Otamizning Oʻgʻli Pilatga topshiriladi

Yahudo oʻzini osadi, Pilat qoʻllarini yuvadi, askarlar Isoni masxara qilib shohdek kiyintiradi. Zulmat yurtni qoplaydi, u Xudo uni tashlab qoʻyganini aytib faryod qiladi, soʻng jon beradi. Parda yirtiladi. U birovning qabriga dafn etiladi, qabr muhrlanib, qoʻriqlanadi.

27-bob.

Tong otganda, barcha bosh ruhoniylar va xalq oqsoqollari yigʻilib, Isoni oʻldirish uchun fitna qurishdi. Ular Uni bogʻlab, olib borib, hokim Pilatga topshirdilar.

Shunda Unga xiyonat qilgan Yahudo Isoning mahkum etilganini koʻrib, pushaymon boʻldi va oʻttiz kumush tangani bosh ruhoniylar bilan oqsoqollarga qaytarib, “Men begunoh qonga xiyonat qilib, gunoh qildim”, — dedi. Ular esa: “Bizga nima? Oʻzing koʻrarsan”, — deyishdi.

U kumush tangalarni maʼbadga uloqtirib, tashqariga chiqdi va oʻzini osib qoʻydi.

Bosh ruhoniylar kumushni olib: “Buni xazinaga qoʻyishimiz mumkin emas, chunki bu qon haqqidir”, — deyishdi. Ular maslahatlashib, oʻsha pulga begonalarni dafn etish uchun kulolning dalasini sotib olishdi. Shu sababdan oʻsha dala hozirgi kungacha Qon dalasi deb ataladi. Shunda Yeremiyo paygʻambar aytgan soʻzlar bajo boʻldi: “Isroil oʻgʻillaridan baʼzilari baholagan kishiga qoʻyilgan narx boʻlmish oʻttiz kumush tangani olishdi, va Otamiz menga buyurganidek, ularni kulolning dalasi uchun berishdi.”

Iso Pilat huzurida sukut saqlaydi

Iso hokim huzurida turardi. Hokim Undan: “Sen yahudiylarning Shohimisan?” — deb soʻradi. Iso: “Oʻzing aytyapsan”, — deb javob berdi.

Lekin bosh ruhoniylar va oqsoqollar Uni ayblaganlarida, U hech javob bermadi. Shunda Pilat Unga: “Senga qarshi qancha ayblov qoʻyayotganlarini eshitmayapsanmi?” — dedi.

Ammo U unga biror ayblovga ham javob bermadi, shu bois hokim juda hayratda qoldi.

Har bir bayramda hokim olomon istagan bir mahbusni ozod qilar edi. Oʻsha paytda ularning Barabbas ismli badnom bir mahbusi bor edi. Ular yigʻilganlarida, Pilat: “Kimni ozod qilishimni istaysizlar — Barabbasnimi yoki Masih deb atalgan Isonimi?” — deb soʻradi. Chunki u ularning hasad tufayli Isoni topshirganlarini bilardi.

U hukm kursisida oʻtirganda, xotini unga odam yuborib shunday dedi: Oʻsha solih Odam bilan ishing boʻlmasin, chunki bugun tushimda Uning sababidan koʻp azob chekdim.

Lekin bosh ruhoniylar va oqsoqollar olomonni Barabbasni soʻrashga va Isoni oʻlimga mahkum etishga koʻndirishdi. Hokim ulardan: “Ikkovidan qay birini sizlarga ozod qilay?” — deb soʻradi. Ular: “Barabbasni”, — deyishdi.

Pilat ulardan: “Unda Masih deb atalgan Isoni nima qilay?” — deb soʻradi. Ularning hammasi: “Xochga mixlansin!” — deyishdi.

Pilat: “Nega? U qanday yomonlik qilibdi?” — dedi. Lekin ular yanada balandroq ovozda: “Uni xochga mixla!” — deb baqirishdi.

Pilat hech narsa qila olmasligini, aksincha gʻalayon boshlanayotganini koʻrib, suv oldi va olomon oldida qoʻllarini yuvib: “Men bu Odamning qonidan begunohman. Oʻzlaringiz koʻraveringlar”, — dedi.

Butun xalq esa javob berib: “Uning qoni bizning va bolalarimizning ustiga boʻlsin!” — deyishdi. ^a

Shunda u Barabbasni ularga ozod qildi, Isoni esa qamchilatib, xochga mixlash uchun topshirdi.

Askarlar Shohni mazax qiladilar

Soʻngra hokimning askarlari Isoni hokim saroyiga olib kirishdi va butun qoʻshinni Uning atrofiga toʻplashdi. Ular Uni yechintirib, egniga qip-qizil chopon kiygizishdi. Tikandan toj oʻrib, Uning boshiga qoʻyishdi, oʻng qoʻliga qamish tutqazishdi va oldida tiz choʻkib, Uni mazax qilishdi: “Yashang, yahudiylarning Shohi!” Ular Uni tupurishdi va qamishni olib, boshiga qayta-qayta urishdi. Uni mazax qilib boʻlgach, choponni yechib olishdi, Oʻz kiyimlarini kiygizishdi va xochga mixlash uchun olib ketishdi.

Xudoning Oʻgʻli xochga mixlanadi

Tashqariga chiqishganida, Shimoʼn ismli kirenalik bir odamni uchratib, uni Isoning xochini koʻtarishga majbur qilishdi. Golgota (yaʼni Kalla joyi) deb atalgan joyga kelganlarida, Unga ichish uchun achchiq oʻt aralashtirilgan sharob berishdi. U totib koʻrdi-yu, ichishdan bosh tortdi. Uni xochga mixlaganlaridan keyin, Uning kiyimlarini qurʼa tashlab, oʻzaro boʻlishib olishdi. Soʻngra oʻtirib, Uni oʻsha yerda qoʻriqlab turishdi. Uning boshi uzra Unga qarshi ayblovni yozib qoʻyishdi: “Bu — yahudiylarning Shohi Isodir”.

Shunda U bilan birga ikki qaroqchi — biri Uning oʻng tomonida, biri chap tomonida xochga mixlandi.

Oʻtib ketayotganlar boshlarini chayqab, Uni haqoratlashardi va: “Ey maʼbadni buzib, uch kunda qayta quradigan! Oʻzingni qutqar! Agar Xudoning Oʻgʻli boʻlsang, xochdan tushaqol!” — deyishardi.

Xuddi shunday, bosh ruhoniylar ham Tavrot tafsirchilari va oqsoqollar bilan birga Uni mazax qilib, deyishardi: “U boshqalarni qutqarardi, Oʻzini esa qutqara olmaydi. U Isroilning Shohi emish — mayli, hozir xochdan tushsin, biz ham Unga ishonamiz. U Xudoga tayanadi — agar Xudo Uni istasa, hozir qutqarsin-chi. Axir U: «Men Xudoning Oʻgʻliman», — degan edi.” U bilan birga xochga mixlangan qaroqchilar ham xuddi shunday Uni haqoratlashardi.

Tark etilgan Oʻgʻil jon beradi

Peshindan to kunduzi soat uchgacha butun yerni zulmat qopladi.

Kunduzi soat uch chamasida Iso baland ovozda: “Eli, Eli, lema sabaxtani?” — deb nido qildi. Bu: “Xudoyim, Xudoyim, nega Meni tark etding?” degani edi.

U yerda turganlardan baʼzilari buni eshitib: “Bu Odam Ilyosni chaqiryapti”, — deyishdi. Ulardan biri darhol yugurib borib, bir shimgichni nordon sharobga botirdi va qamishga ilib, Unga ichgani berdi. Boshqalar esa: “Qoʻyaver. Koʻraylik-chi, Ilyos Uni qutqargani kelarmikin”, — deyishdi.

Iso yana baland ovozda nido qilib, jon berdi. Shu onda maʼbad pardasi yuqoridan pastgacha ikkiga boʻlinib yirtildi. Yer qimirladi, qoyalar yorildi. Qabrlar ochildi va vafot etgan koʻplab muqaddas kishilarning jasadlari tirildi. Iso tirilganidan soʻng, ular qabrlardan chiqib, muqaddas shaharga kirishdi va koʻp kishilarga koʻrindi.

Yuzboshi va u bilan birga Isoni qoʻriqlab turganlar zilzilani va roʻy bergan voqealarni koʻrib, dahshatga tushishdi va: “Haqiqatan, bu Odam Xudoning Oʻgʻli ekan!” — deyishdi.

U yerda koʻplab ayollar uzoqdan qarab turishardi. Ular Isoga xizmat qilish uchun Jaliladan beri Unga ergashib kelishgan edi. Ular orasida Magdalalik Maryam, Yoqub bilan Yusufning onasi Maryam va Zabadiy oʻgʻillarining onasi bor edi.

Iso qabrga qoʻyiladi

Kech kirganda, Arimateyalik Yusuf ismli boy bir odam keldi. U ham Isoning shogirdi edi. U Pilatning oldiga borib, Isoning jasadini soʻradi. Shunda Pilat uni unga berishni buyurdi. Yusuf jasadni olib, toza zigʻir matoga oʻradi. Uni qoyaga oʻyib yasalgan oʻzining yangi qabriga qoʻydi, qabr ogʻziga katta bir toshni dumalatib qoʻyib, ketdi. Magdalalik Maryam va boshqa Maryam oʻsha yerda, qabrning roʻparasida oʻtirishardi.

Qabr muhrlanadi va qoʻriqlanadi

Ertasi kuni — Tayyorgarlik kunidan soʻng — bosh ruhoniylar va farziylar Pilatning oldiga yigʻilishdi va: “Hazratim, bizning esimizda, oʻsha aldoqchi hali tirikligida: «Uch kundan keyin tirilaman», — degan edi. Shu sababli qabrni uchinchi kungacha qoʻriqlashni buyur, aks holda shogirdlari kelib, Uni oʻgʻirlab ketishlari va xalqqa: «U oʻlimdan tirildi», — deyishlari mumkin. Oxirgi aldov esa birinchisidan ham yomon boʻladi.”

Pilat ularga: “Sizlarda qorovul bor. Boringlar, qoʻlingizdan kelganicha qabrni mustahkam qoʻriqlanglar”, — dedi. Ular borib, toshni muhrlab va qorovul qoʻyib, qabrni mustahkamlashdi.