၁ ရာ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹တစ်နေ့သ၌ ရှောလု၏သား ယောနသန်သည် မိမိ၏လက်နက်ဆောင်လုလင်အား “လာလော့၊ ငါတို့တစ်ဖက်၌ရှိသော ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းသို့ ကူးသွားကြစို့” ဟုဆိုသော်လည်း ဖခင်အား မပြောကြားဘဲနေ၏။ ²ရှောလုသည် လူခြောက်ရာခန့်နှင့်အတူ ဂိဗာမြို့စွန်း၊ မိဂြုန်ရွာရှိ သလဲပင်အောက်၌ နေ၏။ ³ရှိလောမြို့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်ဖြစ်သော ဧလိ၏သား ဖိနဟတ်၊ ဖိနဟတ်၏သား၊ ဣခဗုဒ်၏အစ်ကိုဖြစ်သော အဟိတုပ်၏သား အဟိယသည် ဧဖုဒ်ကို ဝတ်ဆင်လျက်ရှိ၏။ ယောနသန် ထွက်ခွာသွားကြောင်း စစ်သည်တို့ မသိကြ။ ^a a v3 ဧဖုဒ်ဆိုသည်မှာ လမ်းညွှန်မှုကို မေးမြန်းရန် ဘုရားသခင်ထံ ချဉ်းကပ်သောအခါ ဝတ်ဆင်သည့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အတွက် အထူးအဝတ်အစားဖြစ်၏။

⁴ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းသို့ ယောနသန် ကူးဖြတ်လိုသော တောင်ကြားလမ်းနှစ်ဖက်တွင် တစ်ဖက်၌ ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၊ အခြားတစ်ဖက်၌ ကျောက်ဆောင်တစ်ခု ရှိ၏။ တစ်ခုကို ဗောဇက်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ အခြားတစ်ခုကို သေနေဟူ၍လည်းကောင်း ခေါ်တွင်၏။ ⁵ကျောက်ဆောင်တစ်ခုသည် မြောက်ဘက်၊ မိတ်မတ်မြို့ကို မျက်နှာမူ၍ တည်ရှိ၏။ အခြားတစ်ခုသည် တောင်ဘက်၊ ဂေဗမြို့ကို မျက်နှာမူ၍ တည်ရှိ၏။ ⁶ယောနသန်က မိမိ၏လက်နက်ဆောင်လုလင်အား “လာလော့၊ အရေဖျားလှီးခြင်းမခံသော ထိုသူတို့၏တပ်စခန်းသို့ ကူးသွားကြစို့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့အတွက် ပြုတော်မူကောင်း ပြုတော်မူလိမ့်မည်။ လူများဖြင့်ဖြစ်စေ၊ လူနည်းဖြင့်ဖြစ်စေ ကယ်တင်တော်မူခြင်းကို တားဆီးနိုင်သည့်အရာ တစ်စုံတစ်ခုမျှ မရှိ” ဟုဆို၏။

⁷လက်နက်ဆောင်လုလင်က “အရှင်၏စိတ်နှလုံး၌ ရှိသမျှကို ပြုပါလော့။ ကြွသွားပါ၊ အကျွန်ုပ်သည် စိတ်ရောကိုယ်ပါ အရှင်နှင့်အတူ ရှိပါ၏” ဟုဆို၏။

⁸ထိုအခါ ယောနသန်က “ငါတို့သည် ထိုသူတို့ထံသို့ ကူးသွား၍ သူတို့အား ငါတို့ကို မြင်စေမည်။ ⁹အကယ်၍ သူတို့က ‘သင်တို့ထံ ငါတို့ရောက်သည့်တိုင်အောင် စောင့်နေကြလော့’ ဟုဆိုလျှင် ငါတို့သည် နေရာတွင် ရပ်နေ၍ သူတို့ထံသို့ မတက်ဘဲနေမည်။ ¹⁰သို့ရာတွင် သူတို့က ‘ငါတို့ထံသို့ တက်လာကြလော့’ ဟုဆိုလျှင်မူ ငါတို့ တက်မည်။ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို ငါတို့လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူပြီ။ ဤသည်ကား ငါတို့အဖို့ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်၏” ဟုဆို၏။

¹¹ထိုသူနှစ်ဦးသည် ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းအား မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြကြ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့က “ကြည့်လော့၊ ဟေဗြဲလူတို့သည် ပုန်းအောင်းခဲ့ရာ တွင်းများမှ တွားထွက်လာကြသည်” ဟုဆိုကြ၏။ ¹²တပ်စခန်းသားတို့က ယောနသန်နှင့် သူ၏လက်နက်ဆောင်လုလင်အား “ငါတို့ထံသို့ တက်လာကြလော့၊ သင်တို့အား သင်ခန်းစာ ပေးမည်” ဟု ဟစ်ခေါ်ကြ၏။ ယောနသန်က မိမိ၏လက်နက်ဆောင်လုလင်အား “ငါ့နောက်မှ တက်လာလော့၊ အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့ကို ဣသရေလ၏လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူပြီ” ဟုဆို၏။

¹³ယောနသန်သည် လက်ခြေထောက်လျက် တက်သွား၍ လက်နက်ဆောင်လုလင်သည် သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ယောနသန်၏ရှေ့၌ လဲကျကြ၍ လက်နက်ဆောင်လုလင်သည် သူ၏နောက်မှ လိုက်လျက် သူတို့ကို သတ်လေ၏။ ¹⁴ထိုပထမတိုက်ခိုက်မှု၌ ယောနသန်နှင့် သူ၏လက်နက်ဆောင်လုလင်သည် တစ်ဧက၏ ထက်ဝက်ခန့်အတွင်း၌ လူနှစ်ဆယ်ခန့်ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။

¹⁵တပ်စခန်း၊ လယ်ကွင်းနှင့် စစ်သည်အားလုံးတို့တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်၏။ တပ်စခန်းသားနှင့် လုယက်သူတို့သည်လည်း တုန်လှုပ်ကြ၍ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်လေ၏။ ထိုထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းကား ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံတော်မှ ဖြစ်၏။ ¹⁶ဗင်္ယာမိန်ပြည် ဂိဗာမြို့ရှိ ရှောလု၏ကင်းစောင့်တို့သည် မျှော်ကြည့်ကြသောအခါ ဖိလိတ္တိလူအုပ်ကြီးသည် ပြိုကွဲ၍ အရပ်ရပ်သို့ ကွဲလွင့်သွားသည်ကို မြင်ကြ၏။ ¹⁷ရှောလုက မိမိ၏စစ်သည်တို့အား “အဘယ်သူ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို ရေတွက်ကြလော့” ဟုဆို၏။ ရေတွက်ကြသောအခါ ယောနသန်နှင့် သူ၏လက်နက်ဆောင်လုလင် ပျောက်နေသည်ကို တွေ့ကြ၏။

¹⁸ရှောလုက အဟိယအား “ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သေတ္တာတော်ကို ဤအရပ်သို့ ဆောင်ခဲ့လော့” ဟုဆို၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအချိန်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ သေတ္တာတော်သည် ဣသရေလလူတို့နှင့်အတူ ရှိသောကြောင့်တည်း။ ¹⁹ရှောလုသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အား စကားပြောနေစဉ် ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းရှိ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်သံသည် တိုး၍တိုး၍ ကျယ်လောင်လာ၏။ ထိုအခါ သူက ယဇ်ပုရောဟိတ်အား “သင်၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းလော့” ဟုဆို၏။

²⁰ရှောလုနှင့် သူ၏စစ်သည်တို့သည် စုရုံး၍ စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ကြသောအခါ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် အလွန်ရှုပ်ထွေးပြာယာခတ်လျက် မိမိတို့အချင်းချင်း ဓားဖြင့် ခုတ်နေကြသည်ကို တွေ့ကြ၏။ ²¹ယခင်က ဖိလိတ္တိလူတို့ဘက်သို့ ဝင်ရောက်၍ သူတို့နှင့်အတူ တပ်စခန်းသို့ လိုက်ပါသွားကြသော ဟေဗြဲလူတို့သည်လည်း ဘက်ပြောင်း၍ ရှောလုနှင့် ယောနသန်တို့နှင့်အတူ ဣသရေလလူတို့ဘက်သို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ ²²ဧဖရိမ်တောင်ကုန်းဒေသ၌ ပုန်းအောင်းနေကြသော ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် ဖိလိတ္တိလူတို့ ထွက်ပြေးကြကြောင်း ကြားသောအခါ သူတို့သည်လည်း စစ်ပွဲ၌ သူတို့နောက်သို့ ကပ်လျက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြ၏။ ²³ထိုနေ့၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဣသရေလကို ကယ်တင်တော်မူ၏။ စစ်ပွဲသည်လည်း ဗေသဝင်မြို့ကို လွန်၍ ရွေ့သွားလေ၏။

ရှောလု၏ စဉ်းစားမဆင်ခြင်ဘဲ ကျိန်ဆိုခြင်းက ဣသရေလကို အားနည်းစေခြင်း

²⁴ထိုနေ့၌ ဣသရေလ၏စစ်သည်တို့သည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား ရှောလုက “ငါသည် ငါ့ရန်သူတို့ကို လက်စားမချေမီ၊ ညနေမတိုင်မီ အစာစားသောသူ ကျိန်ဆဲခြင်းခံစေ” ဟု သူတို့ကို ကျိန်ဆိုစေသောကြောင့်တည်း။ ထို့ကြောင့် စစ်သည်တစ်ဦးမျှ အစာကို မမြည်းစမ်း။

²⁵စစ်သည်အားလုံးတို့သည် တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြရာ မြေပြင်ပေါ်၌ ပျားရည်ရှိ၏။ ²⁶တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသောအခါ ပျားရည်သည် စီးဆင်းလျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် စစ်သည်တို့သည် ကျိန်ဆိုချက်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသောကြောင့် မည်သူမျှ မိမိပစပ်သို့ လက်ကို မချီ။ ²⁷သို့ရာတွင် ယောနသန်မူကား ဖခင်သည် စစ်သည်တို့ကို ကျိန်ဆိုစေကြောင်း မကြားခဲ့သဖြင့် မိမိ၏တောင်ဝှေးထိပ်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ပျားလပို့၌ နှစ်ပြီးလျှင် မိမိပစပ်သို့ လက်ကိုတင်၍ စားလေ၏။ ထိုအခါ သူ၏မျက်စိတို့သည် လင်းလာ၏။ ²⁸ထိုအခါ စစ်သည်တစ်ဦးက “သင်၏ဖခင်သည် ‘ယနေ့ အစာစားသောသူ ကျိန်ဆဲခြင်းခံစေ’ ဟု စစ်သည်တို့ကို ကျပ်တည်းစွာ ကျိန်ဆိုစေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် မောပန်းနွမ်းနယ်ကြ၏” ဟုဆို၏။

²⁹ယောနသန်က “ငါ့ဖခင်သည် ပြည်တော်ကို ဒုက္ခရောက်စေပြီ။ ဤပျားရည် အနည်းငယ်ကို မြည်းစမ်းခြင်းဖြင့် ငါ၏မျက်စိတို့ မည်မျှ လင်းလာသည်ကို ကြည့်လော့။ ³⁰ယနေ့ စစ်သည်တို့သည် မိမိတို့ရန်သူများထံမှ လုယူရသော ပစ္စည်းများကို လွတ်လပ်စွာ စားခဲ့ကြလျှင် အဘယ်မျှ ပို၍ ကောင်းလိမ့်မည်နည်း။ ဖိလိတ္တိလူတို့ကို သုတ်သင်နှိမ်နင်းခြင်းသည် ကြီးမားခြင်း မရှိသေး” ဟုဆို၏။ ³¹ထိုနေ့၌ သူတို့သည် မိတ်မတ်မြို့မှ အာဇလုန်မြို့တိုင်အောင် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို လုပ်ကြံ၍ စစ်သည်တို့သည် အလွန်ပင် မောပန်းနွမ်းနယ်ကြ၏။ ³²စစ်သည်တို့သည် လက်ရပစ္စည်းများအပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်၍ သိုး၊ နွားနှင့် နွားငယ်တို့ကို ဖမ်းဆီးပြီးလျှင် မြေပေါ်၌ သတ်၍ သွေးပါသေးသော အသားကို စားကြ၏။ ³³လူတစ်ဦးက ရှောလုအား “စစ်သည်တို့သည် သွေးပါသေးသော အသားကို စားခြင်းဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ပြစ်မှားနေကြပါသည်” ဟု လျှောက်၏။ ထိုအခါ ရှောလုက “သင်တို့သည် သစ္စာဖျက်ကြပြီ။ ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ဤအရပ် ငါ့ထံသို့ လှိမ့်ခဲ့ကြလော့” ဟုဆို၏။

³⁴ထို့နောက် သူက “စစ်သည်တို့ထဲသို့ ကွဲသွား၍ သူတို့အား ‘လူတိုင်းသည် မိမိ၏နွားဖြစ်စေ၊ သိုးဖြစ်စေ ငါ့ထံသို့ ဆောင်ခဲ့၍ ဤအရပ်၌ သတ်ပြီးလျှင် စားကြလော့။ သွေးပါသော အသားကို စားခြင်းဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို မပြစ်မှားကြနှင့်’ ဟု ပြောကြားကြလော့” ဟုဆို၏။ ထိုညတွင် လူတိုင်းသည် မိမိ၏နွားကို ဆောင်ခဲ့၍ ထိုအရပ်၌ သတ်ကြ၏။

³⁵ရှောလုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်၏။ ထိုယဇ်ပလ္လင်ကား သူ ကိုယ်တော်အဖို့ တည်ဆောက်သော ပထမဆုံးယဇ်ပလ္လင် ဖြစ်၏။ ³⁶ရှောလုက “ယနေ့ည ဖိလိတ္တိလူတို့နောက်သို့ ဆင်း၍ မိုးလင်းသည့်တိုင်အောင် သူတို့ကို လုယက်ကြစို့။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အသက်မရှင်စေနှင့်” ဟုဆို၏။ သူတို့က “ကိုယ်တော် နှစ်သက်တော်မူရာကို ပြုတော်မူပါ” ဟု ဖြေကြားကြ၏။ သို့ရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်က “ဤအရပ်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်ကြစို့” ဟုဆို၏။

³⁷ထို့ကြောင့် ရှောလုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်အား “အကျွန်ုပ်သည် ဖိလိတ္တိလူတို့နောက်သို့ ဆင်းရပါမည်လော။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဣသရေလလက်သို့ အပ်ပေးတော်မူမည်လော” ဟု မေးလျှောက်၏။ သို့ရာတွင် ထိုနေ့၌ ကိုယ်တော်သည် သူ့အား အဘယ်အဖြေကိုမျှ ပေးတော်မမူ။ ³⁸ရှောလုက “စစ်သည်တို့၏ ခေါင်းဆောင်အပေါင်းတို့၊ ဤအရပ်သို့ လာကြလော့။ ယနေ့ ဤအပြစ်သည် အဘယ်သို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ရှာဖွေ စုံစမ်းကြစို့။ ³⁹ဣသရေလကို ကယ်တင်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ ဤအပြစ်သည် ငါ့သား ယောနသန်၌ ရှိသည်ဖြစ်စေ သူသည် ဧကန်မုချ သေရမည်” ဟုဆို၏။ သို့ရာတွင် လူတို့တွင် မည်သူတစ်ဦးမျှ မဖြေကြား။ ⁴⁰သူက ဣသရေလအပေါင်းတို့အား “သင်တို့သည် တစ်ဖက်၌ ရပ်ကြလော့။ ငါနှင့် ငါ့သား ယောနသန်တို့သည် အခြားတစ်ဖက်၌ ရပ်မည်” ဟုဆို၏။ လူတို့က ရှောလုအား “ကိုယ်တော် အကောင်းဆုံးထင်မြင်တော်မူရာကို ပြုတော်မူပါ” ဟုဆိုကြ၏။

⁴¹ရှောလုက “အို အဖခမည်းတော်၊ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် ယနေ့ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ကျွန်အား ဖြေကြားတော်မမူပါသနည်း။ ဤအပြစ်သည် အကျွန်ုပ်၌ဖြစ်စေ၊ အကျွန်ုပ်၏သား ယောနသန်၌ဖြစ်စေ ရှိပါလျှင် အို အဖခမည်းတော်၊ ဣသရေလ၏ဘုရားသခင်၊ ဥရိမ်ဖြင့် ဖြေကြားတော်မူပါ။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်၏လူ ဣသရေလ၌ ရှိပါလျှင် သုမ္မိမ်ဖြင့် ဖြေကြားတော်မူပါ” ဟု ဆုတောင်း၏။ စာရေးတံသည် ယောနသန်နှင့် ရှောလုတို့အပေါ်သို့ ကျ၍ စစ်သည်တို့မှာ အပြစ်လွတ်ကြ၏။ ^b b v41 ဥရိမ်နှင့် သုမ္မိမ်တို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ဧဖုဒ်၌ သိမ်းဆည်းထားသော သန့်ရှင်းသောအရာများဖြစ်၍ မဲချခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏အဖြေကို ရှာဖွေရန် အသုံးပြုကြ၏။

⁴²ရှောလုက “ငါနှင့် ငါ့သား ယောနသန်အကြား၌ စာရေးတံ ချကြလော့” ဟုဆို၏။ စာရေးတံသည် ယောနသန်အပေါ်သို့ ကျ၏။

⁴³ရှောလုက ယောနသန်အား “သင်ပြုခဲ့သည်ကို ငါ့အား ပြောလော့” ဟုဆို၏။ ယောနသန်က “အကျွန်ုပ်သည် မိမိ၏တောင်ဝှေးထိပ်ဖြင့် ပျားရည် အနည်းငယ်ကိုသာ မြည်းစမ်းခဲ့ပါ၏။ ယခု အကျွန်ုပ် သေရပါမည်” ဟု ဖြေ၏။

⁴⁴ရှောလုက “ယောနသန်၊ သင်သည် ဧကန်မုချ မသေလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို ထိုမျှမက ပြုတော်မူပါစေ” ဟုဆို၏။

⁴⁵စစ်သည်တို့က ရှောလုအား “ဣသရေလအတွက် ဤကြီးမားသော အောင်ပွဲကို ရရှိစေခဲ့သော ယောနသန်သည် သေရပါမည်လော။ အလျှင်း မဖြစ်စေရ။ ငါတို့၏ခမည်းတော် အသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ သူ၏ဦးခေါင်းမှ ဆံခြည်တစ်ပင်မျှ မြေပေါ်သို့ ကျရမည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား ယနေ့ သူပြုခဲ့သည်ကို ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အကူအညီဖြင့် ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်၏” ဟုဆိုကြ၏။ သို့ဖြင့် သူတို့သည် ယောနသန်ကို ကယ်တင်ကြသဖြင့် သူသည် မသေရ။ ⁴⁶ထို့နောက် ရှောလုသည် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ရပ်စဲ၍ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် မိမိတို့ပြည်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

ရှောလု၏ စစ်ပွဲများနှင့် အိမ်ထောင်စု

⁴⁷ရှောလုသည် ဣသရေလကို အုပ်စိုးသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင် အရပ်ရပ်ရှိ မိမိ၏ရန်သူအပေါင်း၊ မောဘ၊ အမ္မုန်၊ ဧဒုံ၊ ဇောဘဘုရင်များနှင့် ဖိလိတ္တိလူတို့ကို တိုက်ခိုက်၏။ သူ လှည့်သွားလေရာရာ၌ သူတို့ကို အောင်မြင်၏။ ⁴⁸သူသည် ရဲရင့်စွာ တိုက်ခိုက်၍ အာမလက်လူတို့ကို လုပ်ကြံ၍ ဣသရေလကို လုယက်သူတို့၏လက်မှ ကယ်တင်၏။ ⁴⁹ရှောလု၏သားတို့ကား ယောနသန်၊ ဣရွှိနှင့် မေလခိရွှတို့ဖြစ်ကြ၏။ သူ၏သမီးနှစ်ဦးကား သားဦးဖြစ်သော မေရပ်နှင့် အငယ်ဖြစ်သော မိခလ်တို့တည်း။ ⁵⁰သူ၏ဇနီးကား အဟိမတ်၏သမီး အဟိနောင်တည်း။ သူ၏စစ်သေနာပတိကား ရှောလု၏ ဘထွေးဖြစ်သော နေရ၏သား အာဗနာတည်း။ ⁵¹အကြောင်းမူကား ရှောလု၏ဖခင် ကိရှ်နှင့် အာဗနာ၏ဖခင် နေရတို့သည် အဗျေလ၏ သားများဖြစ်ကြသောကြောင့်တည်း။

⁵²ရှောလု၏လက်ထက်ကာလ ပတ်လုံး ဖိလိတ္တိလူတို့နှင့် ပြင်းထန်သော စစ်မက်ဖြစ်ပွား၏။ သူသည် ခွန်အားကြီးသူ သို့မဟုတ် ရဲရင့်သူတစ်ဦးကို မြင်လေတိုင်း မိမိအဖို့ စုဆောင်းသိမ်းသွင်း၏။