1 Księga Samuela 13

13 ¹Saul miał trzydzieści lat, gdy został królem, i panował nad Izraelem czterdzieści dwa lata. ^a a v1 Liczby w tym wersecie wypadły z tekstu hebrajskiego, który brzmi: „Saul miał rok… i panował dwa lata”. Podane tu liczby idą za lekcją większości współczesnych przekładów Biblii. ²Saul wybrał sobie trzy tysiące spośród Izraela: dwa tysiące było z nim w Mikmas i w górach Betelu, a tysiąc z Jonatanem w Gibei Beniamina. Resztę odesłał do domu, każdego do swojego namiotu. ³Jonatan pobił załogę filistyńską w Geba, i usłyszeli to Filistyni. Wtedy Saul kazał zatrąbić w trąbę po całym kraju: „Niech słyszą Hebrajczycy!” ⁴Cały Izrael usłyszał, że Saul pobił załogę filistyńską i że Izrael stał się wstrętny Filistynom. Wtedy lud zgromadził się przy Saulu w Gilgal. ⁵Filistyni zebrali się, aby walczyć z Izraelem — trzy tysiące rydwanów, sześć tysięcy jeźdźców i ludu tak licznego jak piasek nad brzegiem morza. Wyruszyli i rozłożyli się obozem w Mikmas, na wschód od Bet-Awen. ⁶Gdy mężowie izraelscy zobaczyli, że są w niebezpieczeństwie — bo lud był w ucisku — ukryli się w jaskiniach, zaroślach, skałach, dołach i cysternach. ^b b v6 Cysterny to wykute w skale podziemne zbiorniki, budowane do zbierania i przechowywania wody deszczowej. ⁷Niektórzy Hebrajczycy przeprawili się nawet przez Jordan do ziemi Gad i Gilead. Saul zaś pozostał w Gilgal, a cały lud szedł za nim, drżąc ze strachu.

Saul działa bez słowa Ojca

⁸Czekał siedem dni, do czasu wyznaczonego przez Samuela, ale Samuel nie przyszedł do Gilgal, i lud zaczął się od niego rozchodzić. ⁹Saul powiedział: „Przynieście mi ofiarę całopalną i ofiary pojednania”. I złożył ofiarę całopalną.

¹⁰Gdy skończył składać ofiarę całopalną, nadszedł Samuel, a Saul wyszedł mu naprzeciw, aby go powitać. ¹¹„Coś ty uczynił?” — zapytał Samuel. Saul odpowiedział: „Widziałem, że lud rozchodzi się ode mnie, a ty nie przyszedłeś w wyznaczonym czasie, Filistyni zaś zbierali się w Mikmas,

¹²pomyślałem sobie: «Teraz Filistyni nadciągną na mnie do Gilgal, a ja nie zjednałem sobie przychylności naszego Ojca». Przemogłem się więc i złożyłem ofiarę całopalną”.

¹³„Postąpiłeś nierozsądnie” — powiedział Samuel do Saula. „Nie dochowałeś przykazania, które dał ci twój Ojciec. Gdybyś go dochował, nasz Ojciec utwierdziłby twoje królestwo nad Izraelem na wieki. ¹⁴Lecz teraz twoje królestwo się nie ostoi. Nasz Ojciec wyszukał sobie męża według swojego serca i ustanowił go wodzem nad swoim ludem, ponieważ nie dochowałeś tego, co ci rozkazał”.

¹⁵Samuel wstał i odszedł z Gilgal do Gibei Beniamina. A Saul policzył lud, który był przy nim — około sześciuset mężów.

Izrael pozostaje bez broni

¹⁶Saul, jego syn Jonatan i lud, który był z nimi, pozostali w Geba Beniamina, Filistyni zaś rozłożyli się obozem w Mikmas. ¹⁷Z obozu filistyńskiego wyszedł oddział pustoszący w trzech hufcach. Jeden skierował się w stronę Ofry, do ziemi Szual; ¹⁸drugi skierował się w stronę Bet-Choron, a trzeci w stronę granicy wznoszącej się nad doliną Seboim, ku pustyni. ¹⁹W całym Izraelu nie można było znaleźć kowala, gdyż Filistyni powiedzieli: „W przeciwnym razie Hebrajczycy zrobią sobie miecze albo włócznie”. ²⁰Dlatego cały Izrael schodził do Filistynów, aby naostrzyć swoje lemiesze, motyki, siekiery i sierpy. ²¹Opłata wynosiła około ćwierć uncji srebra za naostrzenie lemieszy, motyk i wideł, a około ósmej części uncji za naostrzenie siekier i za ponowne naostrzenie ościeni. ^c c v21 Oścień to długi kij z zaostrzonym metalowym grotem, używany do poganiania bydła. ²²W dniu bitwy nie znalazł się ani miecz, ani włócznia w rękach całego ludu, który był z Saulem i Jonatanem; mieli je tylko Saul i jego syn Jonatan.

²³A oddział filistyński wyszedł ku przełęczy w Mikmas.