૧ શમુએલ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹એક દિવસ શાઉલના પુત્ર યોનાથાને પોતાના શસ્ત્રવાહકને કહ્યું, “ચાલ, આપણી સામેના પલિસ્તીઓના થાણા તરફ આપણે પાર જઈએ,” પણ પોતાના પિતાને તેણે કહ્યું નહિ. ²શાઉલ ગિબયાની સીમમાં મિગ્રોનમાંના દાડમના ઝાડ નીચે આશરે ૬૦૦ માણસો સાથે રહ્યો. ³અહિટુબનો પુત્ર અહિયા—અહિટુબ તો ઇખાબોદનો ભાઈ, ફીનહાસનો પુત્ર, એલીનો પુત્ર હતો—શીલોહમાં આપણા પિતાના યાજક તરીકે એફોદ પહેરતો હતો. યોનાથાન ગયો છે તે સૈનિકોને ખબર ન હતી. ^a a v3 એફોદ એક ખાસ યાજકીય વસ્ત્ર હતું, જે માર્ગદર્શન માટે ઈશ્વરની સલાહ લેતી વખતે પહેરાતું.

⁴પલિસ્તીઓના થાણા તરફ પાર જવા યોનાથાન જે ઘાટમાંથી પસાર થવા ઇચ્છતો હતો, ત્યાં એક બાજુ ખડકાળ ટેકરો અને બીજી બાજુ ખડકાળ ટેકરો હતો—એકનું નામ બોસેસ, બીજાનું સેનેહ. ⁵એક ખડક ઉત્તર તરફ મિખ્માશની સામે અને બીજો દક્ષિણ તરફ ગેબાની સામે હતો. ⁶યોનાથાને પોતાના શસ્ત્રવાહકને કહ્યું, “ચાલ, આ બેસુન્નત લોકોના થાણા તરફ આપણે પાર જઈએ. કદાચ આપણા પિતા આપણા માટે કંઈક કરશે; ઘણાથી કે થોડાથી ઉદ્ધાર કરવામાં તેમને કશું રોકી શકતું નથી.”

⁷તેના શસ્ત્રવાહકે કહ્યું, “તારા મનમાં જે છે તે બધું કર. જા—હું મન તથા જીવથી તારી સાથે છું.”

⁸પછી યોનાથાને કહ્યું, “આપણે તે માણસો તરફ પાર જઈશું અને તેઓને આપણને જોવા દઈશું. ⁹જો તેઓ કહે, ‘અમે તમારી પાસે આવીએ ત્યાં સુધી થોભો,’ તો આપણે જ્યાં છીએ ત્યાં જ રહીશું અને તેઓ પાસે ઉપર નહિ જઈએ. ¹⁰પણ જો તેઓ કહે, ‘અમારી પાસે ઉપર આવો,’ તો આપણે ઉપર જઈશું, કેમ કે આપણા પિતાએ તેઓને આપણા હાથમાં સોંપ્યા છે—એ જ આપણી નિશાની.”

¹¹બન્નેએ પોતાને પલિસ્તીઓના થાણાને દેખાડ્યા. પલિસ્તીઓએ કહ્યું, “જુઓ, હિબ્રૂઓ જે બખોલોમાં સંતાઈ ગયા હતા તેમાંથી બહાર નીકળી રહ્યા છે.” ¹²થાણાના માણસોએ યોનાથાન તથા તેના શસ્ત્રવાહકને હાંક મારી, “અમારી પાસે ઉપર આવો, એટલે અમે તમને પાઠ ભણાવીશું.” યોનાથાને પોતાના શસ્ત્રવાહકને કહ્યું, “મારી પાછળ ઉપર ચઢ, કેમ કે આપણા પિતાએ તેઓને ઇઝરાયલના હાથમાં સોંપ્યા છે.”

¹³યોનાથાન હાથ અને પગના બળે ઉપર ચઢ્યો, ને તેનો શસ્ત્રવાહક તેની પાછળ; પલિસ્તીઓ યોનાથાનની આગળ પડતા ગયા, અને તેની પાછળ તેનો શસ્ત્રવાહક તેઓને મારી નાખતો ગયો. ¹⁴એ પહેલા હુમલામાં યોનાથાન તથા તેના શસ્ત્રવાહકે આશરે અડધા એકર જેટલી જગ્યામાં આશરે વીસ માણસોને મારી નાખ્યા.

¹⁵છાવણી, ખેતર તથા સર્વ સૈનિકોમાં ગભરાટ ફેલાયો; થાણું તથા લૂંટારાઓ પણ ધ્રૂજી ઊઠ્યા, ધરતી કાંપી—એ ગભરાટ આપણા પિતા તરફથી હતો. ¹⁶બિન્યામીનના ગિબયામાંના શાઉલના ચોકીદારોએ નજર કરી—પલિસ્તીઓનું ટોળું ઓગળી રહ્યું હતું, ચારેબાજુ વેરવિખેર થઈ રહ્યું હતું. ¹⁷શાઉલે પોતાના સૈનિકોને કહ્યું, “કોણ ગેરહાજર છે તે ગણો.” જ્યારે તેઓએ ગણ્યું, ત્યારે યોનાથાન તથા તેનો શસ્ત્રવાહક ગેરહાજર હતા.

¹⁸શાઉલે અહિયાને કહ્યું, “આપણા પિતાનો કોશ અહીં લાવ,” કેમ કે તે વખતે આપણા પિતાનો કોશ ઇઝરાયલીઓ પાસે હતો. ¹⁹શાઉલ યાજક સાથે વાત કરતો હતો એટલામાં પલિસ્તીઓની છાવણીનો ઘોંઘાટ વધતો ને વધતો ગયો. તેણે યાજકને કહ્યું, “તારો હાથ પાછો ખેંચી લે.”

²⁰શાઉલ તથા તેના સર્વ સૈનિકો ભેગા થઈને લડાઈ પાસે પહોંચ્યા, ને તેઓએ જોયું કે પલિસ્તીઓની તલવારો એકબીજાની સામે ફરી ગઈ હતી અને ભારે ગરબડ મચી હતી. ²¹જે હિબ્રૂઓ અગાઉ પલિસ્તીઓના પક્ષે હતા અને તેઓની સાથે છાવણીમાં ગયા હતા, તેઓ પણ ફરીને શાઉલ તથા યોનાથાનની સાથેના ઇઝરાયલીઓમાં જોડાઈ ગયા. ²²જ્યારે એફ્રાઈમના પહાડી પ્રદેશમાં સંતાઈ રહેલા સર્વ ઇઝરાયલી માણસોએ સાંભળ્યું કે પલિસ્તીઓ ભાગી ગયા છે, ત્યારે તેઓ પણ લડાઈમાં તેઓની પાછળ પડ્યા. ²³એમ આપણા પિતાએ તે દિવસે ઇઝરાયલને ઉગાર્યું, અને લડાઈ બેથ-આવેનની પેલે પાર ફેલાઈ ગઈ.

શાઉલના ઉતાવળા સોગને ઇઝરાયલને નબળું પાડ્યું

²⁴તે દિવસે ઇઝરાયલના સૈનિકો ભારે તંગીમાં હતા, કેમ કે શાઉલે તેઓને સોગન ખવડાવ્યા હતા, “સાંજ પહેલાં, મારા શત્રુઓ પર હું વેર વાળું તે પહેલાં, જે કોઈ અન્ન ખાય તે શાપિત.” તેથી સૈનિકોમાંના કોઈએ અન્ન ચાખ્યું નહિ.

²⁵સર્વ સૈનિકો જંગલમાં ગયા, અને ત્યાં જમીન પર મધ હતું. ²⁶જંગલમાં પેસતાં જ મધ વહેતું હતું, તોપણ કોઈએ પોતાના મોં સુધી હાથ ઉઠાવ્યો નહિ, કેમ કે સૈનિકો સોગનથી બીતા હતા. ²⁷પણ યોનાથાને તો પોતાના પિતાએ સૈનિકોને સોગન ખવડાવ્યા હતા તે સાંભળ્યું ન હતું, તેથી તેણે પોતાની લાકડીનો છેડો લંબાવ્યો, મધપૂડામાં બોળ્યો, ને પોતાના મોં સુધી હાથ લઈ ગયો, એટલે તેની આંખો તેજસ્વી થઈ. ²⁸એક સૈનિકે કહ્યું, “તારા પિતાએ સૈનિકોને સખત સોગન ખવડાવ્યા છે, ‘આજે જે કોઈ અન્ન ખાય તે શાપિત’—તેથી માણસો થાકી ગયા છે.”

²⁹યોનાથાને કહ્યું, “મારા પિતાએ દેશને મુશ્કેલીમાં નાખ્યો છે. જુઓ, આ થોડું મધ ચાખવાથી મારી આંખો કેવી તેજસ્વી થઈ ગઈ. ³⁰જો આજે સૈનિકોએ પોતાના શત્રુઓની લૂંટમાંથી છૂટથી ખાધું હોત, તો કેટલું સારું હોત! પલિસ્તીઓની હાર કંઈ મોટી થઈ નથી.” ³¹તે દિવસે તેઓએ મિખ્માશથી આયાલોન સુધી પલિસ્તીઓને માર્યા, ને સૈનિકો તદ્દન થાકી ગયા. ³²સૈનિકો લૂંટ પર તૂટી પડ્યા, ઘેટાં, ઢોર તથા વાછરડાં પકડ્યાં, જમીન પર તેઓને કાપ્યાં, ને લોહી સહિત માંસ ખાધું. ³³કોઈકે શાઉલને કહ્યું, “સૈનિકો લોહી સહિત માંસ ખાઈને આપણા પિતાની વિરુદ્ધ પાપ કરી રહ્યા છે.” તેણે કહ્યું, “તમે વિશ્વાસઘાત કર્યો છે. અહીં મારી પાસે એક મોટો પથ્થર ગબડાવી લાવો.”

³⁴પછી તેણે કહ્યું, “સૈનિકોમાં ફેલાઈ જાઓ અને તેઓને કહો: દરેક જણ પોતાનો બળદ કે ઘેટું મારી પાસે લાવે, અહીં તેને કાપે ને ખાય—લોહી સહિત માંસ ખાઈને આપણા પિતાની વિરુદ્ધ પાપ ન કરો.” તેથી તે રાત્રે દરેક જણ પોતાનો બળદ લાવ્યો ને ત્યાં તેને કાપ્યો.

³⁵શાઉલે આપણા પિતા માટે એક વેદી બાંધી—તેમને માટે બાંધેલી તેની પહેલી વેદી એ હતી. ³⁶શાઉલે કહ્યું, “ચાલો, આજ રાત્રે આપણે પલિસ્તીઓની પાછળ ઊતરીએ, પરોઢ સુધી તેઓને લૂંટીએ, ને કોઈને જીવતો ન રહેવા દઈએ.” તેઓએ જવાબ આપ્યો, “તને જે સારું લાગે તે કર.” પણ યાજકે કહ્યું, “આપણે અહીં આપણા પિતા પાસે જઈએ.”

³⁷તેથી શાઉલે આપણા પિતાને પૂછ્યું, “શું હું પલિસ્તીઓની પાછળ ઊતરું? શું તમે તેઓને ઇઝરાયલના હાથમાં સોંપશો?” પણ તે દિવસે તેમણે તેને કોઈ જવાબ આપ્યો નહિ. ³⁸શાઉલે કહ્યું, “હે સૈનિકોના સર્વ આગેવાનો, અહીં આવો, ને આજે આ પાપ કેવી રીતે થયું તે આપણે શોધી કાઢીએ.” ³⁹“ઇઝરાયલને ઉગારનાર આપણા પિતા જીવે છે એ જેટલું ખરું છે—એટલું ખરું કે જો દોષ મારા પુત્ર યોનાથાનનો હોય તોપણ તે નિશ્ચે મરશે.” પણ લોકોમાંથી કોઈએ જવાબ આપ્યો નહિ. ⁴⁰તેણે આખા ઇઝરાયલને કહ્યું, “તમે એક બાજુ ઊભા રહો; હું ને મારો પુત્ર યોનાથાન બીજી બાજુ.” લોકોએ શાઉલને કહ્યું, “તને જે સારું લાગે તે કર.”

⁴¹શાઉલે પ્રાર્થના કરી, “હે આપણા પિતા, ઇઝરાયલના ઈશ્વર, આજે તમે તમારા સેવકને કેમ જવાબ આપ્યો નથી? જો આ દોષ મારામાં કે મારા પુત્ર યોનાથાનમાં હોય, તો હે આપણા પિતા, ઇઝરાયલના ઈશ્વર, ઉરીમથી જવાબ આપો; પણ જો તે તમારા લોક ઇઝરાયલમાં હોય, તો તુમ્મીમથી જવાબ આપો.” ચિઠ્ઠી યોનાથાન તથા શાઉલ પર પડી; અને સૈનિકો નિર્દોષ ઠર્યા. ^b b v41 ઉરીમ તથા તુમ્મીમ પવિત્ર વસ્તુઓ હતી, જે યાજકના એફોદમાં રખાતી અને ચિઠ્ઠી નાખીને ઈશ્વરનો જવાબ મેળવવા વપરાતી.

⁴²શાઉલે કહ્યું, “મારી અને મારા પુત્ર યોનાથાનની વચ્ચે ચિઠ્ઠી નાખો.” ચિઠ્ઠી યોનાથાન પર પડી.

⁴³શાઉલે યોનાથાનને કહ્યું, “તેં શું કર્યું તે મને કહે.” તેણે જવાબ આપ્યો, “મેં ફક્ત મારી લાકડીના છેડાથી થોડું મધ ચાખ્યું. હવે મારે મરવું પડશે.”

⁴⁴શાઉલે કહ્યું, “હે યોનાથાન, જો તું નિશ્ચે નહિ મરે, તો આપણા પિતા મને એવી ને એથી પણ વધારે સજા કરે.”

⁴⁵સૈનિકોએ શાઉલને કહ્યું, “શું યોનાથાન મરે—જેણે ઇઝરાયલ માટે આ મોટી જીત મેળવી? કદી નહિ! આપણા પિતા જીવે છે એ ખરું, તેના માથાનો એક વાળ પણ જમીન પર નહિ પડે, કેમ કે આજે તેણે આપણા પિતાની મદદથી આ કર્યું છે.” એમ તેઓએ યોનાથાનને ઉગાર્યો, ને તે મર્યો નહિ. ⁴⁶પછી શાઉલે પલિસ્તીઓની પાછળ પડવાનું છોડી દીધું, ને પલિસ્તીઓ પોતાના દેશમાં પાછા ગયા.

શાઉલની લડાઈઓ અને કુટુંબ

⁴⁷શાઉલે ઇઝરાયલ પર રાજ હાથમાં લીધા પછી, તેણે ચારે બાજુના પોતાના સર્વ શત્રુઓ સામે લડાઈ કરી: મોઆબ, આમ્મોન, અદોમ, સોબાહના રાજાઓ તથા પલિસ્તીઓ સામે. તે જ્યાં જ્યાં ફર્યો, ત્યાં ત્યાં તેણે તેઓને હરાવ્યા. ⁴⁸તેણે બહાદુરીથી લડાઈ કરી, અમાલેકીઓને માર્યા, ને જેઓ ઇઝરાયલને લૂંટતા હતા તેઓના હાથથી ઇઝરાયલને ઉગાર્યું. ⁴⁹શાઉલના પુત્રો: યોનાથાન, ઈશ્વી તથા માલ્કીશૂઆ. તેની બે દીકરીઓ: જ્યેષ્ઠ મેરાબ તથા નાની મીખાલ. ⁵⁰તેની પત્ની: અહિનોઆમ, અહિમાઆસની દીકરી. તેના સૈન્યનો સેનાપતિ: નેરનો પુત્ર આબ્નેર, જે શાઉલનો કાકો હતો, ⁵¹કેમ કે શાઉલનો પિતા કીશ તથા આબ્નેરનો પિતા નેર, બન્ને અબીએલના પુત્રો હતા.

⁵²શાઉલના સર્વ દિવસોમાં પલિસ્તીઓ સામેની લડાઈ ઉગ્ર રહી; જ્યારે જ્યારે તે કોઈ બળવાન કે બહાદુર માણસને જોતો, ત્યારે ત્યારે તે તેને પોતાને માટે ભરતી કરી લેતો.