1 Księga Samuela 12

12 ¹Samuel powiedział do całego Izraela: „Posłuchałem waszego głosu we wszystkim, co mi powiedzieliście, i ustanowiłem nad wami króla. ²Teraz król chodzi przed wami. Ja jestem stary i siwy; moi synowie są z wami. Chodziłem przed wami od mojej młodości aż do dziś. ³Oto jestem — świadczcie przeciwko mnie przed naszym Ojcem i jego pomazańcem. Czyjego wołu wziąłem? Czyjego osła wziąłem? Kogo oszukałem? Kogo uciskałem? Od kogo wziąłem łapówkę, aby przymknąć oko? Powiedzcie mi, a oddam wam.”

⁴Odpowiedzieli: „Nie oszukałeś nas ani nie uciskałeś nas, ani nie wziąłeś niczego z ręki nikogo.”

⁵Powiedział do nich: „Nasz Ojciec jest świadkiem przeciwko wam, a jego pomazaniec jest świadkiem dzisiaj, że nie znaleźliście niczego w mojej ręce.” Odpowiedzieli: „On jest świadkiem.”

⁶Wtedy Samuel powiedział do ludu: „To nasz Ojciec ustanowił Mojżesza i Aarona i wyprowadził waszych przodków z Egiptu. ⁷Teraz stańcie, abym mógł przedstawić moją sprawę przeciwko wam przed naszym Ojcem — wszystkie jego sprawiedliwe czyny dla was i waszych przodków.”

⁸Gdy Jakub wszedł do Egiptu, wasi przodkowie wołali do naszego Ojca, który posłał Mojżesza i Aarona, wyprowadzając ich z Egiptu i osadzając ich tutaj. ⁹Ale zapomnieli o naszym Ojcu, więc wydał ich w ręce Sisery, dowódcy wojska Chasoru, w ręce Filistynów i króla Moabu, którzy walczyli przeciwko nim.

¹⁰Wołali do naszego Ojca: „Zgrzeszyliśmy; opuściliśmy naszego Ojca i służyliśmy Baalom i Asztartom. Teraz wybaw nas z ręki naszych wrogów, a będziemy ci służyć.” ¹¹Więc nasz Ojciec posłał Jerubbaala, Baraka, Jeftego i Samuela, wybawił was z ręki waszych wrogów dokoła, tak że mieszkaliście bezpiecznie. ^a a v11 Jerubbaal to inne imię Gedeona, sędziego, który zburzył ołtarz Baala należący do swojego ojca.

¹²Gdy zobaczyliście, że Nachasz, król Ammonitów, nadciąga przeciwko wam, powiedzieliście mi: „Nie, król musi nad nami panować” — chociaż nasz Ojciec był waszym królem. ¹³A oto król, którego wybraliście i o którego prosiliście. Oto nasz Ojciec ustanowił nad wami króla. ¹⁴Jeśli będziecie bać się naszego Ojca, służyć mu i słuchać go, i nie będziecie się buntować przeciwko jego nakazowi, i jeśli zarówno wy, jak i wasz król pójdziecie za naszym Ojcem, wszystko będzie dobrze. ¹⁵Ale jeśli nie będziecie posłuszni naszemu Ojcu i zbuntujecie się przeciwko jego nakazowi, ręka naszego Ojca będzie przeciwko wam, jak była przeciwko waszym przodkom.

¹⁶Teraz stańcie i zobaczcie tę wielką rzecz, którą nasz Ojciec ma uczynić na waszych oczach. ¹⁷Czy nie jest dziś żniwo pszenicy? Zawołam do naszego Ojca — a on ześle grzmoty i deszcz, abyście poznali, jak wielkie było w oczach naszego Ojca zło, którego się dopuściliście, prosząc dla siebie o króla. ^b b v17 Deszcz prawie nigdy nie pada podczas żniwa pszenicy wczesnym latem, więc nagła burza z piorunami była niewątpliwie znakiem od naszego Ojca.

¹⁸Samuel zawołał do naszego Ojca; tego dnia on zesłał grzmoty i deszcz, i cały lud bardzo bał się naszego Ojca i Samuela.

¹⁹Cały lud powiedział do Samuela: „Módl się do twojego Ojca za twoje sługi, abyśmy nie umarli, bo do wszystkich naszych grzechów dodaliśmy zło, prosząc o króla.”

²⁰Samuel powiedział do ludu: „Nie bójcie się. Popełniliście całe to zło — jednak nie odwracajcie się od naszego Ojca; służcie mu z całego waszego serca. ²¹Nie zwracajcie się ku próżnym bożkom — nie pomogą, nie wybawią, bo są niczym. ²²Bo nasz Ojciec nie opuści swojego ludu ze względu na swoje wielkie imię. Zechciał uczynić was swoim własnym ludem. ²³Ja też nigdy nie zgrzeszyłbym przeciwko naszemu Ojcu, przestając modlić się za was; będę was uczył dobrej i prawej drogi. ²⁴Tylko bójcie się naszego Ojca, służcie mu wiernie z całego waszego serca, rozważajcie jego wielkie czyny dla was. ²⁵Ale jeśli będziecie trwać w czynieniu zła, zarówno wy, jak i wasz król zostaniecie zmieceni.”