1 Shohlar 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Bir kuni Shoulning oʻgʻli Yonatan oʻz qurolbardoriga: “Yur, roʻparamizdagi filistlarning qoʻriqchilar maskaniga oʻtaylik”, — dedi, lekin buni otasiga aytmadi. ²Shoul olti yuzga yaqin odami bilan Gibah chekkasida, Migrondagi anor daraxti tagida qolgandi. ³Shilodagi Otamizning ruhoniysi Elining oʻgʻli Finxasning oʻgʻli, Ikabodning akasi Axitubning oʻgʻli Axiyo efodni kiyib turardi. Qoʻshin Yonatanning ketganini bilmas edi. ^a a v3 Efod — Xudodan yoʻl-yoʻriq soʻralganda kiyiladigan maxsus ruhoniylik libosi edi.

⁴Yonatan filistlar maskani tomon oʻtmoqchi boʻlgan dovonlar orasida bir tomonda qoyali tosh, boshqa tomonda yana bir qoyali tosh turardi — biri Bozez, ikkinchisi Sene deb atalardi. ⁵Bir qoya shimol tomonda, Mikmasga roʻpara turardi, boshqasi esa janub tomonda, Gebaga roʻpara edi. ⁶Yonatan qurolbardoriga: “Yur, bu sunnatsizlar maskaniga oʻtaylik. Balki Otamiz biz uchun ish koʻrsatar; koʻp yoki oz kishi bilan qutqarishdan Uni hech narsa toʻsa olmaydi”, — dedi.

⁷Qurolbardori: “Koʻnglingdagi hamma narsani qil. Boraver — men yuragim va jonim bilan sen bilanman”, — dedi.

⁸Shunda Yonatan dedi: “Biz oʻsha odamlar tomon oʻtamiz va oʻzimizni ularga koʻrsatamiz. ⁹Agar ular: «Biz oldingizga yetib borgunimizcha kuting», — desa, joyimizda turamiz va ular oldiga chiqmaymiz. ¹⁰Lekin agar: «Oldimizga chiqinglar», — desa, chiqamiz, chunki Otamiz ularni qoʻlimizga bergan boʻladi — bu bizning alomatimiz”.

¹¹Ikkovi oʻzlarini filistlar maskaniga koʻrsatishdi. Filistlar: “Qaranglar, ibroniylar yashiringan kovaklaridan oʻrmalab chiqishyapti”, — deyishdi. ¹²Maskandagi odamlar Yonatan va uning qurolbardoriga: “Oldimizga chiqinglar, sizlarga bir saboq beramiz”, — deb hayqirishdi. Yonatan qurolbardoriga: “Ortimdan tirmashib chiq, chunki Otamiz ularni Isroil qoʻliga berdi”, — dedi.

¹³Yonatan qoʻl-oyoqlarida tirmashib chiqdi, qurolbardori esa uning ortidan ergashdi. Filistlar Yonatan oldida qulay boshladi, qurolbardori esa uning ortidan ularni oʻldirib bordi. ¹⁴Oʻsha birinchi hujumda Yonatan va qurolbardori yarim akrcha maydonda yigirmatacha odamni oʻldirishdi.

¹⁵Qarorgoh, dala va butun qoʻshinni vahima bosdi; maskan va bosqinchilar ham titrab ketishdi, yer larzaga keldi — bu Otamizdan kelgan vahima edi. ¹⁶Benyamin yurtidagi Gibahda Shoulning qorovullari qarashsa — filistlar toʻdasi tarqalib, hamma yoqqa sochilib ketayotgan edi. ¹⁷Shoul qoʻshiniga: “Kim yoʻqligini sanab koʻringlar”, — dedi. Sanab koʻrishganda, Yonatan bilan qurolbardori yoʻq edi.

¹⁸Shoul Axiyoga: “Otamizning sandigʻini bu yerga olib kel”, — dedi, chunki oʻsha paytda Otamizning sandigʻi isroilliklar bilan edi. ¹⁹Shoul ruhoniyga gapirayotganda, filistlar qarorgohidagi gʻala-gʻovur borgan sari kuchayardi. U ruhoniyga: “Qoʻlingni tort”, — dedi.

²⁰Shoul va qoʻshini toʻplanib, jang maydoniga yetib borishdi va filistlarning qilichlari bir-biriga qarshi koʻtarilib, butunlay sarosimaga tushganini koʻrishdi. ²¹Ilgari filistlar tomonida boʻlib, ular bilan qarorgohga kelgan ibroniylar ham yuz oʻgirib, Shoul va Yonatan bilan boʻlgan isroilliklarga qoʻshilishdi. ²²Efrayim togʻli oʻlkasida yashiringan barcha isroillik erkaklar filistlar qochganini eshitishgach, ular ham jangda ularni qattiq quvib ketishdi. ²³Shunday qilib, oʻsha kuni Otamiz Isroilni qutqardi va jang Bayt-Ovendan nariga oʻtib ketdi.

Shoulning oʻylamay ichgan qasami Isroilni zaiflashtiradi

²⁴Oʻsha kuni Isroil qoʻshini qiynalib qoldi, chunki Shoul ularga: “Men dushmanlarimdan oʻch olgunimcha, kech kirmasdan ovqat yegan har qanday odam laʼnatlangan boʻlsin”, — deb qasam ichirgandi. Shuning uchun qoʻshindan birortasi ovqat totib koʻrmadi.

²⁵Butun qoʻshin oʻrmonga kirdi, yerda esa asal bor edi. ²⁶Oʻrmonga kirishganda, asal oqib yotardi, lekin hech kim qoʻlini ogʻziga olib bormadi, chunki qoʻshin qasamdan qoʻrqardi. ²⁷Lekin Yonatan otasining qoʻshinga qasam ichirganini eshitmagandi, shuning uchun u tayogʻining uchini uzatib, uni asal iniga botirib, qoʻlini ogʻziga olib bordi va koʻzlari yorishdi. ²⁸Askarlardan biri: “Otang qoʻshinga: «Bugun ovqat yegan har qanday odam laʼnatlangan boʻlsin», — deb qasam ichirgandi, shuning uchun odamlar holdan toygan”, — dedi.

²⁹Yonatan dedi: “Otam yurtni tashvishga soldi. Mana, bu asaldan ozgina totib koʻrganimdan koʻzlarim qanday yorishib ketdi. ³⁰Agar qoʻshin bugun dushmanlarining oʻljasidan erkin yegan boʻlganda, qancha yaxshi boʻlardi! Filistlarning magʻlubiyati katta boʻlmadi”. ³¹Oʻsha kuni ular Mikmasdan Ayyalongacha filistlarni qirib tashlashdi va qoʻshin butunlay holdan toydi. ³²Qoʻshin oʻljaga tashlanib, qoʻy, mol va buzoqlarni tutib, ularni yerda soʻyib, goʻshtni qoni bilan yedi. ³³Kimdir Shoulga: “Qoʻshin goʻshtni qoni bilan yeb, Otamizga qarshi gunoh qilyapti”, — dedi. Shoul: “Sizlar xiyonat qildingiz. Menga bu yerga katta bir toshni dumalatib keltiringlar”, — dedi.

³⁴Keyin u dedi: “Qoʻshin orasiga tarqalib, ularga ayting: har kim oʻz hoʻkizi yoki qoʻyini menga keltirsin, bu yerda soʻysin va yesin — goʻshtni qoni bilan yeb, Otamizga qarshi gunoh qilmanglar”. Shunday qilib, oʻsha kechasi har kim oʻz hoʻkizini keltirib, shu yerda soʻydi.

³⁵Shoul Otamizga atab qurbongoh qurdi — bu uning Otamizga qurgan birinchi qurbongohi edi. ³⁶Shoul: “Bu kecha filistlar ortidan tushaylik, tongga qadar ularni talon-taroj qilaylik va birortasini ham tirik qoldirmaylik”, — dedi. Ular: “Koʻzingga qanday maʼqul boʻlsa, shunday qil”, — deb javob berishdi. Lekin ruhoniy: “Keling, bu yerda Otamizga yaqinlashaylik”, — dedi.

³⁷Shunda Shoul Otamizdan: “Filistlar ortidan tushaymi? Ularni Isroilga topshirasanmi?” — deb soʻradi. Lekin U oʻsha kuni unga hech javob bermadi. ³⁸Shoul dedi: “Ey qoʻshinning barcha boshliqlari, bu yerga kelinglar, bugun bu gunoh qanday roʻy berganini bilib olaylik. ³⁹Isroilni qutqaradigan Otamiz hayoti bilan qasam ichamanki — gunoh oʻgʻlim Yonatanda boʻlsa ham, u albatta oʻladi”. Lekin xalq orasidan hech kim javob bermadi. ⁴⁰U butun Isroilga: “Sizlar bir tomonda turinglar; oʻgʻlim Yonatan bilan men boshqa tomonda turamiz”, — dedi. Xalq Shoulga: “Oʻzingga nima maʼqul boʻlsa, shuni qil”, — dedi.

⁴¹Shoul ibodat qildi: “Ey Otamiz, Isroil Xudosi, nega bugun qulingga javob bermading? Agar bu gunoh menda yoki oʻgʻlim Yonatanda boʻlsa, ey Otamiz, Isroil Xudosi, Urim orqali javob bergin; ammo gunoh xalqing Isroilda boʻlsa, Tummim orqali javob bergin”. Qurʼa Yonatan bilan Shoulga tushdi; qoʻshin esa oqlandi. ^b b v41 Urim va Tummim — ruhoniyning efodida saqlanadigan muqaddas buyumlar boʻlib, qurʼa orqali Xudodan javob soʻrash uchun ishlatilardi.

⁴²Shoul: “Men bilan oʻgʻlim Yonatan oʻrtasida qurʼa tashlanglar”, — dedi. Qurʼa Yonatanga tushdi.

⁴³Shoul Yonatanga: “Nima qilganingni menga ayt”, — dedi. U: “Men faqat tayogʻimning uchida ozgina asal totib koʻrgandim. Endi men oʻlishim kerak”, — deb javob berdi.

⁴⁴Shoul: “Agar sen albatta oʻlmasang, ey Yonatan, Otamiz menga shunday qilsin va bundan ham battarini qilsin”, — dedi.

⁴⁵Qoʻshin Shoulga: “Isroil uchun bu buyuk gʻalabani qozongan Yonatan oʻlishi kerakmi? Aslo! Otamiz hayoti bilan qasam ichamizki, uning boshidan bir tola soch ham yerga tushmaydi, chunki u bugun Otamizning yordami bilan ish qildi”, — dedi. Shunday qilib, ular Yonatanni qutqarishdi va u oʻlmadi. ⁴⁶Shundan soʻng Shoul filistlarni quvishni toʻxtatdi va filistlar oʻz yurtlariga chekinishdi.

Shoulning harbiy yurishlari va xonadoni

⁴⁷Shoul Isroil ustidan hukmronlikni qoʻlga olgach, u har tomondagi barcha dushmanlariga — Moab, Ammon, Edom, Zoba podshohlari va filistlarga qarshi jang qildi. U qayerga yuzlanmasin, ularni magʻlub etardi. ⁴⁸U mardona jang qildi, amoliqlarni qirib tashladi va Isroilni uni talayotganlar qoʻlidan qutqardi. ⁴⁹Shoulning oʻgʻillari: Yonatan, Ishvi, Malkishua. Uning ikki qizi: toʻngʻichi Merab, kenjasi Mikal. ⁵⁰Uning xotini: Aximaasning qizi Axinoam. Qoʻshinining sarkardasi: Shoulning amakisi Nerning oʻgʻli Abner edi, ⁵¹chunki Shoulning otasi Kish va Abnerning otasi Ner — Abiyolning oʻgʻillari edi.

⁵²Shoulning butun umri davomida filistlarga qarshi urush shiddatli boʻldi; u qachon kuchli yoki jasur bir odamni koʻrsa, uni oʻz xizmatiga olardi.