اول سموئیل 16

16 ¹پدر ما به سموئیل گفت: «تا کِی برای شائول ماتم می‌گیری، حال آنکه من او را از پادشاهی بر اسرائیل رد کرده‌ام؟ شاخِ خود را از روغن پُر کن؛ برو، تو را نزد یَسّای بیت‌لحمی می‌فرستم، زیرا از میان پسرانش پادشاهی برای خود برگزیده‌ام.» ^a a v1 شاخِ روغن ظرفی است ساخته‌شده از شاخِ حیوان که برای حمل روغنِ مسح به کار می‌رفت.

²سموئیل گفت: «چگونه بروم؟ اگر شائول بشنود، مرا خواهد کشت.» پدر ما گفت: «گوساله‌ای ماده با خود ببر و بگو: ‹آمده‌ام تا برای پدر قربانی کنم.›

³یَسّا را به قربانی دعوت کن؛ من به تو نشان خواهم داد که چه باید بکنی. آن کس را که نامش را به تو می‌گویم، برای من مسح کن.»

⁴سموئیل چنان‌که پدر ما فرموده بود کرد و به بیت‌لحم رفت. مشایخِ آن شهر لرزان به استقبالش آمدند و پرسیدند: «آیا به سلامتی می‌آیی؟»

⁵گفت: «به سلامتی. آمده‌ام تا برای پدر ما قربانی کنم. خود را تقدیس کنید و با من به قربانی بیایید.» آنگاه یَسّا و پسرانش را تقدیس کرد و ایشان را به قربانی دعوت نمود. ⁶چون آمدند، سموئیل اِلیآب را دید و اندیشید: «به‌یقین این است مسح‌شدهٔ پدر ما!»

⁷اما پدر ما به سموئیل گفت: «به چهره و بلندی قامتش منگر؛ من او را رد کرده‌ام. مردم آن‌گونه که من می‌بینم نمی‌بینند؛ آنان به ظاهر می‌نگرند، اما من که پدر تو هستم، به دل می‌نگرم.»

⁸آنگاه یَسّا اَبیناداب را فراخواند و او را از برابر سموئیل گذراند. اما سموئیل گفت: «پدر ما این یکی را نیز برنگزیده است.» ⁹سپس یَسّا شَمّاه را پیش آورد. اما سموئیل گفت: «پدر ما این یکی را نیز برنگزیده است.» ¹⁰یَسّا هفت پسرِ خود را از برابر سموئیل گذراند، اما سموئیل گفت: «پدر ما اینان را برنگزیده است.» ¹¹سموئیل به یَسّا گفت: «آیا همهٔ پسرانت همین‌جا هستند؟» یَسّا گفت: «کوچک‌ترین باقی مانده است که گوسفندان را می‌چراند.» سموئیل گفت: «کسی را بفرست تا او را بیاورد. تا او نیاید، نخواهیم نشست.»

¹²پس فرستاد و او را آورد. سرخ‌رو و تندرست بود، با چشمانی زیبا و سیمایی نیکو. آنگاه پدر ما گفت: «برخیز و او را مسح کن، زیرا همین است.»

¹³سموئیل شاخِ روغن را گرفت و او را در میان برادرانش مسح کرد، و از آن روز به بعد روح پدر ما با قدرت بر داوود فرود آمد. سپس سموئیل به راما رفت.

داوود به خدمت پادشاه درمی‌آید

¹⁴روح پدر ما شائول را ترک کرده بود، و روحی آزارنده از جانب پدر ما او را عذاب می‌داد. ^b b v14 حتی روحِ آزارنده نیز تنها به اجازهٔ پدر ما عمل می‌کند؛ در اینجا او در داوریِ خود حمایتش را از شائول برمی‌دارد، هرچند خودِ او هرگز پدیدآورندهٔ شرارت نیست. ¹⁵خادمانِ شائول به او گفتند: «اینک، روحی آزارنده از جانب پدر ما تو را عذاب می‌دهد. ¹⁶پس سرور ما به خادمانِ خود که در حضورش هستند امر فرماید تا نوازنده‌ای چیره‌دست در بربط بیابند. آنگاه که روحِ آزارنده از جانب پدر ما بر تو می‌آید، او خواهد نواخت و تو بهبود خواهی یافت.»

¹⁷پس شائول به خادمانِ خود گفت: «کسی را که نیکو می‌نوازد برایم بیابید و نزد من بیاورید.»

¹⁸یکی از خادمان پاسخ داد: «پسری از یَسّای بیت‌لحمی دیده‌ام که نیکو می‌نوازد؛ دلیر است و جنگاور، خوش‌بیان و خوش‌سیما، و پدر ما با اوست.»

¹⁹پس شائول قاصدان را نزد یَسّا فرستاد و گفت: «پسرت داوود را که با گوسفندان است، نزد من بفرست.»

²⁰یَسّا الاغی را با نان و مَشکی از شراب و بزغاله‌ای بار کرد و آنها را به‌دست پسرش داوود نزد شائول فرستاد. ²¹داوود نزد شائول آمد و به خدمت او درآمد. شائول او را بسیار دوست داشت و داوود سلاحدارِ او شد. ²²شائول نزد یَسّا فرستاد و گفت: «بگذار داوود در خدمت من بماند، زیرا در نظرم پسند افتاده است.» ²³هرگاه روحِ آزارنده از جانب پدر ما بر شائول می‌آمد، داوود بربط را می‌نواخت. آنگاه شائول آرامش و بهبود می‌یافت و روحِ پلید از او دور می‌شد.