மத்தேயு 27

அதிகாரம் 27.

27 ¹விடியற்காலத்தில், பிரதான ஆசாரியர்கள் அனைவரும் ஜனத்தின் மூப்பர்களும் கூடி, இயேசுவைக் கொலைசெய்யும்படி ஆலோசனை பண்ணினார்கள். ²அவர்கள் அவரைக் கட்டி, கொண்டுபோய், தேசாதிபதியாகிய பிலாத்துவினிடம் ஒப்புக்கொடுத்தார்கள்.

³அப்பொழுது, அவரைக் காட்டிக்கொடுத்த யூதாஸ், இயேசு தண்டனைக்குள்ளாகத் தீர்க்கப்பட்டதைக் கண்டு, மனஸ்தாபப்பட்டு, அந்த முப்பது வெள்ளிக்காசுகளைப் பிரதான ஆசாரியரிடத்திலும் மூப்பரிடத்திலும் திரும்பக் கொண்டுவந்து, ⁴“குற்றமில்லாத இரத்தத்தைக் காட்டிக்கொடுத்து பாவம் செய்தேன்” என்றான். அதற்கு அவர்கள், “அது எங்களுக்கு என்ன? நீ பார்த்துக்கொள்” என்றார்கள்.

⁵அப்பொழுது அவன் அந்த வெள்ளிக்காசுகளை தேவாலயத்தில் எறிந்துவிட்டு, வெளியே போய், நான்றுகொண்டு செத்தான்.

⁶பிரதான ஆசாரியர்கள் அந்த வெள்ளிக்காசுகளை எடுத்து, “இது இரத்தத்தின் கிரயமானபடியால், இதைப் பொக்கிஷத்தில் போடலாகாது” என்று சொல்லி, ⁷ஆலோசனைபண்ணி, அதைக்கொண்டு அந்நியரை அடக்கம்பண்ணுவதற்குக் குயவனுடைய நிலத்தை வாங்கினார்கள். ⁸ஆதலால், அந்த நிலம் இந்நாள்வரைக்கும் இரத்தநிலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ⁹அப்பொழுது, “இஸ்ரவேல் புத்திரரில் சிலரால் மதிக்கப்பட்டவரின்மேல் நிர்ணயிக்கப்பட்ட கிரயமாகிய முப்பது வெள்ளிக்காசுகளை அவர்கள் எடுத்து, ¹⁰அவைகளைக் குயவனுடைய நிலத்திற்காகக் கொடுத்தார்கள், எங்கள் பிதா எனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே.”

இயேசு பிலாத்துவுக்கு முன்பாக மௌனமாய் நிற்கிறார்

¹¹இயேசு தேசாதிபதிக்கு முன்பாக நின்றார்; தேசாதிபதி அவரை நோக்கி, “நீ யூதருடைய ராஜாவா?” என்று கேட்டான். இயேசு அவனை நோக்கி, “நீ சொல்லுகிறபடிதான்” என்றார்.

¹²பிரதான ஆசாரியர்களும் மூப்பர்களும் அவர்மேல் குற்றஞ்சாட்டினபோது, அவர் மறுஉத்தரவு ஒன்றும் சொல்லவில்லை. ¹³அப்பொழுது பிலாத்து அவரை நோக்கி, “இவர்கள் உன்மேல் எத்தனையோ குற்றங்களைச் சாட்டுகிறார்களே, நீ கேட்கவில்லையா?” என்றான்.

¹⁴ஆனாலும், ஒரே ஒரு குற்றச்சாட்டுக்கும் அவர் மறுஉத்தரவு சொல்லாதிருந்தார்; அதனால் தேசாதிபதி மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டான்.

¹⁵ஒவ்வொரு பண்டிகையிலும், ஜனங்கள் விரும்புகிற ஒரு காவல்பண்ணப்பட்டவனை அவர்களுக்காக விடுதலையாக்குவது தேசாதிபதிக்கு வழக்கமாயிருந்தது. ¹⁶அந்நேரத்தில் பரபாஸ் என்னும் பேர்பெற்ற ஒரு கைதியை அவர்கள் காவலில் வைத்திருந்தார்கள். ¹⁷அவர்கள் கூடிவந்திருந்தபோது, பிலாத்து அவர்களை நோக்கி, “நான் யாரை உங்களுக்கு விடுதலையாக்கவேண்டும்? பரபாசையோ, கிறிஸ்து என்னப்படுகிற இயேசுவையோ?” என்று கேட்டான். ¹⁸பொறாமையினாலேயே அவர்கள் அவரை ஒப்புக்கொடுத்தார்கள் என்பதை அவன் அறிந்திருந்தான்.

¹⁹அவன் நியாயாசனத்தில் உட்கார்ந்திருக்கும்போது, அவனுடைய மனைவி அவனிடத்தில் ஆள் அனுப்பி, “அந்த நீதிமானுக்கும் உமக்கும் ஒன்றுமில்லாதிருப்பதாக; ஏனெனில், இன்று சொப்பனத்தில் அவர் நிமித்தம் நான் மிகவும் பாடுபட்டேன்” என்று சொல்லச்சொன்னாள்.

²⁰பிரதான ஆசாரியர்களும் மூப்பர்களும் பரபாசைக் கேட்டுக்கொள்ளும்படியும், இயேசுவைக் கொலைசெய்யும்படியும் ஜனங்களை ஏவிவிட்டார்கள். ²¹தேசாதிபதி அவர்களை நோக்கி, “இவ்விருவரில் யாரை நான் உங்களுக்கு விடுதலையாக்கவேண்டும்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள், “பரபாசை” என்றார்கள்.

²²பிலாத்து அவர்களை நோக்கி, “அப்படியானால், கிறிஸ்து என்னப்படுகிற இயேசுவை நான் என்ன செய்யவேண்டும்?” என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள் எல்லாரும், “அவனைச் சிலுவையில் அறையவேண்டும்!” என்றார்கள்.

²³அதற்கு அவன், “ஏன்? இவர் என்ன பொல்லாப்புச் செய்தார்?” என்றான். அவர்களோ, “அவனைச் சிலுவையில் அறையவேண்டும்!” என்று அதிகமாய்க் கூக்குரலிட்டார்கள்.

²⁴தன்னால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாமல், அதற்குப் பதிலாகக் கலகம் உண்டாகிறதைப் பிலாத்து கண்டு, தண்ணீரை எடுத்து, ஜனங்களுக்கு முன்பாகத் தன் கைகளைக் கழுவி, “இந்த நீதிமானுடைய இரத்தப்பழிக்கு நான் குற்றமற்றவன்; நீங்கள் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்” என்றான்.

²⁵அதற்கு ஜனங்கள் எல்லாரும், “அவனுடைய இரத்தப்பழி எங்கள்மேலும் எங்கள் பிள்ளைகள்மேலும் இருப்பதாக!” என்று சொன்னார்கள். ^a a v25 ‘அவனுடைய இரத்தப்பழி எங்கள்மேல் இருப்பதாக’ என்று சொல்வது ஒரு பழங்கால வழக்குமொழியாயிருந்தது; இதன்மூலம் ஒரு கூட்டம் ஒரு மரணத்திற்கான சட்டப்பூர்வமான, ஒழுக்கப்பூர்வமான பொறுப்பை முறையாக ஏற்றுக்கொண்டது.

²⁶அப்பொழுது அவன் பரபாசை அவர்களுக்கு விடுதலையாக்கி, இயேசுவையோ சாட்டையினால் அடிப்பித்து, சிலுவையில் அறையும்படி ஒப்புக்கொடுத்தான்.

போர்வீரர்கள் ராஜாவைப் பரிகாசம் செய்கிறார்கள்

²⁷அப்பொழுது தேசாதிபதியின் போர்வீரர்கள் இயேசுவை அரமனைக்குள் கொண்டுபோய், போர்ச்சேவகர் எல்லாரையும் அவர் அருகே கூட்டிவந்தார்கள். ²⁸அவர்கள் அவருடைய வஸ்திரங்களைக் களைந்து, சிவப்பான மேலங்கியை அவருக்கு உடுத்தி, ²⁹முள்ளுகளினால் ஒரு முடியைப் பின்னி, அவருடைய தலையின்மேல் வைத்து, அவருடைய வலது கையில் ஒரு நாணலைக் கொடுத்து, அவருக்கு முன்பாக முழங்காற்படியிட்டு, “யூதருடைய ராஜாவே, வாழ்க!” என்று அவரைப் பரிகாசம் செய்தார்கள். ³⁰அவர்மேல் துப்பி, அந்த நாணலை எடுத்து, அவருடைய தலையின்மேல் அடிக்கடி அடித்தார்கள். ³¹அவரைப் பரிகாசம் செய்தபின்பு, அந்த மேலங்கியைக் களைந்து, அவருடைய சொந்த வஸ்திரங்களை அவருக்கு உடுத்தி, அவரைச் சிலுவையில் அறையும்படி கொண்டுபோனார்கள்.

தேவகுமாரன் சிலுவையில் அறையப்படுகிறார்

³²அவர்கள் புறப்பட்டுப்போகும்போது, சிரேனே ஊரானாகிய சீமோன் என்னும் பேருள்ள ஒரு மனிதனைக் கண்டு, இயேசுவினுடைய சிலுவையைச் சுமக்கும்படி அவனைக் கட்டாயப்படுத்தினார்கள். ³³கபாலஸ்தலம் என்று அர்த்தங்கொள்ளும் கொல்கொதா என்னப்பட்ட இடத்திற்கு அவர்கள் வந்தபோது, ³⁴கசப்பான பிச்சுடன் கலந்த திராட்சரசத்தை அவருக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தார்கள்; அவர் அதை ருசிபார்த்து, குடிக்கமாட்டேன் என்றார். ³⁵அவர்கள் அவரைச் சிலுவையில் அறைந்தபின்பு, சீட்டுப்போட்டு அவருடைய வஸ்திரங்களைத் தங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டுக்கொண்டார்கள். ³⁶பின்பு அவர்கள் அங்கே உட்கார்ந்து, அவரைக் காவல் காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். ³⁷“இவர் யூதருடைய ராஜாவாகிய இயேசு” என்று அவர்மேல் சாட்டப்பட்ட குற்றத்தை எழுதி, அவருடைய தலைக்கு மேலாக வைத்தார்கள்.

³⁸அப்பொழுது அவருடைய வலதுபக்கத்தில் ஒருவனும் இடதுபக்கத்தில் ஒருவனுமாக இரண்டு கள்ளர்கள் அவரோடேகூடச் சிலுவைகளில் அறையப்பட்டார்கள்.

³⁹அந்த வழியே நடந்துபோகிறவர்கள் தங்கள் தலைகளை அசைத்து, அவரைத் தூஷித்து, ⁴⁰“தேவாலயத்தை இடித்து, மூன்று நாளைக்குள் கட்டுகிறவனே, உன்னை நீயே இரட்சித்துக்கொள்; நீ தேவகுமாரனானால், சிலுவையிலிருந்து இறங்கிவா!” என்றார்கள்.

⁴¹அப்படியே பிரதான ஆசாரியர்களும் வேதபாரகர்களோடும் மூப்பர்களோடுங்கூட அவரைப் பரிகாசம் செய்து, ⁴²“மற்றவர்களை இரட்சித்தான்; தன்னைத்தானே இரட்சித்துக்கொள்ளக்கூடாதிருக்கிறது. இவன் இஸ்ரவேலின் ராஜாவானால், இப்பொழுது சிலுவையிலிருந்து இறங்கிவரட்டும், அப்பொழுது இவனை விசுவாசிப்போம். ⁴³அவன் தேவன்மேல் நம்பிக்கை வைத்தானே; ‘நான் தேவனுடைய குமாரன்’ என்று சொன்னானே; தேவன் அவனை விரும்பினால், இப்பொழுது அவனை இரட்சிக்கட்டும்” என்றார்கள். ⁴⁴அவரோடேகூடச் சிலுவைகளில் அறையப்பட்ட கள்ளர்களும் அப்படியே அவரை நிந்தித்தார்கள்.

கைவிடப்பட்ட குமாரன் தம்முடைய ஆவியை ஒப்புக்கொடுக்கிறார்

⁴⁵நண்பகல் தொடங்கி மூன்று மணிவரைக்கும் தேசமெங்கும் அந்தகாரம் உண்டாயிற்று.

⁴⁶பிற்பகல் ஏறக்குறைய மூன்று மணிக்கு, இயேசு: “ஏலீ, ஏலீ, லாமா சபக்தானி” என்று மகா சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டார்; அதற்கு, “என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?” என்று அர்த்தமாம்.

⁴⁷அங்கே நின்றவர்களில் சிலர் அதைக் கேட்டபோது, “இவன் எலியாவைக் கூப்பிடுகிறான்” என்றார்கள். ⁴⁸உடனே அவர்களில் ஒருவன் ஓடி, கடற்காளானைப் புளித்த திராட்சரசத்தில் தோய்த்து, ஒரு நாணலில் மாட்டி, அவருக்குக் குடிக்கக் கொடுத்தான். ⁴⁹மற்றவர்களோ, “பொறு, எலியா இவனை இரட்சிக்க வருவானோ, பார்ப்போம்” என்றார்கள்.

⁵⁰இயேசு மறுபடியும் மகா சத்தமிட்டுக் கூப்பிட்டு, தம்முடைய ஆவியை ஒப்புக்கொடுத்தார். ⁵¹அப்பொழுது, தேவாலயத்தின் திரைச்சீலை மேலிருந்து கீழாக இரண்டாகக் கிழிந்தது; பூமி அதிர்ந்தது, கன்மலைகள் பிளந்தன. ⁵²கல்லறைகள் திறந்தன, நித்திரையடைந்த அநேக பரிசுத்தவான்களின் சரீரங்கள் எழுந்தன. ⁵³இயேசுவினுடைய உயிர்த்தெழுதலுக்குப்பின்பு, அவர்கள் கல்லறைகளைவிட்டுப் புறப்பட்டு, பரிசுத்த நகரத்தில் பிரவேசித்து, அநேகருக்குக் காணப்பட்டார்கள்.

⁵⁴இயேசுவைக் காவல்காத்துக்கொண்டிருந்த நூற்றுக்கு அதிபதியும் அவனோடிருந்தவர்களும் பூமியதிர்ச்சியையும் நடந்தவைகளையும் கண்டு, மிகவும் பயந்து, “மெய்யாகவே இவர் தேவனுடைய குமாரன்” என்றார்கள்.

⁵⁵அநேக ஸ்திரீகள் அங்கே தூரத்திலிருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்; அவர்கள் இயேசுவுக்குப் பணிவிடைசெய்யும்படி கலிலேயாவிலிருந்து அவரைப் பின்பற்றி வந்தவர்கள். ⁵⁶அவர்களில் மகதலேனா மரியாளும், யாக்கோபுக்கும் யோசேயுக்கும் தாயாகிய மரியாளும், செபெதேயுவின் குமாரரின் தாயும் இருந்தார்கள்.

இயேசு கல்லறையில் வைக்கப்படுதல்

⁵⁷சாயங்காலமானபோது, யோசேப்பு என்னும் பேருள்ள அரிமத்தியா ஊரானாகிய ஒரு ஐசுவரியவான் வந்தான்; அவனும் இயேசுவின் சீஷனாயிருந்தான். ⁵⁸அவன் பிலாத்துவினிடம் போய், இயேசுவின் சரீரத்தைக் கேட்டான். அப்பொழுது அதை அவனுக்குக் கொடுக்கும்படி பிலாத்து கட்டளையிட்டான். ⁵⁹யோசேப்பு அந்தச் சரீரத்தை எடுத்து, சுத்தமான மெல்லிய துகிலில் சுற்றி, ⁶⁰கன்மலையில் தான் வெட்டியிருந்த தன்னுடைய புதிய கல்லறையிலே அதை வைத்து, கல்லறையின் வாசலில் ஒரு பெரிய கல்லைப் புரட்டிவைத்துப் போய்விட்டான். ⁶¹மகதலேனா மரியாளும் மற்ற மரியாளும் அங்கே கல்லறைக்கு எதிரே உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.

கல்லறை முத்திரையிடப்பட்டுக் காவல்வைக்கப்படுதல்

⁶²ஆயத்தநாளுக்கு அடுத்த மறுநாளிலே, பிரதான ஆசாரியர்களும் பரிசேயர்களும் பிலாத்துவினிடம் கூடிவந்து, ⁶³“ஆண்டவனே, அந்த வஞ்சகன் உயிரோடிருக்கும்போது, ‘நான் மூன்று நாளைக்குப்பின்பு எழுந்திருப்பேன்’ என்று சொன்னது எங்களுக்கு ஞாபகமிருக்கிறது. ⁶⁴ஆகையால், மூன்றாம் நாள்வரைக்கும் கல்லறையைப் பத்திரப்படுத்தும்படி கட்டளையிடும்; இல்லாவிட்டால், அவனுடைய சீஷர்கள் இரவில் வந்து அவனைக் களவாடிக்கொண்டுபோய், ‘அவன் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்தான்’ என்று ஜனங்களுக்குச் சொல்லுவார்கள்; அப்பொழுது முந்தின வஞ்சகத்தைப்பார்க்கிலும் பிந்தின வஞ்சகம் கொடிதாயிருக்கும்” என்றார்கள்.

⁶⁵பிலாத்து அவர்களை நோக்கி, “உங்களிடம் காவல்வீரர்கள் இருக்கிறார்கள்; போய், உங்களால் கூடியமட்டும் அதைப் பத்திரப்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்” என்றான். ⁶⁶அப்படியே அவர்கள் போய், அந்தக் கல்லுக்கு முத்திரைபோட்டு, காவல்வீரர்களை நிறுத்தி, கல்லறையைப் பத்திரப்படுத்தினார்கள்.