ಮತ್ತಾಯ 27 FHB Father's Heart Bible™

27 ¹ಬೆಳಗಾದಾಗ, ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೆಲ್ಲರೂ ಜನರ ಹಿರಿಯರೂ ಕೂಡಿಬಂದು ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಕ್ಕೆ ಒಳಸಂಚು ಮಾಡಿದರು. ²ಅವರು ಆತನನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಪಿಲಾತನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.

³ಆಗ ಆತನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟ ಯೂದನು, ಯೇಸುವಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆಯಾದದ್ದನ್ನು ಕಂಡು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು, ಆ ಮೂವತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರಿಗೂ ಹಿರಿಯರಿಗೂ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿ, ⁴“ನಾನು ನಿರಪರಾಧಿಯ ರಕ್ತವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟು ಪಾಪಮಾಡಿದೆನು,” ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಅದು ನಮ್ಮ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲ; ನೀನೇ ನೋಡಿಕೋ,” ಎಂದರು.

⁵ಅವನು ಆ ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಎಸೆದು, ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ನೇಣುಹಾಕಿಕೊಂಡನು.

⁶ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರು ಆ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, “ಇದನ್ನು ಬೊಕ್ಕಸದಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದು ನಮಗೆ ಸರಿಯಲ್ಲ; ಇದು ರಕ್ತದ ಕ್ರಯ,” ಎಂದರು. ⁷ಅವರು ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಪರದೇಶಿಯರನ್ನು ಹೂಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅದರಿಂದ ಕುಂಬಾರನ ಹೊಲವನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡರು. ⁸ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಇಂದಿನವರೆಗೂ “ರಕ್ತದ ಹೊಲ” ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ. ⁹ಆಗ ಪ್ರವಾದಿಯಾದ ಯೆರೆಮೀಯನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನೆರವೇರಿತು: “ಇಸ್ರಾಯೇಲ್ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಆತನಿಗೆ ಕ್ರಯಕಟ್ಟಿದ, ಆತನ ಮೇಲೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಕ್ರಯವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮೂವತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಅವರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ¹⁰ನಮ್ಮ ತಂದೆ ನನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಂತೆ ಅವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಕುಂಬಾರನ ಹೊಲಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಟ್ಟರು.”

ಪಿಲಾತನ ಮುಂದೆ ಯೇಸು ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತದ್ದು

¹¹ಯೇಸು ಅಧಿಪತಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತರು; ಅಧಿಪತಿಯು ಆತನನ್ನು, “ನೀನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸನೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು, “ನೀನೇ ಹೇಳುತ್ತೀ,” ಎಂದರು.

¹²ಆದರೆ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೂ ಹಿರಿಯರೂ ಆತನ ಮೇಲೆ ದೂರು ಹೊರಿಸಿದಾಗ, ಆತನು ಏನೂ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ¹³ಆಗ ಪಿಲಾತನು ಆತನಿಗೆ, “ಇವರು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ದೂರುಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ, ಅದು ನಿನಗೆ ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ?” ಎಂದನು.

¹⁴ಆದರೆ ಆತನು ಒಂದೇ ಒಂದು ದೂರಿಗೂ ಉತ್ತರ ಕೊಡದ ಕಾರಣ, ಅಧಿಪತಿಯು ಬಹಳವಾಗಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

¹⁵ಪ್ರತಿ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತಿಯು ಜನಸಮೂಹವು ಬಯಸಿದ ಒಬ್ಬ ಸೆರೆಯಾಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವ ವಾಡಿಕೆಯಿತ್ತು. ¹⁶ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬರಬ್ಬ ಎಂಬ ಕುಖ್ಯಾತ ಸೆರೆಯಾಳೊಬ್ಬನು ಅವರ ಬಳಿ ಇದ್ದನು. ¹⁷ಜನರು ಕೂಡಿಬಂದಾಗ ಪಿಲಾತನು, “ನಾನು ನಿಮಗೆ ಯಾರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ—ಬರಬ್ಬನನ್ನೋ, ಕ್ರಿಸ್ತನೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೇಸುವನ್ನೋ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ¹⁸ಅವರು ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿನಿಂದಲೇ ಆತನನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು.

¹⁹ಅವನು ನ್ಯಾಯಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿಕಳುಹಿಸಿದಳು: “ಆ ಸತ್ಪುರುಷನ ಗೊಡವೆಗೆ ನೀವು ಹೋಗಲೇ ಬೇಡಿ; ಅವರ ನಿಮಿತ್ತ ಇಂದು ನಾನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಂಕಟಪಟ್ಟೆನು.”

²⁰ಆದರೆ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೂ ಹಿರಿಯರೂ ಬರಬ್ಬನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಕೇಳುವಂತೆಯೂ ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುವಂತೆಯೂ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಒಡಂಬಡಿಸಿದರು. ²¹ಅಧಿಪತಿಯು, “ಈ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ನಿಮಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ಬರಬ್ಬನನ್ನೇ,” ಎಂದರು.

²²ಪಿಲಾತನು ಅವರಿಗೆ, “ಹಾಗಾದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯೇಸುವನ್ನು ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರೆಲ್ಲರೂ, “ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿಸು!” ಎಂದರು.

²³ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು, “ಏಕೆ? ಈತನು ಮಾಡಿದ ಅಪರಾಧವೇನು?” ಎಂದನು. ಆದರೆ ಅವರು, “ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕು!” ಎಂದು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.

²⁴ತಾನು ಏನೂ ಮಾಡಲಾರೆನೆಂದೂ ಬದಲಾಗಿ ಗಲಭೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದೂ ಕಂಡ ಪಿಲಾತನು, ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಜನಸಮೂಹದ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಕೊಂಡು, “ಈ ಮನುಷ್ಯನ ರಕ್ತಕ್ಕೆ ನಾನು ನಿರಪರಾಧಿ; ನೀವೇ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಿರಿ,” ಎಂದನು.

²⁵ಅದಕ್ಕೆ ಜನರೆಲ್ಲರೂ, “ಆತನ ರಕ್ತವು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆಯೂ ಇರಲಿ!” ಎಂದು ಉತ್ತರಕೊಟ್ಟರು. ^a a v25 ‘ಆತನ ರಕ್ತವು ನಮ್ಮ ಮೇಲಿರಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿತ್ತು; ಈ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಜನಸಮೂಹವು ಒಂದು ಮರಣದ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.

²⁶ಆಗ ಅವನು ಬರಬ್ಬನನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿ, ಯೇಸುವನ್ನು ಕೊರಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಸಿ, ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.

ಸೈನಿಕರು ಅರಸನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದ್ದು

²⁷ಆಮೇಲೆ ಅಧಿಪತಿಯ ಸೈನಿಕರು ಯೇಸುವನ್ನು ಅರಮನೆಯ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಇಡೀ ಸೈನಿಕ ಪಡೆಯನ್ನು ಆತನ ಸುತ್ತಲೂ ಕೂಡಿಸಿದರು. ²⁸ಅವರು ಆತನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಆತನಿಗೆ ಕಡುಕೆಂಪು ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ತೊಡಿಸಿದರು. ²⁹ಮುಳ್ಳಿನ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಹೆಣೆದು ಆತನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟು, ಆತನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಂಡವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಆತನ ಮುಂದೆ ಮೊಣಕಾಲೂರಿ, “ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸನೇ, ನಮಸ್ಕಾರ!” ಎಂದು ಆತನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದರು. ³⁰ಅವರು ಆತನ ಮೇಲೆ ಉಗುಳಿ, ಆ ದಂಡವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆತನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಪದೇಪದೇ ಹೊಡೆದರು. ³¹ಆತನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ನಿಲುವಂಗಿಯನ್ನು ತೆಗೆದು, ಆತನ ಸ್ವಂತ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಆತನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ದೇವರ ಪುತ್ರನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ್ದು

³²ಅವರು ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೀಮೋನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಕುರೇನ್ಯನೊಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡು, ಯೇಸುವಿನ ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಹೊರುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಬಲವಂತಪಡಿಸಿದರು. ³³ಅವರು ಗೊಲ್ಗೊಥಾ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ—ಅದರ ಅರ್ಥ “ಕಪಾಲದ ಸ್ಥಳ”— ³⁴ಕಹಿಯಾದ ಪಿತ್ತರಸ ಬೆರೆಸಿದ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸವನ್ನು ಆತನಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಕೊಟ್ಟರು; ಆತನು ಅದನ್ನು ರುಚಿ ನೋಡಿ ಕುಡಿಯಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ³⁵ಅವರು ಆತನನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ, ಚೀಟುಹಾಕಿ ಆತನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡರು. ³⁶ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಆತನನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ³⁷ಆತನ ತಲೆಯ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಆತನ ಮೇಲಿನ ದೂರನ್ನು ಬರೆದು ಹಾಕಿದರು: “ಈತನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಅರಸನಾದ ಯೇಸು.”

³⁸ಆಗ ಆತನೊಂದಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಕಳ್ಳರನ್ನು ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಿದರು—ಒಬ್ಬನನ್ನು ಆತನ ಬಲಗಡೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಎಡಗಡೆ.

³⁹ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವರು ತಮ್ಮ ತಲೆಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಆತನನ್ನು ದೂಷಿಸುತ್ತಾ, ⁴⁰“ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕೆಡವಿ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟುವವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ರಕ್ಷಿಸಿಕೋ! ನೀನು ದೇವರ ಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದರೆ ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಾ!” ಎಂದರು.

⁴¹ಹಾಗೆಯೇ ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೂ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೂ ಹಿರಿಯರೊಂದಿಗೂ ಸೇರಿ ಆತನನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾ, ⁴²“ಇವನು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ತನ್ನನ್ನೇ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರನು. ಇವನು ಇಸ್ರಾಯೇಲಿನ ಅರಸನಂತೆ—ಇವನು ಈಗ ಶಿಲುಬೆಯಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರಲಿ, ಆಗ ನಾವು ಇವನನ್ನು ನಂಬುತ್ತೇವೆ. ⁴³ಇವನು ದೇವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ—ದೇವರಿಗೆ ಇವನು ಬೇಕಾಗಿದ್ದರೆ ಈಗ ಇವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಏಕೆಂದರೆ ‘ನಾನು ದೇವರ ಪುತ್ರನು’ ಎಂದು ಇವನು ಹೇಳಿದನಲ್ಲಾ,” ಎಂದರು. ⁴⁴ಆತನೊಂದಿಗೆ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕಳ್ಳರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆತನನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರು.

ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುತ್ರ ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದು

⁴⁵ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಿಂದ ಮೂರು ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ದೇಶದ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಕತ್ತಲೆ ಕವಿಯಿತು.

⁴⁶ಸುಮಾರು ಮೂರು ಗಂಟೆಗೆ ಯೇಸು ಮಹಾಧ್ವನಿಯಿಂದ, “ಏಲೀ, ಏಲೀ, ಲಮಾ ಸಬಕ್ತಾನೀ?” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು—ಅಂದರೆ, “ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನನ್ನ ದೇವರೇ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಏಕೆ ಕೈಬಿಟ್ಟಿರಿ?” ಎಂದರ್ಥ.

⁴⁷ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕೆಲವರು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, “ಇವನು ಎಲೀಯನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ,” ಎಂದರು. ⁴⁸ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕೂಡಲೇ ಓಡಿಹೋಗಿ, ಹುಳಿ ದ್ರಾಕ್ಷಾರಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಂಜನ್ನು ಅದ್ದಿ, ಅದನ್ನು ದಂಡಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ, ಆತನಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಕೊಟ್ಟನು. ⁴⁹ಆದರೆ ಉಳಿದವರು, “ಇರಲಿ ಬಿಡು; ಎಲೀಯನು ಇವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬರುತ್ತಾನೋ ನೋಡೋಣ,” ಎಂದರು.

⁵⁰ಯೇಸು ಪುನಃ ಮಹಾಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕೂಗಿ, ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದರು. ⁵¹ಫಕ್ಕನೆ ದೇವಾಲಯದ ತೆರೆಯು ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿನವರೆಗೆ ಹರಿದು ಎರಡು ಭಾಗವಾಯಿತು. ಭೂಮಿಯು ಕಂಪಿಸಿತು, ಬಂಡೆಗಳು ಸೀಳಿದವು. ⁵²ಸಮಾಧಿಗಳು ತೆರೆದವು, ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದ ಅನೇಕ ಪರಿಶುದ್ಧರ ದೇಹಗಳು ಎದ್ದವು. ⁵³ಯೇಸುವಿನ ಪುನರುತ್ಥಾನವಾದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸಮಾಧಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪವಿತ್ರ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅನೇಕರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

⁵⁴ಯೇಸುವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಶತಾಧಿಪತಿಯೂ ಅವನೊಂದಿಗಿದ್ದವರೂ ಭೂಕಂಪವನ್ನೂ ನಡೆದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಕಂಡು ಬಹಳ ಹೆದರಿ, “ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಈತನು ದೇವರ ಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದರು!” ಎಂದರು.

⁵⁵ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರು ದೂರದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರು ಯೇಸುವಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡುತ್ತಾ ಗಲಿಲಾಯದಿಂದ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದರು. ⁵⁶ಅವರಲ್ಲಿ ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳು, ಯಾಕೋಬ ಮತ್ತು ಯೋಸೇಫರ ತಾಯಿ ಮರಿಯಳು, ಹಾಗೂ ಜೆಬೆದಾಯನ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿ ಇದ್ದರು.

ಯೇಸುವನ್ನು ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟದ್ದು

⁵⁷ಸಂಜೆಯಾದಾಗ ಅರಿಮಥಾಯದ ಯೋಸೇಫ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಐಶ್ವರ್ಯವಂತನೊಬ್ಬನು ಬಂದನು; ಅವನೂ ಯೇಸುವಿನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದನು. ⁵⁸ಅವನು ಪಿಲಾತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಯೇಸುವಿನ ದೇಹವನ್ನು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಪಿಲಾತನು ಅದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ⁵⁹ಯೋಸೇಫನು ಆ ದೇಹವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶುಭ್ರವಾದ ನಾರುಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದನು. ⁶⁰ಅದನ್ನು ಬಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರೆಸಿದ್ದ ತನ್ನ ಹೊಸ ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಸಮಾಧಿಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲನ್ನು ಉರುಳಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋದನು. ⁶¹ಮಗ್ದಲದ ಮರಿಯಳೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮರಿಯಳೂ ಸಮಾಧಿಯ ಎದುರಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.

ಸಮಾಧಿಗೆ ಮುದ್ರೆ ಹಾಕಿ ಕಾವಲಿಟ್ಟದ್ದು

⁶²ಮರುದಿನ—ಅಂದರೆ ಸಿದ್ಧತೆಯ ದಿನದ ನಂತರ—ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರೂ ಫರಿಸಾಯರೂ ಪಿಲಾತನ ಬಳಿ ಕೂಡಿಬಂದು, ⁶³“ಅಯ್ಯಾ, ಆ ಮೋಸಗಾರನು ಜೀವದಿಂದಿದ್ದಾಗ, ‘ಮೂರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ನಾನು ಎದ್ದೇಳುವೆನು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ನಮಗೆ ನೆನಪಿದೆ. ⁶⁴ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂರನೆಯ ದಿನದವರೆಗೆ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸು; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವನ ಶಿಷ್ಯರು ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಕದ್ದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ, ‘ಅವನು ಸತ್ತವರೊಳಗಿಂದ ಎದ್ದಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಾರು. ಆಗ ಈ ಕೊನೆಯ ಮೋಸವು ಮೊದಲಿನದಕ್ಕಿಂತ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗುವುದು,” ಎಂದರು.

⁶⁵ಪಿಲಾತನು ಅವರಿಗೆ, “ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಕಾವಲುಪಡೆ ಇದೆ; ಹೋಗಿ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಆದಷ್ಟು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಿರಿ,” ಎಂದನು. ⁶⁶ಅವರು ಹೋಗಿ ಆ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಮುದ್ರೆ ಹಾಕಿ, ಕಾವಲುಪಡೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿದರು.