውን ለፍልስጤማውያን ጦር ሰፈር አሳዩ። ፍልስጤማውያንም፣ “እነሆ፣ ዕብራውያን ተሸሽገውበት ከነበሩት ጕድጓዶች ውስጥ እየወጡ ነው” አሉ። ¹²የጦር ሰፈሩ ሰዎች ዮናታንንና ጋሻ ጃግሬውን፣ “ወደ እኛ ውጡ፤ አንድ ነገር እናስተምራችኋለን” ብለው ጠሩ። ዮናታንም ጋሻ ጃግሬውን፣ “አባታችን በእስራኤል እጅ አሳልፎ ሰጥቷቸዋልና ከኋላዬ ውጣ” አለው።

¹³ዮናታን በእጆቹና በእግሮቹ እየዳከረ ወጣ፤ ጋሻ ጃግሬውም ከኋላው ነበር። ፍልስጤማውያንም በዮናታን ፊት ወደቁ፤ ጋሻ ጃግሬውም ከኋላው ይገድላቸው ነበር። ¹⁴በዚያ የመጀመሪያ ጥቃት ዮናታንና ጋሻ ጃግሬው ግማሽ ሄክታር በሚያህል ቦታ ውስጥ ሃያ የሚያህሉ ሰዎችን ገደሉ።

¹⁵ድንጋጤ ሰፈሩን፣ ሜዳውንና ወታደሮቹን ሁሉ መታ፤ የጦር ሰፈሩና ወራሪዎቹም ተንቀጠቀጡ፤ ምድርም ተናወጠች፤ ይህ ድንጋጤ ከአባታችን የመጣ ነበር። ¹⁶በብንያም ጊብዓ የነበሩት የሳኦል ጠባቂዎች ሲመለከቱ፣ እነሆ የፍልስጤማውያን ሰራዊት እየተበተነ ወዲያና ወዲህ ይበታተን ነበር። ¹⁷ሳኦልም ወታደሮቹን፣ “ማን እንደ ጠፋ ቍጠሩ” አላቸው። በቈጠሩም ጊዜ ዮናታንና ጋሻ ጃግሬው አልነበሩም።

¹⁸ሳኦልም አኪያን፣ “የአባታችንን ታቦት ወደዚህ አምጣ” አለው፤ ምክንያቱም በዚያን ጊዜ የአባታችን ታቦት ከእስራኤላውያን ጋር ነበር። ¹⁹ሳኦል ለካህኑ ሲናገር ሳለ፣ በፍልስጤማውያን ሰፈር የነበረው ጫጫታ እየጨመረ ይበልጥ እየጎላ ሄደ። ካህኑንም፣ “እጅህን መልስ” አለው።

²⁰ሳኦልና ወታደሮቹ ተሰብስበው ወደ ጦርነቱ ደረሱ፤ ፍልስጤማውያንም በታላቅ ሁከት ውስጥ ሆነው ሰይፋቸውን እርስ በርሳቸው አዙረው አገኙ። ²¹ቀደም ብለው ከፍልስጤማውያን ጎን ቆመው ከእነርሱ ጋር ወደ ሰፈሩ ወጥተው የነበሩት ዕብራውያን ደግሞ ዞረው ከሳኦልና ከዮናታን ጋር ካሉት እስራኤላውያን ጋር ተቀላቀሉ። ²²በኤፍሬም ተራራማ አገር ተሸሽገው የነበሩት እስራኤላውያን ሁሉ ፍልስጤማውያን መሸሻቸውን በሰሙ ጊዜ፣ እነርሱም በጦርነቱ አጥብቀው አሳደዷቸው። ²³እንዲህ አባታችን በዚያን ቀን እስራኤልን አዳነ፤ ጦርነቱም ከቤትዓዌን አልፎ ሄደ።

የሳኦል ችኩል መሐላ እስራኤልን አዳከመ

²⁴በዚያ ቀን የእስራኤል ወታደሮች እጅግ ተጨንቀው ነበር፤ ምክንያቱም ሳኦል፣ “ጠላቶቼን ከመበቀሌ በፊት፣ ከማታ በፊት ምግብ የሚበላ ሁሉ የተረገመ ይሁን” ብሎ አማላቸው ነበር። ስለዚህ ከወታደሮቹ አንዱም ምግብ አልቀመሰም።

²⁵ወታደሮቹ ሁሉ ወደ ጫካው ገቡ፤ በመሬት ላይም ማር ነበር። ²⁶ወደ ጫካው ሲገቡ ማር ይፈስ ነበር፤ ነገር ግን ወታደሮቹ መሐላውን ስለፈሩ ማንም እጁን ወደ አፉ አላነሣም። ²⁷ዮናታን ግን አባቱ ወታደሮቹን በመሐላ እንዳሰራቸው አልሰማም ነበር፤ ስለዚህ የበትሩን ጫፍ ዘርግቶ በማር ወለላ ውስጥ ነከረው፤ እጁንም ወደ አፉ አደረገ፤ ዐይኖቹም በሩ። ²⁸አንድ ወታደር፣ “አባትህ፣ ‘ዛሬ ምግብ የሚበላ ሁሉ የተረገመ ይሁን’ ብሎ ወታደሮቹን አስምሎ ነበር፤ ስለዚህ ሰዎቹ ዝለዋል” አለ።

²⁹ዮናታንም እንዲህ አለ፤ “አባቴ አገሩን አስጨንቆታል። ከዚህ ማር ጥቂቱን በመቅመሴ ዐይኖቼ እንዴት እንደ በሩ ተመልከቱ። ³⁰ወታደሮቹ ዛሬ ከጠላቶቻቸው ምርኮ ሳይከለከሉ በበሉ ኖሮ ምንኛ የተሻለ በሆነ ነበር! የፍልስጤማውያን ሽንፈት እንዲህ ታላቅ አልሆነም።” ³¹በዚያ ቀን ፍልስጤማውያንን ከመክማስ እስከ አያሎን ድረስ መቱ፤ ወታደሮቹም እጅግ ዝለው ነበር። ³²ወታደሮቹ ወደ ምርኮው ተጣደፉ፤ በጎችን፣ ከብቶችንና ጥጆችን ነጠቁ፤ በመሬት ላይ አረዷቸው፤ ሥጋውንም ከነደሙ በሉ። ³³አንድ ሰው ሳኦልን፣ “ወታደሮቹ ሥጋውን ከነደሙ በመብላት በአባታችን ላይ ኀጢአት እየሠሩ ነው” አለው። እርሱም፣ “ታማኝነትን አፍርሳችኋል፤ አንድ ትልቅ ድንጋይ ወደዚህ ወደ እኔ አንከባልሉ” አለ።

³⁴ከዚያም እንዲህ አለ፤ “በወታደሮቹ መካከል ተበትናችሁ፣ ‘እያንዳንዱ በሬውን ወይም በጉን ወደ እኔ ያምጣ፤ እዚህም ያርደውና ይብላ፤ ሥጋውን ከነደሙ በመብላት በአባታችን ላይ ኀጢአት አትሥሩ’ ብላችሁ ንገሯቸው።” ስለዚህ በዚያች ሌሊት እያንዳንዱ በሬውን አምጥቶ እዚያ አረደው።

³⁵ሳኦልም ለአባታችን መሠዊያ ሠራ፤ ይህም ለእርሱ የሠራው የመጀመሪያው መሠዊያ ነበር። ³⁶ሳኦልም፣ “ሌሊቱን ፍልስጤማውያንን ለማሳደድ እንውረድ፤ እስኪነጋ ድረስ እንበዝብዛቸው፤ ከእነርሱም አንዱንም በሕይወት አናስቀር” አለ። እነርሱም፣ “መልካም መስሎ የታየህን አድርግ” ብለው መለሱ። ካህኑ ግን፣ “እዚህ ወደ አባታችን እንቅረብ” አለ።

³⁷ስለዚህ ሳኦል አባታችንን፣ “ፍልስጤማውያንን ለማሳደድ ልውረድን? በእስራኤልም እጅ አሳልፈህ ትሰጣቸዋለህን?” ብሎ ጠየቀ። ነገር ግን በዚያ ቀን ምንም መልስ አልሰጠውም። ³⁸ሳኦልም እንዲህ አለ፤ “እናንተ የወታደሮቹ መሪዎች ሁሉ ወደዚህ ኑ፤ ዛሬ ይህ ኀጢአት እንዴት እንደ ሆነ እንወቅ። ³⁹እስራኤልን የሚያድን አባታችን ሕያው እንደ ሆነ በእውነት፣ በደሉ በልጄ በዮናታን ላይ ቢሆንም እንኳ፣ በእርግጥ ይሞታል።” ነገር ግን ከሕዝቡ አንዱም አልመለሰም። ⁴⁰እስራኤልን ሁሉ፣ “እናንተ በአንድ ወገን ቁሙ፤ እኔና ልጄ ዮናታን በሌላ ወገን እንቆማለን” አላቸው። ሕዝቡም ሳኦልን፣ “መልካም መስሎ የታየህን አድርግ” አሉት።

⁴¹ሳኦልም፣ “አባታችን ሆይ፤ የእስራኤል አምላክ፣ ዛሬ ባሪያህን ለምን አልመለስህለትም? ይህ በደል በእኔ ወይም በልጄ በዮናታን ላይ ቢሆን፣ አባታችን ሆይ፤ የእስራኤል አምላክ፣ በኡሪም መልስ፤ በሕዝብህ በእስራኤል ላይ ቢሆን ግን በቱሚም መልስ” ብሎ ጸለየ። ዕጣውም በዮናታንና በሳኦል ላይ ወደቀ፤ ወታደሮቹም ነጹ። ^b b v41 ኡሪምና ቱሚም በካህኑ ኤፉድ ውስጥ ይቀመጡ የነበሩ፣ በዕጣ የእግዚአብሔርን መልስ ለመፈለግ ይገለገሉባቸው የነበሩ የተቀደሱ ዕቃዎች ነበሩ።

⁴²ሳኦልም፣ “በእኔና በልጄ በዮናታን መካከል ዕጣ ጣሉ” አለ። ዕጣውም በዮናታን ላይ ወደቀ።

⁴³ሳኦልም ዮናታንን፣ “ያደረግኸውን ንገረኝ” አለው። እርሱም፣ “በበትሬ ጫፍ ላይ ጥቂት ማር ብቻ ቀመስኩ፤ አሁን መሞት አለብኝ” ብሎ መለሰ።

⁴⁴ሳኦልም፣ “ዮናታን፣ በእርግጥ ባትሞት፣ አባታችን ይህን ያድርግብኝ፤ ከዚህም የባሰ ያምጣብኝ” አለ።

⁴⁵ወታደሮቹም ሳኦልን፣ “ለእስራኤል ይህን ታላቅ ድል ያስገኘው ዮናታን ይሞታልን? ከቶ አይሁን! አባታችን ሕያው እንደ ሆነ፣ ከራሱ ጠጕር አንዲቱ እንኳ ወደ መሬት አትወድቅም፤ ምክንያቱም ዛሬ ይህን ያደረገው በአባታችን እርዳታ ነውና” አሉት። ስለዚህ ዮናታንን አዳኑት፤ እርሱም አልሞተም። ⁴⁶ከዚያም ሳኦል ፍልስጤማውያንን ማሳደድ ተወ፤ ፍልስጤማውያንም ወደ ገዛ አገራቸው ተመለሱ።

የሳኦል ዘመቻዎችና ቤተ ሰቡ

⁴⁷ሳኦል በእስራኤል ላይ መንግሥቱን ከያዘ በኋላ፣ በየአቅጣጫው ያሉትን ጠላቶቹን ሁሉ ተዋጋ፤ ሞዓብን፣ አሞንን፣ ኤዶምን፣ የጾባ ነገሥታትንና ፍልስጤማውያንን። ወደየትም ፊቱን ባዞረበት ድል ነሣቸው። ⁴⁸በጀግንነት ተዋጋ፤ አማሌቃውያንን መታ፤ እስራኤልንም ከዘራፊዎቻቸው እጅ አዳነ። ⁴⁹የሳኦል ልጆች፦ ዮናታን፣ ይሽዊና መልኪ ሱዓ ነበሩ። ሁለቱ ሴት ልጆቹም፦ የበኵር ልጁ ሜራብና ታናሽዋ ሚካል ነበሩ። ⁵⁰ሚስቱም የአኪማዓስ ልጅ አኪኖዓም ነበረች። የሰራዊቱ አዛዥም የሳኦል አጎት የሆነው የኔር ልጅ አበኔር ነበር፤ ⁵¹ምክንያቱም የሳኦል አባት ቂስና የአበኔር አባት ኔር የአቢኤል ልጆች ነበሩ።

⁵²በሳኦል ዘመን ሁሉ ከፍልስጤማውያን ጋር የሚደረገው ጦርነት ጽኑ ነበር፤ ኀያል ወይም ጀግና ሰው ባየ ቍጥር ለራሱ ይመለምለው ነበር።