၁ ရာ 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹ရှောလုသည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သောအခါ အသက်သုံးဆယ်ရှိ၍၊ ဣသရေလအမျိုးကို လေးဆယ့်နှစ်နှစ်ကြာ အုပ်စိုးလေ၏။ ^a a v1 ဤအခန်းငယ်ရှိ ဂဏန်းများသည် ဟေဗြဲဘာသာ မူရင်းမှ ကျန်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုမူရင်းတွင် “ရှောလုသည် အသက်တစ်နှစ်ရှိ၍ … နှစ်နှစ် အုပ်စိုးလေ၏” ဟု ရေးသားထား၏။ ဤနေရာရှိ ဂဏန်းများသည် ခေတ်သစ်သမ္မာကျမ်း အများစု၏ ဖတ်ပုံကို လိုက်နာထားခြင်းဖြစ်၏။ ²ရှောလုသည် ဣသရေလအမျိုးထဲမှ သုံးထောင်ကို ရွေးချယ်လေ၏။ နှစ်ထောင်ကို မိမိနှင့်အတူ မိတ်မတ်မြို့နှင့် ဗေသလတောင်ကုန်းဒေသ၌ ထား၍၊ တစ်ထောင်ကို ဗင်္ယာမိန်ခရိုင်ရှိ ဂိဗာမြို့၌ ယောနသန်နှင့်အတူ ထားလေ၏။ ကြွင်းကျန်သောသူတို့ကိုမူ အသီးသီး မိမိတို့တဲသို့ ပြန်လွှတ်လိုက်၏။ ³ယောနသန်သည် ဂေဘမြို့၌ရှိသော ဖိလိတ္တိတပ်ကို တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းသဖြင့်၊ ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ကြားသိကြ၏။ ထိုအခါ ရှောလုက “ဟေဗြဲလူတို့ ကြားကြစေ” ဟု တိုင်းပြည်တစ်လျှောက် တံပိုးခရာ မှုတ်၍ ကြွေးကြော်စေ၏။ ⁴ရှောလုသည် ဖိလိတ္တိတပ်ကို တိုက်ခိုက်နှိမ်နင်းကြောင်းနှင့် ဣသရေလအမျိုးသည် ဖိလိတ္တိလူတို့ရှေ့၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်လာကြောင်းကို ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့ ကြားသိကြ၏။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ဂိလဂါလမြို့၌ ရှောလုထံသို့ စုရုံးလာကြ၏။ ⁵ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ဣသရေလအမျိုးကို တိုက်ခိုက်ရန် စုဝေးကြ၏။ စစ်ရထား သုံးထောင်၊ မြင်းစီးသူရဲ ခြောက်ထောင်နှင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေ သဲလုံးနှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်ဗိုလ်ခြေတို့သည် ချီတက်လာ၍ ဗေသဝင်မြို့ အရှေ့ဘက်၊ မိတ်မတ်မြို့၌ တပ်ချကြ၏။ ⁶ဣသရေလလူတို့သည် မိမိတို့ ဘေးဒုက္ခရောက်၍ ကျပ်တည်းစွာ ဖိနှိပ်ခံနေရကြောင်းကို မြင်သောအခါ၊ ဥမင်လိုဏ်ဂူများ၊ ချုံဖုတ်များ၊ ကျောက်ဆောင်များ၊ တွင်းများနှင့် ရေလှောင်တွင်းများ၌ ပုန်းအောင်းကြ၏။ ^b b v6 ရေလှောင်တွင်းများသည် မိုးရေကို စုဆောင်းသိုလှောင်ရန် ကျောက်ကို ထွင်း၍ မြေအောက်၌ ပြုလုပ်ထားသော ကန်များဖြစ်၏။ ⁷အချို့သော ဟေဗြဲလူတို့သည် ယော်ဒန်မြစ်ကို ကူး၍ ဂဒ်ပြည်နှင့် ဂိလဒ်ပြည်သို့ပင် ထွက်ပြေးကြ၏။ သို့ရာတွင် ရှောလုသည် ဂိလဂါလမြို့၌ နေ၍၊ လူအပေါင်းတို့သည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားလျက် သူ့နောက်သို့ လိုက်ကြ၏။

ခမည်းတော်၏အမိန့်တော်မပါဘဲ ရှောလုပြုမူခြင်း

⁸ရှောလုသည် ရှမွေလ သတ်မှတ်ပေးသော အချိန်ဖြစ်သည့် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး စောင့်ဆိုင်းနေ၏။ သို့သော် ရှမွေလသည် ဂိလဂါလမြို့သို့ မရောက်လာသဖြင့်၊ လူတို့သည် သူ့ထံမှ ကွဲပြားထွက်ခွာကြ၏။ ⁹ရှောလုက “မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် မိဿဟာယယဇ်တို့ကို ငါ့ထံသို့ ယူခဲ့ကြလော့” ဟု ဆို၍၊ မီးရှို့ရာယဇ်ကို ပူဇော်လေ၏။

¹⁰မီးရှို့ရာယဇ်ကို ပူဇော်၍ ပြီးစီးသည်နှင့် ရှမွေလ ရောက်လာသဖြင့်၊ ရှောလုသည် သူ့ကို ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်ရန် ထွက်သွားလေ၏။ ¹¹ရှမွေလက “သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုမိသနည်း” ဟု မေး၏။ ရှောလုက “လူတို့သည် အကျွန်ုပ်ထံမှ ကွဲပြားထွက်ခွာနေသည်ကို အကျွန်ုပ်မြင်ရ၍၊ ကိုယ်တော်သည်လည်း သတ်မှတ်ထားသောအချိန်၌ မရောက်လာဘဲ၊ ဖိလိတ္တိလူတို့သည်လည်း မိတ်မတ်မြို့၌ စုဝေးလျက်ရှိကြသဖြင့်၊

¹²‘ဖိလိတ္တိလူတို့သည် ဂိလဂါလမြို့၌ အကျွန်ုပ်ကို တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် အကျွန်ုပ်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ မျက်နှာတော်ကို မရှာဖွေရသေး’ ဟု အကျွန်ုပ်တွေးတောမိ၍၊ မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကြပ်ပြုကာ မီးရှို့ရာယဇ်ကို ပူဇော်မိပါသည်” ဟု လျှောက်လေ၏။

¹³ရှမွေလက “သင်သည် မိုက်မဲစွာ ပြုမိပြီ” ဟု ရှောလုအား ဆို၏။ ထို့နောက် “သင်၏ခမည်းတော် ပေးအပ်တော်မူသော အမိန့်တော်ကို သင် မစောင့်ထိန်းခဲ့ပါ။ စောင့်ထိန်းခဲ့ပါမူ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သင်၏နိုင်ငံကို ဣသရေလအမျိုးအပေါ်၌ ထာဝစဉ် တည်စေတော်မူလိမ့်မည်။ ¹⁴သို့ရာတွင် ယခုမူ သင်၏နိုင်ငံသည် တည်မြဲလိမ့်မည်မဟုတ်။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် စိတ်နှလုံးတော်နှင့် တော်လျော်သော သူတစ်ဦးကို မိမိအဖို့ ရှာဖွေတော်မူ၍၊ မိမိလူမျိုးတော်ကို အုပ်စိုးရန် ထိုသူကို ခန့်အပ်တော်မူပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ သင်သည် ခမည်းတော် မိန့်မှာတော်မူသည်ကို မစောင့်ထိန်းသောကြောင့်ဖြစ်၏” ဟု ပြောဆိုလေ၏။

¹⁵ရှမွေလသည် ဂိလဂါလမြို့မှ ထွက်ခွာ၍ ဗင်္ယာမိန်ခရိုင်ရှိ ဂိဗာမြို့သို့ တက်သွားလေ၏။ ရှောလုသည် မိမိနှင့်အတူရှိသော လူတို့ကို ရေတွက်ရာ၊ ခြောက်ရာခန့် ရှိကြ၏။

ဣသရေလအမျိုး လက်နက်မဲ့ ကျန်ရစ်ခြင်း

¹⁶ရှောလု၊ သူ၏သား ယောနသန်နှင့် သူတို့နှင့်အတူရှိသော လူတို့သည် ဗင်္ယာမိန်ခရိုင်ရှိ ဂေဘမြို့၌ နေကြ၏။ ဖိလိတ္တိလူတို့မူ မိတ်မတ်မြို့၌ တပ်ချကြ၏။ ¹⁷ဖိလိတ္တိတပ်စခန်းမှ လုယက်တိုက်ခိုက်သူတို့သည် တပ်သုံးစု ဖွဲ့၍ ထွက်လာကြ၏။ တစ်စုသည် ရွှာလပြည်ရှိ ဩဖရမြို့ဘက်သို့ လှည့်သွား၏။ ¹⁸အခြားတစ်စုသည် ဗေသောရုန်မြို့ဘက်သို့ လှည့်သွား၍၊ တတိယတစ်စုသည် တောကန္တာရဘက်၊ ဇေဘိုင်ချိုင့်ဝှမ်းကို ဖျက်မြင်ရသော နယ်စပ်ဘက်သို့ လှည့်သွား၏။ ¹⁹ဖိလိတ္တိလူတို့က “သို့မဟုတ်လျှင် ဟေဗြဲလူတို့သည် ဓားများ သို့မဟုတ် လှံများကို ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သောကြောင့်၊ ဣသရေလပြည် တစ်လျှောက်လုံး၌ ပန်းပဲသမားတစ်ဦးမျှ မတွေ့ရချေ။ ²⁰ထို့ကြောင့် ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ ထွန်သွား၊ ပေါက်တူး၊ ပုဆိန်နှင့် တံစဉ်များကို သွေးရန် ဖိလိတ္တိလူတို့ထံသို့ ဆင်းသွားကြရ၏။ ²¹ထွန်သွား၊ ပေါက်တူးနှင့် ခက်ရင်းများကို သွေးခြင်းအတွက် ငွေချိန် လေးပုံတစ်ပုံ အောင်စခန့်၊ ပုဆိန်များကို သွေးခြင်းနှင့် တုတ်ချွန်များကို ပြန်ချွန်ခြင်းအတွက် ရှစ်ပုံတစ်ပုံ အောင်စခန့် ပေးဆောင်ရ၏။ ^c c v21 တုတ်ချွန်ဆိုသည်မှာ ကျွဲနွားတို့ကို ရှေ့သို့ လှုပ်ရှားသွားစေရန် ထိုးပေးသော သတ္တုချွန်တပ်ထားသည့် တုတ်ရှည်ဖြစ်၏။ ²²စစ်တိုက်သောနေ့၌ ရှောလုနှင့် ယောနသန်တို့နှင့်အတူရှိသော လူအပေါင်းတို့တွင် ဓားဖြစ်စေ၊ လှံဖြစ်စေ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရချေ။ ရှောလုနှင့် သူ၏သား ယောနသန်တို့၌သာ ထိုလက်နက်များ ရှိကြ၏။

²³ဖိလိတ္တိလူတို့၏ တပ်တစ်စုသည် မိတ်မတ်မြို့ရှိ တောင်ကြားလမ်းသို့ ထွက်သွားလေ၏။