1 ശമൂവേൽ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ഒരു ദിവസം ശൗലിന്റെ മകനായ യോനാഥാൻ തന്റെ ആയുധവാഹകനോട്, “വരൂ, നമുക്ക് എതിർവശത്തുള്ള ഫെലിസ്ത്യരുടെ കാവൽത്താവളത്തിലേക്കു കടന്നുചെല്ലാം” എന്നു പറഞ്ഞു; എന്നാൽ തന്റെ അപ്പനോട് അതു പറഞ്ഞില്ല. ²ശൗൽ ഏകദേശം അറുനൂറു പേരോടുകൂടി ഗിബെയയുടെ അതിർത്തിയിൽ മിഗ്രോനിലെ മാതളനാരകത്തിൻകീഴിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. ³ശീലോയിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുരോഹിതനായിരുന്ന ഏലിയുടെ മകനായ ഫീനെഹാസിന്റെ മകൻ, ഈഖാബോദിന്റെ സഹോദരനായ അഹീത്തൂബിന്റെ മകൻ അഹീയാവ് ഏഫോദ് ധരിച്ചിരുന്നു. യോനാഥാൻ പോയിരുന്നത് പടയാളികൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ^a a v3 വഴികാട്ടലിനായി ദൈവത്തോടു ചോദിക്കുമ്പോൾ ധരിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രത്യേക പുരോഹിതവസ്ത്രമായിരുന്നു ഏഫോദ്.

⁴ഫെലിസ്ത്യരുടെ കാവൽത്താവളത്തിലേക്കു കടക്കാൻ യോനാഥാൻ ശ്രമിച്ച ചുരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു വശത്ത് ഒരു പാറക്കെട്ടും മറുവശത്ത് ഒരു പാറക്കെട്ടും നിന്നിരുന്നു—ഒന്നിന്റെ പേര് ബോസേസ്, മറ്റേതിന്റേത് സേനെ. ⁵ഒരു പാറ വടക്കുവശത്ത് മിക്മാസിന് അഭിമുഖമായും മറ്റേത് തെക്കുവശത്ത് ഗേബയ്ക്ക് അഭിമുഖമായും നിന്നിരുന്നു. ⁶യോനാഥാൻ തന്റെ ആയുധവാഹകനോട്, “വരൂ, നമുക്ക് ഈ അഗ്രചർമികളുടെ കാവൽത്താവളത്തിലേക്കു കടന്നുചെല്ലാം. ഒരുപക്ഷേ നമ്മുടെ പിതാവ് നമുക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കും; അധികംകൊണ്ടോ കുറവുകൊണ്ടോ രക്ഷിക്കുന്നതിൽനിന്ന് അവിടുത്തെ ഒന്നും തടയുന്നില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁷അവന്റെ ആയുധവാഹകൻ, “നിന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ളതെല്ലാം ചെയ്യുക. പോകുക—ഞാൻ പൂർണഹൃദയത്തോടും പൂർണാത്മാവോടുംകൂടി നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁸അപ്പോൾ യോനാഥാൻ പറഞ്ഞു: “നാം ആ മനുഷ്യരുടെ അടുത്തേക്കു കടന്നുചെന്ന് അവർ നമ്മെ കാണാൻ ഇടയാക്കാം. ⁹‘ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് എത്തുന്നതുവരെ നില്ക്കുവിൻ’ എന്ന് അവർ പറഞ്ഞാൽ, നാം അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് അവരുടെ അടുത്തേക്കു കയറിച്ചെല്ലുകയില്ല. ¹⁰എന്നാൽ ‘ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു കയറിവരുവിൻ’ എന്ന് അവർ പറഞ്ഞാൽ, നാം കയറിച്ചെല്ലും; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അവരെ നമ്മുടെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു—അതാണ് നമ്മുടെ അടയാളം.”

¹¹ഇരുവരും ഫെലിസ്ത്യരുടെ കാവൽത്താവളത്തിന് തങ്ങളെത്തന്നെ കാണിച്ചു. “ഇതാ നോക്കൂ,” ഫെലിസ്ത്യർ പറഞ്ഞു, “എബ്രായർ ഒളിച്ചിരുന്ന കുഴികളിൽനിന്ന് ഇഴഞ്ഞു പുറത്തുവരുന്നു.” ¹²കാവൽത്താവളത്തിലെ ആളുകൾ യോനാഥാനെയും അവന്റെ ആയുധവാഹകനെയും വിളിച്ച്, “ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്കു കയറിവരുവിൻ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പാഠം പഠിപ്പിക്കാം” എന്നു പറഞ്ഞു. യോനാഥാൻ തന്റെ ആയുധവാഹകനോട്, “എന്റെ പിന്നാലെ കയറിവരുക, എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് അവരെ ഇസ്രായേലിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹³യോനാഥാൻ കൈകാലുകൾകൊണ്ട് ഇഴഞ്ഞു കയറി, അവന്റെ ആയുധവാഹകൻ അവന്റെ പിന്നാലെ; ഫെലിസ്ത്യർ യോനാഥാന്റെ മുമ്പിൽ വീണു, അവന്റെ ആയുധവാഹകൻ അവന്റെ പിന്നാലെ അവരെ കൊന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹⁴ആ ആദ്യത്തെ ആക്രമണത്തിൽ യോനാഥാനും അവന്റെ ആയുധവാഹകനും ഏകദേശം അര ഏക്കറിനുള്ളിൽ ഏകദേശം ഇരുപതു പേരെ കൊന്നു.

¹⁵പാളയത്തെയും വയലിനെയും സകല പടയാളികളെയും ഭീതി പിടികൂടി; കാവൽത്താവളവും കവർച്ചക്കാരും വിറച്ചു, ഭൂമി കുലുങ്ങി—നമ്മുടെ പിതാവിൽനിന്നുള്ള ഭീതി. ¹⁶ബെന്യാമീനിലെ ഗിബെയയിലുള്ള ശൗലിന്റെ കാവല്ക്കാർ നോക്കിയപ്പോൾ—ഫെലിസ്ത്യരുടെ പുരുഷാരം ഉരുകിയൊലിച്ച് എങ്ങും ചിതറിപ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ¹⁷ശൗൽ തന്റെ പടയാളികളോട്, “ആരൊക്കെ ഇല്ലെന്ന് എണ്ണിനോക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ എണ്ണിയപ്പോൾ യോനാഥാനും അവന്റെ ആയുധവാഹകനും ഇല്ലായിരുന്നു.

¹⁸ശൗൽ അഹീയാവിനോട്, “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുക” എന്നു പറഞ്ഞു; എന്തെന്നാൽ അക്കാലത്ത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പെട്ടകം ഇസ്രായേല്യരോടൊപ്പമായിരുന്നു. ¹⁹ശൗൽ പുരോഹിതനോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഫെലിസ്ത്യരുടെ പാളയത്തിലെ ആരവം കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഉച്ചത്തിലായി. അവൻ പുരോഹിതനോട്, “നിന്റെ കൈ പിൻവലിക്കുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

²⁰ശൗലും അവന്റെ പടയാളികളും ഒന്നിച്ചുകൂടി യുദ്ധസ്ഥലത്ത് എത്തി, ഫെലിസ്ത്യരുടെ വാളുകൾ പൂർണ അന്ധാളിപ്പിൽ പരസ്പരം തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നതു കണ്ടു. ²¹മുമ്പ് ഫെലിസ്ത്യരുടെ പക്ഷം ചേർന്ന് അവരോടൊപ്പം പാളയത്തിലേക്കു പോയിരുന്ന എബ്രായരും ശൗലിനോടും യോനാഥാനോടുംകൂടെയുള്ള ഇസ്രായേല്യരോടു ചേരാൻ തിരിഞ്ഞു. ²²എഫ്രയീമിലെ മലനാട്ടിൽ ഒളിച്ചിരുന്ന സകല ഇസ്രായേല്യ പുരുഷന്മാരും ഫെലിസ്ത്യർ ഓടിപ്പോയി എന്നു കേട്ടപ്പോൾ, അവരും യുദ്ധത്തിൽ അവരെ തുടർന്ന് അടുത്തു പിന്തുടർന്നു. ²³അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവ് അന്ന് ഇസ്രായേലിനെ രക്ഷിച്ചു, യുദ്ധം ബേത്ത്-ആവെനും കടന്ന് മുന്നോട്ടുനീങ്ങി.

ശൗലിന്റെ അവിവേകശപഥം ഇസ്രായേലിനെ ദുർബലമാക്കുന്നു

²⁴അന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ പടയാളികൾ വളരെ ഞെരുക്കത്തിലായിരുന്നു, എന്തെന്നാൽ ശൗൽ അവരെക്കൊണ്ട്, “ഞാൻ എന്റെ ശത്രുക്കളോടു പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നതിനുമുമ്പ്, സന്ധ്യയ്ക്കുമുമ്പ് ആഹാരം കഴിക്കുന്നവൻ ആരായാലും ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ” എന്നു ശപഥം ചെയ്യിച്ചിരുന്നു. പടയാളികളിൽ ആരും ആഹാരം ആസ്വദിച്ചില്ല.

²⁵പടയാളികൾ എല്ലാവരും വനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, നിലത്തു തേൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ²⁶വനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ തേൻ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു, എങ്കിലും ആരും വായിലേക്കു കൈ ഉയർത്തിയില്ല, എന്തെന്നാൽ പടയാളികൾ ശപഥത്തെ ഭയപ്പെട്ടു. ²⁷എന്നാൽ തന്റെ അപ്പൻ പടയാളികളെ ശപഥത്തിൻകീഴിലാക്കിയത് യോനാഥാൻ കേട്ടിരുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് അവൻ തന്റെ വടിയുടെ അറ്റം നീട്ടി തേൻകട്ടയിൽ മുക്കി വായിലേക്കു കൈവച്ചു, അവന്റെ കണ്ണുകൾ തെളിഞ്ഞു. ²⁸ഒരു പടയാളി പറഞ്ഞു: “‘ഇന്ന് ആഹാരം കഴിക്കുന്നവൻ ആരായാലും ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ’ എന്ന് നിന്റെ അപ്പൻ പടയാളികളെക്കൊണ്ടു ശപഥം ചെയ്യിച്ചു—അതുകൊണ്ടാണ് ആളുകൾ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നത്.”

²⁹യോനാഥാൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ അപ്പൻ ദേശത്തെ കഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ തേൻ അല്പം ആസ്വദിച്ചതുകൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണുകൾ എങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു എന്നു നോക്കുവിൻ. ³⁰പടയാളികൾ ഇന്ന് തങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ കൊള്ളയിൽനിന്ന് യഥേഷ്ടം ഭക്ഷിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എത്രയോ നന്നായിരുന്നേനെ! ഫെലിസ്ത്യരുടെ പരാജയം വലുതായിരുന്നില്ല.” ³¹അന്ന് അവർ മിക്മാസ് മുതൽ അയ്യാലോൻവരെ ഫെലിസ്ത്യരെ സംഹരിച്ചു, പടയാളികൾ തീർത്തും ക്ഷീണിച്ചുപോയി. ³²പടയാളികൾ കൊള്ളമേൽ ചാടിവീണ് ആടുകളെയും കന്നുകാലികളെയും കാളക്കിടാങ്ങളെയും പിടിച്ച് നിലത്തുവച്ച് കൊന്ന് രക്തത്തോടുകൂടിയ മാംസം ഭക്ഷിച്ചു. ³³ഒരുവൻ ശൗലിനോട്, “പടയാളികൾ രക്തത്തോടുകൂടിയ മാംസം ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവിനോടു പാപം ചെയ്യുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞു. “നിങ്ങൾ വിശ്വാസവഞ്ചന ചെയ്തിരിക്കുന്നു,” അവൻ പറഞ്ഞു. “ഒരു വലിയ കല്ല് എന്റെ അടുത്ത് ഇവിടേക്ക് ഉരുട്ടിക്കൊണ്ടുവരുവിൻ.”

³⁴പിന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു: “പടയാളികളുടെ ഇടയിൽ ചിതറിച്ചെന്ന് അവരോടു പറയുവിൻ: ഓരോരുത്തനും തന്റെ കാളയെയോ ആടിനെയോ എന്റെ അടുത്തു കൊണ്ടുവന്ന് ഇവിടെ അറുത്ത് ഭക്ഷിക്കട്ടെ—രക്തത്തോടുകൂടിയ മാംസം ഭക്ഷിച്ച് നമ്മുടെ പിതാവിനോടു പാപം ചെയ്യരുത്.” അങ്ങനെ ആ രാത്രി ഓരോരുത്തനും തന്റെ കാളയെ കൊണ്ടുവന്ന് അവിടെ അറുത്തു.

³⁵ശൗൽ നമ്മുടെ പിതാവിന് ഒരു യാഗപീഠം പണിതു—അവിടുത്തേക്കുവേണ്ടി അവൻ പണിത ആദ്യത്തെ യാഗപീഠം. ³⁶ശൗൽ പറഞ്ഞു: “നമുക്ക് ഇന്നു രാത്രി ഫെലിസ്ത്യരെ പിന്തുടർന്ന് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് പ്രഭാതംവരെ അവരെ കൊള്ളയിട്ട് ആരെയും ജീവനോടെ ശേഷിപ്പിക്കാതിരിക്കാം.” അവർ, “നിന്റെ കണ്ണിൽ നന്നായി തോന്നുന്നത് ചെയ്യുക” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. എന്നാൽ പുരോഹിതൻ, “നമുക്ക് ഇവിടെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അടുത്തേക്കു ചെല്ലാം” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁷അതുകൊണ്ട് ശൗൽ നമ്മുടെ പിതാവിനോട്, “ഞാൻ ഫെലിസ്ത്യരെ പിന്തുടർന്ന് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലണമോ? അങ്ങ് അവരെ ഇസ്രായേലിന്റെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കുമോ?” എന്നു ചോദിച്ചു. എന്നാൽ അവിടുന്ന് അന്ന് അവന് ഉത്തരമൊന്നും നല്കിയില്ല. ³⁸ശൗൽ പറഞ്ഞു: “പടയാളികളുടെ നായകന്മാരേ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ വരുവിൻ; ഇന്ന് ഈ പാപം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എന്നു നമുക്കു കണ്ടെത്താം. ³⁹ഇസ്രായേലിനെ രക്ഷിക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ നിശ്ചയം—കുറ്റം എന്റെ മകൻ യോനാഥാനിലാണെങ്കിലും, അവൻ നിശ്ചയമായും മരിക്കും.” എന്നാൽ ജനത്തിൽ ആരും ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല. ⁴⁰അവൻ എല്ലാ ഇസ്രായേലിനോടും, “നിങ്ങൾ ഒരു വശത്തു നില്ക്കുവിൻ; എന്റെ മകൻ യോനാഥാനും ഞാനും മറുവശത്തു നില്ക്കാം” എന്നു പറഞ്ഞു. ജനം ശൗലിനോട്, “നിന്റെ കണ്ണിൽ ഏറ്റവും നന്നായി തോന്നുന്നത് ചെയ്യുക” എന്നു പറഞ്ഞു.

⁴¹ശൗൽ പ്രാർഥിച്ചു: “ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങ് ഇന്ന് അങ്ങയുടെ ദാസന് ഉത്തരം നല്കാത്തത് എന്തുകൊണ്ട്? ഈ കുറ്റം എന്നിലോ എന്റെ മകൻ യോനാഥാനിലോ ആണെങ്കിൽ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, ഊറീംകൊണ്ട് ഉത്തരം നല്കണമേ; എന്നാൽ അത് അങ്ങയുടെ ജനമായ ഇസ്രായേലിലാണെങ്കിൽ, തുമ്മീംകൊണ്ട് ഉത്തരം നല്കണമേ.” ചീട്ട് യോനാഥാന്റെയും ശൗലിന്റെയും മേൽ വീണു; പടയാളികൾ കുറ്റവിമുക്തരായി. ^b b v41 ഊറീമും തുമ്മീമും പുരോഹിതന്റെ ഏഫോദിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധവസ്തുക്കളായിരുന്നു, ചീട്ടിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ഉത്തരം തേടാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.

⁴²ശൗൽ, “എനിക്കും എന്റെ മകൻ യോനാഥാനും ഇടയിൽ ചീട്ടിടുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു. ചീട്ട് യോനാഥാന്റെ മേൽ വീണു.

⁴³ശൗൽ യോനാഥാനോട്, “നീ ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് എന്നോടു പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അവൻ, “ഞാൻ എന്റെ വടിയുടെ അറ്റംകൊണ്ട് അല്പം തേൻ മാത്രം ആസ്വദിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ മരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.

⁴⁴ശൗൽ പറഞ്ഞു: “യോനാഥാനേ, നീ നിശ്ചയമായും മരിച്ചില്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോട് അങ്ങനെയും അതിലധികവും ചെയ്യട്ടെ.”

⁴⁵പടയാളികൾ ശൗലിനോട്, “ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി ഈ മഹാവിജയം നേടിയ യോനാഥാൻ മരിക്കണമോ? ഒരിക്കലും ഇല്ല! നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ നിശ്ചയം, അവന്റെ തലയിലെ ഒരു രോമംപോലും നിലത്തു വീഴുകയില്ല, എന്തെന്നാൽ ഇന്ന് അവൻ പ്രവർത്തിച്ചത് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സഹായത്താലാണ്” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ യോനാഥാനെ രക്ഷിച്ചു, അവൻ മരിച്ചില്ല. ⁴⁶പിന്നീട് ശൗൽ ഫെലിസ്ത്യരെ പിന്തുടരുന്നത് നിർത്തി, ഫെലിസ്ത്യർ തങ്ങളുടെ സ്വന്തം ദേശത്തേക്കു പിൻവാങ്ങി.

ശൗലിന്റെ യുദ്ധങ്ങളും കുടുംബവും

⁴⁷ശൗൽ ഇസ്രായേലിന്റെ മേൽ ഭരണം ഏറ്റെടുത്തശേഷം, അവൻ എല്ലാ ഭാഗത്തുമുള്ള തന്റെ സകല ശത്രുക്കളോടും യുദ്ധം ചെയ്തു: മോവാബ്, അമ്മോൻ, ഏദോം, സോബയിലെ രാജാക്കന്മാർ, ഫെലിസ്ത്യർ. അവൻ തിരിഞ്ഞ ഇടത്തൊക്കെയും അവരെ തോല്പിച്ചു. ⁴⁸അവൻ ധീരമായി യുദ്ധം ചെയ്ത് അമാലേക്യരെ സംഹരിച്ച് തങ്ങളെ കവർച്ച ചെയ്തവരുടെ കൈയിൽനിന്ന് ഇസ്രായേലിനെ രക്ഷിച്ചു. ⁴⁹ശൗലിന്റെ പുത്രന്മാർ: യോനാഥാൻ, യിശ്വി, മൽക്കീശൂവ. അവന്റെ രണ്ടു പുത്രിമാർ: ആദ്യജാതയായ മേരബും ഇളയവളായ മീഖളും. ⁵⁰അവന്റെ ഭാര്യ: അഹീമാസിന്റെ മകളായ അഹീനോവം. അവന്റെ സൈന്യാധിപൻ: ശൗലിന്റെ അമ്മാവനായ നേരിന്റെ മകൻ അബ്നേർ, ⁵¹എന്തെന്നാൽ ശൗലിന്റെ അപ്പനായ കീശും അബ്നേരിന്റെ അപ്പനായ നേരും അബീയേലിന്റെ പുത്രന്മാരായിരുന്നു.

⁵²ശൗലിന്റെ കാലത്തെല്ലാം ഫെലിസ്ത്യർക്കെതിരായ യുദ്ധം ഉഗ്രമായിരുന്നു; ബലവാനെയോ ധീരനെയോ ആയ ഒരു പുരുഷനെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം അവൻ അവനെ തനിക്കുവേണ്ടി ചേർത്തു.