Κατά Ματθαίον 26 FHB Father's Heart Bible™

Κεφάλαιο 26.

26 ¹Όταν ο Ιησούς τελείωσε όλα αυτά τα λόγια, είπε στους μαθητές του:

²«Ξέρετε πως σε δύο μέρες έρχεται το Πάσχα, και ο Υιός του Ανθρώπου παραδίνεται για να σταυρωθεί».

³Τότε οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού συγκεντρώθηκαν στην αυλή του αρχιερέα Καϊάφα, ⁴και σχεδίασαν μαζί να πιάσουν κρυφά τον Ιησού και να τον σκοτώσουν. ⁵Έλεγαν όμως: «Όχι κατά τη διάρκεια της γιορτής, για να μην ξεσηκωθεί ο λαός».

Εκείνη τον αλείφει για την ταφή του

⁶Όταν ο Ιησούς βρισκόταν στη Βηθανία, στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού, ⁷τον πλησίασε μια γυναίκα μ’ ένα αλαβάστρινο δοχείο γεμάτο πανάκριβο μύρο, και το έχυσε στο κεφάλι του καθώς καθόταν στο τραπέζι. ⁸Βλέποντάς το αυτό, οι μαθητές αγανάκτησαν και έλεγαν: «Γιατί αυτή η σπατάλη; ⁹Γιατί αυτό θα μπορούσε να πουληθεί για πολλά χρήματα και να δοθούν στους φτωχούς».

¹⁰Ο Ιησούς το κατάλαβε και τους είπε: «Γιατί ενοχλείτε αυτή τη γυναίκα; Έκανε μια όμορφη πράξη σ’ εμένα. ¹¹Γιατί τους φτωχούς τους έχετε πάντοτε μαζί σας, εμένα όμως δε θα με έχετε πάντοτε. ¹²Γιατί, όταν έχυσε αυτό το μύρο πάνω στο σώμα μου, το έκανε για να με ετοιμάσει για την ταφή. ¹³Αλήθεια σας λέω: όπου κι αν κηρυχθεί αυτό το ευαγγέλιο σ’ όλο τον κόσμο, θα διηγούνται και αυτό που έκανε, στη μνήμη της».

Ο Ιούδας προδίδει τον Υιό για ασήμι

¹⁴Τότε ένας από τους Δώδεκα, αυτός που λεγόταν Ιούδας ο Ισκαριώτης, πήγε στους αρχιερείς ¹⁵και είπε: «Τι θέλετε να μου δώσετε, κι εγώ θα σας τον παραδώσω;» Κι εκείνοι του μέτρησαν τριάντα αργύρια. ¹⁶Κι από τότε ζητούσε την κατάλληλη ευκαιρία για να τον προδώσει.

Η προετοιμασία για το Πάσχα

¹⁷Την πρώτη μέρα της γιορτής των Αζύμων, οι μαθητές ρώτησαν τον Ιησού: «Πού θέλεις να σου ετοιμάσουμε να φας το Πάσχα;»

¹⁸Εκείνος είπε: «Πηγαίνετε στην πόλη, σε κάποιον άνθρωπο, και πείτε του: “Ο Δάσκαλος λέει: Ο καιρός μου είναι κοντά. Θα γιορτάσω το Πάσχα στο σπίτι σου μαζί με τους μαθητές μου”».

¹⁹Κι οι μαθητές έκαναν όπως τους πρόσταξε ο Ιησούς, και ετοίμασαν το Πάσχα.

²⁰Όταν βράδιασε, κάθισε στο τραπέζι μαζί με τους Δώδεκα.

²¹Κι ενώ έτρωγαν, είπε: «Αλήθεια σας λέω, ένας από εσάς θα με προδώσει».

²²Βαθιά λυπημένοι, τον ρωτούσαν ένας ένας: «Μήπως εγώ, Κύριε;»

²³Εκείνος αποκρίθηκε: «Αυτός που βούτηξε το χέρι του μαζί μου στο πιάτο, αυτός θα με προδώσει. ²⁴Ο Υιός του Ανθρώπου φεύγει, όπως είναι γραμμένο γι’ αυτόν. Αλλά αλίμονο στον άνθρωπο που τον προδίδει· καλύτερα θα ήταν γι’ αυτόν να μην είχε γεννηθεί».

²⁵Ο Ιούδας, ο προδότης του, είπε: «Μήπως εγώ, Ραββί;» Του είπε: «Εσύ το είπες».

²⁶Καθώς έτρωγαν, ο Ιησούς πήρε ψωμί, το ευλόγησε και το έκοψε, το έδωσε στους μαθητές και είπε: «Πάρτε, φάτε· αυτό είναι το σώμα μου». ²⁷Παίρνοντας ένα ποτήρι και ευχαριστώντας, τους το έδωσε λέγοντας: «Πιείτε απ’ αυτό όλοι, ²⁸γιατί αυτό είναι το αίμα μου της διαθήκης, που χύνεται για χάρη πολλών, για τη συγχώρηση των αμαρτιών. ²⁹Σας λέω: δε θα ξαναπιώ απ’ αυτόν τον καρπό του αμπελιού, από τώρα μέχρι την ημέρα που θα τον πιω καινούριο μαζί σας στη βασιλεία του Πατέρα μου».

³⁰Κι αφού έψαλαν έναν ύμνο, βγήκαν και πήγαν στο όρος των Ελαιών.

Ο Ιησούς προλέγει την άρνηση του Πέτρου

³¹Τότε ο Ιησούς τους είπε: «Απόψε όλοι σας θα κλονιστείτε εξαιτίας μου. Γιατί είναι γραμμένο: “Θα χτυπήσω τον βοσκό, και τα πρόβατα του κοπαδιού θα σκορπιστούν”. ³²Αλλά μετά την ανάστασή μου, θα πάω πριν από εσάς στη Γαλιλαία».

³³Ο Πέτρος του είπε: «Κι αν όλοι κλονιστούν εξαιτίας σου, εγώ ποτέ δε θα κλονιστώ».

³⁴Ο Ιησούς του είπε: «Σου λέω την αλήθεια: απόψε, πριν λαλήσει ο πετεινός, θα με αρνηθείς τρεις φορές».

³⁵Ο Πέτρος είπε: «Κι αν ακόμη πρέπει να πεθάνω μαζί σου, δε θα σε αρνηθώ». Το ίδιο είπαν και όλοι οι μαθητές.

Ο Υιός παραδίνεται στον Πατέρα

³⁶Τότε ο Ιησούς ήρθε μαζί τους σ’ έναν τόπο που λεγόταν Γεθσημανή και είπε στους μαθητές: «Καθίστε εδώ, όσο εγώ πηγαίνω εκεί πέρα να προσευχηθώ».

³⁷Και παίρνοντας μαζί του τον Πέτρο και τους δύο γιους του Ζεβεδαίου, άρχισε να νιώθει βαθιά λύπη και αγωνία.

³⁸Τότε τους είπε: «Η ψυχή μου είναι συντριμμένη από τη λύπη, μέχρι θανάτου. Μείνετε εδώ και αγρυπνείτε μαζί μου».

³⁹Προχωρώντας λίγο πιο πέρα, έπεσε με το πρόσωπο στη γη και προσευχήθηκε: «Πατέρα μου, αν είναι δυνατόν, ας περάσει από μένα αυτό το ποτήρι. Όμως όχι όπως θέλω εγώ, αλλά όπως θέλεις εσύ».

⁴⁰Ήρθε στους μαθητές και τους βρήκε να κοιμούνται. Είπε στον Πέτρο: «Ώστε, δεν μπορέσατε μία ώρα να μείνετε ξύπνιοι μαζί μου; ⁴¹Αγρυπνείτε και προσεύχεστε, για να μην πέσετε σε πειρασμό· το πνεύμα είναι πρόθυμο, αλλά η σάρκα αδύναμη».

⁴²Για δεύτερη φορά πήγε παράμερα και προσευχήθηκε: «Πατέρα μου, αν δεν μπορεί αυτό να περάσει χωρίς να το πιω, ας γίνει το θέλημά σου».

⁴³Κι ήρθε πάλι και τους βρήκε να κοιμούνται, γιατί τα μάτια τους ήταν βαριά. ⁴⁴Έτσι, αφήνοντάς τους πάλι, πήγε παράμερα και προσευχήθηκε για τρίτη φορά, λέγοντας ξανά τα ίδια λόγια.

⁴⁵Τότε ήρθε στους μαθητές και τους είπε: «Ακόμη κοιμάστε και ξεκουράζεστε; Δείτε, έφτασε η ώρα, και ο Υιός του Ανθρώπου παραδίνεται στα χέρια αμαρτωλών. ⁴⁶Σηκωθείτε, ας πάμε! Δείτε, έφτασε αυτός που με προδίδει!»

Η προδοσία και η σύλληψη του Ιησού

⁴⁷Ενώ ακόμη μιλούσε, ξαφνικά ήρθε ο Ιούδας, ένας από τους Δώδεκα, και μαζί του ένα μεγάλο πλήθος με μαχαίρια και ρόπαλα, σταλμένο από τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους του λαού. ⁴⁸Ο προδότης τούς είχε δώσει ένα σημάδι: «Αυτός που θα φιλήσω, αυτός είναι· πιάστε τον». ⁴⁹Κι αμέσως πλησίασε τον Ιησού και είπε: «Χαίρε, Ραββί!» Και τον φίλησε.

⁵⁰Ο Ιησούς του είπε: «Φίλε, κάνε αυτό για το οποίο ήρθες». Τότε ήρθαν, άρπαξαν τον Ιησού και τον κράτησαν.

⁵¹Και δείτε, ένας απ’ αυτούς που ήταν με τον Ιησού άπλωσε το χέρι του, τράβηξε το μαχαίρι του, χτύπησε τον δούλο του αρχιερέα και του έκοψε το αυτί.

⁵²Τότε ο Ιησούς του είπε: «Βάλε πάλι το μαχαίρι σου στη θέση του. Όλοι όσοι παίρνουν μαχαίρι, με μαχαίρι θα πεθάνουν. ⁵³Νομίζεις πως δεν μπορώ να ζητήσω τη βοήθεια του Πατέρα μου, που θα μου έστελνε αμέσως περισσότερες από δώδεκα λεγεώνες αγγέλων; ⁵⁴Αλλά πώς τότε θα εκπληρώνονταν οι Γραφές, που λένε πως έτσι πρέπει να γίνει;»

⁵⁵Εκείνη την ώρα ο Ιησούς είπε στα πλήθη: «Σαν να ήμουν ληστής βγήκατε με μαχαίρια και ρόπαλα για να με πιάσετε; Κάθε μέρα καθόμουν και δίδασκα στον ναό, και δε με συλλάβατε. ⁵⁶Αλλά όλα αυτά έγιναν για να εκπληρωθούν οι Γραφές των προφητών». Τότε όλοι οι μαθητές τον εγκατέλειψαν και έφυγαν.

Ο Ιησούς μπροστά στους κατηγόρους του

⁵⁷Τότε αυτοί που συνέλαβαν τον Ιησού τον έφεραν στον αρχιερέα Καϊάφα, όπου είχαν συγκεντρωθεί οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι. ⁵⁸Ο Πέτρος τον ακολουθούσε από μακριά, μέχρι την αυλή του αρχιερέα· μπήκε μέσα και κάθισε μαζί με τους φρουρούς, για να δει πώς θα τελειώσει.

⁵⁹Οι αρχιερείς και όλο το συνέδριο ζητούσαν ψεύτικη μαρτυρία εναντίον του Ιησού, για να τον θανατώσουν, ⁶⁰αλλά δε βρήκαν καμία, αν και παρουσιάστηκαν πολλοί ψευδομάρτυρες. Στο τέλος παρουσιάστηκαν δύο ⁶¹και είπαν: «Αυτός ο άνθρωπος είπε: “Μπορώ να γκρεμίσω τον ναό του Θεού και σε τρεις μέρες να τον ξαναχτίσω”».

⁶²Ο αρχιερέας σηκώθηκε και του είπε: «Δεν έχεις να απαντήσεις τίποτε; Τι είναι αυτά που μαρτυρούν αυτοί εναντίον σου;» ⁶³Ο Ιησούς όμως σιωπούσε. Ο αρχιερέας του είπε: «Σε ορκίζω στον ζωντανό Θεό: πες μας αν εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού».

⁶⁴Ο Ιησούς του είπε: «Εσύ το είπες. Αλλά σας λέω: από τώρα θα δείτε τον Υιό του Ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της Δύναμης και να έρχεται πάνω στα σύννεφα του ουρανού».

⁶⁵Τότε ο αρχιερέας έσκισε τα ρούχα του: «Βλασφήμησε! Τι μας χρειάζονται πια μάρτυρες; Τώρα ακούσατε τη βλασφημία. ⁶⁶Ποια είναι η κρίση σας;» Εκείνοι απάντησαν: «Είναι ένοχος θανάτου».

⁶⁷Τότε τον έφτυσαν στο πρόσωπο και τον χτύπησαν· και μερικοί τον ράπισαν, ⁶⁸λέγοντας: «Προφήτεψέ μας, Χριστέ! Ποιος σε χτύπησε;»

Ο Πέτρος αρνείται ότι γνωρίζει τον Ιησού

⁶⁹Ο Πέτρος καθόταν έξω στην αυλή. Τον πλησίασε μια υπηρέτρια και είπε: «Κι εσύ ήσουν μαζί με τον Ιησού τον Γαλιλαίο».

⁷⁰Εκείνος όμως το αρνήθηκε μπροστά σε όλους, λέγοντας: «Δεν ξέρω τι λες».

⁷¹Καθώς έβγαινε προς την πύλη, τον είδε μια άλλη υπηρέτρια και είπε σ’ αυτούς που ήταν εκεί: «Αυτός ήταν μαζί με τον Ιησού τον Ναζωραίο».

⁷²Και πάλι το αρνήθηκε μ’ έναν όρκο: «Δεν ξέρω αυτόν τον άνθρωπο».

⁷³Λίγο αργότερα, πλησίασαν τον Πέτρο αυτοί που στέκονταν εκεί: «Σίγουρα κι εσύ είσαι ένας απ’ αυτούς, αφού η προφορά σου σε προδίδει».

⁷⁴Τότε άρχισε να καταριέται τον εαυτό του και να ορκίζεται: «Δεν ξέρω αυτόν τον άνθρωπο». Κι αμέσως λάλησε ένας πετεινός.

⁷⁵Ο Πέτρος θυμήθηκε τα λόγια του Ιησού: «Πριν λαλήσει ο πετεινός, θα με αρνηθείς τρεις φορές». Βγήκε έξω και έκλαψε πικρά.