Rahbarlar Isoni oʻldirish uchun fitna qurishadi

Bir ayol qimmatbaho atirni toʻkadi va buning uchun tanbeh eshitadi; Yahudo uni oʻttiz tangaga sotadi. Getsemaniyda Iso Otasidan kosani olib qoʻyishni soʻraydi, doʻstlari esa qayta-qayta uxlab qoladi. Hibsga olinganda u qarshilik koʻrsatmaydi. Butrus u odamni hech qachon tanimaganiga qasam ichadi.

26-bob.

Iso bu soʻzlarning barchasini aytib boʻlgach, shogirdlariga dedi:

“Bilasizlar, ikki kundan keyin Fisih bayrami keladi va Inson Oʻgʻli xochga mixlanish uchun tutib beriladi.”

Shunda bosh ruhoniylar va xalq oqsoqollari oliy ruhoniy Kayafaning hovlisiga toʻplanishdi va Isoni yashirincha tutib, oʻldirish uchun til biriktirishdi. Lekin ular: “Bayram vaqtida emas, aks holda xalq orasida gʻalayon koʻtariladi”, — deyishdi.

Ayol Isoni dafnga tayyorlab moy surtadi

Iso Baytaniyada, moxov Shimoʻnning uyida boʻlganda, bir ayol juda qimmatbaho atir solingan marmar idish bilan Uning oldiga keldi va U dasturxonda oʻtirganda, atirni Uning boshiga quydi. Buni koʻrgan shogirdlar gʻazablanib: “Nega bunday isrofgarchilik? Axir buni katta pulga sotib, kambagʻallarga berish mumkin edi-ku”, — deyishdi.

Iso buni bilib, ularga dedi: “Nega bu ayolni xafa qilyapsizlar? U Menga yaxshi ish qildi. Chunki kambagʻallar doimo yoningizda boʻladi, lekin Men doimo siz bilan boʻlmayman. U bu atirni Mening tanamga quyib, Meni dafnga tayyorlash uchun shunday qildi. Sizlarga chinini aytay: bu Xushxabar butun dunyoda qaerda vaʼz qilinsa, bu ayolni xotirlab, uning qilgan ishi ham aytiladi.”

Yahudo Oʻgʻilni kumushga sotadi

Shunda oʻn ikki shogirddan biri, Yahudo Ishqariyot deb atalgani, bosh ruhoniylarning oldiga borib, dedi: “Agar men Uni sizlarga tutib bersam, menga nima berasizlar?” Ular unga oʻttiz kumush tanga sanab berishdi. Oʻshandan boshlab u Isoga xiyonat qilish uchun qulay fursat qidira boshladi.

Fisih bayramiga tayyorgarlik

Xamirturushsiz non bayramining birinchi kuni shogirdlar Isoning oldiga kelib, soʻrashdi: “Fisih taomini yeyishing uchun qaerda tayyorlashimizni istaysiz?”

U dedi: “Shaharga, falon kishining oldiga boringlar va unga aytinglar: «Ustoz aytmoqda: Mening vaqtim yaqin. Men shogirdlarim bilan Fisih bayramini sening uyingda nishonlayman.»”

Shogirdlar Iso buyurganidek qilib, Fisih taomini tayyorlashdi.

Kech kirgach, U oʻn ikki shogird bilan dasturxonda oʻtirdi.

Ular ovqatlanayotganda, U dedi: “Sizlarga chinini aytay, sizlardan biringiz Menga xiyonat qiladi.”

Ular juda qaygʻurib, har biri Undan soʻradi: “Hazratim, bu men emasdirman?”

U javob berdi: “Men bilan birga qoʻlini tovoqqa botirgan kishi Menga xiyonat qiladi. Inson Oʻgʻli U haqida yozilganidek ketadi. Lekin Unga xiyonat qilgan odamning holiga voy — oʻsha odam tugʻilmagan boʻlsa, oʻzi uchun yaxshiroq boʻlardi.”

Unga xiyonat qilayotgan Yahudo: “Ustoz, bu men emasdirman?” — dedi. Iso unga: “Oʻzing aytding”, — dedi.

Ular ovqatlanayotganda, Iso nonni olib, barakalab sindirdi va shogirdlariga berib dedi: “Olinglar, yenglar; bu Mening tanamdir.” Keyin kosani olib, shukr aytdi va ularga berib dedi: “Barchangiz undan iching, chunki bu Mening ahd qonimdir, u gunohlarning kechirilishi uchun koʻplar haqqiga toʻkiladi. Sizlarga aytaman: bundan buyon tok mevasidan ichmayman, toki Otamning Shohligida siz bilan birga yangisini ichadigan kunim kelmaguncha.”

Ular madhiya kuylagach, Zaytun togʻiga chiqib ketishdi.

Iso Butrusning tonishini oldindan aytadi

Shunda Iso ularga dedi: “Bugun kechasi hammangiz Men tufayli imondan toyasizlar. Chunki shunday yozilgan: «Men choponni uraman va suruvning qoʻylari tarqalib ketadi.» Lekin Men tirilgandan keyin, sizlardan oldin Jalilaga boraman.”

Butrus Unga: “Hammalari Siz tufayli imondan toysa ham, men hech qachon toymayman”, — dedi.

Iso unga dedi: “Senga chinini aytay: bugun kechasi xoʻroz qichqirmasdan oldin, sen Mendan uch marta tonasan.”

Butrus: “Siz bilan oʻlishim kerak boʻlsa ham, Sizdan tonmayman”, — dedi. Hamma shogirdlar ham shunday deyishdi.

Oʻgʻil Oʻzini Otaga topshiradi

Shunda Iso ular bilan Gatshamani degan joyga keldi va shogirdlariga dedi: “Men u yerga borib ibodat qilgunimcha, shu yerda oʻtirib turinglar.”

U Butrusni va Zabadiyning ikki oʻgʻlini Oʻzi bilan olib, qattiq qaygʻurib, iztirobga tushdi.

Keyin ularga dedi: “Qalbim oʻlim darajasida gʻam-anduhga toʻldi. Shu yerda qolib, Men bilan birga uygʻoq turinglar.”

U bir oz naridaroq borib, yuztuban yiqildi va ibodat qildi: “Ey Otam, agar mumkin boʻlsa, bu kosa Mendan oʻtsin. Lekin Mening emas, Sening irodang bajo boʻlsin.”

U shogirdlarning oldiga kelib, ularning uxlab yotganini koʻrdi. Butrusga dedi: “Nahotki, Men bilan birga bir soat ham uygʻoq turolmading? Vasvasaga tushmasligingiz uchun hushyor boʻlib, ibodat qilinglar; ruh bardam, lekin tan ojizdir.”

U ikkinchi marta borib, ibodat qildi: “Ey Otam, agar Men uni ichmasdan bu kosa oʻtishi mumkin boʻlmasa, Sening irodang bajo boʻlsin.”

U yana kelib, ularning uxlab yotganini koʻrdi, chunki ularning koʻzlari uyquga ogʻir edi. U ularni yana qoldirib ketdi va uchinchi marta oʻsha soʻzlarni aytib, ibodat qildi.

Keyin U shogirdlarning oldiga kelib, ularga dedi: “Hali ham uxlab, dam olyapsizlarmi? Mana, soat yaqinlashdi va Inson Oʻgʻli gunohkorlar qoʻliga tutib berilyapti. Turinglar, ketdik! Mana, Menga xiyonat qilayotgan kishi keldi!”

Isoga xiyonat va Uning qoʻlga olinishi

U hali gapirayotganda, oʻn ikki shogirddan biri Yahudo kutilmaganda keldi. U bilan birga bosh ruhoniylar va xalq oqsoqollari yuborgan, qilich va toʻqmoqlar koʻtargan katta olomon bor edi. Xiyonatchi ularga: “Men kimni oʻpsam, oʻsha Odam shudir — Uni tutib olinglar”, — deb belgi bergan edi. U darhol Isoning oldiga kelib: “Salom, Ustoz!” — dedi va Uni oʻpdi.

Iso unga: “Doʻstim, nima uchun kelgan boʻlsang, oʻshani qil”, — dedi. Shunda ular yaqin kelib, Isoni ushlab, qoʻlga olishdi.

Mana, Iso bilan birga boʻlganlardan biri qoʻlini choʻzib, qilichini sugʻurdi va oliy ruhoniyning xizmatkoriga urib, uning qulogʻini kesib tashladi.

Shunda Iso unga dedi: “Qilichingni joyiga qaytar. Qilich koʻtarganlarning hammasi qilichdan halok boʻladi. Men Otamdan iltijo qila olmayman deb oʻylaysanmi? U darhol Menga oʻn ikki legiondan ortiq farishta yuborardi-ku. Lekin unda hammasi shunday boʻlishi kerakligi haqidagi Muqaddas Bitiklar qanday bajo boʻlardi?”

Oʻsha vaqtda Iso olomonga dedi: “Nahotki Meni qaroqchini tutgandek, qilich va toʻqmoqlar bilan tutgani chiqqansizlar? Men har kuni maʼbadda oʻtirib taʼlim berardim, siz Meni qoʻlga olmadingizlar. Lekin bularning hammasi paygʻambarlarning Muqaddas Bitiklari bajo boʻlishi uchun yuz berdi.” Shunda hamma shogirdlar Uni tashlab, qochib ketishdi.

Iso ayblovchilari oldida

Isoni qoʻlga olganlar Uni oliy ruhoniy Kayafaning oldiga olib borishdi. U yerga Tavrot tafsirchilari va oqsoqollar toʻplangan edi. Butrus esa Uning orqasidan uzoqdan ergashib, oliy ruhoniyning hovlisigacha bordi va ichkariga kirib, ishning oxiri nima boʻlishini koʻrish uchun qorovullar bilan oʻtirdi.

Bosh ruhoniylar va butun Oliy kengash Isoni oʻlimga mahkum qilish uchun Unga qarshi yolgʻon guvohlik qidirishdi, lekin koʻplab yolgʻon guvohlar kelgan boʻlsa-da, hech narsa topa olishmadi. Nihoyat, ikki kishi oldinga chiqib, dedi: “Bu Odam: «Men Xudoning maʼbadini buzib, uch kunda qayta qura olaman», — degan edi.”

Oliy ruhoniy oʻrnidan turib, Unga dedi: “Hech javobing yoʻqmi? Bu kishilar Senga qarshi nima guvohlik berishyapti?” Lekin Iso jim turardi. Oliy ruhoniy dedi: “Seni barhayot Xudo nomi bilan qasam ichishga chaqiraman: bizga ayt, Sen Xudoning Oʻgʻli Masihmisan?”

Iso unga dedi: “Oʻzing aytding. Lekin sizlarga aytaman: bundan keyin Inson Oʻgʻlining Qudrat Egasining oʻng tomonida oʻtirganini va osmon bulutlari ustida kelayotganini koʻrasizlar.”

Shunda oliy ruhoniy kiyimlarini yirtib: “U kufr keltirdi! Bizga endi nega guvohlar kerak? Mana, kufrni oʻz quloqlaringiz bilan eshitdingiz. Hukmingiz qanday?” — dedi. Ular: “U oʻlimga loyiq”, — deb javob berishdi.

Shunda ular Uning yuziga tupurib, Uni urishdi; baʼzilari esa shapaloq tortib, dedi: “Ey Masih, bizga bashorat qil-chi! Seni kim urdi?”

Butrus Isoni tanishini inkor etadi

Butrus esa tashqarida, hovlida oʻtirardi. Bir xizmatkor qiz uning oldiga kelib: “Sen ham jalilalik Iso bilan birga eding”, — dedi.

Lekin u hammaning oldida inkor etib: “Nima deyayotganingni bilmayman”, — dedi.

U darvoza tomon chiqayotganda, boshqa bir xizmatkor qiz uni koʻrib, oʻsha yerdagilarga: “Bu odam nosiralik Iso bilan birga edi”, — dedi.

U yana qasam ichib inkor etdi: “Men bu Odamni tanimayman.”

Sal oʻtgach, u yerda turganlar Butrusning oldiga kelib: “Rostdan ham, sen ham ulardan birisan, chunki shevang seni oshkor qilyapti”, — deyishdi.

Shunda u oʻzini qargʻab, qasam icha boshladi: “Men bu Odamni tanimayman.” Shu zahoti xoʻroz qichqirdi.

Butrus Isoning soʻzlarini esladi: “Xoʻroz qichqirmasdan oldin, sen Mendan uch marta tonasan.” U tashqariga chiqib, achchiq-achchiq yigʻladi.