1 Sama'ila 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Wata rana Yonata ɗan Shawulu ya ce wa mai ɗaukar masa makamai, “Zo, mu ƙetare zuwa sansanin Filistiyawa da yake gaba da mu,” amma bai gaya wa mahaifinsa ba. ²Shawulu ya tsaya a gefen Gibeya, a ƙarƙashin itacen rumman da yake a Migron, tare da mutum wajen ɗari shida. ³Ahiya ɗan Ahitub, ɗan'uwan Ikabod, ɗan Finehas, ɗan Eli, firist na Ubanmu a Shilo, shi ne sanye da efod. Mutanen ba su san Yonata ya tafi ba. ^a a v3 Efod wani kaya ne na musamman da firist yakan sa sa'ad da ake neman jagoranci daga wurin Allah.

⁴A tsakanin mashigai da Yonata yake neman ƙetarewa ta wajen sansanin Filistiyawa, akwai wani dutse mai kaifi a gefe ɗaya da wani dutse mai kaifi a ɗaya gefen — ɗayan ana kiransa Bozez, ɗayan kuma Sene. ⁵Wani dutsen yana tsaye a arewa, yana fuskantar Mikmash, ɗayan kuma a kudu, yana fuskantar Geba. ⁶Yonata ya ce wa mai ɗaukar masa makamai, “Zo, mu ƙetare zuwa wajen waɗannan marasa kaciya. Mai yiwuwa Ubanmu ya yi mana aiki; babu abin da zai hana shi ya cece mu da mutane masu yawa ko kaɗan.”

⁷Mai ɗaukar masa makamai ya ce, “Ka yi duk abin da yake a zuciyarka. Ka tafi — ina tare da kai, da zuciya da rai.”

⁸Sai Yonata ya ce, “Za mu ƙetare zuwa wajen waɗannan mutane, mu bar su su gan mu. ⁹Idan suka ce, ‘Ku jira sai mun iso wurinku,’ to, za mu tsaya inda muke, ba za mu haura wurinsu ba. ¹⁰Amma idan suka ce, ‘Ku hauro wurinmu,’ to, za mu haura, gama Ubanmu ya ba da su a hannunmu — wannan ce alamarmu.”

¹¹Dukansu biyu suka nuna kansu ga sansanin Filistiyawa. Sai Filistiyawa suka ce, “Duba, Ibraniyawa suna fitowa daga ramukan da suka ɓuya.” ¹²Mutanen sansanin suka kira Yonata da mai ɗaukar masa makamai, suka ce, “Ku hauro wurinmu mu koya muku darasi.” Sai Yonata ya ce wa mai ɗaukar masa makamai, “Ka hauro a bayana, gama Ubanmu ya ba da su a hannun Isra'ila.”

¹³Sai Yonata ya hau da hannayensa da ƙafafunsa, mai ɗaukar masa makamai kuma a bayansa; Filistiyawa suka kakkafe a gaban Yonata, mai ɗaukar masa makamai kuma yana kashe su a bayansa. ¹⁴A wannan kai hari na farko Yonata da mai ɗaukar masa makamai suka kashe wajen mutum ashirin a cikin kamar rabin kadada ƙasa.

¹⁵Sai firgici ya auko wa sansanin, da fili, da dukan mutanen; har mutanen sansanin da mahara suka yi rawar jiki, ƙasa kuma ta girgiza — firgici daga wurin Ubanmu. ¹⁶Masu gadin Shawulu a Gibeya ta Benyamin suka duba — sai ga taron Filistiyawa suna narkewa, suna watsewa ko'ina. ¹⁷Shawulu ya ce wa mutanensa, “Ku ƙidaya ko wane ne ba ya nan.” Da suka ƙidaya, sai ga Yonata da mai ɗaukar masa makamai ba su nan.

¹⁸Shawulu ya ce wa Ahiya, “Ka kawo akwatin alkawarin Ubanmu nan,” gama a lokacin akwatin alkawarin Ubanmu yana tare da Isra'ilawa. ¹⁹Yayin da Shawulu yake magana da firist, sai hayaniyar sansanin Filistiyawa ta yi ta ƙaruwa. Sai ya ce wa firist, “Ka janye hannunka.”

²⁰Shawulu da dukan mutanensa suka tattaru, suka iso wurin yaƙin, sai suka tarar takubban Filistiyawa sun juya a kan juna cikin babban rikici. ²¹Ibraniyawan da dā suka haɗa kai da Filistiyawa suka kuma haura tare da su zuwa sansanin, su ma suka juya suka haɗa kai da Isra'ilawa da suke tare da Shawulu da Yonata. ²²Da dukan mutanen Isra'ila da suka ɓuya a ƙasar tudu ta Ifraimu suka ji Filistiyawa sun gudu, su ma suka fafare su sosai a cikin yaƙin. ²³Haka Ubanmu ya ceci Isra'ila a wannan rana, yaƙin kuma ya ci gaba har ya wuce Bet-awen.

Rantsuwar Shawulu ta Gaggawa ta Raunana Isra'ila

²⁴Mutanen Isra'ila sun sha wahala ƙwarai a wannan rana, gama Shawulu ya sa su rantse, “La'ananne ne duk wanda ya ci abinci kafin yamma, kafin in rama kaina a kan abokan gābana.” Saboda haka babu ko ɗaya daga cikin mutanen da ya ɗanɗana abinci.

²⁵Dukan mutanen suka shiga kurmi, akwai kuma zuma a ƙasa. ²⁶Da suka shiga kurmin, sai ga zuma tana zuba, duk da haka babu wanda ya kai hannunsa bakinsa, gama mutanen suna tsoron rantsuwar. ²⁷Amma Yonata bai ji mahaifinsa ya sa mutanen rantsuwa ba, saboda haka sai ya miƙa bakin sandarsa, ya tsoma shi cikin kwaryar zuma, ya kai hannunsa bakinsa, idanunsa kuma suka haskaka. ²⁸Sai wani soja ya ce, “Mahaifinka ya sa mutanen rantsuwa, ‘La'ananne ne duk wanda ya ci abinci yau’ — shi ya sa mutanen suka gaji ƙwarai.”

²⁹Yonata ya ce, “Mahaifina ya kawo wa ƙasar wahala. Ku duba yadda idanuna suka haskaka saboda na ɗanɗana ɗan zumar nan kaɗan. ³⁰Da a ce mutanen sun ci abinci a yau a yalwace daga ganimar abokan gābansu, dā ya fi kyau! Yanzu kashe-kashen Filistiyawa bai yi yawa ba.” ³¹A wannan rana suka kashe Filistiyawa daga Mikmash har zuwa Aiyalon, mutanen kuma suka gaji ƙwarai da gaske. ³²Mutanen suka ruga a kan ganima, suka kama tumaki, da shanu, da 'yan maruƙa, suka yanka su a ƙasa, suka ci naman da jininsa. ³³Sai wani ya gaya wa Shawulu, “Mutanen suna yin zunubi ga Ubanmu, suna cin nama da jininsa.” Sai ya ce, “Kun yi rashin aminci. Ku birkita babban dutse nan wurina.”

³⁴Sa'an nan ya ce, “Ku warwatsu cikin mutanen ku gaya musu, kowa ya kawo mini saniyarsa ko tunkiyarsa, ya yanka ta nan, ya ci — kada ku yi wa Ubanmu zunubi ta wurin cin nama da jininsa.” Saboda haka a daren nan kowa ya kawo saniyarsa ya yanka ta a wurin.

³⁵Shawulu ya gina bagade ga Ubanmu — bagadensa na farko gare shi. ³⁶Shawulu ya ce, “Mu gangara bin Filistiyawa a daren nan, mu washe su har gari ya waye, kada mu bar ko ɗaya da rai.” Suka amsa, “Ka yi abin da ya yi maka kyau.” Amma firist ya ce, “Mu matso wurin Ubanmu nan.”

³⁷Saboda haka Shawulu ya tambayi Ubanmu, “In gangara bin Filistiyawa ne? Za ka ba da su ga Isra'ila ne?” Amma bai ba shi amsa a wannan rana ba. ³⁸Shawulu ya ce, “Ku zo nan, dukanku shugabannin mutanen, mu bincika yadda wannan zunubi ya auku yau. ³⁹Muddin Ubanmu wanda yake ceton Isra'ila yana a raye — ko da laifin yana wurin ɗana Yonata ne, lalle zai mutu.” Amma babu ko ɗaya daga cikin mutanen da ya amsa masa. ⁴⁰Ya ce wa dukan Isra'ila, “Ku tsaya a gefe ɗaya; ni da ɗana Yonata kuma a ɗaya gefen.” Mutanen suka ce wa Shawulu, “Ka yi abin da ka ga ya fi kyau.”

⁴¹Shawulu ya yi addu'a, “Ya Ubanmu, Allah na Isra'ila, don me ba ka amsa wa bawanka yau ba? Idan wannan laifi yana wurina ko wurin ɗana Yonata, to, Ya Ubanmu, Allah na Isra'ila, ka amsa da Urim; amma idan yana wurin mutanenka Isra'ila, ka amsa da Tummim.” Sai ƙuri'a ta faɗo a kan Yonata da Shawulu; aka kuma kuɓutar da mutanen. ^b b v41 Urim da Tummim abubuwa ne masu tsarki da ake ajiye a cikin efod na firist, ana amfani da su don neman amsar Allah ta hanyar ƙuri'a.

⁴²Shawulu ya ce, “Ku jefa ƙuri'a tsakanina da ɗana Yonata.” Sai ƙuri'a ta faɗo a kan Yonata.

⁴³Shawulu ya ce wa Yonata, “Ka gaya mini abin da ka yi.” Ya amsa ya ce, “Na ɗanɗana ɗan zuma kaɗan kawai a bakin sandana. Yanzu dole in mutu.”

⁴⁴Shawulu ya ce, “Ubanmu ya yi mini haka da ma fiye, in ba ka mutu lalle ba, Yonata.”

⁴⁵Mutanen suka ce wa Shawulu, “Yonata zai mutu ne — shi da ya yi wa Isra'ila wannan babbar nasara? Sam! Muddin Ubanmu yana a raye, ko gashi ɗaya na kansa ba zai faɗo ƙasa ba, gama da taimakon Ubanmu ne ya yi aiki a yau.” Haka mutanen suka kuɓutar da Yonata, bai kuwa mutu ba. ⁴⁶Sa'an nan Shawulu ya daina bin Filistiyawa, Filistiyawa kuma suka janye zuwa ƙasarsu.

Yaƙe-yaƙen Shawulu da Iyalinsa

⁴⁷Da Shawulu ya karɓi mulki a kan Isra'ila, sai ya yaƙi dukan abokan gābansa ta kowane gefe: Mowab, da Ammon, da Edom, da sarakunan Zoba, da Filistiyawa. Duk inda ya juya, yakan ci su da yaƙi. ⁴⁸Ya yi yaƙi gabagadi, ya kakkashe Amalekawa, ya kuma ceci Isra'ila daga hannun waɗanda suke kwararo musu. ⁴⁹'Ya'yan Shawulu maza su ne: Yonata, da Ishwi, da Malki-Shuwa. 'Ya'yansa mata biyu kuwa: Merab 'yar fari, da Mikal ƙaramar. ⁵⁰Matarsa ita ce Ahinowam, 'yar Ahimawaz. Shugaban mayaƙansa kuwa shi ne Abner ɗan Ner, kawun Shawulu, ⁵¹gama Kish, mahaifin Shawulu, da Ner, mahaifin Abner, 'ya'yan Abiyel ne.

⁵²Yaƙi da Filistiyawa ya yi tsanani dukan kwanakin Shawulu; duk sa'ad da ya ga wani mutum mai ƙarfi ko jarumi, sai ya ɗauke shi ya zama nasa.