1 Samuel 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Samuel kandha marang wong Israel kabeh: “Aku wis ngrungokake swaramu ing samubarang kang kokkandhakake marang aku, lan wis njumenengake raja kanggo kowe kabeh. ²Saiki raja iku mlaku ana ing ngarepmu. Aku wis tuwa lan uwanen; anak-anakku ana ing tengahmu. Aku wis mlaku ana ing ngarepmu wiwit nom-nomanku nganti saiki. ³Iki aku—padha nekseni aku ana ing ngarsane Rama kita lan ana ing ngarepe kang dijebadi. Sapa sapine kang wis dakjupuk? Sapa kuldine kang wis dakjupuk? Sapa kang wis dakapusi? Sapa kang wis daktindhes? Saka sapa aku nampa besel supaya aku nutupi mata? Kandhanana aku, mesthi dakbalekake marang kowe.”

⁴Wangsulane wong-wong mau: “Panjenengan boten ngapusi kula sadaya, saha boten nindhes kula, punapadene boten mendhet punapa-punapa saking tanganipun tiyang.”

⁵Samuel kandha marang wong-wong mau: “Rama kita dadi seksi tumrap kowe, lan kang dijebadi uga dadi seksi ing dina iki, yen kowe ora nemu apa-apa ing tanganku.” Wangsulane wong-wong mau: “Inggih, Panjenenganipun dados seksi.”

⁶Samuel banjur kandha marang rakyat: “Rama kita iku kang wis njumenengake Musa lan Harun, sarta kang ngentasake para leluhurmu metu saka tanah Mesir. ⁷Saiki padha ngadega, supaya aku bisa mbeberake prakaraku marang kowe ana ing ngarsane Rama kita, yaiku sakehe pakaryane kang adil, kang wis katindakake kanggo kowe lan para leluhurmu.”

⁸Bareng Yakub mlebu ing tanah Mesir, para leluhurmu padha sesambat marang Rama kita, banjur Rama kita ngutus Musa lan Harun, kang ngentasake para leluhurmu saka tanah Mesir lan manggonake ana ing panggonan iki. ⁹Nanging wong-wong mau padha nglalekake Rama kita, mulane banjur diulungake marang tangane Sisera, senapatine wadyabala Hazor, lan marang wong Filisti, sarta marang ratune Moab, kang padha nglawan perang marang wong-wong mau.

¹⁰Wong-wong mau banjur padha sesambat marang Rama kita: “Kawula sami damel dosa, awit sampun nilar Rama kawula lan ngabekti dhateng para Baal saha Astarot. Sapunika mugi kawula sami Paduka luwari saking tanganing mengsah kawula, temah kawula badhe ngabekti dhateng Paduka.” ¹¹Mulane Rama kita banjur ngutus Yerubaal, Barak, Yefta, lan Samuel, sarta ngluwari kowe saka tangane mungsuhmu ing saubengmu, satemah kowe padha urip tentrem. ^a a v11 Yerubaal iku jeneng liyane Gidheon, hakim kang wis ngrubuhake misbyah Baal duweke bapakne.

¹²Nalika kowe padha weruh Nahas, ratune bani Amon, teka nglurug marang kowe, kowe padha kandha marang aku: “Ora, kudu ana raja kang mrentah marang aku kabeh,” mangka Rama kita iku kang jumeneng Ratumu. ¹³Saiki iki ratu kang wis kokpilih lan koksuwun. Lah, Rama kita wis njumenengake raja kanggo kowe kabeh. ¹⁴Manawa kowe padha wedi-asih marang Rama kita, ngabekti lan ngestokake marang Panjenengane, sarta ora mbalela marang dhawuhe, apamaneh kowe lan ratumu loro-lorone padha ndherek Rama kita, mesthi bakal becik kabeh kadadeane. ¹⁵Nanging manawa kowe padha ora ngestokake marang Rama kita lan mbalela marang dhawuhe, astane Rama kita bakal nglawan marang kowe, kaya nalika nglawan marang para leluhurmu.

¹⁶Saiki padha ngadega lan delengen prakara gedhe iki, kang bakal katindakake dening Rama kita ana ing ngarep mripatmu. ¹⁷Apa saiki iki ora lagi mangsa panen gandum? Aku bakal nyuwun marang Rama kita, nuli Panjenengane bakal nekakake gludhug lan udan, supaya kowe padha ngerti sepira gedhene pialamu anggonmu nyuwun raja kanggo awakmu dhewe ana ing ngarsane Rama kita. ^b b v17 Nalika mangsa panen gandum ing wiwitan mangsa panas meh ora tau ana udan, mulane prahara gludhug kang dadakan iku cetha banget dadi pretandha saka Rama kita.

¹⁸Samuel banjur sesambat marang Rama kita, lan ing dina iku uga Rama kita nekakake gludhug lan udan, satemah rakyat kabeh padha wedi banget marang Rama kita lan marang Samuel.

¹⁹Rakyat kabeh banjur matur marang Samuel: “Mugi panjenengan kersa ndedonga dhateng Rama panjenengan kangge kawula sadaya, abdi panjenengan, supados kawula sami boten pejah; awit kawula sampun nambahi piawon ing sadaya dosa kawula, inggih punika anggen kawula nyuwun raja.”

²⁰Samuel banjur kandha marang rakyat: “Aja padha wedi. Pancen kowe wis padha nglakoni sakehe piala iki; ewadene aja padha nyingkur saka anggonmu ndherek Rama kita, nanging padha ngabektia marang Panjenengane kalawan gumolonging atimu. ²¹Aja padha nyimpang ngetut brahala kang tanpa guna, kang ora bisa nulungi lan ora bisa ngluwari, awit kabeh iku pancen tanpa guna. ²²Awit Rama kita ora bakal nilar umate, marga saka asmane kang agung. Panjenengane wis kersa ndadekake kowe dadi umate piyambak. ²³Mungguh aku dhewe, aku ora pisan-pisan arep gawe dosa marang Rama kita srana mandheg anggonku ndongakake kowe; malah aku bakal mulang marang kowe bab dalan kang becik lan bener. ²⁴Mung padha wedi-asiha marang Rama kita, lan ngabektia marang Panjenengane kalawan setya saka gumolonging atimu; elinga marang pakaryan agung kang wis katindakake kanggo kowe. ²⁵Nanging manawa kowe padha ngategake nindakake piala, kowe lan ratumu loro-lorone bakal padha disirnakake.”