Saiki wis dicithak

Mateus 27 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Putrane Sang Rama Dipasrahake marang Pilatus

Yudas nggantung dhiri, Pilatus wisuh tangan, para prajurit nyandhangi Yesus kaya ratu-ratunan kanggo dipoyoki. Pepeteng nglimputi tanah, lan Panjenengane sesambat yen Allah wis nilar Panjenengane, banjur seda. Langse suwek. Panjenengane disarekake ing kuburan silihan, kang disegel lan dijaga.

Pasal 27.

Bareng wis esuk, para pangareping imam lan para pinituwaning bangsa kabeh padha nglumpuk sarta sarembug arep nyedani Gusti Yesus. Panjenengane banjur dibanda, digiring, lan dipasrahake marang Sang Gubernur Pilatus.

Nalika Yudas, kang ngulungake Panjenengane, weruh yen Gusti Yesus wis diukum, banjur keduwung, tumuli mbalekake dhuwit telung puluh keping salaka mau marang para pangareping imam lan para pinituwa, pangucape: “Aku wis gawe dosa, ngulungake getih kang resik.” Wangsulane wong-wong mau: “Iku dudu urusanku. Iku dadia tanggunganmu dhewe.”

Dhuwit salaka mau banjur dibuwang ing Padaleman Suci, tumuli lunga sarta nggantung awake dhewe nganti mati.

Para pangareping imam banjur njupuk dhuwit salaka mau sarta kandha: “Dhuwit iki ora kena dilebokake ing kas Padaleman Suci, awit iki pituwase getih.” Wong-wong mau banjur padha sarembug, tumuli nganggo dhuwit iku kanggo tuku palemahane kundhi, minangka pakuburane wong manca. Mulane palemahan mau diarani Palemahan Getih nganti saiki. Kanthi mangkono kayekten apa kang wis dipangandikakake dening Nabi Yeremia: “Dheweke padha njupuk dhuwit telung puluh keping salaka, yaiku rega kang ditetepake tumrap Panjenengane, kang diregani dening sawatara wong turune Israel, sarta banjur dienggo tuku palemahane kundhi, kaya kang didhawuhake dening Rama kita marang aku.”

Gusti Yesus Jumeneng Kendel ing Ngarsane Pilatus

Gusti Yesus jumeneng ing ngarsane sang gubernur, lan sang gubernur ndangu: “Apa kowe ratune wong Yahudi?” Paring wangsulane Gusti Yesus: “Kaya kang kokkandhakake iku.”

Nanging nalika digugat dening para pangareping imam lan para pinituwa, Panjenengane ora paring wangsulan babar pisan. Pilatus banjur takon marang Panjenengane: “Apa kowe ora krungu sapira akehe gugatan kang diaturake nglawan kowe?”

Nanging Panjenengane ora paring wangsulan babar pisan, sanajan mung tumrap siji gugatan, nganti sang gubernur banget gumune.

Saben riyaya sang gubernur wis dadi adat nguculake wong tawanan siji, manut kang dikarepake dening wong akeh. Nalika iku ana wong tawanan kang kawentar ala, jenenge Barabas. Bareng wong-wong wis padha nglumpuk, Pilatus takon: “Kowe padha kepengin aku nguculake sapa, Barabas apa Yesus kang karan Kristus?” Awit Pilatus ngreti yen anggone masrahake Panjenengane iku marga saka drengki.

Nalika Pilatus lagi lungguh ing kursi pangadilan, bojone kongkonan matur marang dheweke: Aja melu-melu prakarane Wong kang bener iku, awit ing dina iki aku nandhang sangsara banget ana ing impen marga saka Panjenengane.

Nanging para pangareping imam lan para pinituwa padha ngojok-ojoki wong akeh, supaya padha nyuwun Barabas lan nyuwun supaya Gusti Yesus kaukum pati. Sang gubernur banjur takon: “Saka wong loro iku, sapa kang kokkarepake dakuculi?” Wangsulane wong-wong mau: “Barabas.”

Pilatus takon: “Yen mangkono, Yesus kang karan Kristus iki dakkapakake?” Wong kabeh padha mangsuli: “Kasaliba!”

Pilatus takon: “Kena apa? Kadurjanan apa kang wis ditindakake?” Nanging wong-wong mau saya banter anggone bengok-bengok: “Kasaliba!”

Bareng Pilatus weruh yen ora bisa tumindak apa-apa, malah saya dadi geger, banjur njupuk banyu, wisuh ing ngarepe wong akeh, sarta kandha: “Aku ora melu kaluputan tumrap getihe Wong iki; iku dadia tanggunganmu dhewe.”

Wong sabangsa kabeh padha mangsuli: “Getihe tumempuha marang aku kabeh lan marang anak-anakku!” a a v25 Ujar “getihe tumempuha marang aku” iku rumusan kuna kang dianggo dening wong akeh kanggo nampa kanthi resmi tanggung jawab hukum lan moral tumrap sawijining pati.

Pilatus banjur nguculake Barabas kanggo wong-wong mau, dene Gusti Yesus kadhawuhan supaya disabeti, tumuli dipasrahake supaya disalib.

Para Prajurit Memoyok Sang Nata

Para prajurite sang gubernur banjur ngirid Gusti Yesus menyang gedhong pangadilan, sarta ngklumpukake sagolongan prajurit kabeh ngupengi Panjenengane. Panjenengane banjur diluwari pangagemane, tumuli dienggoni jubah abang. Wong-wong mau banjur nganam makutha eri, dietrapake ing mustakane, sarta masang glagah ing asta tengene, tumuli padha jengkeng ing ngarsane kalawan moyoki Panjenengane: “Sugeng, dhuh Ratune wong Yahudi!” Panjenengane banjur diidoni, sarta glagah mau dijupuk, dienggo nggebugi mustakane bola-bali. Sawise moyoki Panjenengane, jubah mau banjur diluwari, Panjenengane dienggoni pangagemane piyambak, tumuli diirid arep disalib.

Putraning Allah Disalib

Nalika padha metu, wong-wong mau ketemu wong Kirene, jenenge Simon, kang banjur dipeksa manggul salibe Gusti Yesus. Bareng wis tekan ing panggonan kang aran Golgota (tegese: Panggonan Cumplung), Panjenengane banjur dicaosi anggur kang dicampur rempelu pait kanggo diunjuk; nanging bareng wis dicicipi, Panjenengane ora karsa ngunjuk. Sawise Panjenengane disalib, pangagemane banjur diedum-edum ing antarane wong-wong mau kanthi dilotre. Banjur padha linggih njaga Panjenengane ana ing kono. Ing sadhuwure mustakane dipasang tulisan gugatan nglawan Panjenengane: “Iki Yesus, Ratune wong Yahudi.”

Bebarengan karo Panjenengane uga ana begal loro kang padha disalib, siji ing tengen lan siji ing kiwane.

Wong-wong kang padha liwat tumuli ngipat-ipati Panjenengane karo gedheg-gedheg, pangucape: “Heh, Kowe kang arep mbubrah Padaleman Suci lan mbangun maneh sajrone telung dina, tulungana awakmu dhewe! Yen Kowe iki Putraning Allah, mudhuna saka salib!”

Mangkono uga para pangareping imam, bebarengan karo para ahli Toret lan para pinituwa, iya padha moyoki Panjenengane, pangucape: “Wong liya ditulungi, nanging awake dhewe ora bisa ditulungi. Dheweke rak Ratune Israel, saiki mudhuna saka salib, mesthi aku kabeh padha percaya marang dheweke. Dheweke kumandel marang Allah, saiki muga Allah ngluwari dheweke, yen pancen ngarsakake, awit dheweke rak tau kandha: ‘Aku iki Putrane Allah.’” Dalah begal-begal kang disalib bebarengan karo Panjenengane iya padha ngece Panjenengane kaya mangkono.

Sang Putra Kang Ditilar Masrahake Nyawane

Wiwit tengange nganti jam telu awan, ana pepeteng kang nglimputi satanah kabeh.

Watara jam telu awan, Gusti Yesus nywanten sora: “Eli, Eli, lama sabakhtani?”—kang tegese: “Dhuh Allah Kawula, dhuh Allah Kawula, punapaa dene Paduka nilar kawula?”

Krungu kang mangkono iku, ana wong sawatara kang padha ngadeg ing kono kandha: “Wong iki nyeluk Nabi Elia.” Panunggalane ana siji kang enggal-enggal mlayu, njupuk jamur karang dicelupake ing anggur kecut, dipasang ing pucuking glagah, banjur dicaosake supaya diunjuk Panjenengane. Nanging wong-wong liyane kandha: “Jarna bae. Ayo padha dideleng apa Nabi Elia bakal teka nulungi dheweke.”

Gusti Yesus banjur nywanten sora maneh, tumuli masrahake nyawane. Dumadakan geber ing Padaleman Suci suwek dadi loro, saka dhuwur tekan ngisor. Bumi gonjang-ganjing, watu-watu padha bengkah. Kuburan-kuburan padha menga, lan akeh layone para suci kang wis padha mati, kang banjur padha ditangekake. Sawise Gusti Yesus wungu, wong-wong mau padha metu saka kuburane, lumebu ing kutha suci, sarta ngaton marang wong akeh.

Nalika sang perwira lan kang padha tunggal njaga Gusti Yesus weruh lindhu lan samubarang kang kelakon mau, banjur padha wedi banget, pangucape: “Satemene Wong iki Putraning Allah!”

Ana wong wadon akeh kang padha ndeleng saka kadohan; wong-wong mau wis padha ndherekake Gusti Yesus wiwit saka Galilea kanggo ngladeni Panjenengane. Panunggalane yaiku: Maria Magdalena, Maria ibune Yakobus lan Yusuf, sarta ibune anak-anake Zebedheus.

Gusti Yesus Kasarekake ing Pasarean

Bareng wis sore, ana wong sugih saka Arimatea, jenenge Yusuf, kang teka; dheweke uga dadi sakabate Gusti Yesus. Dheweke sowan marang Pilatus, nyuwun layone Gusti Yesus. Pilatus banjur dhawuh supaya layon mau diwenehake marang dheweke. Yusuf banjur njupuk layon mau, kabuntel nganggo mori resik. Layon mau banjur disarekake ing kubure dhewe kang anyar, kang digawe ing padhas, sarta lawange kubur diglindhingi watu gedhe, tumuli lunga. Maria Magdalena lan Maria sijine ana ing kono, padha lungguh adhep-adhepan karo kubur mau.

Pasareane Disegel lan Dijaga

Esuke—yaiku sawise Dina Pacawisan—para pangareping imam lan para Farisi padha nglumpuk ngadhep marang Pilatus, sarta padha matur: “Dhuh, bandara, kawula sami kemutan bilih tukang ngapusi punika, nalika taksih gesang, sampun nate ngendika: ‘Sawise telung dina Aku bakal tangi.’ Milanipun mugi panjenengan dhawuh supados kubur punika dipunjagi ngantos dinten ingkang kaping tiga, mindhak para sakabatipun lajeng dhateng nyolong Panjenenganipun, saha mratelakaken dhateng tiyang kathah: ‘Panjenengane wis wungu saka ing antarane wong mati.’ Satemah pangapus ingkang pungkasan punika badhe langkung awon katimbang ingkang rumiyin.”

Pilatus kandha marang wong-wong mau: “Kowe padha duwe prajurit jaga. Padha lungaa, jaganen sakuwat-kuwatmu.” Wong-wong mau banjur padha lunga, njaga kubur mau nganti santosa kanthi nyegel watune lan masang prajurit jaga.