ڇپيل
ڪتاب

فلستين سان جنگ ڇڙي پئي

يونتن هڪ چوڪيءَ تي حملو ڪري ٿو، فلستي بي شمار رٿن سان گڏ ٿين ٿا، ۽ اسرائيل غارن ۾ لڪي ٿو، تلوار ٺاهڻ لاءِ ڪو لوهار ئي ڪونهي. ساؤل، پنهنجي لشڪر کي ڳرندو ڏسي، انتظار ڪرڻ بدران پاڻ قرباني چاڙهي ٿو. هن پنهنجي پيءُ جو حڪم نه مڃيو؛ سندس بادشاهي قائم نه رهندي.

باب 13.

ساؤل جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن ٽيهن سالن جو هو، ۽ هن اسرائيل تي ٻيٽاليهن سالن تائين بادشاهي ڪئي. a a v1 هن آيت جا انگ عبراني متن مان ڪري پيا آهن، جنهن ۾ لکيل آهي تہ ”ساؤل هڪ سال جو هو… ۽ ٻن سالن تائين بادشاهي ڪيائين.“ هتي ڏنل انگ اڪثر جديد بائبلن جي پڙهڻ موجب آهن. ساؤل اسرائيل مان ٽي هزار ماڻهو چونڊيا: ٻه هزار مخماس ۽ بيت ايل جي جبلي علائقي ۾ ساڻس گڏ هئا، ۽ هڪ هزار بنيمين جي جبع ۾ يونتن سان گڏ هئا. باقين کي هن گهر موڪلي ڇڏيو، هر هڪ کي پنهنجي خيمي ڏانهن. يونتن گبع ۾ فلستين جي فوجي چوڪيءَ کي ماري ڇڏيو، ۽ فلستين اهو ٻڌو. پوءِ ساؤل سڄي ملڪ ۾ توتاري وڄائي چيو تہ ”عبراني ٻڌن!“ سڄي اسرائيل ٻڌو تہ ساؤل فلستين جي فوجي چوڪي کي ماري ڇڏيو آهي، ۽ تہ اسرائيل فلستين لاءِ بدبوءَ بڻجي ويو آهي. سو ماڻهو ساؤل وٽ جلجال ۾ گڏ ٿيا. فلستي اسرائيل سان وڙهڻ لاءِ گڏ ٿيا—ٽي هزار رٿ، ڇهه هزار گهوڙي سوار، ۽ سمنڊ جي ڪناري جي واريءَ جيترو اڻ ڳڻيو لشڪر. اهي مٿي چڙهي آيا ۽ بيت آون جي اوڀر ۾ مخماس تي خيما کوڙيائون. جڏهن اسرائيل جي ماڻهن ڏٺو تہ اهي مصيبت ۾ آهن—ماڻهو سخت دٻاءَ هيٺ هئا—تڏهن اهي غارن، جهنگلن، پٿرن، کڏن ۽ حوضن ۾ لڪي ويا. b b v6 حوض پٿر ۾ کوٽيل زمين هيٺ ٽانڪيون هيون، جيڪي برسات جو پاڻي گڏ ڪرڻ ۽ ذخيرو ڪرڻ لاءِ ٺاهيون وينديون هيون. ڪي عبراني تہ يردن پار ڪري جد ۽ جلعاد جي ملڪ ڏانهن بہ هليا ويا. پر ساؤل جلجال ۾ ئي رهيو، ۽ سڀ ماڻهو ڏڪندي سندس پٺيان هليا.

ساؤل پيءُ جي ڪلام کان سواءِ ڪم ڪيو

هن ستن ڏينهن تائين انتظار ڪيو، جيڪو وقت سموئيل مقرر ڪيو هو؛ پر سموئيل جلجال ۾ نہ آيو، ۽ ماڻهو کانئس ڇڙي ويا. ساؤل چيو تہ ”مون وٽ سوختني قرباني ۽ سلامتيءَ جون قربانيون کڻي اچو.“ پوءِ هن سوختني قرباني چاڙهي.

جيئن ئي هن سوختني قرباني پوري ڪئي، تيئن ئي سموئيل اچي پهتو، ۽ ساؤل کيس ملڻ ۽ سلام ڪرڻ لاءِ ٻاهر نڪتو. سموئيل پڇيو تہ ”تو ڇا ڪيو آهي؟“ ساؤل وراڻيو تہ ”مون ڏٺو تہ ماڻهو مون وٽان ڇڙي رهيا آهن، تون مقرر وقت تي نہ آيو، ۽ فلستي مخماس ۾ گڏ ٿي رهيا هئا،

مون سوچيو تہ ’فلستي جلجال ۾ مون تي چڙهي ايندا، ۽ مون اسان جي پيءُ جي مهرباني نہ گهري آهي.‘ تنهنڪري مون پاڻ کي زور ڏئي سوختني قرباني چاڙهي.“

سموئيل ساؤل کي چيو تہ ”تو بيوقوفي ڪئي. اهو حڪم، جيڪو تنهنجي پيءُ تو کي ڏنو هو، سو تو نہ مڃيو. جيڪڏهن تو اهو مڃيو هجي ها تہ اسان جي پيءُ اسرائيل تي تنهنجي بادشاهي هميشہ لاءِ قائم ڪئي ها. پر هاڻي تنهنجي بادشاهي قائم نہ رهندي. اسان جي پيءُ پنهنجي دل جهڙو ماڻهو پنهنجي لاءِ ڳولي ورتو آهي ۽ کيس پنهنجي قوم تي حاڪم مقرر ڪيو آهي، ڇاڪاڻ تہ جيڪو هن تو کي حڪم ڏنو هو، سو تو نہ مڃيو.“

سموئيل جلجال کان نڪري بنيمين ۾ جبع ڏانهن مٿي ويو. ساؤل پنهنجي وٽ جيڪي ماڻهو هئا تن کي ڳڻيو—اٽڪل ڇهه سؤ ماڻهو هئا.

اسرائيل هٿيارن کان سواءِ رهجي ويو

ساؤل، سندس پٽ يونتن ۽ ساڻن گڏ ماڻهو بنيمين جي گبع ۾ رهيا؛ فلستين مخماس ۾ خيما کوڙيا هئا. لٽيرا فلستين جي خيمن مان ٽن ٽولن ۾ نڪتا. هڪ ٽولو شوعال جي ملڪ ۾ عفرا ڏانهن مڙيو؛ ٻيو بيت حورون ڏانهن مڙيو؛ ٽيون ان سرحد ڏانهن، جيڪا صبوعيم جي وادي کي مٿان نهاريندي آهي، يعني بيابان ڏانهن. سڄي اسرائيل ۾ ڪو لوهار نہ مليو، ڇاڪاڻ تہ فلستين چيو هو تہ ”نہ تہ عبراني تلوارون يا نيزا ٺاهيندا.“ تنهنڪري پنهنجن هر جي ڦارن، ڪوڏرن، ڪهاڙن ۽ ڏاٽين کي تيز ڪرائڻ لاءِ سڄو اسرائيل فلستين وٽ هيٺ ويندو هو. ڦارن، ڪوڏرن ۽ ڪانٽن کي تيز ڪرڻ جي اجرت اٽڪل چوٿين حصي اونس چاندي هئي، ۽ ڪهاڙن کي تيز ڪرڻ ۽ ڪنڊيدار لٺين کي ٻيهر تيز ڪرڻ جي اجرت اٽڪل اٺين حصي اونس هئي. c c v21 ڪنڊيدار لٺ هڪ ڊگهي لٺ هئي، جنهن جي مٿان تيز ڌاتوءَ جي نوڪ هوندي هئي، ۽ ان سان ڍورن کي هلائڻ لاءِ کوتيو ويندو هو. جنگ جي ڏينهن ساؤل ۽ يونتن سان گڏ سڀني ماڻهن مان ڪنهن وٽ بہ نہ تلوار ملي نہ نيزو؛ رڳو ساؤل ۽ سندس پٽ يونتن وٽ اهي هئا.

فلستين جو هڪ دستو مخماس جي گهاٽيءَ ڏانهن نڪتو.