متی 26

باب 26.

26 ¹چون عیسی همهٔ این سخنان را به پایان رساند، به شاگردان خود گفت:

²«می‌دانید که دو روز دیگر عید پِسَح است، و پسرِ انسان تسلیم می‌شود تا مصلوب گردد.»

³آنگاه سران کاهنان و مشایخ قوم در حیاط خانهٔ قیافا، کاهن اعظم، گرد آمدند، ⁴و با هم توطئه چیدند تا عیسی را پنهانی گرفته، بکشند. ⁵اما می‌گفتند: «نه در ایام عید، مبادا آشوبی در میان قوم برپا شود.»

زنی عیسی را برای تدفین تدهین می‌کند

⁶چون عیسی در بیت‌عَنْیا، در خانهٔ شمعونِ جذامی بود، ⁷زنی با ظرفی مرمرین پر از عطری بسیار گران‌بها نزد او آمد و در حالی که او بر سفره نشسته بود، آن را بر سرش ریخت. ⁸شاگردان با دیدن این کار خشمگین شدند و گفتند: «چرا این اسراف؟ ⁹زیرا این عطر را می‌شد به بهایی گزاف فروخت و به فقیران داد.»

¹⁰عیسی این را دانست و به آنان گفت: «چرا این زن را می‌آزارید؟ او کاری نیکو در حق من کرده است. ¹¹زیرا فقیران را همیشه با خود دارید، اما مرا همیشه نخواهید داشت. ¹²او که این عطر را بر بدن من ریخت، این کار را برای آماده ساختن من به جهت تدفین کرد. ¹³به‌راستی به شما می‌گویم، هر جا در سراسر جهان که این انجیل موعظه شود، آنچه او کرد نیز به یاد او بازگو خواهد شد.»

یهودا پسر را به بهای نقره تسلیم می‌کند

¹⁴آنگاه یکی از آن دوازده تن، که یهودای اِسخَریوطی نام داشت، نزد سران کاهنان رفت ¹⁵و گفت: «حاضرید چه به من بدهید تا او را به شما تسلیم کنم؟» آنان سی پارهٔ نقره برایش شمردند. ¹⁶و از آن پس در پی فرصتی بود تا او را تسلیم کند.

آماده شدن برای پِسَح

¹⁷در نخستین روزِ عید فطیر، شاگردان نزد عیسی آمده، پرسیدند: «کجا می‌خواهی برایت تدارک ببینیم تا شام پِسَح را بخوری؟»

¹⁸گفت: «به شهر، نزد فلان کس بروید و به او بگویید: ‹استاد می‌گوید: وقت من نزدیک است. من پِسَح را با شاگردانم در خانهٔ تو نگاه می‌دارم.›»

¹⁹شاگردان چنان که عیسی به ایشان فرمان داده بود عمل کردند و پِسَح را تدارک دیدند.

²⁰چون شب فرا رسید، عیسی با آن دوازده تن بر سفره نشست.

²¹و چون غذا می‌خوردند، گفت: «به‌راستی به شما می‌گویم، یکی از شما به من خیانت خواهد کرد.»

²²ایشان بسیار غمگین شده، هر یک از او پرسیدند: «خداوندا، آیا من هستم؟»

²³او پاسخ داد: «آن که دست خود را با من در کاسه فرو برده، همان به من خیانت خواهد کرد. ²⁴پسرِ انسان می‌رود، چنان که دربارهٔ او نوشته شده است؛ اما وای بر آن کس که به او خیانت می‌کند—برای او بهتر می‌بود که هرگز زاده نمی‌شد.»

²⁵یهودا، که به او خیانت می‌کرد، گفت: «ربّی، آیا من هستم؟» عیسی به او گفت: «تو خود گفتی.»

²⁶چون غذا می‌خوردند، عیسی نان را برگرفت و برکت داده، پاره کرد و به شاگردان داد و گفت: «بگیرید و بخورید؛ این بدن من است.» ²⁷و پیاله‌ای برگرفت و شکر نموده، به آنان داد و گفت: «همگی از آن بنوشید، ²⁸زیرا این است خون من برای عهد، که برای بسیاری به جهت آمرزش گناهان ریخته می‌شود. ²⁹به شما می‌گویم، از این پس دیگر از این محصول مو نخواهم نوشید، تا آن روز که آن را با شما در پادشاهی پدرم، تازه بنوشم.»

³⁰و چون سرودی خواندند، به سوی کوه زیتون بیرون رفتند.

عیسی انکار پطرس را پیشگویی می‌کند

³¹آنگاه عیسی به آنان گفت: «امشب همهٔ شما به‌سبب من خواهید لغزید، زیرا نوشته شده است: ‹شبان را خواهم زد و گوسفندان گله پراکنده خواهند شد.› ³²اما پس از آنکه برخیزانده شوم، پیش از شما به جلیل خواهم رفت.»

³³پطرس به او گفت: «حتی اگر همه به‌سبب تو بلغزند، من هرگز نخواهم لغزید.»

³⁴عیسی به او گفت: «به‌راستی به تو می‌گویم، همین امشب پیش از آنکه خروس بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد.»

³⁵پطرس گفت: «حتی اگر لازم باشد با تو بمیرم، هرگز تو را انکار نخواهم کرد.» و همهٔ شاگردان همین را گفتند.

پسر خود را تسلیم پدر می‌کند

³⁶آنگاه عیسی با آنان به مکانی به نام جِتسیمانی آمد و به شاگردان گفت: «اینجا بنشینید تا من به آنجا رفته، دعا کنم.»

³⁷و پطرس و دو پسر زِبِدی را با خود برد و به‌شدت غمگین و مضطرب شد.

³⁸آنگاه به آنان گفت: «جان من از اندوه، تا به حد مرگ، در هم شکسته است. اینجا بمانید و با من بیدار باشید.»

³⁹و اندکی پیش رفت و بر روی درافتاد و دعا کرد: «پدرم، اگر ممکن است، این پیاله از من بگذرد؛ اما نه به خواست من، بلکه به خواست تو.»

⁴⁰نزد شاگردان بازگشت و آنان را در خواب یافت. به پطرس گفت: «آیا نتوانستید یک ساعت با من بیدار بمانید؟ ⁴¹بیدار باشید و دعا کنید تا در وسوسه نیفتید؛ روح مشتاق است، اما جسم ناتوان.»

⁴²بار دوم رفت و دعا کرد: «پدرم، اگر ممکن نیست این پیاله بگذرد جز آنکه آن را بنوشم، خواست تو انجام شود.»

⁴³و باز آمد و آنان را در خواب یافت، زیرا چشمانشان سنگین شده بود. ⁴⁴پس آنان را ترک کرد و باز رفت و بار سوم دعا کرد و همان سخنان را دیگر بار گفت.

⁴⁵آنگاه نزد شاگردان آمد و به آنان گفت: «هنوز در خواب و آسودگی‌اید؟ اینک ساعت فرا رسیده است، و پسرِ انسان به دست گناهکاران تسلیم می‌شود. ⁴⁶برخیزید، برویم! اینک آن که به من خیانت می‌کند، نزدیک شده است!»

تسلیم و دستگیری عیسی

⁴⁷او هنوز سخن می‌گفت که ناگاه یهودا، یکی از آن دوازده تن، با گروهی بزرگ که از سوی سران کاهنان و مشایخ قوم فرستاده شده بودند و شمشیرها و چماق‌ها داشتند، فرا رسید. ⁴⁸و آن خائن به ایشان نشانه‌ای داده، گفته بود: «هر که را ببوسم، همان است؛ او را بگیرید.» ⁴⁹پس بی‌درنگ نزد عیسی آمد و گفت: «سلام بر تو، ربّی!» و او را بوسید.

⁵⁰عیسی به او گفت: «ای دوست، آنچه را برای آن آمده‌ای، انجام ده.» آنگاه پیش آمدند و عیسی را گرفته، دستگیر کردند.

⁵¹و اینک یکی از همراهان عیسی دست خود را دراز کرد و شمشیرش را کشید و به خدمتکار کاهن اعظم زد و گوشش را برید.

⁵²آنگاه عیسی به او گفت: «شمشیرت را در جای خود بگذار، زیرا همهٔ آنان که شمشیر برگیرند، به شمشیر خواهند مرد. ⁵³آیا می‌پنداری که نمی‌توانم از پدرم بخواهم، که در دم بیش از دوازده لشکر از فرشتگان برایم بفرستد؟ ⁵⁴اما در آن صورت، کتب مقدّس چگونه به انجام می‌رسید که می‌باید چنین شود؟»

⁵⁵در آن ساعت، عیسی به آن جماعت گفت: «آیا با شمشیرها و چماق‌ها بیرون آمده‌اید تا مرا همچون راهزنی بگیرید؟ هر روز در معبد می‌نشستم و تعلیم می‌دادم و مرا دستگیر نکردید. ⁵⁶اما این همه واقع شد تا نوشته‌های انبیا به انجام رسد.» آنگاه همهٔ شاگردان او را رها کرده، گریختند.

عیسی در برابر متهم‌کنندگانش

⁵⁷آنان که عیسی را گرفته بودند، او را نزد قیافا، کاهن اعظم، بردند، جایی که علمای دین و مشایخ گرد آمده بودند. ⁵⁸و پطرس از دور، تا حیاط خانهٔ کاهن اعظم، از پی او رفت و به درون رفته، با نگهبانان نشست تا پایان کار را ببیند.

⁵⁹سران کاهنان و تمامی شورا در پی شهادت دروغ بر ضد عیسی بودند تا او را به مرگ بسپارند، ⁶⁰اما نیافتند، هرچند شاهدان دروغین بسیاری پیش آمدند. سرانجام دو تن پیش آمدند ⁶¹و گفتند: «این مرد گفت: ‹می‌توانم معبد خدا را ویران کنم و در سه روز آن را بازسازی کنم.›»

⁶²کاهن اعظم برخاست و به او گفت: «آیا هیچ پاسخی نداری؟ این مردان چه بر ضد تو شهادت می‌دهند؟» ⁶³اما عیسی خاموش ماند. کاهن اعظم به او گفت: «تو را به خدای زنده سوگند می‌دهم که به ما بگویی آیا تو مسیح، پسرِ خدا هستی.»

⁶⁴عیسی به او گفت: «تو خود گفتی. اما به شما می‌گویم، از این پس پسرِ انسان را خواهید دید که به دست راست قدرت نشسته و بر ابرهای آسمان می‌آید.»

⁶⁵آنگاه کاهن اعظم جامهٔ خود را درید و گفت: «کفر گفت! دیگر چه نیازی به شاهدان داریم؟ اینک کفر او را شنیدید. ⁶⁶رأی شما چیست؟» پاسخ دادند: «سزاوار مرگ است.»

⁶⁷آنگاه بر صورتش آب دهان انداختند و او را زدند؛ و برخی به او سیلی زده، ⁶⁸گفتند: «ای مسیح، برای ما نبوّت کن! چه کسی تو را زد؟»

پطرس عیسی را انکار می‌کند

⁶⁹و پطرس بیرون، در حیاط نشسته بود. کنیزی نزد او آمد و گفت: «تو نیز با عیسای جلیلی بودی.»

⁷⁰اما او در برابر همه انکار کرد و گفت: «نمی‌دانم چه می‌گویی.»

⁷¹و چون به سوی دروازه بیرون رفت، کنیزی دیگر او را دید و به حاضران گفت: «این مرد با عیسای ناصری بود.»

⁷²و او باز با سوگند انکار کرد: «آن مرد را نمی‌شناسم.»

⁷³اندکی بعد، حاضران نزد پطرس آمدند و گفتند: «به‌یقین تو نیز از آنانی، زیرا لهجه‌ات تو را آشکار می‌کند.»

⁷⁴آنگاه شروع به لعن خویش و سوگند خوردن کرد و گفت: «آن مرد را نمی‌شناسم.» در همان دم خروسی بانگ زد.

⁷⁵و پطرس سخن عیسی را به یاد آورد که گفته بود: «پیش از آنکه خروس بانگ زند، سه بار مرا انکار خواهی کرد.» پس بیرون رفت و به‌تلخی گریست.