سموئيل اسرائيل کي اسان جي پيءُ جي خوف ڏانهن سڏي ٿو
سموئيل عهدو حوالي ڪري ٿو ۽ پڇي ٿو ته ڇا هن ڪڏهن ڪنهن جو ڏاند يا رشوت ورتي؛ ڪو به مٿس الزام نه ٿو هڻي سگهي. هو اسان جي پيءُ جي ڇوٽڪاري ۽ اسرائيل جي وسارڻ جو سلسلو ٻيهر ٻڌائي ٿو، پوءِ ڪڻڪ جي لاباري ۾ گجگوڙ گهرائي ٿو ته ڏيکاري ته بادشاهه گهرڻ بڇڙائي هئي.
12 1سموئيل سڀني اسرائيلين کي چيو تہ ”اوهان مون کي جيڪي ڪجهه چيو، تنهن ۾ مون اوهان جو آواز ٻڌو ۽ اوهان مٿان هڪ بادشاهه بڻايم.“ 2”هاڻي بادشاهه اوهان جي اڳيان هلي ٿو. آءٌ پوڙهو ۽ اڇن وارن وارو ٿي چڪو آهيان؛ منهنجا پٽ اوهان وٽ آهن. آءٌ جوانيءَ کان وٺي اڄ تائين اوهان جي اڳيان هلندو رهيو آهيان.“ 3”ڏسو، آءٌ هتي آهيان—اسان جي پيءُ ۽ سندس مسح ڪيل جي اڳيان مون تي شاهدي ڏيو. مون ڪنهن جو ڍڳو ورتو آهي؟ ڪنهن جو گڏه ورتو آهي؟ مون ڪنهن کي ڌوڪو ڏنو آهي؟ ڪنهن کي ستايو آهي؟ نظر بچائڻ لاءِ مون ڪنهن جي هٿان رشوت ورتي آهي؟ مون کي ٻڌايو، تہ آءٌ اوهان کي موٽائي ڏيندس.“
4هنن چيو تہ ”تو اسان کي نہ ڌوڪو ڏنو آهي، نہ ستايو آهي، نہ ئي ڪنهن جي هٿان ڪجهه ورتو آهي.“
5هن کين چيو تہ ”اسان جو پيءُ اوهان جي خلاف شاهد آهي، ۽ سندس مسح ڪيل بہ اڄ شاهد آهي تہ اوهان کي منهنجي هٿ ۾ ڪجهه نہ مليو.“ هنن چيو تہ ”هو شاهد آهي.“
6پوءِ سموئيل ماڻهن کي چيو تہ ”اسان جي پيءُ ئي موسيٰ ۽ هارون کي مقرر ڪيو ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن کي مصر مان ڪڍي آندو.“ 7”هاڻي بيهو، تہ آءٌ اسان جي پيءُ جي اڳيان اوهان سان بحث ڪريان—اوهان ۽ اوهان جي ابن ڏاڏن لاءِ ڪيل سندس سڀ سچائيءَ جا ڪم بيان ڪريان.“
8جڏهن يعقوب مصر ۾ داخل ٿيو، تڏهن اوهان جي ابن ڏاڏن اسان جي پيءُ کي پڪاريو؛ هن موسيٰ ۽ هارون کي موڪليو، ۽ کين مصر مان ڪڍي هتي ويهاريائين. 9پر هنن اسان جي پيءُ کي وساري ڇڏيو، تنهنڪري هن کين حصور جي لشڪر جي سردار سيسرا جي هٿ ۾، فلستين جي هٿ ۾ ۽ موآب جي بادشاهه جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو، جن هنن سان جنگ ڪئي.
10هنن اسان جي پيءُ کي پڪاريو تہ ”اسان گناهه ڪيو آهي؛ اسان پنهنجي پيءُ کي ڇڏي ڏنو ۽ بعلن ۽ عستارات جي خدمت ڪئي. هاڻي اسان کي اسان جي دشمنن جي هٿان ڇڏاءِ، تہ اسين تنهنجي خدمت ڪنداسين.“ 11تنهنڪري اسان جي پيءُ يربعل، بارق، يفتاح ۽ سموئيل کي موڪليو، ۽ اوهان کي چوڌاري اوهان جي دشمنن جي هٿان ڇڏايائين، تہ اوهان امن سان رهيا. a a v11 يربعل گدعون جو ٻيو نالو آهي، جيڪو اهو قاضي هو جنهن پنهنجي پيءُ جي بعل واري قربانگاهه ڊاهي ڇڏي.
12جڏهن اوهان عمون جي بادشاهه ناحس کي پاڻ تي چڙهائي ڪندي ڏٺو، تڏهن اوهان مون کي چيو تہ ”نہ، اسان تي بادشاهه راڄ ڪرڻ گهرجي“—جيتوڻيڪ اسان جو پيءُ اوهان جو بادشاهه هو. 13هاڻي ڏسو، هي اهو بادشاهه آهي جنهن کي اوهان چونڊيو ۽ گهريو. ڏسو، اسان جي پيءُ اوهان مٿان بادشاهه مقرر ڪيو آهي. 14جيڪڏهن اوهان اسان جي پيءُ جو خوف ڪريو، سندس خدمت ڪريو ۽ سندس ڳالهه مڃيو، ۽ سندس حڪم جي خلاف بغاوت نہ ڪريو، ۽ اوهان ۽ اوهان جو بادشاهه ٻئي اسان جي پيءُ جي پيروي ڪريو، تہ سڀ ڪجهه خير سان ٿيندو. 15پر جيڪڏهن اوهان اسان جي پيءُ جي نافرماني ڪريو ۽ سندس حڪم جي خلاف بغاوت ڪريو، تہ اسان جي پيءُ جو هٿ اوهان جي خلاف ٿيندو، جيئن اوهان جي ابن ڏاڏن جي خلاف هو.
16هاڻي بيهي رهو ۽ اهو وڏو ڪم ڏسو، جيڪو اسان جو پيءُ اوهان جي اکين اڳيان ڪرڻ وارو آهي. 17ڇا اڄ ڪڻڪ لڻڻ جو وقت ناهي؟ آءٌ اسان جي پيءُ کي سڏيندس—هو گجگوڙ ۽ مينهن موڪليندو، تہ اوهان کي خبر پوندي تہ پنهنجي لاءِ بادشاهه گهرڻ ۾ اوهان جي بڇڙائي اسان جي پيءُ جي نظر ۾ ڪيتري وڏي هئي. b b v17 اونهاري جي شروعات ۾ ڪڻڪ لڻڻ وقت مينهن لڳ ڀڳ ڪڏهن بہ نہ پوندو آهي، تنهنڪري اوچتو گجگوڙ سان مينهن اسان جي پيءُ جي طرفان صاف نشاني هو.
18سموئيل اسان جي پيءُ کي پڪاريو؛ انهيءَ ڏينهن هن گجگوڙ ۽ مينهن موڪليو، ۽ سڀ ماڻهو اسان جي پيءُ ۽ سموئيل کان ڏاڍو ڊڄي ويا.
19سڀني ماڻهن سموئيل کي چيو تہ ”پنهنجن ٻانهن لاءِ تنهنجي پيءُ وٽ دعا ڪر، تہ اسين نہ مرون: اسان بادشاهه گهرڻ سان پنهنجن سڀني گناهن ۾ بڇڙائيءَ جو واڌارو ڪيو آهي.“
20سموئيل ماڻهن کي چيو تہ ”ڊڄو نہ. اوهان اها سڄي بڇڙائي ڪئي آهي—تڏهن بہ اسان جي پيءُ جي پيروي ڪرڻ کان نہ موٽو؛ پنهنجي سڄي دل سان سندس خدمت ڪريو.“ 21”اجايا بتن ڏانهن نہ موٽو—اهي نہ مدد ڪري سگهن ٿا نہ ڇڏائي سگهن ٿا، ڇالاءِ جو اهي اجايا آهن.“ 22”ڇو تہ اسان جو پيءُ پنهنجي وڏي نالي جي خاطر پنهنجن ماڻهن کي نہ ڇڏيندو. هن اوهان کي پنهنجا ماڻهو بڻائڻ پسند ڪيو.“ 23”مون کان بہ ڪڏهن اهو نہ ٿيندو تہ اوهان لاءِ دعا ڪرڻ ڇڏي اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪريان؛ آءٌ اوهان کي چڱو ۽ سڌو رستو سيکاريندس.“ 24”رڳو اسان جي پيءُ جو خوف ڪريو، پنهنجي سڄي دل سان وفاداريءَ سان سندس خدمت ڪريو، ۽ سوچيو تہ هن اوهان لاءِ ڪيترا وڏا ڪم ڪيا آهن.“ 25”پر جيڪڏهن اوهان بڇڙائي ڪندا رهندا، تہ اوهان ۽ اوهان جو بادشاهه ٻئي ناس ٿي ويندا.“