1 Samuel 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Dina hiji poe Yonatan putra Saul ngomong ka tukang mawa pakarangna, “Hayu urang nyabrang ka pos urang Pelisti anu di hareupeun urang,” tapi henteu bebeja ka ramana. ²Saul keur reureuh di sisi Gibea, handapeun tangkal dalima di Migron, jeung kira-kira 600 urang. ³Ahia putra Ahitub, dulurna Ikabod, putra Pinehas, putra Eli, imam Rama urang di Silo, make epod. Para prajurit teu nyaho yen Yonatan geus indit. ^a a v3 Epod teh pakean husus imam anu dipake nalika menta pituduh ka Allah.

⁴Di antara jalan sempit anu rek diliwatan Yonatan pikeun nyabrang ka pos urang Pelisti, aya gawir batu di beulah ditu jeung gawir batu di beulah dieu — anu hiji ngaranna Boses, nu hiji deui Sene. ⁵Gawir anu hiji nangtung di beulah kaler, nyanghareup ka Mikmas, anu hiji deui di beulah kidul, nyanghareup ka Geba. ⁶Yonatan ngomong ka tukang mawa pakarangna, “Hayu urang nyabrang ka pos jalma-jalma anu teu disunat ieu. Sugan bae Rama urang baris midamel pikeun urang; euweuh nu bisa ngahalangan Mantenna nyalametkeun boh ku loba boh ku saeutik.”

⁷Ceuk tukang mawa pakarangna, “Cobi laksanakeun sagala anu aya dina manah anjeun. Mangga — abdi ngiring ka anjeun, saos hate sajiwa.”

⁸Tuluy Yonatan ngomong, “Urang baris nyabrang ka jalma-jalma eta, sarta urang bakal nembongan ka maranehna. ⁹Lamun maranehna ngomong, ‘Dagoan heula nepi ka kami nyampeurkeun,’ urang kudu cicing bae di dieu, moal naek nyampeurkeun maranehna. ¹⁰Tapi lamun maranehna ngomong, ‘Naraek ka dieu,’ urang kudu naek, sabab Rama urang geus nyerenkeun maranehna kana leungeun urang — eta tandana pikeun urang.”

¹¹Duanana tuluy nembongan ka pos urang Pelisti. “Tenjo,” ceuk urang Pelisti, “urang Ibrani jaradul kaluar tina liang-liang panyumputanana.” ¹²Jalma-jalma di pos eta cumeluk ka Yonatan jeung tukang mawa pakarangna, “Naraek ka dieu, rek diajaran ku kami.” Yonatan ngomong ka tukang mawa pakarangna, “Naek nuturkeun ti tukangeun kami, sabab Rama urang geus nyerenkeun maranehna kana leungeun Israil.”

¹³Yonatan naek ngarayap ku leungeun jeung sukuna, tukang mawa pakarangna di tukangeunana; urang Pelisti ragragan di hareupeun Yonatan, sarta tukang mawa pakarangna maehan maranehna ti tukang. ¹⁴Dina serangan munggaran eta, Yonatan jeung tukang mawa pakarangna maehan kira-kira dua puluh urang dina wewengkon anu legana kira-kira satengah acre.

¹⁵Kasima nyambuang ka pakemahan, ka tegalan, jeung ka sakabeh prajurit; pos jeung para perampog oge arituk-ituk, bumi inceg — kasima ti Rama urang. ¹⁶Para panjaga Saul di Gibea tanah Binyamin nenjo ka luar — balad urang Pelisti anu rohaka teh ngabirigidig bubar, paburantak ka mana-mana. ¹⁷Saul ngomong ka prajuritna, “Itung saha anu teu aya.” Sanggeus diitung, horeng Yonatan jeung tukang mawa pakarangna euweuh.

¹⁸Saul ngomong ka Ahia, “Bawa ka dieu Peti Rama urang,” sabab harita Peti Rama urang aya di urang Israil. ¹⁹Sabot Saul keur cacarita jeung imam, gujrudna pakemahan urang Pelisti beuki tarik bae. Pok Saul ka imam, “Eureunkeun heula panangan anjeun.”

²⁰Saul jeung sakabeh prajuritna tuluy ngahiji, nepi ka medan perang, sarta nyampak pedang urang Pelisti silih tubles ka pada batur dina kaayaan gujrud pisan. ²¹Urang Ibrani anu tadina ngabela urang Pelisti sarta milu ka pakemahanana oge tuluy malik ngagabung jeung urang Israil anu ngiringan Saul jeung Yonatan. ²²Sanggeus sakabeh urang Israil anu nyarumput di pagunungan Epraim ngadarenge yen urang Pelisti geus kabur, maranehna oge milu ngudag-ngudag deukeut dina perang. ²³Nya kitu Rama urang nyalametkeun Israil dina poe eta, sarta perangna ngalegaan nepi ka saluareun Bet-Awen.

Sumpah Gurung-gusuh Saul Ngaleuleuheungkeun Israil

²⁴Prajurit Israil kacida kadereseukna dina poe eta, sabab Saul geus nyumpahan maranehna, “Sing disapa sing saha anu dahar samemeh sore, samemeh kami bisa ngabales ka musuh-musuh kami.” Nya euweuh saurang-urang acan prajurit anu ngasaan dahareun.

²⁵Sakabeh prajurit tuluy arasup ka leuweung, sarta di dinya aya madu dina taneuh. ²⁶Barang arasup ka leuweung, madu teh ngagolontor, tapi euweuh saurang-urang acan anu wani ngasupkeun leungeun kana sungutna, sabab prajurit sarieuneun ku sumpah tea. ²⁷Tapi Yonatan teu ngadenge yen ramana geus nyumpahan prajurit, nya anjeunna nyodorkeun tungtung iteukna, nyelebkeun kana madu dina sayangna, tuluy ngasupkeun leungeunna kana sungut, breh panonna caang deui. ²⁸Aya saurang prajurit anu ngomong, “Ama anjeun geus nyumpahan prajurit, ‘Sing disapa sing saha anu dahar dahareun poe ieu’ — nu matak jalma-jalma teh geus lalungse.”

²⁹Saur Yonatan, “Ama geus nyusahkeun ieu nagri. Tenjo, panon kami jadi caang deui ngan ku ngasaan saeutik madu ieu. ³⁰Sakitu alusna lamun prajurit poe ieu meunang dahar bebas tina barang rampasan musuh-musuhna! Kasoran urang Pelisti teu sabaraha gedena.” ³¹Dina poe eta maranehna numpes urang Pelisti ti Mikmas nepi ka Ayalon, sarta prajurit teh kacida lalungsena. ³²Prajurit tuluy narajang kana barang rampasan, nyarekel domba, sapi, jeung anak sapi, meuncitan kabeh dina taneuh, tuluy ngadahar dagingna anu masih aya getihan. ³³Aya anu ngabejaan Saul, “Prajurit teh keur migawe dosa ka Rama urang, ngadahar daging anu getihna masih aya keneh.” “Maraneh geus ingkar ti jangji,” ceuk Saul. “Gorolongkeun hiji batu gede ka dieu, ka kami.”

³⁴Tuluy pok deui, “Sumebar ka tengah-tengah prajurit, bejaan maranehna: masing-masing kudu mawa sapi atawa dombana ka kami, peuncit di dieu, tuluy dahar — ulah nepi ka migawe dosa ka Rama urang ku ngadahar daging anu aya getihan.” Nya peutingna kabeh jalma marawa sapina, tuluy dipeuncitan di dinya.

³⁵Saul tuluy nyieun hiji altar pikeun Rama urang — altar nu pangmimitina anu dijieunna pikeun Mantenna. ³⁶Saul ngomong, “Hayu urang turun ngudag urang Pelisti peuting ieu, rampasan nepi ka balebat, ulah disesakeun saurang-urang acan anu hirup.” Tembal maranehna, “Pek bae lampahkeun naon anu dianggap hade ku anjeun.” Tapi ceuk imam, “Hayu urang nyaketan Rama urang heula di dieu.”

³⁷Nya Saul naros ka Rama urang, “Kedah turun ngudag urang Pelisti abdi teh? Dupi maranehna bade diserenkeun ka Israil?” Tapi Mantenna henteu masihan waleran dina poe eta. ³⁸Saul ngomong, “Ka dieu, eh sakabeh pamingpin prajurit, urang pastikeun kumaha asal-muasalna ieu dosa anu kajadian poe ieu. ³⁹Demi Rama urang anu jumeneng, anu nyalametkeun Israil — sanajan kasalahanana aya di Yonatan anak kami, manehna kudu dipaehan.” Tapi euweuh saurang-urang acan rahayat anu ngajawab. ⁴⁰Pok deui ka sakabeh Israil, “Maraneh narangtung di beulah ditu; kami jeung Yonatan anak kami di beulah dieu.” Tembal rahayat ka Saul, “Pek bae lampahkeun naon anu dianggap pangalusna ku anjeun.”

⁴¹Saul tuluy neneda, “Nun Ama, Allah Israil, naha Ama henteu ngawaler ka abdi Gusti dina poe ieu? Upami ieu kasalahan aya di abdi atanapi di Yonatan anak abdi, nun Ama, Allah Israil, mugi ngawaler ku Urim; nanging upami aya di umat Gusti Israil, mugi ngawaler ku Tumim.” Tuluy undianana murag ka Yonatan jeung Saul; ari prajurit mah leupas. ^b b v41 Urim jeung Tumim teh barang-barang suci anu disimpen dina epod imam, dipake pikeun menta waleran ti Allah ngaliwatan undian.

⁴²Saul ngomong, “Pek lakukeun undian antara kami jeung Yonatan anak kami.” Undianana murag ka Yonatan.

⁴³Saul ngomong ka Yonatan, “Bejakeun ka kami naon anu geus dipigawe ku maneh.” Waler Yonatan, “Abdi ngan ngasaan saeutik madu dina tungtung iteuk. Ayeuna abdi kudu paeh.”

⁴⁴Saul ngomong, “Sing dihukum ku Rama urang kami ieu, malah leuwih ti eta, lamun maneh henteu dipaehan, Yonatan.”

⁴⁵Tembal prajurit ka Saul, “Naha Yonatan kudu paeh — anu geus meunangkeun kaunggulan anu sakieu gedena pikeun Israil? Teu meunang pisan! Demi Rama urang anu jumeneng, salambar oge buuk sirahna moal aya nu ragrag kana taneuh, sabab ku pitulung Rama urang anjeunna bisa migawe sakitu dina poe ieu.” Nya prajurit nyalametkeun Yonatan, sarta anjeunna henteu jadi paeh. ⁴⁶Geus kitu Saul eureun ti enggoning ngudag urang Pelisti, sarta urang Pelisti mundur ka nagarana sorangan.

Perang-perang jeung Kulawarga Saul

⁴⁷Sanggeus Saul nyekel pamarentahan Israil, anjeunna merangan sakabeh musuhna ti unggal juru: Moab, urang Amon, Edom, raja-raja Soba, jeung urang Pelisti. Ka mana bae anjeunna ngalih, maranehna tangtu dielehkeun. ⁴⁸Anjeunna perang kalawan wani, numpes urang Amalek, sarta nyalametkeun Israil tina jalma-jalma anu ngarampog maranehna. ⁴⁹Putra-putra Saul: Yonatan, Isywi, jeung Malkisua. Dua putrina: Merab nu cikal, jeung Mikal nu bungsu. ⁵⁰Garwana: Ahinoam, putri Ahimaas. Panglima balad tentarana: Abner putra Ner, paman Saul, ⁵¹sabab Kis, ramana Saul, jeung Ner, ramana Abner, teh putra-putra Abiel.

⁵²Perang ngalawan urang Pelisti teh sengit sapanjang jaman Saul; unggal anjeunna nenjo jalma anu kuat atawa wani, tangtu direkrut jadi balad anjeunna.