Sama'ila Ya Kira Isra'ila Su Ji Tsoron Ubanmu
Sama'ila ya miƙa matsayinsa, ya tambaya ko ya taɓa ƙwace sa ko karɓar cin hanci; ba wanda zai iya zarginsa. Ya sake ba da labarin yadda Ubanmu ke ceto, Isra'ila kuma suke mantawa, sa'an nan ya kira aradu a lokacin girbin alkama don ya nuna cewa roƙon sarki mugunta ce.
12 1Sama'ila ya ce wa dukan Isra'ila, “Na saurari muryarku cikin dukan abin da kuka faɗa mini, na kuma naɗa muku sarki. 2Yanzu sarki yana tafiya a gabanku. Ni tsoho ne, kuma mai furfura; 'ya'yana maza suna tare da ku. Na yi tafiya a gabanku tun ƙuruciyata har yă zuwa yau. 3Ga ni nan—ku ba da shaida a kaina a gaban Ubanmu da shafaffensa. Saniyar wa na taɓa karɓa? Jakin wa na taɓa karɓa? Wa na taɓa cuta? Wa na taɓa danne? Rashawar wa na taɓa karɓa domin in kau da kai? Ku gaya mini, zan kuwa biya ku.”
4Suka ce, “Ba ka taɓa cutarmu ba, ba ka kuma danne mu ba, ba ka kuma karɓi kome daga hannun kowa ba.”
5Ya ce musu, “Ubanmu shi ne shaida a kanku, shafaffensa kuma shi ne shaida yau, cewa ba ku sami kome a hannuna ba.” Suka ce, “Shi ne shaida.”
6Sa'an nan Sama'ila ya ce wa mutanen, “Ubanmu ne ya naɗa Musa da Haruna, ya kuma fito da kakanninku daga ƙasar Masar. 7Yanzu ku tsaya, domin in kawo ƙarata a kanku a gaban Ubanmu game da dukan ayyukan adalci da ya yi muku da na kakanninku.”
8Da Yakubu ya shiga Masar, sai kakanninku suka yi kuka ga Ubanmu, shi kuwa ya aiki Musa da Haruna, suka fito da su daga Masar, suka zaunar da su a nan. 9Amma suka manta da Ubanmu, saboda haka ya ba da su ga Sisera, shugaban sojojin Hazor, da ga Filistiyawa, da ga sarkin Mowab, waɗanda suka yaƙe su.
10Suka yi kuka ga Ubanmu, “Mun yi zunubi; mun yashe Ubanmu mun bauta wa Ba'al-Ba'al da Ashtarot. Yanzu ka cece mu daga hannun maƙiyanmu, mu kuwa bauta maka.” 11Saboda haka Ubanmu ya aiki Yerubba'al, da Barak, da Yefta, da Sama'ila, ya cece ku daga hannun maƙiyanku da suke kewaye da ku, har kuka zauna lafiya. a a v11 Yerubba'al wani suna ne na Gidiyon, mai shari'ar nan da ya rushe bagaden Ba'al na mahaifinsa.
12Da kuka ga Nahash sarkin Ammonawa yana zuwa yă yaƙe ku, sai kuka ce mini, “A'a, dole sarki yă yi mulkinmu”—ko da yake Ubanmu shi ne sarkinku. 13Yanzu ga sarkin da kuka zaɓa, kuka kuma roƙa. Ga shi, Ubanmu ya naɗa muku sarki. 14Idan kuka ji tsoron Ubanmu, kuka bauta masa, kuka yi masa biyayya, ba ku kuwa tayar wa umarninsa ba, ku da sarkinku kuka bi Ubanmu, to, kome zai yi muku daidai. 15Amma idan ba ku yi wa Ubanmu biyayya ba, kuka tayar wa umarninsa, to, hannun Ubanmu zai yi gāba da ku, yadda ya yi da kakanninku.
16Yanzu ku tsaya shiru, ku ga wannan babban abu da Ubanmu zai yi a gaban idanunku. 17Ba lokacin girbin alkama ba ne yau? Zan kira Ubanmu—zai aiko da tsawa da ruwan sama, domin ku san yadda mugun aikin da kuka yi na roƙon sarki wa kanku ya yi girma a gaban Ubanmu. b b v17 Ruwan sama kusan ba ya taɓa sauka a lokacin girbin alkama a farkon bazara, saboda haka hadarin tsawan nan da ba zato ba, babu shakka, alama ce daga Ubanmu.
18Sama'ila ya yi kira ga Ubanmu; a ranar nan kuwa ya aiko da tsawa da ruwan sama, dukan mutane kuwa suka ji tsoron Ubanmu da Sama'ila ƙwarai.
19Dukan mutane suka ce wa Sama'ila, “Ka yi addu'a ga Ubanka saboda bayinka, don kada mu mutu, gama mun ƙara mugunta a kan dukan zunubanmu ta wurin roƙon sarki.”
20Sama'ila ya ce wa mutanen, “Kada ku ji tsoro. Kun yi dukan wannan mugunta—duk da haka kada ku juya daga bin Ubanmu; ku bauta masa da dukan zuciyarku. 21Kada ku juya ga gumakan banza—babu taimako, babu ceto, gama su banza ne. 22Gama Ubanmu ba zai yashe mutanensa ba, saboda girman sunansa. Ya zaɓa yă mai da ku mutanensa. 23Ni ma ba zan taɓa yin zunubi ga Ubanmu ba ta wurin daina yi muku addu'a; zan koya muku hanya mai kyau da kuma madaidaiciya. 24Sai dai ku ji tsoron Ubanmu, ku bauta masa da aminci da dukan zuciyarku, ku lura da manyan ayyukan da ya yi muku. 25Amma idan kuka nace a kan yin mugunta, to, ku da sarkinku duka za a share ku.”