Şer Bi Filistîniyan re Dest Pê Dike

Yonatan kelehekê têk dibe, Filistî bi erebeyên şer ên bêhejmar kom dibin, û Îsraêl di şikeftan de xwe vedişêre bêyî hesinkarek ku şûrek çêke. Şawil, ku dibîne leşkerê wî belav dibe, ji dêla li bendê bimîne qurbanê bi xwe pêşkêş dike. Wî emrê Bavê xwe pêk neanî; padîşahiya wî dê nemîne.

Beş 13.

Gava Şawil bû padîşah sî salî bû, û çil û du salan li ser Îsraêl padîşahî kir. ^a Şawil ji Îsraêl 3,000 kes hilbijartin: 2,000 bi xwe re li Mîkmasê û li çiyayê Beytêl bûn, 1,000 bi Yonatan re li Gîbeaya Binyamîn bûn. Yên mayî, ew şand malên xwe, her yek çû konê xwe. Yonatan keleha Filistîniyan a li Gebayê têk bir, û Filistîniyan bihîstin. Hingê Şawil li seranserê welêt boriyê lê xist û got: “Bila Îbranî bibihîzin!” Hemû Îsraêl bihîstin ku Şawil keleha Filistîniyan têk biriye, û ku Îsraêl ji bo Filistîniyan bûye bêhnxweş. Loma gel li Gîlgalê li dora Şawil civiyan. Filistînî ji bo ku li dijî Îsraêl şer bikin civiyan—3,000 erebeyên şer, 6,000 siwar, û leşkerên ku wek qûma li ber behrê bê hejmar bûn. Ew hilkişiyan û li Mîkmasê, li rojhilatê Beyt-Awenê, konên xwe vegirtin. Gava mêrên Îsraêl dîtin ku di tengasiyê de ne—gel pir di bin tengahiyê de bû—ew di şkeft, mêşe, kevir, çal û bîran de veşartin. ^b Hin Îbranî jî ji Erden derbas bûn û çûn welatê Gad û Gîleadê. Lê Şawil li Gîlgalê ma, û hemû gel li dû wî dilerizîn.

Şawil Bêyî Peyva Bav Tev Digere

Ew heft rojan, wextê ku Semûêl diyar kiribû, sekinî; lê Semûêl nehat Gîlgalê, û gel ji dora wî belav bûn. Şawil got: “Qurbana şewitandinê û qurbanên aştiyê bînin ba min.” Û wî qurbana şewitandinê pêşkêş kir.

Çawa ku wî qurbana şewitandinê qedand, Semûêl hat, û Şawil derket ku pêrgî wî bibe û silavê lê bike. Semûêl pirsî: “Te çi kir?” Şawil bersiv da: “Min dît ku gel ji dora min belav dibin, tu di wextê diyarkirî de nehatî, û Filistînî li Mîkmasê dicivinin,

min fikirî, ‘Filistînî wê li Gîlgalê werin ser min, û min hêj kerema Bavê me nexwestiye.’ Loma min xwe neçar hîst û qurbana şewitandinê pêşkêş kir.”

Semûêl ji Şawil re got: “Te bêaqilî kir. Te emrê ku Bavê te daye te negirt. Heke te ew bigirta, Bavê me yê padîşahiya te li ser Îsraêl her û her ava bikira. Lê niha padîşahiya te wê nemîne. Bavê me ji bo xwe mirovekî li gorî dilê xwe xwestiye û ew kiriye serokê gelê xwe, çimkî te tişta ku wî emir li te kir negirt.”

Semûêl ji Gîlgalê çû û hilkişiya Gîbeaya Binyamîn. Şawil gelê ku bi wî re bûn jimartin—nêzîkî 600 mêr.

Îsraêl Bê Çek Dimîne

Şawil, kurê wî Yonatan, û gelê ku bi wan re bûn li Gebaya Binyamîn man; Filistîniyan jî li Mîkmasê konên xwe vegirt. Talankerên ji ordiya Filistîniyan di sê koman de derketin. Komek berê xwe da aliyê Ofrayê, li welatê Şûalê; yeke din berê xwe da Beyt-Horonê; ya sêyem berê xwe da sînorê ku li ser Geliyê Zeboîmê ye, ber bi çolê ve. Di tevahiya Îsraêl de kesek hesinkar nedihat dîtin, çimkî Filistîniyan gotibû: “Ne wisa, wê Îbranî şûr an rimên çêbikin.” Loma hemû Îsraêl diçûn ba Filistîniyan da ku gîsin, tevir, bivir û diasên xwe tûj bikin. Buha ji bo tûjkirina gîsin, tevir û çengalan nêzîkî çarêkeke ûqiyeyê zîv, û ji bo tûjkirina bivir û ji nû ve tûjkirina deqekan nêzîkî ji heşt parî ûqiyeyekê bû. ^c Di roja şer de di nav tevahiya gelê ku bi Şawil û Yonatan re bûn de ne şûr û ne rim nedihat dîtin; tenê li ba Şawil û kurê wî Yonatan hebûn.

Destekek ji Filistîniyan derket û çû derbenga Mîkmasê.